*Bijna

Ik voel de drang iets te schrijven wat ik hier absoluut niet neer mag typen, iets dat zeker weten oorlog zou betekenen in mijn leven. Wat doe je dan? Dan log je maar over andere dingen. Dingen die ook gebeurd zijn, ook al borrelen die dingen niet echt onderhuids. Dan log je over verbouwingen die beginnen op te schieten, naar het lijkt. Dan log je over de hoop die dat met zich meebrengt, dat rond februari dan toch alles af zou komen, en ik weer kan douchen in plaats van in bad gaan, en weer kan koken in plaats van naar de friture gaan. Dat soort dingen.

Ook heb ik zin om weer eens een filmpje te maken, maar ik kan geen juist onderwerp vinden. Ik wil een filmpje maken over mijn gevoelens, maar hoe doe je dat wanneer die gevoelens zo onbestemd vaag zijn? Niet alles kan met aardbeien en plastic kakkerlakken opgelost worden. Het brood is al een week lang steeds oud, iedere keer wanneer ik boterhammen wil smeren. Komt omdat ik te weinig eet na het ziek zijn om het brood vers te houden. Wat een drama toch.

Vannacht droomde ik van een rugzak, zwart met rood, die vol zat met 200.000 euro aan spullen. Vraag me niet hoe zoiets mogelijk kan zijn, het was zo. Die rugzak, mijn rugzak, werd gestolen en ik begon mensen te beschuldigen en uit te horen. Ook droomde ik over Jaap, een klasgenoot en vriend van vroeger, en dat ik hem ging leren skateboarden. Hoe? Door op een gladde weg met onze schoenen te schuifelen, ‘zo leerde hij de bochten goed’. Ik droom om de haverklap dat ik een relatie met een of ander manspersoon heb, steeds verschillende onbekende mannen, steeds hangt de spanning in de lucht maar gebeurt er niets omdat we de ruimte en de tijd niet hebben. Dromen zijn rare dingen.

Ook ben ik vorige week eindelijk naar een oorarts geweest, na jaren van ijzersterke ontkenning. Ik blijk het gehoor van een 70 à 80-jarige te hebben. En bedankt. Volgende week dinsdag worden er mooie foto’s van de binnenkant van mijn oren gemaakt en moet ik aanvullende testen doen. Er zit een ieniemienie kansje in dat het met een operatie opgelost kan worden, maar de specialist dacht van niet. Dus ik heb afgelopen weekend zitten zoeken op het internet. Naar hoorapparaten. En hoe onzichtbaar en klein een aantal daarvan gelukkig zijn. En ik merkte hoe de hoorapparatenmarkt op bejaarden gericht is. Deprimerend. Ik wil niet ik wil niet ik wil niet.

En nu zit ik hier pinda’s en een peer te eten. Ik heb vandaag het huis voor mij alleen, tot middernacht. (Nu ja, op de kat na.) Ik kan alles doen en laten, maar het enige dat de hele tijd in mijn hoofd rondspookt is ‘niet vergeten de vuilniszak vanavond buiten te zetten’. Wat een meeslepend leven heb ik toch. Bijna Kerst, bijna Nieuwjaar, bijna op bezoek bij vrienden, bijna een keuken, bijna hoorapp – niet aan denken! Bijna ontspanning en vakantie, bijna rust. Het is bijna leuk, allemaal. Ik word er bijna vrolijk van.

24 Reacties

Joh, die dromen zijn heel herkenbaar.. Leuk beschreven.

Ennuh, wat die hoorapparaatjes betreft, het heeft mij minstens een jaar van mijn leven gekost om tot acceptatie te komen dat ik die dingen wel aan moest schaffen. Daarna de onverkwikkelijke openbaringen dat er een wereld voor je opengaat met die dingen. En nu, ben ik anderen aan het opvoeden dat ze niet tegen me hoeven te schreeuwen zodra ze mijn Philips oorbellen zien, maar gewoon rustig kunnen praten… ;-)

Toch, zou ik ze niet meer willen of kunnen missen…
Enniehoe, ik leef met je mee!

