< Update 1: zie hier de vernieuwde, verkorte, versnelde en de – in mijn bescheiden optiek – verbeterde versie. Met dank aan Impa voor de spreekwoordelijke schop onder mijn derrière die ik even nodig had om er weer in te duiken. :)
Klik op het Vimeo-logo om de grotere versie te zien.
Tripje richting Lillo, door de Tijsmanstunnel, naar de lichtjes van de haven en de rook van de verderop gelegen kerncentrale.
Wenz bevindt zich sinds 1981 onder de levenden. Zo nu en dan grijnst ze breeduit, dan weer slikt ze de brok realiteit diep in haar keel weg. Je kunt haar doen walgen, je kunt haar evengoed doen smelten. Af en toe komt ze venijnig uit de hoek, maar vaker nog schoorvoetend. Ze bestaat zoals ze is: met haar onverklaarbare voorkeuren, rariteiten, een onophoudelijke stroom vragen die ze nooit beantwoord wil hebben en boven alles: een niet in te dammen drang tot schrijven. Ze is een koukleum die, weliswaar hortend en stotend, toch van het leven weet te genieten.
Wenz'
tweedehands
webwinkeltje
10 Reacties
Heb je de muziek ook zelf gemaakt? Multitalent! Wat een lekker filmpje. Ik ben gek op hoe lichtjes van stoplichten en auto’s en winkels eruitzien in het blauw van de schemer, als de hele wereld homogener van kleur wordt maar nog wel te zien is en de lichtjes er als warme appeltjes in opgloeien. Fijn om zo met je mee te rijden! En mooi om de overgang van stad naar leegte zo te zien.
In het midden was je me wel heel even kwijt. Je zou hier en daar kunnen knippen in het autoritje, dan wordt hij iets compacter en hoef je het muziekthema ook minder vaak te herhalen.
Maar fijn, fijn, fijn. Filmpjes maken rules!
Ha Impa! Leuk dat je bent meegereden. En ja, ik voelde zelf ook al dat het middenstuk net iets te monotoon is, maar mijn programma bleef keer op keer crashen tijdens het bewerken. Lange tijd bleef ik geduldig, maar na de 40ste keer (het was ondertussen al half twee in de nacht) begon het toch vreselijk te irriteren, en had ik de puf niet meer om het middenstuk te verkorten en de muziek opnieuw uit te lijnen in het geheel. Bleuh. Maar dus. I hear ya. Misschien dat ik van de week nog eens geduld kan opbrengen om het nogmaals aan te passen. :)
Hmm. Ik kon het geduld niet opbrengen om de rit uit te rijden.
:)
Dat is wel vaker zo met ongeduldige types. Die will gewoon pats boem zijn waar je moet zijn, doen wat je moet doen en de weg ernaar toe is maar…. oponthoud.
Ok, de nieuwe versie staat erop, korter en hopelijk krachtiger nu. Nogmaals bedankt Impa, ik ben er weer voor gaan zitten en heb het naar mijn zin bewerkt. :)
Hahahahaa Carol, van jou had ik niet anders verwacht. Jij wordt al ongeduldig als de internetpagina niet direct laadt. :P :D (En dan toch uren aan een stuk bloemen kunnen schilderen op objecten… rare dame, die Carol. ;))
Ja zo is dat maar. :)
Een vat vol tegenstrijdigheden. Zo lijkt het. :)
Oei, schop onder de kont! Zo was het niet bedoeld hoor, zelfs niet spreekwoordelijk. En ook niet als kritiek: meer zo van ‘Wenz vind het vast fijn om te weten hoe de kijker haar filmpje ervaart.’ Maar fijn dat je er iets aan hebt en moedig dat je er ook nog iets mee hebt gedaan, zeker met een crashend programma. Tergend kan dat zijn.
Vijf minuten is beter! Dan hou je de kijkers toch beter vast bij dit soort filmpjes, denk ik. (Hoewel ik het vorige tempo prettiger vond, maar dat is een kwestie van smaak).
Weet je wat ik heel mooi vind? (Naast warme lichtjes in schemerblauw?) Hoe je even vertraagt in de tunnel. Zo voelt het ook echt om een tunnel in te rijden.
Nice. Krijg er zelf ook weer filmpjeszin van.
Wauw. Een beetje het leven.
Lekker om even mee te zoeven!
Heerlijke rit, zeker niet te lang hoor! ;-)