*Bonmelding

Tot gisteravond beschouwde ik mezelf als een aardig goede huisvrouw. Ik doe mijn taken routineus, maak geen beginnersfouten, ken het klappen van de zweep. Dacht ik. Niets bleek minder waar… Ik ging na mijn werk boodschappen doen, fietste naar huis, laadde mijn shopper uit en greep de pannen voor het avondeten al met één hand. Mijn oog viel op iets dat ik in de winkel aangezien had voor appelmoes, maar wat perzikcompote bleek te zijn. Geen probleem, dat ruil ik morgen wel even, dacht ik nog kalm en opgewekt. Ik grabbelde onderin de boodschappentas naar de bon en wilde hem al in mijn portemonnee gaan stoppen, toen mij de tekst achterop opviel.

Er stond uitgelegd hoe de kassabon het best bewaard kon worden. "Om de kwaliteit van de afdruk te bewaren verzoeken wij u deze tegen rechtstreekse zonnestraling te beschermen…" Oké, prima, in mijn portemonnee dus. Ik las verder: "…bescherm tegen grote aandrukkracht…" Oh wacht even, niet tussen het kleingeld en de pasjes dan. In mijn broekzak gewoon? "…tegen grote hitte…" Hm, toch niet mijn broekzak, je weet maar nooit. Ik legde de bon ernstig vertwijfeld op het aanrecht en las verder. "…tegen contact met chemicaliën, oliën en vetten…" Geen aanrecht! Uit den boze! Ik griste opgefokt de bon weer weg en gooide hem snel in de koelkast: daar moest hij toch wel veilig zijn?

Ik las nog net: "…alsmede weekmakende folies (b.v. transparante PVC-folie)…" In blinde paniek trok ik de koelkast weer open en greep tussen de voorverpakte vleeswaren de bon vandaan. Wild keek ik om me heen, ik moest dat ding leesbaar houden tot ik mijn perzikcompote kon ruilen! Welke plekken bleven er nog over? Koel, droog, vetvrij, een hele waslijst: het bleek verdomde moeilijk dat ding volgens voorschriften te bewaren! "… Bewaar de kassabon bij kamertemperatuur en onder uitsluiting van licht." Onder uitsluiting van licht? Ik rende de woonkamer in en begon wild aan de vloerbedekking te trekken. Mijn haren plakten aan mijn gezicht van het angstzweet. Na wat wroeten liet een hoek los, ik smeet de bon eronder en kroop hijgend naar de bank.

Na uitgetrild te zijn zuchtte ik eens diep. Ik, die wel dacht te weten waar ik mee bezig was, blijk niet eens een kassabon naar behoren te kunnen bewaren! Vol ongeloof keek ik om me heen:wat doe ik nog meer fout? Waar heb ik geen weet van? Hoe omvangrijk is deze wereld waar ik tot voor kort geen weet van had?

Ik ben een beetje huiverig vandaag, durf niet meer zo goed gebruiksaanwijzingen te lezen, ben bang dat mijn oog toevallig op iets zal vallen dat nog wel meer aandacht vergt dan een simpele kassabon. Ik vrees de dag dat al mijn goede intenties met de grond gelijk gemaakt worden wanneer ik werkelijk aan de eisen probeer te voldoen die fabrikanten klaarblijkelijk stellen. Mijn gemoedelijke leventje is voor altijd voorbij. Niets is meer wat het was. U bent gewaarschuwd! Blijf zo lang mogelijk onwetend, als u nog een prettig leventje wilt hebben.

10 Reacties

Wie leest er dan ook wat er op een kassabon staat :P

Geplaatst op 22 januari 2006 om 17:16

Masterlijke post! :D

Geplaatst op 23 januari 2006 om 18:59
Epi

Hahaha, zo lees je nog eens wat.
Ik dus ook, via je poll.
Hm, toch niet mijn broekzak, je weet maar nooit.,” daar moest ik erg om lachen.

Ik heb het ooit een ergere verwisseling meegemaakt. Een blikje knakworsten zag ik aan voor worteltjes. Maar het was in Spanje, dat mag toch als verzachtende omstandigheid worden aangevoerd?

Geplaatst op 17 december 2006 om 13:07

Knakworsten?! Als vegetariër? :D Arme Eep. Hahahaaha. Maar wacht: het was in Spanje! Daar zien wortels en knakworsten er ook heel anders uit natuurlijk! Begrijpelijk hoor. :P

Geplaatst op 17 december 2006 om 17:40
Epi

Ja echt hoor! Kijk, als Spaanse wortels (zanahorias) er uitzien dan is het toch logisch dat Spaanse knakworsten op wortels lijken?
Ik merkte het pas toen ik het blikje na langdurig prutsen met mijn zakmes open had gekregen. De campinghond was er erg blij mee.
Het was dezelfde hond die eerder een stuk chorizo van me kreeg. Dat had ik op mijn beurt van de campingbaas gekregen, inclusief uitgebreide uitleg hoe ik dat ding moest bereiden. Toen ik het stinkende geval aan de hond gaf rende hij er meteen mee naar huis.

Geplaatst op 19 december 2006 om 00:20

Je eerste link werkt niet meer, maar ik geloof je op je woord hoor. :P En zo te horen heb je de campinghond vergiftigd? :P

Was dat beest niet van de campingbaas dan? Als jij namelijk chorizo van hem krijgt en het beest meteen ermee naar huis rende nadat jij het weer weggaf, dan kwam het toch weer bij de campingbaas terecht? Lekker dankbaar komt dat over… :P

Geplaatst op 20 december 2006 om 08:42

Nu werkt hij weer wel/niet/wel. Er zit ergens een contactje los.

Ja, het was inderdaad de hond van de campingbaas. Ik dacht dat zo’n grote herdershond dat worstje in een hap weg zou schrokken, maar mooi niet dus.
En ja, die campingbaas was later duidelijk minder enthousiast in zijn begroetingen. En als die hond dan ook nog met een bek vol knakworstels aan komt zetten… 8)

Geplaatst op 20 december 2006 om 14:49

Knakworstels! Ghahahahahaaaa. :D

Les 1 “Hoe maak ik vrienden d.m.v. chorizo en een hond” was dus niet echt geslaagd? ;)

Geplaatst op 20 december 2006 om 16:26

Ik had die perzikcompote maar gewoon open gemaakt en opgegeten, in plaats van de appelmoes. En de bon gewoon in de vuilnisbak, het zou niet hetzelfde zijn geweest, maar wel veel verwarring vermeden hebben…haha. Trouwens, toen je verhuisd bent, lag die bon daar nog steeds, onder de vloerbedekking?

Geplaatst op 21 december 2006 om 23:12

De dag erna ben ik die compote toch gaan ruilen? Dus is die bon ook weer verdwenen. ;) :D

Geplaatst op 21 december 2006 om 23:37