*Van die dingen

Twee-en-een-halve-maand moest ik wachten dat zijn ruim tien weken dat zijn ongeveer tachtig dagen en al die tijd had ik alle geduld van de wereld geen probleem komt helemaal goed maar toen was het eindelijk de zondag voor de dinsdag dat het gaat gebeuren en opeens boem paf slaat de ongeduldigheid toe in alle hevigheid en voel ik me als een klein meisje dat wakker wordt op haar negende verjaardag en in bed ligt en de minuten aftelt voor haar mama en broer binnen komen gewandeld met ontbijt op bed en langzalzeleven liedjes en dan ja dan ben je pas echt jarig maar nu heb ik het al dagen van tevoren en lig ik in bed en weet ik dat er niemand met ontbijt op bed gaat komen en weet ik dat ik nog een paar dagen geduld moet hebben maar ik wil niet meer wachten en tegelijkertijd ben ik bang dat het op het laatste moment toch niet door zal gaan doordat die kerel mijn originele design nog wat moet aanpassen en stel je nu eens voor dat ik dan denk ja hallo dacht het niet daar ga ik niet mee rondlopen ik wil meer detail het is niet goed genoeg of iets dergelijks ach waarschijnlijk gaat het allemaal wel goedkomen en zal mijn derde tattoo morgen rond een uur of vier eindelijk een feit zijn jeej!

thirdcuff01.jpg thirdcuff05.jpg

Ohja, en dan heb je nog dit: al vanaf januari heb je een of andere rok in huis liggen die je aangepast hebt waardoor je nog wat stroken stof over had die maandenlang in de kast lagen, waarmee je uiteindelijk op een doordeweekse dag vol inspiratie voor je online winkel een abstracte, scruffy stoffen armband hebt gemaakt. Die armband zit dan zo’n week of twee, drie in je shop mooi te zijn en dan komt er iemand die hem koopt, altijd leuk. Maar de betaling is nog niet binnen dus dan ga je even mailen en dan hoor je niks dus laat je het maar even rusten. En ondertussen heb je eindelijk, na ruim een half jaar uitstellen, je kleerkast uitgemest en alle oude kleren op een hoop gesmeten en twee stapels gemaakt. De ‘dit kun je niet meer dragen dus hier ga ik nog wat mee doen’ stapel en de ‘dit mag naar de tweedehands winkel’ stapel. En die laatste stapel ligt dan een week wat te liggen op je badkamer tot je uiteindelijk denkt: vooruit, hup, gooi die kleding nu eindelijk eens in de daarvoor bestemde container op het marktplein hier om de hoek. Zo gezegd, zo gedaan en wanneer je dan weer thuis zit slaat het noodlot natuurlijk toe: een uurtje later krijg je een mailtje terug van je koper met de vraag of zij misschien twee van die armbanden kan krijgen zodat zij ze als een soort armwarmers kan dragen. Leuk, prima, je duikt in je stoffenkast en zoekt alle stoffen waarmee je het eerste exemplaar gemaakt hebt maar helaas is die ene knalrode superzachte stof er niet meer. Dus baal je even. Maar dan bedenk je je: hee! Dat is die stof van die rok! En die rok, die hoef ik niet meer, dus die ligt op de stapel ‘dit mag naar de tweedehands winkel’ dus geen probleem! Maar dan zak je als een pudding in elkaar en sla je jezelf vierkant voor je eigenwijze hoofd dat je uitgerekend vandaag die stapel in de container hebt gedumpt. En dan vraag je je af waarom je niet zo snugger was om die rok eruit te vissen omdat het tenslotte diezelfde stof was waarmee je die armband gemaakt hebt en je normaal toch best wat vooruitziendheid in je hebt maar nee, vandaag niet. En dan rest je niets dan accepteren dat je die armband nooit meer zal kunnen bijmaken. En ga je maar weer verder met ongeduldig zijn voor je tattoo-afspraak morgenmiddag om drie uur.

Update: En toen vond ik daarnet toch nog een lapje van die rode stof! Hahaha, en zo heeft dit avontuur weer een happy end.

7 Reacties

Spannend, derde tattoo! Waar komt ie? En hoe gaat ie er uit zien?

Geplaatst op 8 juni 2009 om 12:35

Zo ergens net grenzend aan mijn nek, op mijn schouder, linkerkant. Het is een design getekend door mijn lief (de andere twee waren van mezelf) en het is min of meer een abstracte tor versierd met allemaal krullen op zijn schild. :)

Geplaatst op 8 juni 2009 om 13:27

Ja en dan willen we natuurlijk wel het resultaat zien anders denk ik ook van ja hallo waar blijft die foto en dan moet ik je weer mailen want ook dan ben ik het die ongeduldig wordt en ik kan me zooo voorstellen dat je niet kunt wachten en wat een ontzettend lief idee om de tattoo ontworpen door je lief te laten zetten hoop dat het niet te pijnlijk is en morgen zal ik weer even neuzen hier!

Geplaatst op 8 juni 2009 om 19:03

en typ ik ook nog wordt in plaats van word ik word er ook al helemaal nerveus van en de armwarmers zijn ook weer een helemaal leuk idee hoe kom je er toch op.

Geplaatst op 8 juni 2009 om 19:04

Hahaha het is wat met die woorden he Gras?! Ik zal dan mijn best doen mezelf te overtuigen een foto neer te zetten van de aanwinst… dit wordt sowieso de eerste tattoo die toch hoe dan ook zichtbaar is voor jan en alleman, (in de zomer dan :)) dus kan ik hem ook wel hier delen denk ik. :)

Geplaatst op 8 juni 2009 om 23:08

Ja, maar wij zijn Jan en Alleman niet, dus wil ik overal foto’s van! ;-)

Geplaatst op 9 juni 2009 om 11:38

Het is nu achter de rug, ik ben erg benieuwd naar het resultaat en sluit mij aan bij de beleefde eisen om foto’s.

Geplaatst op 9 juni 2009 om 21:11