Geplaatst op 16 december 2008 om 09:01

het duurt lang alemaal hé, en je begint het een beetje zat te worden. hoe herkenbaar. hoeveel rotzooi kan een mens aan, en nu het winter (en dus koud ) is geworden, is er helemaal geen ontkomen aan, misschien ligt je verbouw wegens de ,,feestdagen wel helemaal stil, go with de flow, en maak in het nieuwe jaar snel van je huis weer een thuis. dan komt de rest ook vanzelf weer goed.

en wat je oorbellen betreft, muzikaal gaat er misschien ook wel weer een wereld voor je open, en bedenk, je hebt een streepje op ons voor, want jij kunt ze altijd even uitzetten… ;)

Geplaatst op 16 december 2008 om 11:22

Gelukkig zijn ze tegenwoordig inderdaad heel klein en sommigen zelfs erg kunstzinnig mooi. Vooral hebben ze toch wel een groot voordeel, je gaat er beter van horen. Dat merk je nu nog niet dus weegt het nog niet op, maar straks als je elk vogeltje weer hoort fluiten en de nuances in muziek weer meekrijgt, hopelijk wel. (Ik ben druk aan het projecteren merk je wel ;))

Dat de leuke dingen leuk mogen worden en de innerlijke rust weer een beetje wederkeert. *kus*

Geplaatst op 16 december 2008 om 16:20

Dromen zijn zeker rare dingen, maar vaak wel een gevolg van al dat geborrel onderhuids. Ik hoop voor jou dat dat er snel uit kan, wat het dan ook is. Vervelend voor je dat je misschien wel een hoorapparaatje nodig hebt. Als het dan toch moet hoop ik voor jou dat je toch op zijn minst hele erge mooie krijgt , en dat al die leuke dingen waar je nu op hoopt ook snel gaan gebeuren. X

Geplaatst op 16 december 2008 om 18:14

Ik draag al hoorapparaten vanaf mijn 11e en heb nu eindelijk ‘leuke’ toestelletjes. (Wanneer zijn hoortoestellen leuk?? Nooit natuurlijk, maar je snapt me.) Het omhulsel is van doorzichtig plexiglas zodat je het binnenwerk ziet.
Mijn merk Widex (heb nooit een ander merk gehad) heeft niet alleen steunkousbruine toestellen. http://sc.widex.com/sitecore/content/Agent_NL/Products/Passion/Toestel.aspx
Gun jezelf de tijd er aan te wennen en geef niet te snel op.

Is de onrust in je al wat weggeëbd? Vrolijke Feestdagen! (Welgemeend!)

Geplaatst op 16 december 2008 om 20:28

Angela, jij bent vanaf nu mijn grote voorbeeld. :D

Geweb, ja, die feestdagen gooien ook nog eens roet in het eten inderdaad, dat komt verbouwingen niet ten goede. Maar nog een week of twee en alles is achter de rug en een schoon nieuw jaar ligt voor ons! :) En ja, ik kan ze wel uitzetten inderdaad, maar het is niet zo dat ik dan niets meer hoor helaas. :P

Haha Cin, projecteer maar een eind weg, ik hoop dat voor ons beiden een nieuwe wereld zal opengaan, ieder op z’n eigen manier. Je bent een schatje. :)

Dré, ja dat onderhuidse geborrel dat uit zich nogal eens in dromen. Helemaal waar. Thanks voor je lieve wensen, ik duim. :)

Goentah, jij ook al? Zo voel ik me niet meer zo alleen. :) Ik wil liefst van die dingen die in je oor verdwijnen, maar geen idee of dat gaat met mijn afwijking. Gelukkig geef je me goede hoop, er zijn inderdaad erg mooie bij (stoer, die doorzichtige!), thanks voor de tip! En dank voor je welgemeende woorden. :)

Geplaatst op 16 december 2008 om 21:14

Mijn gehoorverlies is te groot voor in-het-oor-toestellen. Ik zit er niet mee dat men mijn toestellen kan zien. Vervelender vind ik het gehoorverlies. De beste toestellen kunnen me niet teruggeven wat ik wil :-( Acceptatie is nog steeds lastig, ook al ben ik mijn hele leven al slechthorend. Hopelijk ga jij er verstandiger mee om :-)
Succes!

