*Allegaar

Na weken weer eens achter de naaimachine gekropen. Na een paar uur knutselen blij met het resultaat: een veelkleurige tuniek. Nu nog daglicht vinden om foto’s te maken, zodat ik het vrolijke ding op Etsy kan aanbieden. Feestelijk, dat is ‘ie. Tenminste iets dat zich feestelijk voelt, ikzelf heb nog helemaal geen Kerstgevoel of iets dergelijks. Het vroege donker, de natte sneeuw – de ingrediënten zijn er, maar het gevoel is er nog niet. Ik doe niet aan kerstbomen, teveel gezanik en zielig voor de boom. Ik heb ook een hekel aan glaswerk en plastic, dus al had ik een boom, dan zou hij er beteuterd bijstaan. Toch heb ik wel paarse kerstlampjes, dat wel. Vroeger hingen ze het hele jaar door om mijn antieke verroeste hekwerk op de schouw van mijn studentenkamer, tegenwoordig leef ik in huizen en haal ik de verlichting eens per jaar uit de kast. Wel nog om het hekwerk, dat blijft. Dat zal dit jaar onmogelijk zijn: in mijn nieuwe huis heeft mijn trots nog geen plek gevonden. Aangezien de keuken een bouwval is, is de hele keukeninhoud naar de woonkamer verplaatst. Die op zijn beurt nu op een uit zijn verband gerukte verzameling lijkt. Het campeergevoel zit er wel in, dat dan weer wel. Helaas.

In België bestaat er niet echt een tweede Kerstdag, in tegenstelling tot in Nederland. Al begint in Nederland tweede Kerstdag verdacht veel op massashopping te lijken, met alle woonboulevards die open zijn. Maar toch, tweede Kerstdag vluchten wij campeerders naar mijn broer en zijn vriendin in Nederland, iets waar ik me nu al op verheug aangezien daar een echte keuken is, en gezelligheid, en – wie weet – vind ik dan toch nog dat Kerstgevoel. Niet dat ik ongelukkig ben hoor, geen Kerstgevoel hebben wil nog niet zeggen dat ik de dagen huilend doorbreng, helemaal niet. Mijn kleine kattekopje maakt me iedere dag weer aan het lachen, mijn sigaretten blijven heerlijk smaken, mijn kan met thee houdt me warm, mijn nieuwe winterjas laat me glimmen, jullie logs lezen maakt me blij, er zijn genoeg dingen die de dagen de moeite waard maken. Maar weet je, ik denk dat ik mijn vrienden mis.

Ik heb het zelf in de hand gewerkt: (bijna) niks van me laten horen vanaf ik verhuisd ben, omdat het hier zo hectisch is dat ik er weinig gereis bij kan hebben. Toch, de schaarse keren dat ik bij vrienden was, deden me meer dan goed. Ik heb dus een goed voornemen voor komende maand: de andere kant van mijn leven weer opzoeken. De uitgaande, communicatieve kant. De kant die graag vertelt en luistert, de kant die mensen toelaat, binnen laat. Die kant heb ik verwaarloosd door stupide verbouwingen die niet opschieten. Ik kruip iets te graag in mijn schulp. De meeste vrienden weten dat onderhand wel al en kennen deze kant van Wenz ook, maar toch kan ik mijzelf nog steeds blijven verbazen over dit gedrag. Ach, het houdt me in ieder geval van de straat. Grinnik.

dsc02389.JPG

(Plaatje van een bezoek een hele tijd geleden aan een lieve vriendin met wie ik Scrabble omvormde tot een poëziespel met prachtige uitkomsten.)

5 Reacties

ik vind je anders de laatste paar weken (virtueel) heeeul gezellie… :)

Geplaatst op 6 december 2008 om 01:29

Ik ben het met gewebkijk eens, hoor. Ik heb jou er graag bij :-) Maar dat vinden je irl vrienden natuurlijk ook, en die zijn vast en zeker heel erg blij als ze jou weer eens zien.

Geplaatst op 6 december 2008 om 02:06

Ik herken dat wel; in je schulp kruipen. Ik krijg daar meestal last van als het weer flink herfstig is. Gewoon even lekker op mezelf, minder communicatief. In tegenstlling tot vrienden en familie om me heen ben ik juist wél gek op kerst; compleet met kerstboom en ik maak stillevens op de schouw en draai (shhhhhht niet verder vertellen hoor) Ray Conniff en Bing Crosby. Nog heel even en dan mag ik weer haha. Niet te lang van tevoren anders worden mijn man en mannetjes gek, maar dan ga ik loos. En na de tweede kerstdag is het dan ook over, dan moet die boom zo snel mogelijk weg.

Het is alweer veel te lang geleden dat ik hier was Wenz, ik ga je regelmatiger bezoeken, want een bezoekje hier is altijd een vreugde op zich.

Groet, Momo Luna

Geplaatst op 6 december 2008 om 02:45

Ik ben best wel gek op de kerst.
Hier is de dag voor kerst, Heilige Abend, de kerstkadootjes dag.
Daar doen we al een paar jaar niet meer aan.
Wel komen de kinderen die dag en schoonmoeder ook.
Gezellig tesamen zitten, lekker eten met elkaar en mooie, goede gesprekken hebben.
Eerste kerstdag zijn we bij schoonmoeder eten en de tweede dag zijn we gezellig weer met zijn tweetjes.
Zo verbrengen wij de kerstdagen al een paar jaar en het bevalt best zo.

Geplaatst op 6 december 2008 om 08:24

Ha Geweb en Dre, ja virtueel ben ik alweer bijgetrokken en aanwezig. Nu inderdaad irl nog. :)

Momo Luna, jij bent dus een beetje een herfstdepressieveling? Ik heb het gewoon als mijn leven druk is, ongeacht de seizoenen.

En Momo en Mieke, ik hou wél van de sfeer van Kerst hoor, alleen niet van kitsche kerstbomen. Zo doortast als jij te werk gaat Momo, dat doe ik je niet na hahahaha. Wel knap dat je na de tweede kerstdag meteen die boom eruit wil hebben. :D

Mieke, dat klinkt heerlijk, en is inderdaad een relaxte manier om de kerst te vieren. Het kan zo gezellig zijn hè?

Geplaatst op 6 december 2008 om 12:03