*Open brief


Stond je vroeger vaak voor gesloten deuren? Bleken jouw grenzen minder rekbaar dan je altijd voor ogen had gehad? Liep je af en toe keihard tegen jezelf aan? En frustreerde je dat dan enorm? Had je op die momenten het gevoel dat het leven oneerlijk was, ongrijpbaar? Had je op een druilerige, slechte ochtend in een ander lichaam geboren willen worden? Waren er dagen dat je de kwaadheid door je aders voelde kolken, onstuitbaar, omdat mensen er geen fluit van leken te begrijpen, omdat je er zelf geen fluit van leek te begrijpen? Liep het gif je dan in de mond? Concludeerde je uitgeput dat ieder zijn eigen waarheid heeft, en dat daar weinig aan te doen is? Dat het zelfs terecht is, dat ieder vanuit een ander paar ogen kijkt, met andere bagage de berg oploopt, met andere doelen vooruit komt? Dat niemand iets te verwijten valt? Dat jouw waarheid net zo onbenullig is als die van de buurvrouw? En hielp dat dan geen zier? Bleef je even kwaad?

En was je soms verdrietig? Echt treurig, diep triest? Om niets, om alles? Voelde je hoe de onmacht je naar de keel vloog? En wilde je zo graag kunnen bestaan, er toe doen, meetellen, keuzes hebben? En is eigenlijk niet iedereen beperkt, als je erover nadenkt? Wilde je afgerekend worden op je kunnen, en niet op je laten? Hebben ze je loze verwijten gemaakt? Hebben ze je man gewaarschuwd uit je buurt te blijven? Hebben ze je het gevoel gegeven je te moeten bewijzen? Hebben ze je benen onder je vandaan getrapt, net toen je probeerde op te krabbelen? Hebben ze ooit de moeite gedaan informatie in te winnen, stonden ze open? En wat vond je daarvan? Heeft iemand wel eens een mening over je gehad zonder ooit een woord met je gewisseld te hebben? Heeft iemand je wel eens gekwetst om zichzelf beter te voelen? En wat deed dat met je? Heb je het gevoel gehad geen kans te krijgen, het niet goed te kunnen doen?

Lopen de rillingen over je rug bij het idee dat je naasten gelukkig kunnen zijn, met of zonder je? Voel je je uitgewist wanneer je niet in het middelpunt staat? En kan niemand begrijpen hoe het voor jou is? En bedoel je het goed, en bestaat de mogelijkheid dat anderen het ook goed bedoelen? En lijken mensen je raad in de wind te slaan? En heb je wel eens stilgestaan bij de mogelijkheid dat dat het beste is dat ze kunnen doen? Voel je je eigen tekortkomingen? Voel je die soms meer dan je zou willen? Ontwaakt de vechter in je wanneer je onrecht ruikt? Ben je geneigd het leven van anderen te leiden omdat je al zoveel gevoeld hebt dat je inschat andermans gevoelens ook te kunnen categoriseren? Hebben ze je pijn gedaan? Ben je door dalen gegaan terwijl anderen piekten? Heb je die steen in je maag voelen groeien? Ben je nooit vergeten hoe hard het leven kan zijn? Hebben ze geprobeerd je te kleineren? Hebben ze geprobeerd je in een hokje te stoppen? Heb je moeten vechten?

En hoe verbitterd ben je daardoor geraakt?

Verbitterd genoeg om daarom nu hetzelfde te doen bij een ander?

25 Reacties

Mooi. Doet me denken. Twijfelen. Ik vind het altijd zo raar als mensen hun ervaringen als excuus gebruiken om het dan uiteindelijk ook met anderen te mogen doen. Een soort uitgestelde wraak ? Maar je zou toch net die kennis moeten gebruiken om het “beter” te doen ? Om niet dezelfde fouten te maken. Om je niet te verlagen tot hun niveau. Om de cirkel te breken.
Ja. Blijf bewust. Stel jezelf in vraag. Ben ik belangrijk ? Vind ik mezelf belangrijk, en wat zegt dat over mezelf ? Ik weet maar 1 ding met zekerheid : ik ga dood, en ik hoop op de weg daar naartoe zo bewust mogelijk te leven. Soms maak ik mijn wereld zo klein ik kan, zo veilig mogelijk. Maar tegelijkertijd hoop ik dat mijn wereld steeds groter is dan mezelf alleen. Zelfs in mezelf. Dat ik dat niveau van puur egoïsme kan overstijgen. Slaat dit op iets? Als ik deze comment achterlaat, denk ik dan van wel, en zegt dat dan iets over mezelf ?

Geplaatst op 25 mei 2007 om 15:49

Inzicht hebben of krijgen in je vormingsproces kan je een beter mens maken, maar dan moet je wel durven.Zoniet dan kun je dus verbitterd mens worden of al zijn. De vraag stellen is makkelijk, maar het antwoord durven lezen is een ander verhaal…

Geplaatst op 26 mei 2007 om 01:49

eigenkennis, zelfbewustheid, zou een gevolg ervan kunnen zijn. niet verbitterd. enniewee: elk mensch is anders.

