*Cirkels

Hoe alles zijn plek lijkt te hebben hier, in wat de wereld heet. En hoe soms iemand of iets plots de zak met knikkers wild lijkt te schudden. En hoe er dan een paar van die knikkers verdwijnen in een lang vergeten kier. Hoe je dan maanden kunt doorgaan. Zonder iets te missen. En hoe je dan, na tijden, opeens struikelt over zo’n vergeten bolletje. En wat er dan gebeurt.

Hoe je eerst je voet grijpt, om dan het kleine ding op te pakken. Hoe je verbaasd naar dit vergeten staart. Hoe je dan moet gaan kiezen, tussen houden of zo ver mogelijk weg werpen. Hoe die keuze een keuze van niks is. Hoe je iets ver weg kunt werpen, het nakijken tot het uit het zicht gerold is. Hoe je je dan omdraait en er gewoon opnieuw over struikelt, alsof de wereld rond is.

En hoe je daar in godesnaam mee om moet gaan.

knikkers.jpg

Hoe je dan niet alleen gaat twijfelen aan de wereld, maar ook aan jezelf. Hoe je je kaken op elkaar klemt en over de knikker stapt. Hoe je dan opeens hetzelfde ding maar levensgroot voor je voeten hebt. Hoe je dan je ogen sluit en eromheen wandelt. Hoe je dan je hoofd stoot tegen de spouwmuur van de realiteit. Hoe je dan je ogen wel weer moet openen. En wat er dan gebeurt.

Hoe je eerst knippert, om dan het reuzeding weer voor je te zien opdoemen. Hoe je geïrriteerd naar dit vermeden staart. Hoe je dan wederom moet gaan kiezen, tussen omarmen of stilstaan. Hoe die keuze een keuze van niks is. Hoe je stil kunt staan tot het einde der tijden zonder verder te komen. Hoe het ongeluk dan altijd voor je zal liggen.

En hoe je daar in godesnaam mee om moet gaan.

Hoe je dan besluit het ding op te heffen. Hoe zwaar het is, wanneer je je bukt. En hoe het dan langzaam lichter wordt, naarmate je je rug strekt. Hoe het ding krimpt tot het in de palm van je hand past wanneer je rechtop staat. Hoe je dan moet gaan kiezen, tussen de knikker in je zak stoppen en meenemen of het ding zo ver mogelijk weg werpen. Hoe dit jarenlang kan aanslepen.

En hoe je daar in godesnaam mee om moet gaan.

18 Reacties

al doende leert men… :D

Geplaatst op 9 december 2008 om 15:44

Je vat het leven mooi samen

Geplaatst op 9 december 2008 om 15:54

En hoe je dit zo mooi kunt beschrijven…

Geplaatst op 9 december 2008 om 16:19

Briljante point of view…

Geplaatst op 9 december 2008 om 20:13

Fijne observatie, originele kijk. Geen wonder dat bij knikkers als onderwerp de cirkel rond raakt :-)
Trouwens 2 foutjes. Spauwmuur/realitiet = spouwmuur/realiteit.

Geplaatst op 9 december 2008 om 20:33

Thanks Jack, aangepast.

Geplaatst op 9 december 2008 om 20:57

Knap staaltje schrijfwerk!

Geplaatst op 9 december 2008 om 22:24

Inderdaad Wenz, een knap stukje werk.
Ik moet het je toch eens zeggen, dat ik er staads verbaasd over ben, hoe jij de letters, woorden en regels op papier zet.
In èèn woord fantastisch

Hoe moet je er mee omgaan?
Knikker oprapen, im je zak stoppen, aan iemand laten zien waar je goed mee kunt praten, samen over de knikker praten, zodat de knikker steeds kleiner word.

Geplaatst op 10 december 2008 om 07:24

Jij hebt nog paddo’s op voorraad!?
;-)

Geplaatst op 10 december 2008 om 16:23

‘t zijn allemaal maar knikkers, zonder einde of begin … Mooi!

Geplaatst op 10 december 2008 om 22:59
E

Mooi Wenz! schitterend beeld…Ik zal dit bolletje meenemen in mijn zak :-).

Geplaatst op 12 december 2008 om 16:17

heel mooie stukjes Wenz, fijn je te leren kennen

Geplaatst op 13 december 2008 om 17:08

Het gaat om het spel, niet om de knikkers. Toch?

Geplaatst op 14 december 2008 om 14:28

Kwam via via op je blog…
Wat prachtig omschreven, een knikker is eindeloos..hoe lang blijf je weglopen voor de dingen, of neem je het mee…

ik blijf je lezen;)

liefs,
Imke

Geplaatst op 14 december 2008 om 15:13

Ik vind het maar een kutstuk.
Zo irritant dat ik elke keer dat achterlijke liedje ervan in mijn hoofd krijg van zo’n zemelige malloot die maar zingt over ‘The circle of life’ en dat het dan uren duurt voor het weer weg gaat.
DAT MOET JE NIET MEER DOEN WENZ!
Ik hou helemaal niet van dat soort huilebalk muziekjes.

hihi
en ook een goeiemorgen
:)

Geplaatst op 15 december 2008 om 11:21

Oh, die eeuwige herhaling over wat wijs is te doen en dan toch niet wijs genoeg zijn.

Geplaatst op 15 december 2008 om 13:07

Hahaha Carol, en bedankt hè. Nu zit ik ook met dat kutnummer in mijn hoofd. I kill you again. :D

Mieke, dat heb je heel mooi gezegd: over die knikker praten tot hij verdwijnt. Heel waar. :)

Geplaatst op 15 december 2008 om 16:08

Eh, dit is best ingewikkeld.

Geplaatst op 18 december 2008 om 23:24