*Stapelen

‘Misschien kun je beter even je mond houden,’ opperde ze bits, ‘je zegt toch niets nieuws.’
‘Misschien kun jij beter eens beginnen te praten dan,’ siste hij daarop, ‘aangezien je klaarblijkelijk het een en ander bent vergeten te melden de afgelopen tijd…’

Ze schrok. Waar had hij het over? Hij kon toch niet weten…? Ze fronste en probeerde te beslissen welke tactiek ze zou toepassen, als hij blufte dan moest zij… maar als hij al dingen wist, dan kon ze beter… Hoe dan ook moest ze nu snel iets zeggen, voor er teveel tijd overheen gegaan was.

‘Waar slaat dat nu weer op? Is het weer tijd voor cryptische opmerkingen in de hoop dat we van onderwerp veranderen?’ Verveeld geïrriteerd keek ze naar hem om.
‘Je weet wel wat ik bedoel. Ik ben niet dom, weet je. Goedgelovig misschien, maar blind niet.’ Hij wierp haar op zijn beurt een ijskoude blik toe. Zij probeerde zo nonchalant mogelijk te blijven. Ze voelde hoe ze haar spieren bewust moest ontspannen om zichzelf houding te geven. Ze zuchtte omstandig en keek hem met een opgetrokken wenkbrauw aan. ‘Waar heb je het in hemelsnaam over?!’ Terwijl ze de woorden uitsprak probeerde ze zichzelf in een staat van onschuld te krijgen, waarin ze in gedachten werkelijk niets te verbergen had. Dat werkte meestal erg goed, eerst jezelf overtuigen, en dan – bijna vanzelf – die ander.

‘Nou?’ baste ze ongeduldig, terwijl ze hem peilde. Ze zag zijn boosheid, maar toen, in een flits, ook de twijfel in zijn ogen. Een fractie van een seconde maar, maar duidelijk genoeg om te weten dat hij geen poot had om op te staan. Dit was haar kans. Nog voor hij iets kon zeggen trok ze haar reservoir beschuldigingen open en mikte op overrompeling: ‘Je zit maar wat te vissen, is het niet? Je hoopt dat als je me lukraak iets verwijt, ik spontaan allerlei diepe geheimen met je ga delen. Dat ik eigenlijk als man geboren ben, of nee, dat ik er drie andere relaties op na houd, of dat ik helemaal niet bij de bank werk maar een stripper ben, of al jarenlang alcoholist, of nee, laat me denken, wat kun je je allemaal in je hoofd halen, ja, dat ik eens per week bij je beste vriend in bed lig, of je vader, of mijn baas, verzin het maar, je hebt vast een machtig logische en onderbouwde theorie, is het niet?’ Ze kwam op dreef nu, en was niet van plan te stoppen. ‘Je hebt je vast in je hoofd gehaald dat er iets aan de hand is, god-weet-waarom, omdat we het de laatste tijd zo druk hebben dat we langs elkaar leven, of omdat we al een week of twee geen seks meer hebben gehad, of omdat je gewoon een excuus zoekt om moeilijk te doen, of nee, ik snap het al, omdat je het oudste psychologische trucje in de wereld wil uithalen, de schuld omdraaien, natuurlijk, je hebt zelf iets fout gedaan en wil nu koste wat kost je schuldgevoel verminderen, de rekening vereffenen door mij iets gelijkaardigs toe te schrijven zodat jouw misstap vergeven kan worden. Belachelijk, dit. Kijk je daar nu eens zitten, ik wil niet eens weten wat de aanleiding hiervoor was, als ik je ook nog maar een beetje leuk gezelschap wil vinden moeten we vooral niet verder hierop ingaan, bespaar het me, en jezelf ook, behoud je waardigheid voor zover dat kan, nu het nog enigszins mogelijk is te geloven dat je de moeite waard bent, dat je een redelijk intelligente vent bent en aardig in de omgang, ok, zullen we dat maar proberen?’

