*Het moest toch ooit gebeuren

Ik ben dus zo iemand die het allemaal wel zelf doet. Homemade and handmade hebben vaak mijn voorkeur. (Tenzij het op koken aankomt, maar dat is een verhaal apart…) Maar dus. Zo ben ik ook wat mijn haren betreft. Al ruim tien jaar verf ik mijn haren zelf. Vooruit, soms liet ik het een vriend of vriendin of broer doen, maar ik bedoel dat ik daarvoor nooit naar de kapper ging. Al was het maar omdat ik het met henna zwart verfde, en kappers daar niet aan doen.

Ook het knippen was een thuis-taak. Als kind hadden we wel een kapster aan huis, maar de laatste vijftien jaar deed ik het gewoon zelf. Dat ging niet zo makkelijk, ik wil namelijk altijd graag laagjes, en dat knipt wat lastig als je het zelf doet. Dus liet ik soms wel anderen aan mijn haar toe, maar niet zonder uitdrukkelijke instructies. Zo’n vier of vijf jaar geleden heb ik mijn haar eens drastisch proberen ontkleuren. Dat resulteerde in knaloranje haar en afgebroken strengen. Geen succes dus. Ik geloof dat ik een week later alweer de zwarte henna erin gekieperd heb. Wat was mijn haar kapot zeg, hele lagen waren afgebroken en wat er nog aan hing was droog als stro en op iedere milimeter gespleten. Ik herinner me nog dat ik aan broerlief vroeg of hij mijn punten wilde bijknippen. Door een of andere vage, nooit opgehelderde miscommunicatie knipte hij de helft van wat nog van mijn haar over was, er radicaal af. Dat is de laatste keer dat ik naar de kapper ben geweest. Aldaar hebben ze in het weinige haar dat ik nog had, een flauwe poging tot laagjes gedaan (en me een uitbrander gegeven over de staat van mijn lokken).

Vorig jaar ben ik weer begonnen met ontkleuren, omdat het zwart zo radicaal was. Ditmaal voorzichtig, in stappen, steeds een beetje lichter. Dat ging gelukkig redelijk goed, al had mijn haar er evengoed flink onder te lijden. Uiteindelijk was het een soort roodbruine mix vol split. Beter dan ravenzwart, maar ik was het eeuwige bijverven om de twee weken erg moe geworden, dus ik besloot ze een tijdje te laten uitgroeien en er af en toe wat rode henna overheen te dumpen. Dat brengt ons op mijn huidige kapsel: weer redelijk lang haar, maar in alle rood/bruin/blond tinten die er maar bestaan, en dat allemaal op èèn hoofd. Van bovenaf tot een centimeter of vijf onder mijn oor overheerst de blonde kleur. Verder naar beneden is het opeens roodbruin. Een korte impressie, meer recente foto’s kon ik niet vinden:

DoodEnVerderf

De laatste tijd ergerde ik me daar mateloos aan, het ziet er zo onverzorgd uit, mede doordat mijn haar ook zo dood was. Toch ben ik ook erg aan mijn lange haar gehecht, ik vind het gewoon mooier dan een korte coupe. Het enige dat ik dus dag in, dag uit deed, was een halve staart maken, zodat van voren in ieder geval dat kleurverschil niet zo opviel. Zelfbedrog heet dat, geloof ik.

Goed, u snapt het natuurlijk allang: ik ben vanochtend naar de kapper geweest.

Ik had van tevoren goed rondgeneusd op internet – krullend haar is namelijk moeilijk in model te knippen. Veel kapsels zijn onmogelijk, maar gelukkig kun je nog wel het een en ander doen. Dat ik flinke lagen wilde, stond al vast. Alleen wist ik niet zo goed of ik nu wel of niet een pony wilde. Niet echt zo’n rechttoe rechtaan ding, dat werkt niet bij krullen, maar zo’n gelaagde scheve snit, daar kon ik nog wel wat voor voelen.

Op internet stond overal te lezen dat je naar iemand moet gaan die ervaring heeft met krullend haar, anders knippen ze het al snel veel te kort, of loop je naar buiten met een onmogelijk kapsel en moet je je haren iedere ochtend zo sluik mogelijk maken met een stijltang. Niks voor mij, ik houd van mijn krullen, en mijn vrije tijd. Ook wilde ik graag een beetje een hippe kapper. Iemand die alleen maar oma’s kapt, dat zag ik niet zitten. Ik ben absoluut geen expert op kapsalon gebied, en kon met moeite (en googlen) wat namen bovenhalen van moderne ketens. En wat bleek? Eentje ligt zowaar een straat of drie van mij vandaan!

