*5 dubieuze dingen in mijn huis

Deze set glazen:

mysterieuze_glazen.jpg

Al ruim een half jaar stond driekwart van de keukenspullen in de kelder opgeborgen in dozen, wegens gebrek aan keuken. Toen die keuken er eindelijk was, kon ik alles gaan uitpakken. Af en toe kwam ik wel een ik-was-vergeten-dat-ik-dit-had object tegen, wat leuke verrassingen opleverde. Maar bij het uitpakken van deze glazen was het toch een ander verhaal. Ik kan me werkelijk, totaal, absoluut niet herinneren dat ik deze glazen ooit gekocht of gekregen heb. Gewoon niet. Ik had ze zelfs nog nooit gezien. En toch zaten ze netjes in keukenrol verpakt stuk voor stuk in mijn verhuisdoos. Onbegrijpelijk.

Dit doosje met discutabele thee:

overbodige_thee.jpg

Ik ben een thee-liefhebber. Wanneer ik langs een smaakje kom dat ik nog niet geproeft heb, moet ik het altijd meenemen. Zo kwam ook dit doosje in mijn huis terecht. Jasmijn, een heerlijke zachte geur. Ik heb er ook wierook van gehad, en zelfs parfum denk ik. Ook drink ik graag White-tea, gemaakt van bloesems en dus heel licht van smaak. Ik had verwacht dat deze Jasmijnthee ongeveer te vergelijken zou zijn met de White-tea, misschien een tikje bloemiger, zoeter. Maar wat blijkt? Deze thee smaakt nergens naar. En dan bedoel ik niet dat hij vies is, nee, ik bedoel letterlijk dat hij geen smaak heeft. Geen enkel vleugje, gewoon totaal niet. Ik heb een van de zakjes een tijdje laten trekken in mijn kopje. Het water verkleurde amper, maar dat is ook zo bij de White-tea. Uiteindelijk nam ik een gretige slok, vol verwachting en met mijn smaakpapillen op scherp. Niets. He-le-maal niets. Ik heb gewoon een kop heet water gedronken. Waarom staat dit doosje dan nog steeds in mijn huis, vraagt u zich dan af. Goed punt. Ik denk dat ik het gewoon moeilijk vind om zo’n verse, amper aangeraakte doos vol theezakjes weg te moeten gooien. Misschien komt er een dag dat ik smacht naar een heerlijk kopje heet water? Dan kan ik zo’n zakje erin hangen en doen alsof? Misschien dat ik het niet weggooi zodat ik vervelend bezoek deze nep-thee kan aanbieden, stiekem gniffelend wanneer ze een slok nemen?

Mijn geliefde plastic kakkerlak:

kakkerlakje.jpg

Ik heb dit gedrochtje al jaren. In het vorige huis hing hij altijd aan een van de spotjes boven het aanrecht, klaar om de nodige verwarring te veroorzaken. Ja, triest maar waar: dat is mijn soort humor wel. Ik heb sowieso iets met insecten en aanverwante verschoppelingen, dus dit beestje had direct een plekje in mijn hart. En het aantal mensen dat een vies gezicht trok of schrok of terugdeinsde wanneer ze kennis met hem maakten, kon mij zeer bekoren. Maar toen we het huis gingen verkopen, en er dus geregeld vreemde personen binnen kwamen om ons huis op thuiswaardigheid te inspecteren, leek het me een wijs idee mijn beestje voorlopig maar op te bergen. Zo gezegd, zo gedaan. Nu woon ik dus al ruim een half jaar in mijn nieuwe huis, en toch heb ik mijn kleine vriendje nooit een plekje gegeven in al die maanden. Ik denk dat ik de reden daarachter wel weet. Het beestje steekt zo lekker af tegen een net en opgeruimd huis. Maar dit huis was maandenlang een bouwput, vol rommel en dozen en gereedschap en puin en van hot naar her schuivende meubels. Het dingetje zou gewoon niet toch zijn recht zijn gekomen, naar mijn bescheiden mening. Het goede nieuws: nu ik hem zojuist uit zijn doosje heb gehaald om zijn knappe verschijning op de gevoelige plaat vast te leggen, heb ik hem daarna ook maar meteen een vers, fris, schoon, nieuw plekje gegeven in een hoekje van de blinkend nieuwe keuken. Zijn glorie is dus bij deze in ere hersteld!

