*Vandaag

Het constante gezoem, monotoon, gedachten vermalend tot het wiebelen van je voet, zittend op de stoel, kijkend naar wat gecreëerd wordt. De spanning bij aanvang, het terugkomende besef dat het bijna lekker is,
het krast recht je ziel in.

Soms een starende blik, soms een lach, soms het inspannen van de spieren in zijn lijf, de stilte. Ik blijf opletten, is zijn drinken al op? Is dat een zenuw die aanspant rond zijn oog? Redt hij het? Redt de ander het? Met dubbele blik bekijk ik het geheel: het wordt mooi, het is machtig. Maar ook: Is het strak genoeg, recht genoeg, rond genoeg, fragiel genoeg, robuust genoeg?

De uren verstrijken, meer en meer trekt de inkt het beeld de realiteit in. Ze redden het, het gaat goed. Iedere blik levert nieuwe verbazing, met elke verplaatsing van de hand komt het einde verder in zicht. Het zijn doorbijters, ze lijken op elkaar. Een team lijkt het wel, een mooie mix, ze vinden rust in elkaars overeenkomsten.

Hoe wildvreemden zo intiem met elkaar kunnen zijn, zo voorzichtig. Af en toe ontladen; een grap, een anekdote, en dan weer verder. Naarmate het project vordert, neemt hun energie af. De concentratie blijft hoog, het enthousiasme stijgt. Ik maak foto’s van alle handelingen, probeer vast te leggen wat voor altijd vast zal liggen.

De dag glipt met tussenpozen mijn hoofd in. De drukte op straat, de zon, een sigaret. Het besef dat er een hoop veranderd is. Maar nu even niet, nu weer naar binnen. Daar heerst de rust en stilte, daar wordt gewerkt. Steeds duidelijker nu, de verbazing en het enthousiasme zetten zich vast rond mijn mondhoeken, het is écht bijzonder.

Vier kaken op elkaar geklemd, vier ogen vol vermoeidheid en hoop. De uitputting nabij wordt de laatste punt gezet. Zachtjes schoonvegen nu, nog eenmaal nakijken. De laatste foto’s worden gemaakt, nu niet meer alleen door mij. Handschoenen worden weggeworpen, potjes dichtgedraaid en spieren ontspannen. Nu tijd voor voldane glimlachen rondom mij. Het blijft een kunst, wat mij betreft.

Wat een dag. Broer heeft een tattoo.

19 Reacties

..en zus is de beste supporter, handlangster, waarneemster, en afleidster ooit!! DANKEWEEEEL!

Geplaatst op 28 juni 2006 om 20:50

:)

Geplaatst op 28 juni 2006 om 20:52
Cynthia

Ook nog een foto van het eindresultaat please? Hoe lang duurde het zetten van zo’n tattoo nou, Wenz?

Geplaatst op 28 juni 2006 om 21:02

Het heeft 5 uur geduurd, incl. een paar korte pauzes (: Eindresultaatje.

Geplaatst op 28 juni 2006 om 21:13

Ja, hierboven bij Live’s post dus het eindresultaat, nog helemaal vers en rood en blauw en zwart haha. :) Time to heal nu. Het was echt snel gezet vond ik, en toch heel strak.

Geplaatst op 28 juni 2006 om 21:19

Initiatierite? Mooie tattoo.

Geplaatst op 28 juni 2006 om 21:47

Heel mooi verwoord, wat ik een maand geleden ook heb ondergaan… Ik heb daar nog lang over nagedacht. Hoe je een wild vreemde dusdanig kan vertrouwen dat hij je iets meegeeft wat je de rest van je leven bij je zal dragen.

Geplaatst op 28 juni 2006 om 22:38

Ja vreemd eigenlijk he? Maar daarom vind ik het belangrijk iemand uit te zoeken die jouw tattoo goed kan zetten, waarbij je een positief gevoel hebt.

Geplaatst op 28 juni 2006 om 22:54

Mooi ja, die toewijding enerzijds en het vertrouwen anderzijds.

Geplaatst op 28 juni 2006 om 23:00
search

weet je ik lees het en vind het prachtig, maar wat er nou staat???????

beats me!

en wat die tattoo er in ene toe doet….beats me ook!

Geplaatst op 28 juni 2006 om 23:09

Lees het nog maar eens dan, als je wat helderder (raar woord) bent..? ;)

Geplaatst op 28 juni 2006 om 23:15

@Don, het was geen symbool voor een inwijding ergens voor, het was wel zijn eerste tattoo, dus in die zin een inwijding in de wereld der tatoeages. :) En voor hemzelf uiteraard met een bepaalde waarde ontworpen.

Geplaatst op 29 juni 2006 om 08:28

Ben idd een stuk helderder nu dan gister toen dit las, alleen nu ietwat gehaast….dus morgen dan maar…..

Geplaatst op 29 juni 2006 om 20:09

Mijn hemel wat een onderneming!
Maar erg mooi beschreven, mijn complimenten.

Geplaatst op 29 juni 2006 om 23:34

Een onderneming inderdaad, zowel voor de tattoo-artist, het “slachtoffer” (ikzelf dus ghaha), en de support-act (;

Mer een memorabel dagje was het zeker!!

Geplaatst op 30 juni 2006 om 11:46

Tja, het gebeurt niet elke dag dat er 5 uur met een naald in je geprikt wordt. :P

Wat bedoel je trouwens met de andere kant van de tijd? Het hiernamaals?

Geplaatst op 30 juni 2006 om 22:47

@ Rhino..

Zowel de melkweg als de andere kant van de tijd hebben betrekking op het FEIT dat ik “hier en nu” ben, mer het GEVOEL heb “daar en ooit” te zijn. Ergens verloren tussen vervlogen en te komen tijden, afgestemd op een andere dimensie. Als onze maatschappij een rechte lijn zou zijn, dan zwerf ik daar als een dwarrelend blad omheen, af en toe dichtbij komend, mer nooit eenlijnig wordend. I’m out of sync. Caught Between the Milkyway and the Other Side of Time.

Geplaatst op 1 juli 2006 om 08:10

mooie en originele tattoo…complimenten…
je hebt in ieder geval geen dolfijn of vlinder op je schouder laten tattoeeren (die vind ik persoonlijk iets minder) :)

Geplaatst op 1 juli 2006 om 12:33

Idd wenz het is mij nu meer dan helder waar het over gaat…….wat bepaalde middelen al dan niet voor effect kunnnen hebben ;-)

Geplaatst op 1 juli 2006 om 13:26