Geplaatst op 26 mei 2007 om 10:14

Sow! Die zou ik zo naar een aantal mensen kunnen sturen…. That hits the spot, sis!!

Geplaatst op 26 mei 2007 om 10:17

Ik heb wel eens gehoord dat een gek meer vragen kan stellen dan een wijze kan beantwoorden :-))
Misschien eindigen met een puntentelling en dat ik dan kan zien onder welke categorie ik val..

(Bijvoorbeeld: 20 keer ja: “U heeft het niet altijd gemakkelijk gehad, maar toch bent u in staat om met de meeste mensen te communiceren. U bent meegaand, maar kent uw grenzen. Uw verbittering bepaald uw voorkeur voor het type chocolade dat u bij voorkeur uitgestrekt op een divan consumeert. U lacht naar uw omgeving, tenzij u kiespijn heeft.)

Geplaatst op 26 mei 2007 om 10:39

De vragen zijn minstens zo interessant als de antwoorden. Interessanter wellicht. Drie dagen vrij. Ik ga er eens over nadenken.

Geplaatst op 26 mei 2007 om 11:55

Spinvis’ “Het voordeel van video” maar dan heel anders.
Meestal een ‘nee’, af en toe een ‘ja’ en (dus) op de een na laatste vraag een ‘niet of nauwelijks’.

Haha, op zo’n puntentelling van Fausto zat ik ook te wachten. :)

Geplaatst op 26 mei 2007 om 12:14
Niemand

Ja aan Spinvis moest ik ook al denken. En aan anderen.

Ik houd van zulke vragen en ik houd ervan dat je ze opschrijft. :)

Geplaatst op 26 mei 2007 om 13:07

Haha Fausto, geweldig. Pure chocolade duidt op grote verbittering in dat geval? :)

Eep en Niemand, mijn tekst is iets snijdender bedoeld dan die van Spinvis geloof ik, maar inderdaad heeft het er wel wat van weg.

Niemand, ik houd ervan dat jij ervan houdt dat ik ze opschrijf en dat je mij dat vertelt. :)

Grinnik, ja Ape, jij snapt em. ;)

Nathan, “Maar tegelijkertijd hoop ik dat mijn wereld steeds groter is dan mezelf alleen. Zelfs in mezelf.” -> Vooral die laatste zin is treffend. En waar. En een nobel streven. :)

Geplaatst op 26 mei 2007 om 21:33

Ja Ja Ja Ja Ja Ja Ja Ja Ja Nee Nee Ja Ja Ja

Ja Ja Ja Ja Ja Misschien tot nee Ja Ja Nee Ja Ja Sommigen Vruchteloos. Ja Ja Woede Ja

Nee Nee Nee Ja en nee Nee Nee Ja Ja Ja Soms Ja Ja Ja Ja Ja Ja Ja

Behoorlijk

Nee

Zal je zien dat ik er ergens een over het hoofd zie en alle ja’s en nee’s niet meer kloppen. Maar ik heb mijn best gedaan ;)

Heb er veel over nagedacht omdat mijn denken medisch gezien anders is dan gemiddeld, wat de suggestie wekt dat ik het wel eens grondig bij het verkeerde eind kan hebben over vele van bovenstaande vragen en antwoorden. Ik heb nav iemand anders ingezien dat vele gedachten geen bewust overwogen keuzes zijn maar simpel aangestuurd worden door de chemie van de hersenen. Wat weer moeilijk in te passen is bij het misleidende idee dat je alles zelf bedenkt.

Eigenlijk wordt ik nu gewoon overspoelt door de vragen. Dus ga ik maar gewoon naar bed :D

Geplaatst op 27 mei 2007 om 05:20

Negentien jaar geleden, was ik belast met hele zware depressies.
Ik heb nooit goed kunnen verwoorden wat ik toen voelde, hoe het met mij ging.
Maar deze text komt heel dichbij.

Geplaatst op 27 mei 2007 om 08:59

jeetje mina, hoe oud ben je? Ik ben blij dat ik deze vragen, ooit gesteld, niet allemaal opnieuw hoef te beleven.
enjoy life, my dear! ;)))

Geplaatst op 27 mei 2007 om 09:22

Een soort intern kruisverhoor, Spinvis inderdaad maar dan wel in een klein kamertje met de bureaulamp die hinderlijk in je ogen schijnt.

Wat mij ook opviel, als je op al die vragen ja zegt, word je niet heel erg vrolijk, maar als je op al die vragen nee zegt dan barst de leugendetector uit elkaar.

Geplaatst op 27 mei 2007 om 10:42

Iemand zei laatst tegen mij over mijn nieuwe boek dat ik daarin te veel vragen stel en alles onbeantwoord laat. Maar ik vind dit ook heel heftig, moet ik zeggen.

In de vragen zit vaak zelf het antwoord. Laat de mens maar eens nadenken.

Geplaatst op 27 mei 2007 om 21:17

Hmmm….

Geplaatst op 28 mei 2007 om 13:02

Aardbeien en Baileys. Dat zeg ik ervan.

Geplaatst op 28 mei 2007 om 13:06

Maar chocola is ook goed hoor!
Absozekerwetenluut.

