Veelal ruil ik achter de schermen. In alle logstilte zweven de mooiste creaties via mijn ruilpagina de mailbox in.
Zo nu en dan wordt er eentje publiek gemaakt, wanneer de ruiler dat zelf wil. Zo ook Riekster. (Wie haar nog niet leest, gaat heen en geniet. Woorden zoals deze, of deze, zeer de moeite waard.)
En zij ruilde dus. Een pracht van een gedicht. Krachtig en beladen, met een vleugje schijnbare luchtigheid. Ik geniet iedere keer weer van deze onverwachte juweeltjes in mijn mailbox, en vind het heerlijk uitdagend iets gelijkaardigs terug te ‘moeten’ doen.
Want ruilen, dat betekent dat er ook iets van mijn kant zal komen. Zij mocht op haar beurt drie woorden voor mij kiezen waaromheen ik een gedicht zou doen aanwassen.
Die drie woorden waren
-lading:1. vracht 2. munitie in een vuurwapen, springlading 3. bijgedachte, gevoelsinhoud
-karakter 1. figuur, letterteken 2. iems eigenschappen; aard, inborst 3. goede eigenschappen 4. het eigenaardige, typische
- kartel 1. overeenkomst tussen zelfstandige ondernemers om concurrentie (gedeeltelijk) op te heffen, m.n. door prijsafspraken 2. insnijding langs de rand
En zo ging ook ik aan de slag.
Mijn tegenruil:
—
In-zicht
Hij had het uitgedacht
tot in de puntjes
zoals dat zo mooi heet
Hoe hij gelukkig zou zijn
zou raken en vooral zou blijven
Hij zou van haar houden
en zij van hem
zoals niemand ooit deed
Hun liefde het vrachtschip
de lading hun warme lijven
En hij aan het roer
het kompas rotsvast in de hand
Hij zou haar binnenvaren
in zijn veilige haven
en daar voor anker gaan
Hoe ze oud zouden worden
onder elkaars toeziend oog
Maar dat zijn havengebied
uit niet meer dan drijfzand
voor haar bleek te bestaan
Waar zijn liefde voor haar
veel te zwaar op hen woog
En zij niet eens meer omkeek
vanaf de kade aan onbereikbaar land
Hoe hij stuurloos dreef
op het loze wrakhout
waar geluk ooit te water was gelaten
De kartels sneden diep
in zijn trillende ziel
En hij overdacht stil
die vreemde scheuren,
roestplekken, lekkages, gaten
Hoe ze hadden kunnen zinken
en hoe diep hij viel
Maar nooit werd hem duidelijk
dat zij simpelweg op zijn karakter was gestrand
—
6 Reacties
Erg mooi, maar ik mis een beetje het sinterklaasrijm, of is dat modern?
Haha, ’sinterklaasrijm’! Dat is persoonlijk denk ik. Sommige dichters zijn zelfs allergisch voor rijm, ieder z’n meug. Bij het bovenstaande gedicht rijmen de derde en vijfde zin steeds op de volgende derde en vijfde, en de tussenzinnen ook op elkaar. Dus. :)
Jemig, toen ik hem net bij Riekster las, las ik hem heel anders. Fijn, dat er te ontdekken valt in dat gedicht. Dan kom ik later nog een leer lezen.
Mooi!
Heel mooi, vooral omdat het beeld mij wel aanspreekt!
Ook hier is ie prachtig.. Trots op onze ruil!
ja nu zie ik het. ingewikkeld rijmschema hoor, maar het blijft mooi