*Scharen

Plukjes haar vallen in een halve cirkel rond haar voeten, mevrouw Scholdte kijkt via de spiegel naar de kapster die haar werk doet.
“En weet u wat het ergste is? Ze heeft niet eens haar excuses aangeboden.” De kapster schudt afkeurend haar hoofd terwijl de schaar onverminderd door knipt. “Kun u het zich voorstellen? Zo’n jonge meid, en dan al zo brutaal!”
Mevrouw Scholdte houdt haar hoofd netjes stil terwijl ze op de ontboezemingen van haar kapster reageert: “Poeh, dat moet ook niet veel gekker worden. De jeugd van tegenwoordig!”
“Precies, mevrouw, precies. Ik zeg het u: in mijn tijd durfden we dat niet hoor. Oh nee. Achteraan weer uitdunnen?”
“Graag ja. Hoe maakt mevrouw Dorenbaas het nu dan?”
“Die durft zich niet meer te vertonen natuurlijk. Zou je niet, zeg. Dat is niet niks natuurlijk, en het blijft toch je dochter hè.”
De schelle bel klinkt en er stapt een volgende klant binnen.

“Gaat u maar even zitten hoor, ik kom zo bij u!” Zuchtend knipt ze verder. “Geen moment rust de laatste tijd. Goed voor de zaken hoor, oh, begrijp me niet verkeerd, maar soms wil een mens gewoon even een paar minuutjes zitten, weet je.”
“Natuurlijk, u staat ook de hele dag op uw benen. Al is het natuurlijk wel een compliment voor u: tevreden klanten in overvloed – dat betekent dat we uw knipwerk erg waarderen natuurlijk.” Ze stuurt er een gulle glimlach achteraan.
De kapster schatert: “Daar kan ik u geen ongelijk in geven, mevrouw! Nee, ik mag niet klagen. Er zijn er genoeg die zich niet kunnen bedruipen. Nee, ik mag niet klagen.”
Haar behendige handen vliegen rond het hoofd van mevrouw Scholdte.
“Neem nu die drogisterij hier tegenover, hoe lang heeft die het volgehouden? Een half jaar? Nee, zonder klanten kom je nergens natuurlijk. Maar ja, je moet de mensen ook goed behandelen hè. Dat weet tegenwoordig niet iedere ondernemer meer. ”
Mevrouw Scholdte werpt via de spiegel een blik door het raam. Aan de overkant hangt op het leegstaande pand een groot ‘Verhuurd’-affiche.
De kapster praat druk verder. “En een mens heeft natuurlijk geen vier drogisterijen in één wijk nodig. Ze hadden beter in het centrum kunnen gaan zitten, dan komt er nog eens iemand binnenwippen. Ja kijk, ik zit hier al jaren, de mensen weten mij wel te vinden natuurlijk.”
Mevrouw Scholdte knikt bevestigend, ook zij laat hier al jaren haar haren knippen. “Al enig idee wat er aan de overkant gaat komen?”
“Willem, meneer Raasp, van de slagerij verderop, vertelde dat er een antiquariaat gaat komen. Maar meer weet ik er ook niet van hoor. Hij had me eerst flink te pakken hoor: beweerde met een stalen gezicht dat er een nieuwe kapsalon ging komen! Ik in alle staten natuurlijk!” Ze lacht uitbundig. “Maar hij dolde maar wat, natuurlijk. Haha! Maar goed ook, ik zou het niet over m’n kant laten gaan hoor, als er concurrentie pal tegenover mijn deur kwam hoor.”
“Nee, dat zou niet zo netjes zijn hè. Dat zou toch niet zomaar mogen neem ik aan?”
De dame die al een paar minuten zit te wachten mengt zich in het gesprek. “Daar zijn regels voor ja. Dat ze je niet zomaar je inkomen kunnen afnemen na jaren hard werken. Het zou wat zijn als ze hun klanten aan de overkant konden halen, zeg.”
“Ik zou niet zomaar overlopen hoor!” lacht mevrouw Scholdte. “Al jaren tevreden hier, hoor.”

De kapster glimlacht breed in de spiegel. “Dat is aardig, mevrouw. Kijk, dat zie je tegenwoordig ook steeds minder hè: de jeugd van nu gaat gewoon daar waar het ‘t goedkoopst is. Geen benul meer van kwaliteit. Tss.” Ze wringt haar mond alsof ze op iets zuurs bijt. “Nee, de wereld wordt er niet mooier op, dat zeg ik u. Bijna klaar hoor, nog even wat mousse erin.”
“Een antiquariaat, dat zou wel aardig zijn. Dan hoeven we niet meer naar het centrum om een boek te kopen…” peinst mevrouw Scholdte.
“En postzegels? Als ze dat nu ook ineens gaan verkopen daar, dat scheelt me zo een kwartier wandelen,” beredeneert de andere klant, “dat zou helemaal niet verkeerd zijn!” Ze staren nu alle drie naar het pand aan de overkant.
“Inderdaad. En dan ook meteen een rekje kaarten. Twee vliegen in één klap!” knikt Mevrouw Scholdte tevreden.
“We zullen het gaan zien. Het is al verhuurd tenslotte, dat kan niet lang meer op zich laten wachten. Zo mevrouw, we zijn weer klaar hoor. Ik pak de spiegel er even bij.” Ze neemt een handspiegel en houdt deze achter het kapsel omhoog. Mevrouw Scholdte draait haar hoofd iets naar links, dan naar rechts, en knikt goedkeurend. “Perfect, als altijd weer!”

