*Fabrieksinstellingen

Hier in huis woont zo’n exemplaar Man dat iedere baby prachtig vindt, bij iedere kleuter vertederd glimlacht en met alle kletsgrage kinderen in gesprek gaat. Daarnaast woont er hier dus zo’n Vrouw, afkomstig uit een speciale uitgave, ik zou nog net niet collectors item roepen, maar u begrijpt het idee. Deze vrouw staat dus wat sullig naar baby’s te kijken, ergert zich aan schreeuwende kleuters en probeert wanhopig over neurotransmitters te praten met verdwaasde zesjarigen. Waar die Man het idee ‘Hoe meer kinderen, hoe meer vreugd’ aanhangt, komt die Vrouw niet verder dan ‘Een kind krijgen? Buhhhvgrllblmpfh.’

Nu vraag ik me toch af of dat fabrieksgewijs wel zo handig gepaard is, deze twee exemplaren. Er staan tenslotte palets vol Vrouwen in de rij om de plug-in Man in de variant hierboven beschreven te bemachtigen. Een lawaai vanjewelste tijdens het uitzoeken, die ratelende eierstokken, maar te veel exemplaren met het dubieuze defect Geen Kinderwens, die ijskoud aan de kant gesmeten worden. En dan bekruipt die dungezaaide variant Vrouw toch zo nu en dan het beklemmende gevoel een horde woeste, kindgrage Vrouwen achter zich aan te krijgen als deze erachter komen hoe de vork precies in de steel zit. Er staat niet echt een houdbaarheidsdatum op de kindgrage Man, maar zo stilletjes de veertig naderend neemt de babyratio toch gestaag af, statistisch gezien.

Laat staan wanneer Vrouwen in de nabije omgeving een kind produceren. Dan kruist deze kinderloze Vrouw haar vingers achter haar rug en roept ‘Leuk!’ en ‘Schattig!’ terwijl ze zich ervan gewist dat de licentie voor haar add-on Spiraaltje nog niet verlopen is, en duimt ondertussen dat haar exemplaar Man niet op het bizarre idee komt spontaan aan te bieden op de kleine schreeuwlelijk te passen, of nog erger: met soppige ogen een peilende blik op haar te werpen in de vurige hoop iets te zien smelten in haar, om vervolgens met vereende krachten het bed in te kunnen duiken, in gedachten al over de gezwollen buik aaiend en de kinderkamer inrichtend. ‘Ga maar in een kinderdagverblijf werken’ grapt ze dan, de paniek onderdrukkend en hopend dat haar exemplaar haar niet zal deleten voor het gevreesde prototype Vrouw inclusief kinderwens.

En dan denkt ze maar snel ‘Ach, hij heeft al kindervoetjes op deze wereld trippelen, zo’n lijfje netjes halfvol genen van hem, hopelijk neemt hij daar genoegen mee’. En dan bibbert ze nog wat na en hoopt maar dat haar softwareprogramma Persoonlijkheid ondanks het ontbreken van de voortplantingswens toch aangenaam genoeg bevonden wordt om de verdere agenda mee te vullen.

15 Reacties

Meestal moet juist bij mannen de feature “kinderwens” later apart geïnstalleerd worden. Deze kan pas volledig geactiveerd worden bij het op de wereld komen van nageslacht. Misschien was hier sprake van een virus met vreemde neveneffecten?

Geplaatst op 8 oktober 2009 om 18:41

Inderdaad, merkwaardig. Ik vind kinderen best grappig, zo af en toe, en op zekere afstand, maar om ze nu zelf te hebben en er elke dag mee te zitten kijken gaat me toch te ver.

Geplaatst op 8 oktober 2009 om 22:52

De één droomt van die aanmodderende megafoontjes, de ander droomt ze juist weg. In elk geval dromen ze beide (:

Geplaatst op 9 oktober 2009 om 07:25

Hm. Een vreemde omgedraaide wereld.
Een man die smelt voor baby’s.
Een bijna angstaanjagend beeld..;)

Geplaatst op 9 oktober 2009 om 14:33

Tja, hij heeft er al eentje,de accessoire is al geinstalleerd..
Dacht ie soms dat hij haar wel over de streep kon trekken als ze wat langer..?

