*Ik heb een geheimpje

Als kind kon ik al nooit makkelijk in slaap komen. Ik lag gemiddeld een uur wakker alvorens ik naar dromenland vertrok. Wanneer ik in bed kroop, vlogen de gedachten door mijn hoofd. Wat er vandaag gebeurd was, wat er morgen ging gebeuren, wat er maar in me opkwam. Op de achtergrond een rustig muziekje, maar het mocht niet baten.

Naarmate de minuten vorderden deed zich een vreemd fenomeen voor. De vloeren, de grond, de trappen: alles kreeg gaten. Soms dacht ik na over iets wat echt gebeurd was, soms fantaseerde ik maar wat, maar altijd begon na verloop van tijd de grond onder mijn voeten te scheuren en te barsten. Ik moest de grootste moeite doen om verder te raken. Ik nam reuzenstappen over de gaten of zwalkte eromheen. Nog vreemder was, dat ik ze niet weg kon denken. Een mens is vrij in zijn denken zou je willen geloven, maar het tegendeel bleek waar: ik kon er niets aan doen. Ik dacht de vloer weer dicht, en een stap later kwamen de gaten weer.

brain_knit.jpg
 
Op een dag, ik zal een jaar of twaalf geweest zijn, vertelde ik dit aan een vriendin van mijn moeder. Ze keek me een ogenblik peinzend aan, en gaf me toen de volgende uitleg: “Die gaten, dat is je brein, of je onderbewuste, of hoe je het ook wilt noemen, dat aangeeft dat je wilt slapen. Maar doordat jij die dingen krampachtig ontwijkt, val je niet in slaap. Volgens mij moet je er gewoon in springen, de volgende keer dat ze komen.” Ik vond het een opmerkelijk idee. Maar wat had ik te verliezen? Wakker liggen deed ik toch, dus ik sprak met mezelf af dat ik het zou proberen.Hoe vreemd de gaten ook waren, het advies was misschien nog wel vreemder. Maar het aller vreemdst van alles is toch zeker wel dit: het werkt.

Het werkt! Zodra de vloer openbarst, de traptreden ineenstorten, de grond open splijt, neem ik een duik en spring ik in het gat. Soms zit daaronder een vloer met nog meer gaten, waar ik dan nogmaals doorheen duik. Meer dan dat is er niet meer nodig: zodra ik mezelf door een gat gedacht heb, val ik in slaap. Nooit kan ik me nog iets herinneren ná die sprongen.

Ik heb geen idee waarom het werkt, maar ik ben er blij mee. Natuurlijk blijf ik af en toe nog wel uren wakker liggen, maar dan ben ik zo wakker dat de gaten niet komen. Dat zijn de nachten waarin ik gewoon maar opsta en een boek ga lezen – je kunt nu eenmaal niet alles hebben.

Maar toch, al bijna vijftien jaar lang spring ik stiekem, wanneer iedereen al slaapt, in mijn niet-weg-te-denken gaten. En wat ben ik daar blij mee.

21 Reacties

Ik zie altijd een soort van testbeeld. Een fotocollage. Ik kan het niet goed uitleggen. En dan ben ik me ervan bewust dat ik in slaap ga vallen. Daarna weet ik niks meer.

Geplaatst op 5 december 2007 om 22:20

een gat in de dag slapen hmm…

Geplaatst op 6 december 2007 om 00:03

Vandaar mischien ook het “in slaap vallen”.
Dat die jij dus letterlijk en figuurlijk.

Geplaatst op 6 december 2007 om 08:32

Bijna alle kinderen hebben ooit last van dwanggedachten,als je dit zo mag noemen, maar ik heb nooit gehoord dat iemand er zo efficient gebruik van kon maken! :-))

Geplaatst op 6 december 2007 om 10:43

wat een geweldig idee. ik lees een stripboek tot ik mijn ogen niet meer open kan houden. word meestal wakker met het licht aan en een verkreukelde rick ringers naast me. als ik gewoon probeer te slapen (licht uit ogen dicht) dan wordt het heel druk in mijn hoofd en slaap ik 3 uur later nog niet. had ik maar gaten om in te springen.

Geplaatst op 6 december 2007 om 12:51

Dat is wel mooi dat dat werkt. zelf had ik altijd dat mijn beeld zich ging verwijderen naar onnoemelijke afstanden ver. Achter mijn oogleden maar ook als ik rond keek in de slaapkamer. heb wel eens geprobeerd dat te laten gaan maar allee, dat werkte niet bepaald om in slaap te vallen. Heb uiteindelijk geleerd hoe ik het beeld weer normaal kan denken, me dan af moet leiden om vervolgens in slaap te vallen. Gelukkig heb ik het tegenwoordig niet zo veel meer.

Geplaatst op 6 december 2007 om 15:59

:D haha, ja, je hebt een vreemd brein… Gelukkig maar, anders kwamen er veel minder mooie en creatieve uitspattingen uit. Een mooi geheim, en eigenlijk knap dat iemand dit uitstekende advies gaf!

