*Blech

Lief programmeert al zo’n twintig jaar, en heeft in al die tijd nog nooit een Azerty toetsenbord (het gangbare toetsenbord in België) gehad voor zijn werkzaamheden. En ik, als Nederlander, ben uiteraard ook verknocht aan mijn Qwerty’s. We staan in Saturn, kijken rond naar mobiele telefoontjes met een volledig toetsenbord. Op de verpakkingen staan overal afbeeldingen van Qwerty toetsenbordjes te pronken, maar op de witte sticker met barcode en kleur staat ook fijntjes ‘Azerty’ vermeld. Na vijf modellen geïnspecteerd te hebben, vinden we er eentje die ‘Qwerty’ vermeldt naast de barcode. Vragend kijken we elkaar aan. Zou het? In plaats van de verpakking ruwweg open te scheuren, loopt Lief netjes naar een medewerker en vraagt of deze telefoon een Qwerty toetsenbord heeft.
“Ik verkoop alleen Azerty, niks geen Qwerty, we zijn hier wel nog steeds in België hè.” bast de norserik. Verbouwereerd kijkt Lief me aan. ‘Kom,’ zeg ik, ‘als we nu in de auto springen zijn we nog op tijd in Breda voor de koopavond.’ Dan gaan we daar wel onze begeerde Qwerty halen.

-

Ik wandel ‘s ochtends om negen uur snel even naar het postkantoortje om de hoek, om tijd te sparen. Normaliter fiets ik verderop naar een postpunt, omdat ze daar wat minder priegelig zijn met de afmetingen en dus bedragen van pakketjes, die ik veelvuldig de wereld in stuur. Wanneer ik aan de beurt ben, geef ik mijn pakketje af. De dame achter de balie weegt en frankeert. Dan geeft ze het pakketje terug en sommeert me het adres nogmaals op de enveloppe te schrijven, ditmaal uiterst rechts. Ik kijk haar vragend aan, maar meer wil ze er niet over kwijt. ‘Ok…?’ Terwijl ik het adres kopieer pal naast het origineel, vraag ik me af of ze een of andere sticker over het midden moet plakken of zoiets dergelijks. Ik geef haar het ding terug en kijk. Ze pakt een pen en zet doodleuk een kruis door het iets linkser adres. Ze gooit het pakketje opzij met de woorden ‘Zo doen wij dat hier niet.’ Verbijsterd verlaat ik het postkantoor.

Nog los van enige klantvriendelijkheid, er zijn van die dagen dat ik denk dat meneer Wilders hier in België toch ook een glanzende meerderheid aan zetels zou behalen, mocht hij een poging doen…

14 Reacties

Pffff, wat een frustratie, zeg. Behandel een ander zoals je zelf behandeld wil worden, zeggen ze toch?

Geplaatst op 12 juli 2010 om 13:45

Wilt. Met een t.
Brrrr.

Geplaatst op 12 juli 2010 om 13:53

Ach, wéér een illusie minder. Ik dacht altijd dat alle belgen lief en beschaafd en beleefd waren. Misschien lopen ze alleen wat achter op Nederland.:-(

Geplaatst op 12 juli 2010 om 14:07

Oei oei-oei!

Geplaatst op 12 juli 2010 om 19:25

Nee, zo hou je je klanten…. not!

Geplaatst op 13 juli 2010 om 02:50
Bietelman

En ik maar denken dat dit alleen in Nederland gebeurde. Weer een illusie armer.

Geplaatst op 13 juli 2010 om 10:11

Grrr. Ik wist een goed plekje voor dat postpakket. Diep en donker.

(Maar ja, da’s weer sneu voor degene die het zou moeten ontvangen, dat weer wel…)

Geplaatst op 13 juli 2010 om 10:18

Hahaha Pepperfly! Hahaha.

Maar inderdaad, het gebeurt overal, en klantvriendelijkheid is tegenwoordig blijkbaar een luxe op veel plaatsen. Echt een fijn gevoel houd je er niet aan over… :(

Geplaatst op 13 juli 2010 om 10:31

Kom weer naar nederland! Een beetje in de richting van Den Bosch, daar zijn ze allemaal aardig. :)

Geplaatst op 14 juli 2010 om 08:49

Wilders? Die zou alle Belgen België uitzetten waarschijnlijk. haha.
Mijn KPN-blogje sluit hier wel mooi op aan trouwens. :)

Geplaatst op 14 juli 2010 om 12:34

Inderdaad Olief, toen ik je KPN horrorverhaal las, maakte ik die link ook al! Lang leve customer service zeggen we dan maar. :D

Hahaha Fride, daar hèb ik gewoond, maar toen moest jij zo nodig in het bovenste puntje van Nederland wonen! Tsk. Dat je nu ook eindelijk daar bent aangekomen, terwijl ik alweer weg ben, dat is dikke pech. :P ;) :)

Geplaatst op 14 juli 2010 om 22:02

Gezellige zaakjes. Helaas blijven ze bestaan zolang mensen deze service accepteren. In het eerste geval hebben jullie ze gelukkig geen omzet gegund. Je dag wordt er in ieder geval niet beter van :(

Geplaatst op 18 juli 2010 om 22:47

Vertel je die mensen dan niet dat je ze onbeschoft, onbeleefd en onvriendelijk vindt?

Nu moet ik eerlijk zeggen, hoe bozer ik word op iemand (een vreemde dan meestal) hoe beschaafder ik ga praten. Maar wel met een bepaalde ondertoon en precies die woorden die dingen duidelijk maken.

Ik kan niet zo goed tegen onvriendelijkheid. :) En dat mogen anderen dan best weten. Hahahahah :))

Ik heb heel heel HEEL erg moeten wennen toen ik van Haarlem naar +/- Utrecht verhuisde aan het personeel in winkels. Regelmatig met grote ogen en open mond gestaan. Belgische maniertjes zal ik het dan maar noemen van nu af aan. Hihi. Nou dat is ook niet eerlijk he. :)

Geplaatst op 21 juli 2010 om 13:10

The horror the horror. Ter verdediging van de Belgen: ik heb net van een Spaanse vriendin vernomen dat ze de Belgen zo vriendelijk vindt. Dat geeft me weer een beetje hoop:-).

Geplaatst op 9 augustus 2010 om 10:59