Geplaatst op 16 december 2008 om 22:04

Hey Wenz

het lijkt dat je die vakantie wel kan gebruiken. Hopelijk ben je genezen nu?
En oorlogen ontketenen via je blog lijkt me geen goed idee. Misschien kan je onder een schuilnaam een ‘veilig’ blog lanceren?

Onlangs heeft een vriendin van mij ook met ‘gehoorschade’ te maken gekregen, en ik herken wat je schrijft. Ik zou zeggen, gun jezelf wat tijd om aan de gedachte te wennen en bekijk het positief, zoals Goentah zegt. Het is een beetje zoals leren accepteren dat je lenzen moet dragen, en lastiger nog, een bril (eens je de lenzen niet meer verdraagt, zoals mij). Maar toch, die eerste keer met je bril naar buiten kijken is een hele openbaring! Een wereld gaat open:-). Dat wens ik je bij deze toe, en natuurlijk ook lekkere verse boterhammen!

Geplaatst op 16 december 2008 om 23:12

Hoe komen jouw oren zo oud?

Lijkt me beroerd als je de stilte niet meer kunt horen, en de kleine geluiden die haar hoorbaar maken; druppels, geritsel, een vogel.
‘k Heb wel een dip ergens in mijn gehoor, zo’n beetje ter hoogte van de spraakfrequentie. Dat is vooral lastig in groepsgesprekken, waarvan ik overigens toch niet altijd liefhebber ben, en de combinatie spraak – muziek.

Er zijn ook, en steeds meer schijnt het, mensen die met zoiets naar Lourdes gaan. Niks voor jou zeker?

Geplaatst op 16 december 2008 om 23:19

Goh, doe mij ook maar zo’n gehoorapparaatje! De blunders die ik toch maak doordat ik werkelijk alles verkeerd versta! Nee hoor, natuurlijk baal je enorm wanneer je er werkelijk een moet, sterkte met de rest van de onderzoeken!

En het is inderdaad bijna Kerst en bijna feest en bijna een heel nieuw jaar, en nieuwe broodjes die je heel bruin gaat bakken, want dat is leuk, de broodjes bruin bakken! ;-) Alvast een fijne decembermaand Wenz!

Geplaatst op 16 december 2008 om 23:22

Ach ja. Opkroppen, binnenvetten, struisvogelen.
*stompt Wenz (zachtjes) op haar arm*
Als het je maar niet opvreet stiekem van binnen uit in het donker.

Geplaatst op 17 december 2008 om 01:29

Heel begrijpelijk dat je de rommel zat bent.
Maar……als het dan zover is dat het klaar is, kun je heel gelukkig zijn.
Jou hoorapparaat.
Meis toch, daar zie je niets van.
Toen ik vorig jaar voor de eerste keer naar buiten moest in rolstoel, schaamde ik me dood.
Toen ik dit jaar voor de eerste keer met rollator naar buiten ging, schaamde ik me nog meer.
Maar nu?
Ik denk maar zo, ik kan er niets aan doen dat ik ziek ben en ik wil ook wel eens naar buiten.
En jij?
Kun jij er wat aan doen dat je niet goed hoort?
Nou dan.
Laat de mensen kletsen.

Geplaatst op 17 december 2008 om 08:49

Ok Goentah, ik heb nog geen idee of ik voor die kleintjes in aanmerking kom, volgende week weet ik meer. Ik hoop dat ik er goed mee om kan gaan. :)

Elise, ja ik ben weer beter geloof ik. En ja, een bril moeten dragen is net zoiets, daar moet je ook echt aan wennen. Dat is dan het enige dat wél goed is bij mij, mijn ogen. :) Ja, ik moet mezelf inderdaad wat tijd gunnen, dat zeg je heel mooi. Ik ga mijn best doen. :)