Ik trok mijn stoute schoenen aan en vertrok. Op de hoek net voor mijn bestemming liep ik langs een andere modern ogende kapsalon. Ik wierp een blik naar binnen, er stonden twee dames, die er allebei redelijk naturel en nonchalant uitzagen. (Ik heb het niet zo op gladgestreken en overgestylde personen die mijn haar moeten knippen.) Hm, zou ik? Nee, dacht ik, ik zou naar die andere zaak gaan. Ik liep dus door. Bij de volgende hoek aangekomen kon ik recht mijn uitverkoren kapsalon inkijken. Er zaten wat mensen te wachten vooraan. En oh, ze hebben een mannelijke kapper rondlopen daar. Terwijl ik de zaak naderde tuurde ik flink naar binnen. De conclusie: er liepen vier (!) kappende jongemannen rond, allemaal in pak, piepkorte haren en plakvol gel. En voor de spiegels telde ik een puber en een oma.  Meh. In plaats van binnen te stappen, draaide ik me om.

Terug naar die vorige kapsalon dus! Daar was het lekker rustig, achterin werd een vrouw in de verf gezet, en om de hoek hing er eentje boven de wasbakken. Een van de twee kapsters kwam naar de toonbank en ik stamelde mijn vragen (Niet te kort! Wel een kapsel!) en probeerde uit te vogelen of ze me snapte. Het volgende moment lag ik ook boven zo’n wasbak. En kreeg ik een ‘zwaar’ masker voor mijn haren. Wassen, spulletje erin, intrekken, spulletje eruit en iets anders erin, intrekken, spulletje eruit en iets anders erin en een hete, stomende handdoek om mijn haar, spulletje eruit en toen was het zover. Ze had met haar vingers aangegeven dat ze er niet teveel af zou knippen, wel een hoop lagen zou maken en vooraan een beetje schuin en een beetje korter. Toen ze klaar was, zag mijn haar er niet alleen gezond uit, maar ook nog leuk!

En toen gingen ze het nog even föhnen, en er wat spul insmeren.

Ik liep de zaak uit met iets dat het midden hield tussen de volgende beelden:

ZoietsDergelijks

En ik overdrijf dus echt niet. Ik was ontploft. Ik voelde me jaren tachtig. En het ergste van alles: ik moest nog even naar de drogist voor scheermesjes. En lieve mensen, ik overdrijf nu echt niet, en ik beeld me niks in. De helft van de tegenliggende mensen keek me verschrikt aan. De andere helft zwaar gefascineerd, zoals je naar een platgereden haas met de nodige blootliggende ingewanden langs de weg kunt kijken. Verwoed probeerde ik het haar dat zo goed als rechtop op mijn hoofd stond plat te kammen door er met mijn vingers doorheen te gaan. Zodra ik het einde van mijn lokken bereikte, sprong de hele boel weer vrolijk omhoog. Ik ben nog nooit zo snel Kruidvat in en uit geweest, en ik was blij toen ik mijn voordeur achter me sloot.

Na het nodige water en het werk van mijn vingers herkende ik mezelf weer in de spiegel. En ik moet toegeven: dat masker heeft flink geholpen. En mijn haar is best leuk geknipt. En het ziet er allemaal goed verzorgd en bij de tijd uit. Dus eigenlijk ben ik gewoon tevreden! Ik moet wel altijd wennen aan korter haar, ook wanneer ik het zelf bijknip heb ik altijd een paar dagen nodig om aan mijn nieuwe gezicht te wennen. Ook vind ik mezelf er wat jonger uitzien nu, ik heb nu eenmaal een muizengezichtje, maar ik heb besloten me daar niet te druk over te maken. Ik denk, heel voorzichtig, dat ik er gewoon wel blij mee mag zijn. Een hoop dood stro is eruit geknipt, er zit weer model in waardoor mijn krullen alleen maar mooier uitkomen, en het extreme kleurverschil is een beetje minder opvallend nu. Taadaa.

ZoIsHetNu

15 Reacties

ademloos… ;)

(en nu van de verf afblijven hé)

Geplaatst op 3 juni 2009 om 14:03

Hihihi, ik verf mijn haar al minstens honderd jaar zo’n 4 tot 6 keer per jaar met de meest uiteenlopende kleuren, en ja het liefst allemaal tegelijk en op één hoofd ook nog. Natuurlijk wordt het daar megadood van, en stro en alles wat maar niet goed kan zijn voor haar en jij al opgenoemd had. Daarom ga ik dan zo eens per 4 tot 6 jaar naar de kapper. Dan gaat het van lang naar stekels.
Heerlijk vind ik dat dan. Zo’n heel licht hoofd en zo snel klaar met wassen. Maar ik ben het ook supersnel zat. Want saai. Dus begin ik weer met kleurtjes hier, kleurtjes daar en vooral niet knippen, hooguit af en toe een paar plukken voor ogen en neus wegknippen met de grote keukenschaar.
De kans bestaat en is meer dan redelijk aanwezig, dat ik al hartstikke grijs ben, maar omdat ik het niet weten wil blijf ik gewoon elke keer weer een kleurtje eroverheen mikken. Ik ben nu op de uitgroeilijnen iets van hmm.. donkerblond? Kan ook grijs zijn maar in het donker zie ik dat niet, en dan wittig blond en dan geelblond en dan lichtoranje en dan donkeroranje en dan rood. De lengte is nu hmm (*voelt even) zijkanten nog erg kort, tot over de oren wel en in de nek is het wel bedekt. Dus ik heb nog flink wat jaartjes te gaan om het weer lang te laten groeien. Alleen heb ik geen krullen. Ik heb van dat pluizige babyvlas haar. Beetje verf doet wonderen voor mij omdat het stro dan toch voller lijkt dan wat ik normaal heb.
Hoe dan ook en bladiebla, ik vind je nieuwe coupe hartstikke mooi Wenz. En ja, het ziet er gezond en fris uit.
Goed gedaan.
Misschien nu een leuk kleurtje nog erin? Beetje appelgroen met kobaltblauw? Een roze streep aan één zijkant?
:)