Dit irritante zakje:

eng_ding.jpg

Jazeker, dit ding is de enige echte gum ‘N asbag. Wat een pakkende naam he? Een mengeling tussen Nederlands en Engels, vermoedelijk om hip te lijken. Hoe dan ook: dit ding heeft lief ooit gevonden op een website waar het gratis te bestellen was. Hij vindt het maar niets wanneer ik mijn peuken zomaar op straat gooi. Het ding ligt nu al zo’n jaar in een lade te verstoffen. In principe ben ik de beroerdste niet hoor, wanneer ik een dagje naar het strand of het park ga, neem ik vaak de portable asbak uit de auto mee, om de natuur sigarettenpeukvrij te houden. Maar dit dingetje, deze gum ‘N asbag, is eng. En een onding. Het is een soort buideltje, gevoerd met iets dat nog het meest op stevige aluminiumfolie lijkt. Achterin zit nog een klein vakje waar wat flinterdunne papiertjes inzitten, om je kauwgom in te wikkelen alvorens hem in dit zakje te deponeren. Onder het flapje staat een gebruiksaanwijzing. Je moet je peuk erin doen, en vooral niet wrijven of drukken. Binnen 20 seconden dooft het ding vanzelf. (Wordt er nu van mij verwacht dat ik een brandende sigaret in dat buideltje stop en deze dan doodleuk in mijn achterzak steek ofzo? Ben ik de enige die dan om de zoveel seconden zou checken of ik nog niet in brand sta?) Leuk bedacht, maar helaas niet erg praktisch. De binnenruimte is met moeite drie vingers te noemen, en dan nog maar een paar centimeters hoog. En vooral: erg strak. Het is mogelijk om er 1 peuk in te dumpen, wellicht 2 als je goed je best doet. Maar je moet wel wringen om het ding erin te krijgen. Zoals op de foto te zien is, is het een plat zakje, dus het vouwt niet echt open. Niet wrijven en drukken is dus zo goed als onmogelijk. En na twee uur past er al geen sigaret meer bij, dus echt een dagje zijn nut bewijzen zit er niet in. En dan deze woorden: ‘herbruikbaar (afwasbaar).’ Dus ik moet die twee peuken er uiteindelijk uit peuteren, het zakje op een of andere manier onder de kraan zien te houden en het proberen af te spoelen terwijl het amper open gaat. Laat staan dat een spons of een borstel erin zou passen. Sorry, maar geef mij dan maar gewoon een normale asbak met een deksel, die makkelijk te legen is en nog makkelijker te poetsen. Recentelijk zijn een aantal gemeenten hier in de buurt begonnen met het uitdelen van draagbare asbakjes. Inclusief deksel of sleuf, en nog mooi om te zien ook! Misschien dat ik daar wel mee uit de voeten zal kunnen.

Deze fantastisch belachelijke advertentie:

sex_advertentie.jpg

Deze kwam achter het behang vandaan. Uit een hele oude krant. Ik kan het dingetje simpelweg niet weggooien, omdat de kans erin zit dat ik een van de allereerste seksadvertenties in een krant in mijn huis heb liggen. De tekst is zo fout en tegelijkertijd zo geweldig dubbelzinnig en toch vaag, dat het gewoon te mooi is om er afscheid van te nemen, maar er een praktisch nut voor verzinnen lukt me niet. Het antieke ding inlijsten slaat nergens op natuurlijk, maar toch mag het op een of andere manier niet ongebruikt blijven. Ik deel het dan maar integraal met jullie, mijn lezers!

‘Voor u mevrouw,

Verdien minstens 6000 fr. per maand.

Wij zoeken voor onze propagandadienst (afleggen van huisbezoeken)

2 vriendelijke dames of juffrouwen

minstens 18 jaar oud

Interessante voorwaarden (fixe + kommissie)

Bediendenkontrakt
Vijfdagenweek
Terugbetaling onkosten.
Verplaatsing met wagen van de firma.

