*De honden van Babel

Ik kwam het vorige week tegen in de Wibra. Ik neusde wat rond en zag een stapeltje boeken liggen, allemaal een andere kleur neon, zogenaamd handgeschreven titels. Ik dacht eerst dat het wel chick-lit zou zijn, maar het bleek een of andere reeks van – als ik me niet vergis – de Volkskrant. Niet kwijt gekomen en nu in de ramsj bij de Wibra voor 2,95 per stuk. Ik las de kaften, niks sprak me echt aan. Tot ik deze achterkant las. Het klonk absurd, ik verwachtte ofwel een rare pseudo-wetenschappelijke aanpak, ofwel een gimmick. Ik nam het mee.

Twee dagen geleden was mijn andere boek uit, en ik zocht deze titel als volgende slachtoffer. Binnen een paar pagina’s was ik al verkocht. Dit was een gewoon verhaal, niks makkelijke gimmick, niks zogenaamd wetenschappelijk: het was een ontzettend menselijke roman. En interessant, waar gaat dit heen, en wie is die hoofdpersoon die eigenlijk juist afwezig is in het hele boek? En vooral: het was origineel. De insteek, de verhaallijn, de karakters. Niets is voorspelbaar of afgezaagd aan dit verhaal.

Gisternacht, kwart voor een. Tijd om te gaan slapen, ik wil de dag erna om tien uur alweer in het centrum van Antwerpen staan om alle solden-koopjes te besnuffelen. Nog even een hoofdstukje lezen, om af te schakelen. En toen gebeurde het. Een goed verhaal laat je meeleven, de hoofdpersoon doet dingen waar jij jezelf in kan verplaatsen, en af en toe doet diegene iets… stoms. Iets waarvan je denkt: Nee! Doe het niet! Iets dat je op het puntje van je stoel laat zitten, erop vertrouwend dat dit personage de goede beslissing gaat nemen. En dat doet ‘ie dan ook wel, gedeeltelijk. En dan gaat het toch mis.

Er zat een knoop in mijn maag, mijn hart klopte in mijn keel, mijn ogen vlogen over de bladzijden. Lang geleden dat ik zo in een boek gezogen werd. En ja, toen kon ik natuurlijk niet stoppen. Ik moest en zou dat ene drama opgelost zien, moest gewoon weten of dat stukje verhaallijn in ieder geval nog een goede afloop had. En zo las ik door, tot de ontknoping. Ik moet nu nog een hoofdstukje of twee, drie, maar de knoop was weg. Ik wierp een blik op de klok. Twee uur geweest. Slapen nu, morgen die laatste pagina’s.

Maar terwijl ik mijn ogen sloot bleef het verhaal bij me, ik beleefde het nogmaals, bedacht wat er in die laatste hoofdstukken kan staan, verbaasde me erover dat dit zo’n onverwacht juweeltje voor mij bleek te zijn, dit neon oranje boek van nog geen drie euro. En toen was het al half drie. Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen.

Vier uur later schreeuwde mijn kat moord en brand. Ze zat ‘vast’. Nu ja, ze zat tussen de vensterbank en de verwarming, maar het gordijn hing er natuurlijk voor dus dacht ze op een of andere manier dat ze opgesloten was. Terwijl ik het gordijn opzij schoof en zij doodgemoedereerd de vloer op sprong en wegwandelde, lag ik klaarwakker in bed. Half zeven, verdorie. En toen kwam die nieuwsgierigheid weer. Die laatste pagina’s…

Dus nu mijn kopje thee klaar is, kruip ik even op de bank. Aanrader, dit boek. Prachtig herkenbaar, tegelijkertijd ongelofelijk origineel.

5 Reacties

Boeken. :)
Heerlijk. Al die letters gedrukt op een papier van meestal ongrijpbare kleur als of het een bepist stukje tissue is dat langzaam in de zon is opgedroogd. Al die woorden die je pakken en meenemen in een andere tijd of wereld. Een verhaal dat je chaotische maalstroom tot een haast geordende concentratie vormt.
Ik hou van boeken.
Meestal haal ik ze bij de kringloopwinkel. Prijzen varierend van 75 cent tot soms wel 3 euro! Woohoo. Een kreuk in de kaft, een ezelsoortje hier en daar. Een platte mug op pagina 367. Vette koek(?)kruimels verspreid over het verhaal. Een boek dat leeft en beleefd is.
Ja.
Ik hou van boeken.

Geplaatst op 7 juli 2009 om 09:14

Klinkt meeslepend zoals je erover schrijft. Ik kende idd deze titel niet, maar ik wil er nu zeker meer van weten.

Geplaatst op 9 juli 2009 om 10:09

Bij de Wibra!!!
Toch eens kijken of ik hier ergens een Wibra kan vinden.

Geplaatst op 18 juli 2009 om 10:35
tumm

Toevallig ook gekocht bij de Wibra, dat oranje boek. Heel vreemd, maar wel lekker..Rake gevoelsbeschrijvingen

Geplaatst op 29 juli 2009 om 19:57

Ja leuk he Tumm? Heel vreemd, maar wel lekker -> precies ja. :D

Geplaatst op 1 augustus 2009 om 13:29