Geplaatst op 3 juni 2009 om 16:41

Ik lig in een stuip om de fotocollage, met name de ernstig verbouwereerde leeuw. In combinatie met enkele welbekende ontplofte artiesten alsmede een verjungled kappersmodel dat krampachtig voorwendt dat ze heus in haar coiffure gelooft. Whoeh Hoeh Hoeoeh, bewaar me! Arme jij. Maar wees blij dat je niet naar de knipheaumeaux bent gegaan want daar was je geheid als een soort Beatrix de zaak uit gewandeld. Ik spreek uit traumatische ervaring.

Maar in herstelde staat, je nieuwe kapsel: tres natural zo. Niets meer aan doen verder.

Geplaatst op 3 juni 2009 om 19:54

Prima coupe, zus ..enne sorry nog he, van toen (;

Geplaatst op 4 juni 2009 om 06:18

Waahaa…oei-oei, ik snap ineens mijn kappersfobie heel erg. Omdat ik van mijzelf dus heel erg veel krullen heb, kom ik daar altijd AFRO vandaan (of heel erg ‘dame van zestig met permanent-maar dan met echte krullen’). Brrr. En ik wilde nèt weer eens gaan. NOg even niet, dus. Al moet ik zeggen, dat het bij jou heel goed gegaan is. Uiteindelijk ;-)

Geplaatst op 4 juni 2009 om 17:21

Ja, dat heb je dan toch wel weer goed gekregen, leuk zo! Hahaha, die jaren-tachtigharen ja, inderdaad.
Wat een stress toch altijd weer. Ja, bij mij dus niet meer hè.

Geplaatst op 4 juni 2009 om 20:51

Ik heb heerlijk zitten lachen bij dit logje.
Wat een ellende vanwegen het verven zeg.
Ik draag al jaren milimeter kort haar.
Om dat te verven, daar hoef je dus niet aan te beginnen en Chris haalt er iedere keer een tondeuse door.
Dus een kapper zie ik ook nooit.

Geplaatst op 5 juni 2009 om 06:35

Leuk!!! Ik heb vanmorgen mijn kapper waar ik al 13 jaar heenga voor het eerst mijn haar laten verven. Ik deed het ook altijd zelf uit gierigheid. Maar vanaf nu mag hij het altijd doen want het is veel beter zo.

Geplaatst op 5 juni 2009 om 18:23

Ik heb erg om de plaatjes moeten lachen. Jaren 80 en Robert Smith is ook wel bijna pavlovreactie.

Geplaatst op 5 juni 2009 om 20:28

Ik had geld willen geven om je bij die kapper te zien buiten stappen… Maar nu is het in alle geval mmmmooooi!

Geplaatst op 5 juni 2009 om 21:38

Jaren 80 = Big Hair! Gezien de openhartigheid van je relaas ben ik lichtjes teleurgesteld in mijn nieuwsgierigheid naar jouw Robert Smith-look (ah toe, toch een foto?), maar het eindresultaat mag er wezen, inclusief jouw grote tevredenheid. En de volgende keer: kapper of toch weer zelfbediening?

Geplaatst op 6 juni 2009 om 09:53

zoooooooooooooo

zal ik mij opnieuw voorstellen:-))

klap is de naam
klaproos:-))

als je haar maar goed zit hé,

Geplaatst op 6 juni 2009 om 21:21

Ik heb in de loop der jaren geleerd: nooit je haar laten stylen bij de kapper. Ik ga gewoon met natte haren naar huis. Scheelt me nog een hoop geld ook, want reken maar dat ze het op de rekening zetten, dat kloddertje gel en dat föhnen.
Je haar ziet er goed uit!

Geplaatst op 8 juni 2009 om 12:23

Prachtig, die fotocombi met die leeuw. Heel grappig.
Het is toch lekker als je haar weer zacht is en niet droog? Dan maar liever wat korter. Staat je goed!

Geplaatst op 11 juni 2009 om 06:20

Ocharme! Wat een vreselijk avontuur! Gelukkig is het toch nog goed gekomen..

Geplaatst op 12 juni 2009 om 17:04