*Zomaar


Ze loopt naar de deur. Draalt daar wat, strijkt met een vinger langs de tochtstrip naast het slot. Draait zich weer om, zeven passen naar de woonkamer. Een rondje om de salontafel, langs de kast met de deurtjes en het houtsnijwerk. Haar vingers trippelen over de krullen in het hout, drie stappen tot het raam. Hand op de vensterbank, ze veegt en kijkt naar haar vingertoppen. Geen stof. Nee, geen stof, net ook al niet. Ze werpt een nonchalante blik naar buiten. Drie bomen, veertien overburen, zes auto’s en een kat. Op de kat na geen beweging. Een scherpe draai op  haar hakken en weer naar de hal. Op weg naar de deur werpt ze een blik in de spiegel. Leuk jasje. Mooi kapsel. Jammerlijk rode wangen. Oor tegen de deur, hand op de klink. Ze sluit haar ogen, deels om beter te horen, deels om de situatie te bezweren. Een lach ontsnapt uit haar keel. Ze zet zich af tegen de deur, schouders recht, woonkamer weer aan de beurt nu.

Salontafel, kast, ditmaal richting de stoel waar haar handtas al uren hangt. Een graai, een blik op het schermpje. Geen gemiste oproepen. De telefoon glijdt weer in haar tas.
Ze staart voor zich uit. Niets aan de hand, een gewone dag. Een doodgewone dag. Met een ruk draait ze haar hoofd, blik weer naar buiten gericht. Mislukt. Nog steeds geen beweging, al is de kat verdwenen. Ze trekt haar jasje recht, ziet haar schoenen. Links. Rechts. Een vlek. Een vlek! Naar de keuken, snel. Kraan op druppelstand, doekje in de aanslag. Rechtervoet op de prullenbak. Geen vlek. Geen vlek? Ze werpt nog een inspecterende blik, wiebelt haar voet heen en weer. Het was de lichtinval. Kraan dicht, het doekje belandt met een plof op het aanrecht. Langs de spiegel weer, de deur nog even statig en gesloten. Haar wijsvinger aait de deurklink. Ze wipt van de ene op de andere voet.

Langzaam nu, heel langzaam naar de woonkamer. Salontafel, houtsnijwerk, vensterbank. Ze schrikt op: hoort ze daar iets? Hup hup naar de andere kant van de kamer, weg bij het raam. Haar temperatuur stijgt, ze kijkt verwilderd om zich heen. Stoel met de tas dan maar, of toch de hal? De stoel wint, ze ploft neer. Oren gespitst, een motor die afslaat. Gaat er buiten een autodeur open? Stapt er iemand uit? Loopt er iemand naar haar voordeur? Ze krabt aan de nagelriem van haar duim. Een gewone dag. Zou de bel niet al geklonken moeten hebben? Een blik op de klok aan de wand, boven de televisie. Drie voor tien. Ze aarzelt of ze op zal staan, zal gaan kijken of de auto van een buurman of -vrouw was.

Een snerpend geluid opeens, ze schiet recht. Een dun streepje bloed langs haar duimnagel. Haar handen trillen, ze hangt haar tas over haar schouder. Opstaan, naar de deur nu. Nog éénmaal door de hal, haar blik kruist de blik in de spiegel. Haar gezicht wordt in de plooi getrokken, hand op de klink. Ze haalt diep adem en opent de deur.

"Hallo!" Onvaste glimlach.
"Hallo!" Brede grijns.
"Stond je al te wachten? Ik moest de straat even zoeken."
"Nee hoor, ik was net klaar met afwassen. Zullen we gaan?"

26 Reacties

Haha, mooi verhaal. Spannend en ijskoud beschreven.
Zo gaan die dingen. Maar reken maar dat hij ook zenuwachtig was. En hij wist vast al lang waar hij wezen moest. Dat ie te laat was kwam vast omdat hij op de valreep vond dat de auto van binnen wel erg rommelig was.

Geplaatst op 15 mei 2006 om 12:02
Cynthia

Wat een mooi en goed beschreven en ó zo herkenbaar verhaal, Wenz…ben er stil van..en dan de andere kant van het verhaal beschreven door Eep…zo passend en waarschijnlijk waar.

Geplaatst op 15 mei 2006 om 12:24

Haha zo te horen is het weer iets herkenbaars. :D Ok, deze dame is wel erg extreem, maar voor het effect mocht dat wel, vond ik. ;) Al zou ik die kast met houtsnijwerk wel willen hebben. 8) :D

Geplaatst op 15 mei 2006 om 12:53

mooi, goed omschreven, gedetaileerd. Daar hou ik wel van. Ken je dit uit eigen ervaring? ;)

Geplaatst op 15 mei 2006 om 15:13

Ondraaglijke spanning en onzekerheid. Het schijnt een zeer probaat afslankmiddel te zijn. :D
Maar ik geloof niet dat die poging om de voorstoel schoon te krijgen gelukt is Eep. Noch dat zij dáár enige last van heeft gehad.

Geplaatst op 15 mei 2006 om 19:45

Hahaha nee Gobboe, ikzelf ben iets minder erg, hoop ik. ;)
Yo, zullen we dan maar allemaal stressvol door het leven gaan vanaf nu? :D (Als dat zou zijn omdat je iedere dag een spannende afspraak had, kon het eigenlijk best wel plezierig zijn, grinnik. ;) )

Geplaatst op 15 mei 2006 om 21:18

Ai ai ai, wat een toestand! Maar goed dat ze niet in de kroeg hadden afgesproken :D

Geplaatst op 15 mei 2006 om 22:12

Jeetje. Als ik het zo lees dan wat je misschien toch wel wat zenuwachtig. Toch wel herkenbaar, maar zo uitgeschreven lijkt het lichtelijk gefrustreerd allemaal.