Geplaatst op 10 oktober 2009 om 08:46

Misschien beter om er met hem over te praten dan je zorgen blijven maken van wat als ik nou gedelete wordt omdat …..
Wel een rottige drempel.
Sterkte. :)

Geplaatst op 11 oktober 2009 om 15:47

Wow, ja die mannen bestaan echt hè! Hmm, heb ik even mazzel…;-)

Geplaatst op 11 oktober 2009 om 20:45

Hahahaha….het is wel een heel herkenbaar stukje fictie. Na twee kleine heertjes veranderde ik in de dame uit dit stukje, en M. in de beschreven man. Ach…zijn zoete blik naar baby’s…ik ga er nooit minder om van hem houden, maar ook nooit méér door naar baby’s verlangen.

Geplaatst op 12 oktober 2009 om 12:07

Omgekeerd ken ik hem beter…

Geplaatst op 13 oktober 2009 om 22:14

Ik weet niet of een van beide uniek is hoor :)
om eerlijk te zijn ken ik alleen maar stellen bij wie deze rolverdeling zo is (of is geweest, want een aantal zijn inmiddels aan de kinderen) ;)

Geplaatst op 14 oktober 2009 om 14:23

Is dat het geheim van die mannen Gerhard? Eenmaal in het bezit van een baby, gaan ze kinderen leuk vinden? Dat schept hoop voor massa’s vrouwen. ;)

Haha Katheleine, het is even schrikken he? ;)

Martine, dat hebben eerdere exemplaren wel al gedacht ja, maar tevergeefs. :P

Carol, ik overdrijf natuurlijk graag in naam der letteren, als het echt een probleem zou zijn, zou ik mijn mond wel opentrekken hoor, gelukkig. :)

Haha Gras, tien pluspunten voor jou! :P

Geplaatst op 14 oktober 2009 om 17:35

Ik weet niet of dat het geheim is, ik kan alleen zeggen dat het bij mij zo werkte.

Geplaatst op 16 oktober 2009 om 12:59

Heerlijk geschreven en fijn om te lezen, want ik las net een ander blog over de vergrijzing van Europa en dat Europa uitsterft en begon me haast schuldig te voelen dat ik nog niet aan de kids ben :P

Geplaatst op 19 oktober 2009 om 17:48

Ha heerlijk geschreven inderdaad. Hier, in huize weird fsmily, was het, jaren geleden alweer, om en om. Ik wilde nooit kinderen,mijn lief ook niet, dus mooi geregeld. Toen na mijn dertigste op gegeven moment last van mijn eierstokken en manlief moest er niet aan denken. Toen ineens, god weet waarom, misschien toch ook rammelende weet ik veel, bij mijn lief de gedachte aan kinderen. En ik die er toch weer niet…. Nu ja dat ging zo een paar jaar om en om. Toen na een nacht flink stappen met veel tequilla, zullen we eens proberen? vraagt lief. Ach waarom niet. Was dat even schrikken, meteen raak! Lol. Maar nooit spijt hoor.
Dus als je teveel tequilla hebt gedronken, dan maar niet…..

Maar toch, lijkt me soms best lastig dilemma Wenz (en dat is een understatement)

Liefs, Monica

Geplaatst op 19 oktober 2009 om 18:43

Er lijkt toch wel sprake van een virus of trojan waarbij zo’n kinderwens opeens het systeem reboot. Zowel ik als mijn partner hoefde hiervoor niet zo nodig, maar nu 10 jaar later lopen en liggen er toch wel het een en ander aan versies 2.0 in het rond.

En het lijkt wel of je aan jouw categorie fictie met gemak een letter r mag toevoegen. Loopt het ook wel eens soepel, of steekt de naam der letteren daarvoor een stokje?

Geplaatst op 20 november 2009 om 20:48