Geplaatst op 28 mei 2007 om 13:07

Na een deuk…en nog een deuk…en nóg eentje…dan toch weer kwetsbaar durven zijn. Da’s moedig…maar hoognodig…en uiteindelijk ook prettig. Omdat het kwetsbare steeds krachtiger wordt en maakt…als je het toelaten kan…

Geplaatst op 29 mei 2007 om 01:17

Wat je schrijft doet me denken aan ‘de ontgroeningsriten’ (of volwassenheidsriten) die sommige culturen hebben. Iets wordt persoon A aangedaan in het kader ontgroening/volwassenheidsrite en daarom doet hij/zij het ook persoon B aan, of -nog erger- ook hun zoon/dochter.

Narigheid zit in ieders leven, mijn moeder zei altijd dat ieder huisje zijn kruisje had en dat is ook zeker waar.
Je vragen zijn goed, ze reflecteren en dwingen tot bezinning.

Om antwoord te geven op je vraag,
nee ik ben niet verbitterd geraakt (en ik hoop van ganser harte dat ook nooit te worden)

Geplaatst op 29 mei 2007 om 10:53

Cinner, wow. :D De reactie ziet er prachtig uit hahaha, en volgens mij ben je er geen vergeten. Inderdaad denk je veel minder zelf dan je denkt. :D Maar je doet ook veel minder zelf dan je denkt, en eigenlijk zijn we veel minder individueel dan we graag willen geloven. Een zware dobber, maar wat doe je eraan… :)

Mieke, los van het feit dat ik blij ben dat je over je depressie bent geraakt, dat doet niet iedereen je na, kan ik me wel voorstellen dat uitzichtloosheid overheerst tijdens zo’n periode, zoals deze vragen ook iets uitzichtloos hebben.

Plien, vragen stellen mag toch, dacht ik zo. Het is een open brief, geen persoonlijke brief aan mezelf. ;)

Jack, prachtig gezegd. :) En je hebt helemaal gelijk. Irritant hè. :)

Erwin, er is een verschil in vragen stellen en ze onbeantwoord laten, en overpeinzingen opperen die iedereen persoonlijk zal moeten beantwoorden wil het verhaal zin hebben. :)

Carol, chocola is tha bomb. ;)

Ja Bee, dat heb ik al eerder gehoord: kwetsbaar zijn vergt moed en maakt je sterker.

Ja Gob, daar zei iemand off-log ook al iets over: ontgroeningen. Klopt, het eerste jaar worden ze getreiterd tot en met, het tweede jaar staan ze zelf aan de andere kant om eerstejaars hetzelfde aan te doen. Sick vind ik dat. Verontrustend en stompzinnig.

Geplaatst op 29 mei 2007 om 11:16

helaas is je vraagstelling 9-van-de-10 op de ellende gebaseerd. Mij is wat aangedaan, dus doe ik jou wat aan. Maar werkt ook andersom. Dus ook de meeste vrijwilligersacties en goede doelen werken volgens dit principe.

Voel jij je ook zo blij? Wil jij dat de hele wereld mee geniet? Wil jij mensen om je heen horen neuriën uit tevredenheid? Gewoon omdat jij dat bent? Moeten mensen wel eens vrolijk opkijken? Gewoon door het aanblik van jouw gelaat? Pluk je wel eens een madeliefje voor een verlegen klein kind? Omdat jij daar een gelukkige herinnering aan hebt?

Geplaatst op 29 mei 2007 om 11:23

Ja Sonja, dat tegenwicht moet er natuurlijk zijn. En dat madeliefje, dat is lief. :) Maar dit log was geïnspireerd op een bepaald persoon in mijn omgeving, vandaar deze woordkeuze, deze vragen, deze vorm.

Geplaatst op 29 mei 2007 om 12:24

Hmmm, bitter, nee, op heel veel dingen nee.. Soms een keer een ja.. De waarheid en de eigen waarheid, wat is waarheid? Is er een echte waarheid? Soms ja volgens de feiten, een andere keer ja volgens het gevoel.

Mbt anderen, het lijkt me de vraag… My life without me? How would the world be without me in it? Is de wereld in disbalans, zijn mensen ineens minder gelukkig of gelukkiger?

Dat doet pijn, of niet, dat jouw leven, of het mijne niet meer is dan een stipje in het heelal, alleen waar te nemen met de allersterkste telescoop… Meer is het niet, zonder jou of mij is er altijd een wereld, doen wij iets niet, dan doet een ander het wel, het verloop is altijd ietsje anders, zelfs wanneer wij het opnieuw zouden doen..

Bitter, nee, gewoon doen, leven, ervaren! Doen waarbij jij je goed voelt (niet ten koste van anderen)… Voel het leven en wanneer het kaarsje uit gaat, ben jij niet meer, maar is de wereld nog steeds! Beter, slechter? Nee, een beetje anders, maar nog steeds de wereld…

Geplaatst op 29 mei 2007 om 16:05

@Wenz: erover filosoferen en verwonderen ;)

Geplaatst op 30 mei 2007 om 04:40

Nope (die laatste).

Geplaatst op 30 mei 2007 om 22:38