*De rotzooi voorbij

Het dak is gefixt, de splinternieuwe ramen en deur in de keuken komen maandag, en we hebben zowaar al mondelinge afspraken voor de hele verbouwing van de keuken en de douche – met een beetje geluk beginnen ze over twee weken. Het lijkt erop dat het dit jaar nog allemaal gaat lukken! Wat zeg ik? Het lijkt erop dat we over een maand of twee zelfs de keuken zouden hebben staan en binnenkort weer kunnen douchen. Ik durf nog net geen happydance te gaan doen, eerst nog even de concrete afspraak afwachten – maar het borrelt al wel flink.

Ik kan me amper voorstellen hoe het huis uit zal zien als de keuken eenmaal staat. Dan wordt de woonkamer zowaar weer woonkamer, met zeeën van ruimte waar nu allemaal keukenzooi staat. Mijn naaiateliertje zal weer koelkast- en afvalbakvrij zijn, de verdwaalde kasten in de voorkamer zullen verdwijnen! En dat ongelofelijke onding van een electrisch fornuis kan de kelder in. Het ding is al jaren oud en verdomd gevaarlijk (je wil de tape waarmee de stekker op z’n plaats wordt gehouden niet zien…), de stoppen zijn al een aantal keren doorgeslagen omdat het eigenlijk over twee groepen verdeeld moet staan.

Ik hoop dat ik na deze uitputtingsslag een beetje blij kan worden met mijn nieuwe huis. Het gevoel een miskoop te hebben gedaan blijft overeind. Ook na de verbouwingen blijven er nog genoeg gebreken over waar langzaamaan aan gewerkt zal moeten worden. Het bezetsel in de gang dat bol staat van het vocht bijvoorbeeld, en het toilet dat verzakt is. En dan nog het tweede toilet maken op de derde verdieping, aangezien we het toilet uit de keuken hebben verwijderd. En dan nog een kamer volledig behangvrij maken en opnieuw verven en de ander gewoon verven. Dit huis had één babyblauwe kamer, één goor oranje kamer, één pisgele kamer, één grauwgrijze kamer en de woonkamer was eigeel. I rest my case.

Nu had ik graag een kat gehad die in het behang klimt, de repen ervanaf trekt en ondertussen oude meubels tot kleine pakketjes krabt. Maar helaas, ik heb een voorbeeldig huisdier dat er niet over piekert zulk soort dingen te doen. Het moet dus allemaal handmatig. Natuurlijk is dat niet het ergste; vochtproblemen, lekkages en aanverwanten zijn veel vervelender en veel moeilijker (lees duurder) op te lossen. Dit weekend staan er twee belangrijke dingen op de planning: het laatste bezetsel uit de keuken verwijderen en tegels voor de vloer en de douche gaan uitzoeken. Oh én duimen dat de werken snel beginnen. Ik ben het namelijk meer dan beu, dit kampeerhuis.

Ik heb zin om tegen het fornuis te schoppen, om met een hamer de douchebak te lijf te gaan, om de toiletpot eigenhandig van de muur te rukken, om met een spuitbus de lelijke kleuren vol te kliederen. Ik heb zin om de leidingen in de keuken stuk te bijten, de vloer aan diggelen te stampen en oh ja, alle niet-sluitende deuren een rotklap te geven. Wie heeft ooit bedacht dat zeven lagen verf over een deur en het slot een goed idee was? Nee, de vorige bewoner kan mijn goedkeuring absoluut niet krijgen. Niet alleen heeft hij het huis verknald, hij heeft ook menig gebrek verzwegen. Ik had het moeten weten, hij is advocaat. Grinnik.

Hoe dan ook: er zit schot in de zaak. En dat is wel het minste dat nodig is om me hier thuis te gaan voelen! Mocht u wat tijd overhebben komende dagen, duimt u dan met mij mee? Ik ben u erg dankbaar.

26 Reacties

Maar wat is nou bezetsel? Dat moet ik natuurlijk wteten, voor ik het volledige begrip voor ellende kan inzetten (bezetten?).

Geplaatst op 22 januari 2009 om 12:55

Ben ik aan het vervlaamsen? Bezetsel is pleisterwerk, Ton. Dat spul dat over de stenen gesmeerd is, en achter het behang/ de verf zit. :)

Geplaatst op 22 januari 2009 om 13:59

Wat klinkt daar een wanhoop in door…
Hou vol! Gewoon blijven ademhalen en glimlachen. Ook als dat nergens toe lijkt de leiden. Want uiteindelijk krijgen jullie het stapje voor stapje gewoon voor elkaar en zit je straks in een huis waar je NOG meer van houdt omdat je er zo keihard voor gevochten hebt.

Ahem. Hoop ik. :-)
Succes! En ik zal voor je duimen.

Geplaatst op 22 januari 2009 om 15:11

Ik ben blij te horen dat jij nu in ieder geval weer voor je ziet hoe het uiteindelijk moet worden. Dat klinkt hoopvol. En natuurlijk ga ik voor je duimen.

Geplaatst op 22 januari 2009 om 19:36

Kop op, je gaat dat huis eronder krijgen. Een babyblauwe, oranjegrauwe, pisgele tegenstander, van tegenstanders in die clubkleuren win je altijd.

Geplaatst op 22 januari 2009 om 21:49

haha misschien moet je aan je poes vragen om de leidingen in de keuken stuk te bijten en dan zelf in het behang klimmen en de oude zetels aan stukken krabben? ik duim in elk geval mee met jou:-)

Geplaatst op 22 januari 2009 om 23:19

Ik zit ziek thuis, dus duimtijd zat!