Liefs, Lunadea

Geplaatst op 16 mei 2006 om 15:23

Argh mensen, waarom denken jullie dat ik het zelf heb meegemaakt? Ik schrijf graag, ik schrijf fictief, ik heb nog nooit zo door de kamer gelopen maar het is wel een universeel gevoel dat ik graag iets aandik en uitbuit. Don’t shoot the messenger, in a way. :)

Geplaatst op 16 mei 2006 om 20:02

Okee, okee….vanuit een gevoel van herkenning geschreven dus……. . Wat een ieder ook ergesn wel herkent…..ook iets met dezelfde dwanneurose, lijkt wel….

Dwangneuroot ;) :D

Geplaatst op 16 mei 2006 om 20:34

Hahahahaha. :D

Geplaatst op 16 mei 2006 om 21:21

Mooooi!

Geplaatst op 17 mei 2006 om 02:02

ach…om even een oude reclame aan te halen: ‘…als je inleg kruisje maar goed zit.’ ;)
Ze gaat in ieder geval iets leuks doen! :)

Geplaatst op 17 mei 2006 om 12:13

Persoonlijk denk ik dat ze niks leuks zou plannen wanneer ze ongesteld was, maar hee, wie weet! ;)

Geplaatst op 17 mei 2006 om 20:09

(Wat zijn jullie toch sexistisch. :? Alsof er buiten seks geen leuke dingen mogelijk zijn… ;) :D )

Geplaatst op 17 mei 2006 om 21:20

Wenz, wist je dat fictie door een meerderheid van de lezers gezien wordt als autobiografisch? Onvoorstelbaar, nietwaar? Dat komt omdat ze zich niet kunnen voorstellen dat iemand zomaar iets verzinnen kan.

Als ik zo vrij mag zijn…

Het schrijven van fictie begint wel vaak met eigen ervaringen, maar dit materiaal wordt doorgaans compleet veranderd. Met behulp van fantasie. Daarom heet het fictie, oftwel ‘een verzonnen verhaal’.

Blijft natuurlijk wel een feit dat veel blogs alleen maar als dagboeken, dus autobiografieën worden geschreven en gelezen. Misschien moet je een categorie ‘fictie’ maken?

Geplaatst op 17 mei 2006 om 21:23

Helemaal gelijk Don. Heb het in de boekhandel wara ik werk ook heel vaak gemerkt, dat mensen een schrijver afbranden om “wat hij allemaal gedaan heeft” terwijl ze het dus over het fictieve verhaal hebben. Onbegrijpelijk.
Klopt wel dat er ergens een begin dicht bij je is, en dat dat inderdaad verandert naarmate de tekst vordert. Is fantasie zo schaars tegenwoordig? :) Ja, ik had al bedacht dat een web-log daarvoor niet de beste plaats is, omdat mensen automatisch aannemen dat het wel echt zo zal zijn, door de honderden andere pagina’s hier over wie welke boodschappen vandaag gedaan heeft enz.

Epi, ik bedoelde simpelweg dat de meeste vrouwen zich alles behalve vrolijk en lekker in hun vel voelen als ze ongesteld zijn, door rugpijn, buikpijn en andere ongemakken. En dan logischerwijs geen leuke dingen plannen, al is het maar omdat je over toiletten bij de hand moet hebben. Dus wie is er nu oversekst? ;)

Geplaatst op 17 mei 2006 om 21:27

*wara=waar, natuurlijk.

Geplaatst op 17 mei 2006 om 21:28

*over=overal, natuurlijk.

Geplaatst op 17 mei 2006 om 21:29

Misschien moest ze juist wel een ei leggen, of was het volle maan.
En ik hoef niet zo nodig iedere dag een spannende afspraak. Ik zou er nog van gaan afvallen..

Geplaatst op 17 mei 2006 om 23:07

Daar dacht je tijdens je roleplay heel anders over begreep ik, Yo. ;)

Geplaatst op 17 mei 2006 om 23:10

hmmm…er is een duidelijk verschil tussen fictie en zelf meegmaakt…en er zit een heel gebied van crossover tussen. Sommige mensen maken dat verschil inderdaad niet.
Maar men moet zich ook niet vergissen in de menselijke interesse die gewoon benieuwd is of iemand zoiets echt heeft beleefd/meegemaakt of dat het puur fictie is. Ook daar zit een heel crossover gebied tussen.

Geplaatst op 18 mei 2006 om 10:50

Gobboe heeft er over nagedacht!

Wenz; wellicht heb je dan wat aan de tip, maar aan de andere knat kan je het ook lekker laten, weer stof dat jurkjes doet opwaaien ;)

Geplaatst op 18 mei 2006 om 18:04

Nee Wenz. Ook toen hoefde ik niet zo nodig. En inmiddels is het al weer dermate gezakt dat ik weer niet zo nodig hoef. ;)
Maar het kan je natuurlijk ook gewoon overkómen. :D

Geplaatst op 19 mei 2006 om 20:11

:P

Geplaatst op 21 mei 2006 om 21:21

heee…af en toe gebeurd dat wel eens dat ik nadenkt voordat ik iets tik…of uberhaubt iets doe ;)

Geplaatst op 22 mei 2006 om 13:33