Nieuwelingen worden opgeleid.

Schrijven naar S.E.X. bureel blad.’

14 Reacties

Wat een fijn kijkje achter de schermen! Ik probeer mijn huis dubieuzedingenvrij te houden, toch denk ik dat ik zo ongemerkt ook best veel aan dubieusiteit (mooi woord, bestaat het eigenlijk?) om me heen verzameld heb.

Geplaatst op 20 mei 2009 om 14:28

Die advertentie was wat voor OOk Dat Nog geweest! En het gelieve kevertje, is dat die waar Fee ook zo van hield?

We moeten binnenkort trouwens afspreken, ik heb de laatste week van juni, juli, en augustus (die incl. mijn bday) vrij.

Geplaatst op 20 mei 2009 om 21:20

het leuek van uit en inruimen is eigenlijk dat je dit soort dingen tegenkomt, en dat je dar echt wat mee gaat doen,
afscheid nemen of gebruiken..

ik ben een stuk lichter hier komen wonen kan ik je zeggen,

dat lucht lekker op

Geplaatst op 21 mei 2009 om 21:45

Mijn ouders hadden vroeger een dikke strontvlieg op de lamp zitten.
Weet niet waar hij gebleven is.

Geplaatst op 22 mei 2009 om 08:02

Ha ja Klaproos en Polle, ik ben ook een weggooier, heb zo ongeveer meer weggedaan dan hierheen verhuisd, haha. Maar dan blijken er in de loop der tijd toch nog wat dubieze dingen in je huis te liggen… :)

Ape, inderdaad! Ook dat nog – wat een leuk programma vond ik dat. :) Wij gaan afspreken, daar is het wel tijd voor!

Hahahahaha Mieke, ‘een dikke strontvlieg’, dat klinkt als een fantastische aanvulling opje interieur! :P

Geplaatst op 22 mei 2009 om 08:39

Hoe jij alles in een soort pretentieloze poëzie weet te vatten… het was al een tijd geleden dat ik nog eens langsgekomen was, die boeken, weet je nog, maar opnieuw ten volle genoten van je stukjes, Wenz

Geplaatst op 24 mei 2009 om 10:59

Geweldige advertentie, een leuk gemaakte grap, die laatste regel suggereert toch wel sterk dat het een geintje is.
Maar ik vond die thee wel heel erge bocht toen ik las dat je hem geproeft had…

Geplaatst op 26 mei 2009 om 21:12

Ha. Ik krijg ineens toch weer zin om wat dozen uit te gaan pakken ;-)

Geplaatst op 26 mei 2009 om 21:50

leuke dingetjes heb je, en professioneel gefotografeerd ook nog!

Geplaatst op 27 mei 2009 om 09:27

Ja Gerhard, lief heeft al die professionele fotografie dingen zomaar in huis liggen hier, wat een luxe he? En door mijn Etsy-winkel ben ik onderhand wel al wat ingewerkt in hoe ze te gebruiken. :)

Cat, ben benieuwd waar jij allemaal tegenaan loopt, hahaha.

Jack, het was niet eens bocht te noemen, water is niet echt vies… haha.

Thanks Rino! Jouw log zou eigenlijk veel bekender moeten zijn, naar mijn bescheiden mening die natuurlijk superieur is aan alle andere meningen ;) :P Nee maar serieus, jouw schrijfstijl is ook prachtig.

Geplaatst op 27 mei 2009 om 09:38

Misschien zat je neus dicht toen je de thee dronk? Ja inderdaad, ik kijk veel te veel Discovery chanel sinds vriend in de ziektewet zit)

Geplaatst op 29 mei 2009 om 00:19

Ik kom je nog even een heel mooi pinksterweekend wensen

Geplaatst op 30 mei 2009 om 08:39

Nou ja, er staat Tea Bags op. Dat klopt in elk geval.

Geplaatst op 30 mei 2009 om 16:26

Wow die advertentie is een klassiekertje :)

En die thee, smaakt die niet gewoon naar kip? ;)

Geplaatst op 3 juni 2009 om 11:32