Ze zag dat ze hem murwgeslagen had en zette de eindsprint in. ‘Waar waren we gebleven vóór deze hele poging jezelf belachelijk te maken? Oh ja, dat je dus beter even niets kon zeggen, dat ik gewoon even niet in de stemming was om je eeuwig terugkerende wrevel nogmaals aan te moeten horen. Misschien dat mijn rijstijl een hot item blijft voor jou, maar ik heb alles bij elkaar wel al duizend keer gehoord dat ik verkeerd schakel. Je kunt onderhand wel weten dat ik dat niet ga aanpassen, na een jaar van zeuren en pushen zonder resultaat zou het leuk zijn als je erover ophield en accepteerde dat niet alles op jouw manier hoeft.’ Ze liet even een stilte vallen, maar hij leek niet van plan iets te zeggen. ‘Kan ik dan nu gewoon op mijn manier van het parkeerterrein afrijden zodat we nog op tijd bij de supermarkt zijn vanavond?’

Ze wachtte zijn antwoord niet af maar stapte met een opgelucht en zelfingenomen glimlachje op het gaspedaal.

17 Reacties

whahahaha
ga noooooooit de discussie met een vrouw aan :-)

wowwwwwww wat een verdediging heb jij :-)

Geplaatst op 6 oktober 2009 om 17:49

Haha Klaproos, ik vind haar eigenlijk een redelijk kreng en hoop toch dat ik nooit zulke lage streken uit zal halen. :P

Geplaatst op 6 oktober 2009 om 18:37

Maar wat was het dan? Want ze heeft vast ergens in die waslijst ook opgenoemd wat ze WEL stiekem doet.

Geplaatst op 6 oktober 2009 om 19:35

Hij sist en zij bast. Bijzonder, aangezien zij toch de slang (b)lijkt te zijn…

Geplaatst op 6 oktober 2009 om 23:25

Heerlijk geschreven, lekker leesbaar en ehm….zo herkenbaar?! ;-)

Geplaatst op 7 oktober 2009 om 00:04

Aiaiaiaiai, het venijn druipt eraf. Prachtig staaltje inzicht in de menselijke geest weer, Wenz.

Geplaatst op 7 oktober 2009 om 08:39

Arme sukkel maar hij heeft het natuurlijk aan zichzelf te wijten ;-)

Geplaatst op 7 oktober 2009 om 14:16

De aanval is de beste verdediging. Hij was er dicht bij, arme meerijder, hopelijk komt het nog goed met hem…

Geplaatst op 7 oktober 2009 om 16:26

ah…een verhaal uit de ‘echte wereld’..niet per se een verhaal over jou natuurlijk (Disclaimer disclaimer) maar wel zoals het gebeurd

Geplaatst op 7 oktober 2009 om 16:53

Zeeeer vermakelijk geschreven!

Geplaatst op 8 oktober 2009 om 07:08

Haha Carol, dat dacht ik dus ook! Ze zal dat wat ze écht doet, vast wel gemeld hebben. Ik weet helaas niet welke van die dingen het is. :P

Ha Dae, daar kan ik je alleen maar gelijk in geven. :)

Dat hij hoe dan ook een arme sukkel is, daar kunnen we het over eens zijn. Of die twee in staat zijn te communiceren, dat is een heel ander verhaal. :)

Geplaatst op 8 oktober 2009 om 09:57

wow! Fantastisch geschreven, kan zo een fragment uit een boek zijn. complimenten.

Geplaatst op 8 oktober 2009 om 10:13

Hahaha, wat goed opgebouwd! Erg grappig!

Geplaatst op 8 oktober 2009 om 22:55

Prachtig! Vol onbeantwoorde vragen ga ik beginnen aan je volgende stukje..

Geplaatst op 10 oktober 2009 om 08:42

Nu ben ik echt wel nieuwsgierig naar meer!

Geplaatst op 12 oktober 2009 om 19:03

Grijns

Geplaatst op 19 oktober 2009 om 18:52

Ongeacht hoezeer zij een engelse vrouwtjeshond is, zie ik ook niet echt wat zij in hem ziet. En ik wil niet weten, of eigenlijk wel, hoe de interactie tussen die twee is in de supermarkt.

Geplaatst op 20 november 2009 om 20:41