*Samenscholing

Ik schrok wakker van de krakende deur. Het was donker, later dan een uur of vijf kon het niet zijn. Op de vloer, net naast het bed, ritste iemand langzaam zijn tent open. En weer dicht. En weer open. Ik ging rechtop in bed zitten. Een tent?! Wat had dit te betekenen? De deur kraakte wederom, zwaaide wat verder open. Er kwam een astmatisch persoon binnen, die, terwijl hij rochelend naar adem snakte, doodleuk vlak naast de tent met een ontstopper in de weer ging. U weet wel, zo’n rood rubberen ding met een houten handvat. Het zuigende geluid, gevolgd door de plop, was onmiskenbaar. Af en toe hoorde ik water de afvoer in reutelen. “Maar hier is toch helemaal geen afvoer?” vroeg ik me vertwijfeld af. Voor ik iets kon vragen nam er een breedgebouwde man plaats op mijn bed. Hij grijnsde, en begon met een grote zaag langzaam mijn nachtkastje door te zagen. “Hee zeg!” riep ik nu, verbaasd en boos tegelijk. Hij reageerde niet eens op me maar ging onverstoorbaar door. Hij zette zelfs zijn transistorradio aan, al stond het ding niet op een zender afgesteld en kwam er niets dan ruis en gekraak uit. Ik stond op het punt om op te springen en alle mensen uit mijn kamer te jagen toen er plots een hels kabaal klonk. De deur knalde nu helemaal open en een crossmotor scheurde de kamer in. Alsof dat niet genoeg was, begon het ding rondjes te rijden om mijn bed, daarbij de kampeerder, de loodgieter en de timmerman ontwijkend. Ik zat sprakeloos op mijn matras, keek mijn ogen uit terwijl ik beschermend de handen over mijn oren legde. Achteraan in de kamer hoorde ik nu ook lawaai: het leek alsof er gras gemaaid werd daar. “Maar ik heb ook helemaal geen gras in mijn huis! Dit is idioot!” Nu was de maat echt vol. Ik begon te roepen dat iedereen stil moest zijn en op moest hoepelen. De nachtrustverstoorders leken niet het minst aangedaan, verwoed gingen ze verder met hun voor mij volkomen onbegrijpelijke taken.

Ik greep naast mijn hoofd naar het lampje, maar miste. Ik graaide nogmaals. Niets. Plots begon me iets te dagen. Ik nam mijn telefoon en klikte het schermpje open om een beetje licht te hebben. Ja hoor. Ik knipte de staande lamp bij het voeteneind aan en keek de kamer rond. Niet alleen was ik helemaal niet in mijn eigen huis maar lag ik op een matras in een woonkamer, ook de herriemakers waren er helemaal niet. Nu ja, eentje wél: ik logeerde vannacht bij een vriend. En die was voor de gezelligheid ook in de woonkamer gaan liggen. En die vriend was verkouden. En dat resulteerde in een symfonie van rare keel- en neusgeluiden. Huis- tuin- en keukensnurken was er niets bij. Ik porde hem eens flink in zijn zij. Er klonk wat gemurmel. “Je snurkt! Draai je om ofzo!” Mompelend bewoog hij zich minimaal onder zijn deken. Ik zuchtte diep: dit ging een hele lange nacht worden.

18 Reacties

gezellig… ;)

Geplaatst op 9 januari 2008 om 18:25

Wat een prachtige site! Echt super. Ik heb ook op je vorige log geregeld gelezen. En nu kom ik hier weer af en toe kijken. Denken doet namelijk inderdaad geen zeer. ;-)

Geplaatst op 9 januari 2008 om 18:50
Mick

Haha, hoe herkenbaar, die situatie! :D

Geplaatst op 9 januari 2008 om 19:07

En het bed van die vriend was leeg???

Geplaatst op 9 januari 2008 om 20:07

Zijn bed op de slaapkamer wellicht wel Aargh, aangezien de matrassen naar de woonkamer gesleept waren. :)

Thanks Carice. :)

Oeioei, Mick, dagelijkse, of liever gezegd nachtelijkse kost voor jou? :o

Geplaatst op 9 januari 2008 om 20:24
girl on the run

Samenscholing? Dat zou toch verboden moeten worden!

Geplaatst op 9 januari 2008 om 20:49

Categorie fictie? Dit klinkt behoorlijk echt allemaal ;-) Nou ja, ik bedoel natuurlijk de situatie, niet de grasmaaier.

Geplaatst op 9 januari 2008 om 23:36

Hahahahahaha, heel herkenbaar, dat snurken van de partner.

Geplaatst op 10 januari 2008 om 07:39

ik slaap ook geregeld in de woonkamer. maar daar haal ik geen matrassen voor naar beneden. ik heb mijn eiland (mijn hele grote fijne lounchbank en ik weiger altijd naar bed te gaan. minstens 1x per week wordt ik om een uur of 5 wakker op mijn eiland. en als ik gedronken heb snurk ik ook is mij wel eens verteld.

Geplaatst op 10 januari 2008 om 12:26

Altijd oordoppen bij je hebben.

Geplaatst op 10 januari 2008 om 19:02

Een prachtig vakantieland dat niemandsland tussen slapen en waken in. Er vallen verrassende vondsten te doen, zoals je laat zien.

Geplaatst op 11 januari 2008 om 14:00

Heel herkenbaar :)

en nog de beste wensen Wenz :)

Geplaatst op 11 januari 2008 om 15:38

Woei! Maar die snotneus bezorgt je wèl weer een mooi stukje ;-)

Geplaatst op 11 januari 2008 om 21:41

Juuuj, het is fictie :-)

Geplaatst op 12 januari 2008 om 10:51

De volgende keer dat iemand beweert dat zij niet snurken en als ze he al wel deden ik me niet moet aanstellen, laat ik ze dit lezen. Hoezo snurken is niet bloedirritiant!

Geplaatst op 13 januari 2008 om 08:42

oei, bij mij moet niemand slapen, dan zou de wereld allang ontbost zijn. Imaginair dan! ;)
knap verhaal, ik dacht eerst dat je in een bizarre droom getrokken was.
groet’n! ;))))

Geplaatst op 13 januari 2008 om 11:33
Mick

Niet meer, Wenz.

Geplaatst op 13 januari 2008 om 18:53

Hahaha, prachtig beeldend. Ik ben vannacht wakker geworden omdat ik steeds zo’n leuk, vrolijk geluidje hoorde. Ik moest van heeeel ver komen, uit een hele diepe slaap. Zelfs toen ik al rechtop in bed zat met m’n ogen open, sliep ik nog en kon ik niet thuisbrengen wat daar zo’n leuk geluidje maakte, naast m’n bed op de grond. Tot het heel langzaam twee oogjes en oortjes kreeg en de kat van m’n moeder bleek te zijn die naar me zat te miauwen.

Geplaatst op 14 januari 2008 om 14:17