*Grmbl. Pets.

“Woehoeee” roep ik, want 2008 lukt me in één keer! Jaja, je standaarden omtrent wat fantastisch is kelderen snel omlaag onder de juiste omstandigheden. Maar zodra ik 2009 oppak, fludderen de gaatjes al door elkaar, geen doorkijken meer aan. Een verloren zaak dus, en per drie, vier of vijf velletjes moet ik het jaar in delen over die stugge pinnetjes mikken.

-

Ik heb totaal geen geduld, en sta op mijn kantoor chagrijnig te zijn en afwisselend naar alle paper-cuts op mijn hand te kijken, naar de klok die nu al anderhalf uur verder is dan toen ik begon, naar de stapel enveloppen die steeds groter wordt en dan – met nog veel meer tegenzin – naar de stapel nog netjes dichtgeplakte enveloppen die ik nog moet doen.

“Zelf schuld” bijt ik mezelf toe. Ik wéét dat ik veelal weinig op heb met De Administratie Doen. Meestal kan ik mezelf eens in de zoveel tijd ertoe zetten papierwerk in de daarvoor bestemde mappen te proppen. Min of meer letterlijk: ik klap een map open, kijk vluchtig of ik kleurtjes van dezelfde instantie zie, en gooi er een stapel losse vellen bovenop. Dan snel de map dichtduwen, flink in knijpen als ik hem rechtop weer op de plank zet zodat niets eruit valt.

Ja, zo erg ben ik dus. “Maar hee, er was een tijd dat ik mijn post niet eens opende, dus eigenlijk ben ik goed bezig.” Die smoes werkt maar een bepaalde tijd natuurlijk, dat weet ik ook wel. Maar toch, ik open post, ik sorteer het min of meer, en ik doe wel alles dat nodig is volgens de brieven die mij gestuurd worden, betaal alles netjes op tijd en lever braaf documenten in waar nodig.

Maar dan heb je dus nog zoiets als bankafschriften. Ik vind die dingen absoluut overbodig. Via internet zie ik meerdere malen per week hoe mijn rekeningen ervoor staan, en vóór die tijd was het enkel belangrijk te weten of mijn loon al gestort was, en dat deed ik indertijd via de Rabofoon. Stond het erop, dan ging ik boodschappen doen, de rest werd vanzelf afgeschreven.

Mijn Belgische rekeningafschriften hebben een vaste plek in het kantoor: op de rechterhoek van de linkerplank onder de boeken. Vier planken hoger staan al mijn mappen te lonken, maar dat negeer ik steevast. Vanmiddag ruimde ik de woonkamer op en kwam nog twee afschriften van afgelopen week tegen. “Die leg ik even boven!” dacht ik heel naïef.

Boven aangekomen viel de stapel om zodra ik de twee laatste aanwinsten erbovenop mikte. “Dat ruim ik dan maar weer eens een keer in,” dacht ik vervolgens, minstens zo naïef. En vol goede moed pakte ik mijn ordners en dozen erbij. Gut, daar liggen nog een hoop enveloppen. En wat zit er eigenlijk in die ene doos? Armen vol enveloppen vulden al snel de tafel.

En zo stond ik dus mijn Belgische afschriften in te ruimen, min of meer per ongeluk – in ieder geval ongepland – en legde ondertussen alle Nederlandse enveloppen aan de kant. Ik heb al die tijd nog een Nederlandse rekening aangehouden, omdat sommige automatische incasso’s zo handig zijn, maar enkel op Nederlandse rekeningen werken.

Ik stond me daar zo’n beetje te schamen omdat ik doodleuk afschriften uit 2008 tegenkwam. Maar dat bleek achteraf gezien eigenlijk helemaal niet zo erg. De werkelijke oeh’s en aah’s kwamen pas toen ik alle Rabobank afschriften ging ordenen. Had ik bij de Belgische variant de tafel fijntjes in drie vakken verdeeld, alwaar ik het betreffende jaar op volgorde legde, hier bleek ik een extra tafel nodig te hebben.

2010.
2009.
2008.
2007. Wat?
2006. Oei.
En na nog een aantal enveloppen moest ik zelfs een vakje voor, oh horror, 2005 gaan inrichten.

Zes jaargangen bankafschriften? Echt waar Wenz? Ben jij zo lui?|

Ja. En uiteraard lagen alle enveloppen hopeloos door elkaar. En maakte ik tot vier keer toe de fout opeens een ander jaartal tussen een bepaald jaar te leggen. Waar ik dan pas, vanzelfsprekend, na een tijdje achter kwam.