Dae, zo te horen heb jij last van bijgeluidendoofheid, iets dat ik ook heb naast mijn bejaardengehoor. Dan vallen geluiden weg zodra er meerdere tegelijk zijn. Ik dank mijn slechte gehoor aan chronische oorontstekingen als kind. Enne, Lourdes? Zit daar een goeie dokter dan? :P

Haha Gras, ik heb ook de nodige blunders in mijn leven gemaakt door maar op de gok te reageren op wat mensen zeggen. :P En ja, de broodjes bruin bakken, dat is lekker. :D Jij ook een fijne decembermaand, met of zonder blunders. ;)

Carol, *stompt zachtjes terug* nee, ik laat het me niet opvreten hoor, ik kijk wel uit. :)

Mieke, je hebt natuurlijk helemaal gelijk, ik moet me niet schamen daarvoor, net zoals jij je niet moet schamen voor rolstoel of rollator. Inderdaad, we hebben het nodig en het maakt ons leven prettiger, en meer moet je er niet van denken. Ik ga mijn best doen!

Geplaatst op 17 december 2008 om 10:01

Ha, ik ben graag een schatje! *Glimt* En hear hear voor Mieke! Al heeft dat idd even tijd nodig om zover te komen denk ik.

Geplaatst op 18 december 2008 om 10:18

Dat zijn geen leuke berichten, maar goed dat je toch nog dingen ziet om bijna vrolijk van te worden. En de drang om dingen te typen die niet voor de buitenwereld bestemd zijn, die heb ik ook. Het is zelfs al klaar. Maar het zal waarschijnlijk nooit openbaar worden.

Geplaatst op 18 december 2008 om 14:24

Een goeie dokter in Lourdes? De beste! t Is bovendien een vrouw, wat je misschien ook aanspreekt. ;-)

Geplaatst op 18 december 2008 om 21:26

:D Hahaha Dae!

Gerhard, ja, die dingen staan een tijdje in je drafts, tot je ze maar wist. :)

Haha Cin, glim maar flink, je hebt het verdiend. :D

Geplaatst op 18 december 2008 om 22:03

Jee zeg! Als ik de reacties op je log zo lees, word je óf bezocht door een onevenredig groot aantal bejaarde bloggers, óf de hoortoestellenwereld loopt ernstig achter de feiten aan.
Woeste dromen zijn een goede tweede als je niet bloggen kunt. Je kunt trouwens ook onzichtbare blogs schrijven, alleen voor jezelf, doe ik ook wel eens en hoewel ik natuurlijk geen reacties krijg, lucht het schrijven ervan alleen al vaak erg op. Hadden we daar vroeger niet gewoon dagboeken voor?
Goh, zou ik je toch bijna sterkte moeten wensen?

Geplaatst op 19 december 2008 om 12:59

Ruilen? ;-)

Geplaatst op 19 december 2008 om 20:43
The John

Hoop dat je geen gehoorapparaat hoeft. Sterkte.

Geplaatst op 21 december 2008 om 05:17

Thanks anonieme John. :)

Gerhard, waar ruil ik tegen? :)

Inderdaad Martine, de hoortoestellenwereld loopt achter zo te merken. Dagboeken, haha ja, daar zeg je zoiets. Tegenwoordig zijn veel bloggen dagboeken aan het worden. :D

Geplaatst op 22 december 2008 om 11:24

Mijn oorlogsstukje tegen jouw oorlogsstukje!
Het hoeft niet hoor, als je het liever echt voor jezelf houdt. Ik begrijp dat wel, dat heb ik zelf ook wel een beetje. Maar soms zou je willen weten wat een ander er nou van vindt.

Geplaatst op 24 december 2008 om 10:41

Ha Gerhard, daar word ik wel nieuwsgierig van, haha. Maar mijn stukje is nooit geschreven… alleen duizend maal herschreven in mijn hoofd. :)

Geplaatst op 24 december 2008 om 11:22

Dan moet je het toch eens echt opschrijven. Je weet, het kan heel verhelderend zijn om gedachten eens helemaal uit te schrijven.

Geplaatst op 25 december 2008 om 13:07