Geplaatst op 22 januari 2009 om 23:55

als je er in slaagt je woede en frustratie te projecteren op die ,,behang” kamer,
dan is het er zo uit… ;)

Geplaatst op 23 januari 2009 om 02:12

mijn god! Opgelucht nu je de frustraties hier hebt neer gekwakt?
Bewondering voor je moed. Ik was allang gillend gek geworden.
succes! voor wat het waard is.

Geplaatst op 23 januari 2009 om 09:43

Jees, jees, wat een werk ligt er voor je. Ik help je in stilte en gedachten effe mee ;-)Succes en sterkte…

Geplaatst op 23 januari 2009 om 12:02

Hahaha Jack, Geweb en Impa! :D

Elise, dat is nog niet eens zo’n gek idee… ;)

Juksti, beterschap!

Uhm ja best wel Jacq, het lost niks op, maar lucht wel op. :D

Dre, Angela en alle andere duimers: thanks! Nog geen nieuws over definitieve afspraken, maar ik blijf hoopvol. :)

Geplaatst op 23 januari 2009 om 15:07

Leuk dat het vooruit lijkt te gaan! Ik duim alleszins mee! Voor ondertussentijds heb ik hier nog wat spuitbussen liggen, interesse? :)

Geplaatst op 23 januari 2009 om 20:51

Oh nee! Onwijs veel succes, er valt zo te lezen nog plenty te wenzen’ over! En binnen een half jaar kun je verborgen gebreken toch op die snelle advocaat verhalen? Of heeft hij ook daarvoor al iets bedacht… wat een sof maar jullie gaan er ongetwijfeld een prachtig paleis van maken!

Geplaatst op 23 januari 2009 om 21:29

Precies dat dacht ik tijdens het lezen: Wenz is aan het vervlaamsen. Een goed teken. Je voelt je al wijd en breed thuis in dat contrei nog voordat het huis gereed is!

Verbouwen is stress en ergernis, hoor ik van iedereen die het heeft doorgemaakt. Er zijn mensen geflipt en relaties geknald van véél minder verbouwing dan dit.

Behoort een weekendje – of wat langer – in een wanstaltig net hotelletje of bij inkeurige vrienden tot de mogelijkheden? Even een shot met anti-chaos.

Geplaatst op 23 januari 2009 om 22:16

Frankie, ik ben inderdaad vorige week een paar dagen naar elders gevlucht. Dat hielp. :)

Gras, papierwerk te over inderdaad om eventuele waterschade en dergelijke te verhalen, dat komt er ook nog eens bij. :(

Nathan, bring it on! :D

Geplaatst op 23 januari 2009 om 22:22

Nou ik zal je zeggen dat de duimen hier draaien hoor.
Ik hoop het echt dat jullie over twee maanden klaar zijn met de rotzooi.
Ik mag er niet aan denken om zolang in de troep te zitten.
Toen ik hier naar Duitsland kwam, had ik geluk.
Dit huis waar wij wonen hebben schoonouders toendertijd gekocht en toen ik kwam, was de verbouwing klaar :-))))))

Geplaatst op 24 januari 2009 om 11:55

Nu had ik graag een kat gehad die in het behang klimt, de repen ervanaf trekt en ondertussen oude meubels tot kleine pakketjes krabt. Maar helaas, ik heb een voorbeeldig huisdier…

En een kat in de zak, krijg ik inmiddels de indruk, vermomd als ‘huis’… :-(

Geplaatst op 24 januari 2009 om 22:14

Oh, wat een onoverzichtelijke chaos. Het begin van de metamorfose is het moeilijkste, onder aan de voet van een berg ….

Geplaatst op 25 januari 2009 om 10:45

Een beetje klussen hoort bij nieuwe, of beter gezegd nieuw aangeschafte ouder huizen, maar het dunkt mij dat hier ettelijke limieten zijn gebroken. Let op jezelf Wenz (en geliefden), en zoek tussen de repen behang en kromstaand bezetsel de lichtpuntjes en de redenen waarom je toch op dit huis was gevallen!

Geplaatst op 25 januari 2009 om 20:40

ouder = (uiteraard) oude. Freudian slip?

Geplaatst op 25 januari 2009 om 20:55

Zelf het behang van de muur en een beetje frustratie wegkrabben en de kat de schuld geven misschien? Het komt wel goed uiteindelijk meid, je bent al een eind op weg.

Geplaatst op 26 januari 2009 om 08:30

Ik duim voor je!

Geplaatst op 26 januari 2009 om 15:28

Ik duim me de blaren op mijn vingers.. Het is toch wel beer hoor, denk ik. Zo’n goed opgevoede kat. Stel je voor dat hij het wel deed, en dan het verschil tussen het oude en het nieuwe behang niet zag :-S

Geplaatst op 27 januari 2009 om 01:23

Ik duim!

Geplaatst op 27 januari 2009 om 09:35

De werken beginnen volgende week! Woehoew! En de ramen zijn prachtig, wat een verschil zeg. Dankjulliewel voor al het duimen. :) Er gaat een einde komen aan deze rotzooi, en best snel nog ook! :D nu nog hopen dat alle werken voorspoedig gaan en er niet teveel onvoorziene dingen boven water komen.

Geplaatst op 27 januari 2009 om 11:25

Mooi dat er schot zit in de zaak. Maar niets is vervelender om ergens te wonen en dat je het idee hebt dat je een miskoop hebt gedaan, of dat je het anders wilt – het gevoel van moeten behelpen terwijl je dat niet wilt – Sterkte

Geplaatst op 27 januari 2009 om 12:44