Maar dus. Zelf schuld. Ja. Luipaard. Ongelofelijk, enorm, lui, paard.

En zo stond ik dus naar een sigaret te verlangen tussen een compleet verleden aan bankafschriften. Maar nee, ik mocht pas naar beneden, naar mijn felbegeerde sigaret, als ik álle enveloppen geopend had. Alle jaartallen geordend had. Alle ordners opnieuw ingericht had, want natuurlijk was er helemaal geen plaats voor zes jaar Nederlandse en drie jaar Belgische afschriften.

Hier zit ik dan, mijn nicotineverslaving weer op peil te houden. Alle jaargangen zitten in die vervloekte ordners hoor. Nu alleen nog de berg enveloppen opruimen, de ordners hernoemen en rangschikken, en mezelf een tik op mijn vingers geven. Wat zeg ik? Zes tikken.

21 Reacties

Tja… Wat te zeggen? Eeeh dat ik je niet benijd!! Haha, suc6 met boekhouden! (met een boek op de bank betekent dat bij mij gewoon hoor) ;-) fijn weekend Wenz!

Geplaatst op 1 oktober 2010 om 18:21

Haha, ik ben ook altijd verbaasd als ik die dingen weer probeer te ordenen? Wat? Dat had ik een paar maanden geleden toch nog gedaan? Echt niet, zo blijkt telkens weer.
Gelukkig hóef je geen afschriften meer te ontvangen tegenwoordig. Scheelt weer.

Geplaatst op 2 oktober 2010 om 15:14

Hahaha Gras, jouw variant van boekhouden zie ik helemaal zitten! :D

En Denise, theoretisch hoef ik geen afschriften meer te ontvangen, maar in de praktijk zit dat net even anders. Je bent hier wel verplicht om ze uit te printen, doe je dat niet, dan worden ze toch naar je opgestuurd. En natuurlijk doet de printfunctie het niet, nooit, never ever. Dus krijg ik toch steeds netjes alles opgestuurd. Nu zou ik natuurlijk een klacht bij de bank moeten indienen, maar daar lijk ik ook chronisch te lui voor, geloof ik. :D Maar blij te horen dat ik niet de enige ben die deze dingen laat liggen en laat opstapelen. Hihi.

Geplaatst op 2 oktober 2010 om 15:18

Hahahaha, zo herkenbaar!!
Ik ben pas verhuisd en had toen alles netjes bijgewerkt. Mezelf natuurlijk ook voorgenomen om in het nieuwe huis alles netjes bij te houden. Maar nee… niet dus, bij ligt er ook alweer een enorme stapel..Zucht..

Geplaatst op 2 oktober 2010 om 16:16

Je bent zéker niet de enige, Wenz. Tegenwoordig is het bij mij IETS beter, omdat ik nu geen speciaal ‘plankje’ meer heb om die dingen op te leggen. Alles moet op tafel blijven liggen tot ik zin heb in ordenen. En die tafel wil ik af en toe wel leeg…

(Maar afdoende is het niet. Helaas, hahaha.)

Geplaatst op 2 oktober 2010 om 17:00

Ik houd het redelijk bij, maar moest van de zomer ook anderhalf jaar achterstallig onderhoud inhalen. Het is nu toch weer opgeruimd? Geen zorgen meer over maken, trots op jezelf zijn en lekker genieten van die sigaret. Klaar.

Geplaatst op 2 oktober 2010 om 20:54

Kennelijk heb je die afschriften al die jaren niet nodig gehad, en zit de belastingdienst je ook niet op de hielen, dus waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Schaf een verhuisdoos aan, zet hem in een strategische hoek en pleur elk bankafschrift zo van de brievenbus in de doos. Na 5 jaar kan de boel bij het oud papier… (zegt zij die zelf keurig netjes alles in ordners bewaard.)

Geplaatst op 3 oktober 2010 om 09:11

Ja, ik wou ook al zeggen; is het niet gewoon een optie om alle afschriften van meer dan drie jaar oud weg te gooien?

Geplaatst op 3 oktober 2010 om 11:42

Zit dit in de family misschien? Ik hoef gelukkig ‘alleen nog maar’ 2009 en ’10 te doen (;

Geplaatst op 3 oktober 2010 om 11:57

Haha, ik herken het! Maar ik was vroeger veel geordender juist. Bij mij versloft het pas sinds een aantal jaren. En eens in de zoveel tijd, dan móet ik van mezelf…. Zucht. Het is net zoiets als strafwerk uit mijn lagere school tijd.

