*Kruislings vermenigvuldigen

Zij, kleine zij, is twee weken lang op Ketnet te zien in een dansprogramma.
Ik ben best een beetje trots.

Zij, ook klein maar toch echt 39, is weer opnieuw opgenomen en moet een hoop met zichzelf uitvechten.
Ik ben best een beetje bezorgd.

Zij,  die ik al van kleins af aan ken, stuurt me een ontzettend grappige en lieve kaart.
Ik ben best een beetje ontroerd.

Zij, die mij op de wereld heeft gezet, heeft nu nieuwe medicijnen die haar leven weer wat verlichten.
Ik ben best een beetje blij.

Zij, vierpotige zij, mist een drietal voortandjes, die nu in mijn asbak liggen. Blijkt dat katjes ook een melkgebit hebben.
Ik was best een beetje geschrokken.

Allemaal zijdelings in mijn leven, maar allemaal zitten ze in mijn hart. Mijn hart, dat toch blijkbaar groot genoeg is om van vele mensen te houden. En zelfs van dieren. Daar twijfelde ik in het verleden soms aan. Maar nu weet ik dat mijn hart zelfs zo groot is dat het van mensen kan blijven houden, door de jaren heen, ongeacht wat we allemaal meemaken in de tussentijd.

onorthodoxstilleven.jpg

En ik?

Ik ga eerste Kerstdag doorbrengen met IKEApakketten vol heuse tienerslaapkamerspullen. Die allemaal, stuk voor stuk, in elkaar gezet moeten worden. De muren zijn al geverfd, de spullen al uitgezocht. Weer een kamer extra in dit nieuwe huis die we af kunnen noemen na morgen.

Ik ga de dag erna genieten van de stad waar ik geboren ben en waar ik me altijd thuis zal voelen.

Ik heb gisteren met twee koptelefoons kruiselings op mijn hoofd en een microfoon in mijn hand de raarste stunts uitgehaald. Ik heb gisteren mijn oren laten scannen, inclusief piercings. Hopelijk verstoort dat het beeld niet teveel. Ik moet nu nog tot volgende week dinsdag geduld opbrengen – dan komt het eindOORdeel.

Ik wacht op de twee cadeautjes die ik mezelf heb gekocht op Etsy en die hopelijk voor Oud op Nieuw aankomen. (edit: Woehoew, één van de twee is al binnen!)

Ik betrap me erop deze Kerst terug te denken aan alle andere Kersten, en hoe ik die heb doorgebracht. En met wie.

Een bonte verzameling in mijn hoofd van wat gaat komen en wat is geweest.

En tussendoor in het nú leven, en een bad nemen, en een sigaretje roken, en mijn tandeloze kat aaien.
En tevreden zijn met het nu, in al zijn facetten.


27 Reacties

Dat doet Kerst (en het naderend jaareinde) met je, je maakt de balans op van het afgelopen jaar.
Mooie Kerstdagen gewenst!

Geplaatst op 24 december 2008 om 11:50

en stop alsjeblieft niet, dit alles ook volgend jaar weer met ,,ons,, te delen… ;)

Geplaatst op 24 december 2008 om 12:14

Wenz, fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar voor jou en de jouwen

Geplaatst op 24 december 2008 om 13:37

Toen mijn kat (r.i.p.) 18 jaar geleden een hoektand verloor belde ik in paniek de dierenarts op. Inderdaad, ook katten wisselen schijnbaar.

Geplaatst op 24 december 2008 om 17:06

Hoe meer je deelt, hoe meer je krijgt, zo blijkt maar weer. Veel geluk, plezier en inspiratie de komende tijd!

Geplaatst op 24 december 2008 om 20:51

Fijne Kerstdagen voor jou en de jouwen…

Geplaatst op 25 december 2008 om 09:45

Fijne kerst Wenz. :)
Veel plezier.

Geplaatst op 25 december 2008 om 11:54

Mooi stukkie, Wenz. Merry Christmas en veel liefs.

Geplaatst op 25 december 2008 om 12:00

Ik ben altijd weer onder de indruk van hoe jij denkt. Ik wens je heel fijne dagen toe.

Geplaatst op 25 december 2008 om 13:04

Lieve Wenz, ik wens je heel veel mooie en dierbare momenten voor nu, tijdens de kerst, en voor het nieuwe jaar. X

Geplaatst op 25 december 2008 om 15:12

Ik moet het toch even vragen.
Kan er niets aan doen.
Curiosity killed Carol en dat soort gedoe.
Ik zie twee van die houten mafkippen. Leuk. Een pen, stuk papier. Alles oké. Maar wat de neuzel is dat gekrulde zweepje?