Terwijl ze haar portemonnee pakt en naar de balie loopt, neemt de andere dame al plaats in de stoel.
“Vriendelijk bedankt weer, en tot over een maand.” Ze rekent af terwijl ze haar jas aantrekt.
“Tot ziens weer mevrouw Scholdte, altijd een genoegen!”
Met een glimlach wacht de kapster netjes tot de deur in het slot gevallen is.
“Zo, mevrouw Kroehne, dat is ook alweer een tijdje geleden hè?” Ze draait zich om naar de andere dame.

“Toch alweer een week of zeven ja. De man was ziek, hij heeft het aan het hart hè. Maar alles is weer prima hoor, die is niet kapot te krijgen. Wie was dat eigenlijk?”
De kapster glimlacht. “Dat was mevrouw Scholdte van de Laardestraat. Of, zoals ze hier bekend staat: mevrouw Scholdte, de bemoeial. Er is niets waar ze geen mening over heeft.”
“Ik vind d’r maar een rare ja. Is dat haar echte haarkleur?” Ze kijkt nieuwsgierig naar de kapster op.
“Ja, dat wel geloof ik. Al zou het me niets verbazen als ze het ergens anders liet verven hoor. Het mens houdt er rare gewoonten op na als je het mij vraagt.” Ze knikt haar veelzeggend toe, een wenkbrauw opgetrokken. “Maar wat was er met uw man aan de hand? Toch niets ernstigs hoop ik? Gewoon weer bijknippen neem ik aan?”

13 Reacties

Heerlijk. Als je je bezoeken aan dit log eventjes opspaart dan kun je daarna extra lang genieten!!!

Geplaatst op 24 oktober 2007 om 21:41

Een beetje ouderwetse kameleontische alledaagsheid Wenz, maar zo gaat dat. An Image of the Day, verdorie, het lijkt wel of je er bijzat.

Geplaatst op 24 oktober 2007 om 21:57

OMG!!!!!!1111!!!!!
Kreeg ik gisteren ineens de kriebels om mijn haar helemaal af te willen laten knippen, weet ik nu meteen weer waarom ik nooit naar een kapper wil!
Sjiezzzzz. Bedankt Wenz. Ik laat het nog een paar jaar groeien.
Kriesus wat heb ik toch een gloeiende hekel aan dat gefrut aan je kop bij een kapper met al dat oeverloze geblaat erbij. Man oh man oh man….
Goeie grutten ook.

Geplaatst op 24 oktober 2007 om 22:45

Ja ik vind het ook altijd zo gezellig bij de kapster. Gelukkig heb ik geen idee wat ze over mij rondkletsen ;)

Geplaatst op 25 oktober 2007 om 00:44

Kijk, dat zijn nou mensen waar ik een gruwelijke hekel aan heb.
Aardig doen als je erbij bent en achter de rug gaan roddelen.
Stom volk.

Geplaatst op 25 oktober 2007 om 08:13

Een mooie schets van de kleine kantjes van de mens. Erg beeldend. Zoals Marius zegt: alsof je erbij zit.

Het doet me ook nadenken. Want dit is enerzijds zo typisch wat je verfoeit bij de ander, maar als ik echt naar mezelf kijk : ik doe dat ook. Mijn eigen angsten verbergen door anderen kleiner te maken, en mensen naar de mond praten, om ze goed te doen voelen. Smalltalk om een soort band te maskeren. Mmmmm.
Ik moet maar eens nadenken over een carriere-wissel :)

Geplaatst op 25 oktober 2007 om 10:13

Heheh! =)

Geplaatst op 25 oktober 2007 om 10:54

Je krijgt meteen zin om naar de kapper te gaan hè? ;) :D

Maar Nathan, je hebt wel een goed punt. Je bent de eerste die ervoor durft uitkomen dat we dit allemaal zelf ook in ons hebben. Ok, dit voorbeeld is extreem en oppervlakkig, maar ik denk dat niemand van zichzelf kan zeggen nog nooit meegepraat te hebben, nog nooit iemand naar de mond gepraat te hebben, nog nooit geroddeld hebben, nog nooit een ander hebben afgekraakt omdat je toch al iets tegen diegene had, enzovoorts. Dit zijn wij: de mens, sociaal dier, afhankelijk van groepen.

Geplaatst op 25 oktober 2007 om 13:46

Trouwens, Carol: HAHAHAHA! Nou ehm, graag gedaan. In ieder geval. Dus. :D (Ghahaha die laatste toevoeging, ik miste hem al in je relaas. :P)

Geplaatst op 25 oktober 2007 om 15:16

Doe mij maar de herenkapper!

Geplaatst op 25 oktober 2007 om 23:01

Kletsen ze daar minder?

Geplaatst op 27 oktober 2007 om 04:41

ik zou nu best een beurt kunnen gebruiken, je brengt me op een idee. Ik ga vast verhalen verzamelen. Hebben ze de komende tijd weer genoeg om rond te toeteren!

Geplaatst op 27 oktober 2007 om 09:26

Volgens mij gebeurt het bij de herenkapper evengoed. :)

Geplaatst op 4 november 2007 om 13:29