Slapen, voor mij, ogen dicht, muziekje op en voor het nummer is afgelopen reis ik door dromenland. Ja, ik reis wat af :P

Geplaatst op 6 december 2007 om 16:51

Da’s een slimme dame, die vriendin! Ik vraag me af hoeveel volwassenen dit antwoord gegeven hadden. Maar slapen als een sprong in het onbekende??? Ben benieuwd wat Freud daarvan gezegd zou hebben. :-)

Geplaatst op 6 december 2007 om 18:17

Ik heb ook altijd heel veel moeite gehad met in slaap vallen. Vanaf altijd al voor zover ik me kan herinneren.
Tegenwoordig heb ik mezelf aangeleerd om, net als frommel, in slaap te vallen door te lezen. En gewoon net zo lang op blijven tot ik erbij neer val. :) Ik heb wel een raar ritme maar dat is dan niet anders.
Die gaten zijn superhandig, dat je het verteld hebt ooit vind ik dapper en het advies nog veel meer. Gaaf slaap truukje.
Het aangeleerde snurken door lezen truukje heeft als nadeel dat het erg moeilijk is om overdag iets te lezen zonder dat nu de gehersenspoelde oogleden automatisch op XXL zwaar halfluikend standje gaan hangen.

Geplaatst op 6 december 2007 om 22:48

Wonderlijk, en wat een elegante oplossing! Ik heb wel eens, dat de hele wereld ineens kantelt, net voordat ik in slaap val, maar echt moeite met inslapen heb ik nooit gehad.

Geplaatst op 6 december 2007 om 22:52

Jij durft! ;-)

Geplaatst op 7 december 2007 om 10:18

Dat lijkt me een beangstigend beeld als je klein bent, al die scheuren. Ik vind het dapper dat je het aan durfde om er in te springen.

Geplaatst op 7 december 2007 om 16:33

Jij plaatst het onder Alledag, ik vind het bijzonder.

(In Het Kaartenhuis, van Mark Danielewski, vindt een echtpaar een deur in de muur van hun slaapkamer, een deur die er gisteren nog niet was…
Reden waarom ik bang was dat jou in die gaten iets zou overkomen.)

Geplaatst op 7 december 2007 om 22:36

Interessant fenomeen. Het doet me denken aan iets wat ik eens over slaap gelezen heb. Ik denk dat dit letterlijk het ‘in slaap vallen’ is

Geplaatst op 8 december 2007 om 12:25

Wauw, ik ben jaloers op jouw gaten! Lijkt me een heerlijk avontuur…

Geplaatst op 8 december 2007 om 15:44

Goh, als ik mijn ogen dichtdoe zie ik altijd nog maar 1 groot gapend zwart gat. En even later is zelfs dat er niet meer. Heerlijk. Niks geen opdringerige beelden. Elke nacht weer een volop genoten vakantie van mijn bewustzijn.

Een zeer adequate interpretatie van die mevrouw, met betrekking tot jouw gaten.

Geplaatst op 8 december 2007 om 20:49

Ik kon ook ooit niet slapen tot twee jaar geleden. Ik bestudeerde een vriendin van mijn die lag te slapen en vroeg mij af hoe zij dat deed. Ik kwam er maar niet achter en ineens wist ik het. Zij deed haar ogen dicht en verder niets. Geen zorgen, geen dag, achter haar ogen was het vredig en nacht.

Geplaatst op 9 december 2007 om 14:21

Een fotocollage, stripboeken, een verwijderend beeld, simpelweg ogen dicht, Freudiaanse overpeinzingen, kantelende wereld, een zwat gat, zorgeloos… wat een bijzondere informatie levert dit logje op! Waauw. :) Mijn gaten zijn zo raar nog niet… :)

Haha Aargh. ;)

Dae, Het kaartenhuis? Klinkt als een boek dat ik wil lezen, aan jouw omschrijving te horen. Thanks voor de tip! En nee, mij gebeurt gelukkig niets engs. :)

Polle, ik ergerde me er vooral aan, al was het de eerste keer wel spannend om te springen. :)

Oh en Carol, dat probleem met geconditioneerd zijn heb ik niet met lezen maar met bepaalde muziek. Ik ga direct gapen wanneer ik rustige muziek hoor. :D
Je moet er wat voor over hebben he? :P

Geplaatst op 12 december 2007 om 14:27

Razend interessant, die gaten. Bij mij is de overgang waken naar slapen een onbewust gebeuren. Bij mij bestaat slapen feitelijk uit niks. Er is een moment van wakker zijn en een moment van wakker en dan weet ik dat ik daartussen geslapen heb.

Geplaatst op 17 december 2007 om 20:15

Ow jack, dat doet me ergens aan denken. Soms heb je van die momenten, bijvoorbeeld in de ochtend, dat je wakker wordt, en dan nog heel even blijft liggen, en dan na drie seconden denkt: nee ik sta toch maar op, en dat je dan op de klok kijkt en er een uur voorbij is… Dat je werkelijk niet het gevoel hebt nog tussendoor geslapen te hebben. Zo weird vind ik dat. :) Maar dat volledig terzijde.

Ik ben toch wel een beetje jaloers op slapers zoals jij, gewoon gaan liggen en hup, het is ochtend. :D

Geplaatst op 17 december 2007 om 23:13
Jonas Bananen

Je in een bootje op de deinende zee fantaseren en dan jezelf langzaam richting de horizon zien varen wil ook wel eens helpen.
Zelf slaap ik ook heel goed op geluiden van regenwouden, zeeen, rivieren en regen/onweersbuien. Ehmm op watergeluiden dus :)

Geplaatst op 19 december 2007 om 00:33