Geplaatst op 4 oktober 2010 om 16:08

Gekke vraag misschien, maar als je sedert 2005 toe kon met gesloten bankenveloppen, waarom moeten ze dan in 2010 ineens geopend en geleegd en met op volgorde gerangschikte inhoud?
Tweede vraag, minder gek: doet die bank niet aan internetbankieren? Dan krijg je die enveloppen helemaal niet meer!

Geplaatst op 4 oktober 2010 om 17:18

Ha, ik blijk bij lange na niet de enige die daar zo slecht in is! Dat verzacht het leed. ;) :)

Mja, wat die drie jaar betreft, misschien had ik dat kunnen doen ja, de oudere weggooien. Maar ik wist natuurlijk niet welke enveloppe welk jaar bevatte, dus dan moest ik ze nog steeds allemaal openen en bekijken, dus dat scheelt niet eens zo veel tijd helaas. :(

Dae, zoals ik in bovenstaande reactie van mijzelf al zei, ik doe aan internet bankieren, alleen maar! Maar de Belgische verplicht je dus het uit te printen maar die functie werkt niet, en de Nederlandse stuurt trouw de afschriften op omdat ik in het buitenland woon. Handig he? :)

Haha Lian, dat is eigenlijk nog een mooi idee, gewoon recht een oud papier doos inmikken, alleen niet iedere maand netjes aan de straatkant zetten maar drie jaar in je kelder laten staan. :D

Geplaatst op 4 oktober 2010 om 18:47

Volgens mij doe jij het precies goed hoor. De geordende types zijn elke week met deze onzin bezig, maar jij hoeft pas weer in 2016!

Geplaatst op 4 oktober 2010 om 21:37

Is dat typisch Belgisch? Iets verplichten en het vervolgens onmogelijk maken? :-)

Geplaatst op 5 oktober 2010 om 17:10

Tegenwoordig gooi ik gewoon alles in een doos in de hoop dat ik het niet nodig zal hebben. Doorgaans heb ik het ook niet nodig. De planning is om na zoveel jaar de eerste doos weg te gaan gooien. Stuk sustgevender dan mijn administratie prachtig bijhouden die ik net zo goed zelden nodig heb :)

Geplaatst op 6 oktober 2010 om 00:46

haha, lui-paard, lui-aard:-) ook herkenbaar voor mij…

Geplaatst op 6 oktober 2010 om 22:42

Haha, herkenbaar! Gelukkig is mijn lief een zeer ordelijk mens, anders hadden de enveloppen allang tot aan het plafond gereikt :-))

Geplaatst op 7 oktober 2010 om 00:57

Sinds mijn zeventiende doe ik keurig braaf al mijn afschriften in mapjes. Toen het er een beetje veel werden heb ik zomaar hoppekee enkele tientallen jaren van mijn administratieve leven weggegooid met zo’n gevoel van waar doe je het eigenlijk allemaal voor. Wie was er nu verstandiger bezig, ik weet het niet hoor. Maar ik ben blij dat we die dingen nu niet meer krijgen, alles is na te zoeken.

Geplaatst op 8 oktober 2010 om 12:49

Mocht je verveeld met tijd over even in Nederland zijn?
Mijn enveloppen zijn al open, alleen de stapels moeten nog in ordners geordend worden …..
Een maaltijd, met goed glas en gewenste roker als weder dienst?

Vrolijke groet uit Amsterdam-ZuidOost

Geplaatst op 9 oktober 2010 om 13:42

Jack! Je hebt helemaal gelijk! :P (Nu ja, de geordende types zijn er iedere week 30 seconden mee bezig, ik eens in de vijf jaar twee hele uren.) Maar toch. :D

Hahaha Gerhard, volgens mij is dat typisch bureaucratie, maar daar kan ik me in vergissen hoor. ;)

Martine, dus dat is het geheim: ik moet mijn lief de enveloppen toeschuiven! :)

Hahaha Rob, de enveloppen zijn al open? Dan is het vervelendste werk al gedaan! Hoeveel jaargangen heb jij daar liggen? Meer dan tien zou toch behalve een maaltijd ook een dame blanche achteraf waard zijn hoor. ;)

Geplaatst op 12 oktober 2010 om 15:39

Komt heel bekend voor. ‘k heb pas ook de bankafschriften van een aantal jaar, inclusief ongeopende enveloppen, netjes gearchiveerd.

Geplaatst op 6 december 2010 om 17:57