Geplaatst op 25 december 2008 om 16:09

Hahaha Carol, dat zijn takjes. Spannend he? :P Takjes die allemaal dezelfde draai volgen en samengebonden zijn.

Lieve iedereen, dankjulliewel voor de lieve en mooie wensen, hetzelfde voor jullie allemaal gewenst: heerlijke dagen en een liefdevol en veelbelovend nieuwjaar enzo. :)

Geplaatst op 25 december 2008 om 16:50

Ach.
Takjes.
Die allemaal dezelfde draai volgen.
Nou dat is dan toch weer een stuk minder spannend dan ik dacht. Hahaha.
Veel liefde Wenz.
Ook nu nog in het ‘oude’ jaar.

Geplaatst op 26 december 2008 om 01:06

Laat ik dat nou toch werkelijk nooit geweten hebben, dat katjes ook wisselen. Fijne kerst, gelukkig nieuwjaar en vele gedachtenspinsels gewenst!

Geplaatst op 26 december 2008 om 03:07

Ja Cin, alleen slikken ze hun tandjes meestal in, blijkt, daarom merk je er normaal niks van. Weird stuff. :)

Ja helaas Carol, haha, niks spannends. Thanks, jij ook, heel veel. :)

Geplaatst op 26 december 2008 om 08:59

Geniet van de kerst en van het in elkaar gezette IKEA-spul.

Geplaatst op 26 december 2008 om 12:28

Echt een decemberlogje. Mooi, alles even op een rij.

Geplaatst op 26 december 2008 om 18:26

Ik word altijd een beetje stil van jou ;)

Geplaatst op 26 december 2008 om 18:30

Ik denk Wenz, dat de eerste dingen die je opnoemde, niet zijdelinks van je staan, maar in je zitten.
Ze horen bij jou.
Als jij je zorgen maakt, zijn het jou zorgen.
Als jij blij bent is het jou vreugde.
Dus dit is allemaal Wenz.

Terug denken aan vroegere kerst, is heel goed als je nu gelukkig en dankbaar kunt zijn met wat je hebt.
Weet je Wendy, ik wens jou een verder leven met heeeeeel weinig zorgen.
Geniet ervan dat je het nu zover gebracht hebt.

Geplaatst op 27 december 2008 om 07:34

De herinnering en de emotie. Ja, wat een rariteitenkabinet is een mens toch, – maar wel mooi om te ervaren hoe ruim je hart is, of is het je geheugen, of zit er een overloop tussen beide?

Geplaatst op 27 december 2008 om 18:55

Leven zoals leven hoort te zijn, met alle gevoelens die daar bij horen. En die het dus zo te lezen ook allemaal doen. Dat is mooi. Ik hoop dat 2009 je alles brengt wat je ervan hoopt, en dat je nog lang doorgaat met het schrijven van kleine juweeltjes..
Ach, takjes.. nu zie ik het, ik dacht eerst dat het een onderdeel van een waterpijp was.
X-))

Geplaatst op 27 december 2008 om 21:37

Haha, ja, die kleine tandjes heb ik ook wel eens in opperste verbazing opgeraapt ;-)

Verder is dit het kerstigste stukje dat ik dit jaar las…

Geplaatst op 28 december 2008 om 00:49

Dat klinkt, gewoon fijn, heel fijn.

Geplaatst op 28 december 2008 om 19:49
Jacq

klinkt goed. Stoppen met denken en piekeren en er gewoon zijn!

Geplaatst op 29 december 2008 om 08:14

‘Tevreden zijn met het NU, in al zijn facetten’… Ik doe mijn best meid, dat weet je ;o)
Superstukje weeral, een zonnestraal in een koude nacht. Voor jou mijn allerliefste wensen!

Geplaatst op 30 december 2008 om 00:56

Heerlijk stukje dat warmte geeft in deze koude dagen. En een glimlach tovert om mijn mond. Ik wens voor jou en je gelieven een prachtig mooi 2009! En ik hoop dat je ons ook in 2009 blijft verbzaen, laat glimlachen, ons ontroert, verwarmt en laat nadenken.

Goede jaarwisseling Wenz,
lieve groet van Momo Luna

Geplaatst op 31 december 2008 om 01:03

Vreemd wat deze dagen doen met een mens. In vele levens (ook het mijne) lijken lijnen nu te stoppen of te beginnen of elkaar te kruisen. Geniet van je (tandenloze) poes, ik heb vandaag de mijne begraven… Ik zal duimen voor goed nieuws op dinsdag.

Geplaatst op 4 januari 2009 om 23:50