*Verkeerd verbonden

Ze kruipt op het bed, begraaft haar gezichtje in de lakens, weigert op of om te kijken. Zachte snikken klinken door de stof, haar warme lijfje schokt. Daar loopt ze, haar kindervoetjes dragen haar van school naar huis. Ze klimt op de bank, staart verslagen voor zich uit, laat haar tranen de vrije loop. De trein stopt, ze stapt het station in, laat de werkdag achter in de coupé. Ze dwingt zich naar de voordeur, zijgt neer op de keukenvloer. Op haar wangen de sporen van onverklaarbaar verdriet. Zie haar daar zitten, in haar gemakkelijke stoel. De glazen van haar bril beslagen, de pagina van het boek op haar schoot vochtig omgekruld: ze huilt zich door haar bestaan. Het leven legt haar bizarre spelregels op.

Laat de muren op me afkomen,
hoor mijn schreeuwen op de straat.
Laat de gedachtestroom verdorren,
snijd me los van de abstractiegraad.
Laat de matte werk’lijkheid verschijnen,
laat me trots zijn op dit doodsgewaad.

Haar is niets gebeurd. Ze speelt dit spel al tientallen jaren, maar faalt de strategie te doorgronden. Daar vecht ze in stilte, probeert te winnen wat van haar zou moeten zijn. Ze sleept haar gedachten van hier naar daar, zoekt hoekjes om de overvloed in kwijt te kunnen, graaft kuilen waar de tranen in mogen rusten. Niets werkt, ze verslikt zich steeds opnieuw in het leven, naar adem snakkend tussen de wrakstukken van het bestaan. Dan heft ze haar lied weer aan – de zachte, schrijnende woorden, in de hoop dat het slijt. Morgen zal alles beter zijn.

22 Reacties

do

zo mooi, daar wordt je stil van.

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 01:08

snij me los van de abstractiegraad…wat een geweldige zin in een melancholisch (maar goed) stukje

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 15:52

Zou mooi zijn, die abstractiegraad los kunnen maken…

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 15:54

Da’s een doordenkertje!

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 17:33

Dear Wenzz,

Een oude volkswijsheid: het doodshemd heeft geen zakken. Gaat heel diep!

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 18:25
Niemand

Wenz wat mooi, vooral dan: “laat me trots zijn op dit doodsgewaad”. In de hoop dat het slijt. Mooie zin, net als de die door GobboE al aangehaalde.

Ik lees nog steeds graag wanhoop, geloof ik. Ik kan me uit een ver (?) verleden herinneren dat je ooit een boek wilde lezen en ik wilde je nu vragen: heb je het inmiddels gelezen? Maar ik ben vergeten welk boek. :(

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 19:00

Misschien heb ik het niet goed begrepen, maar het is een levenslang vechten om open en bewust in de tegenwoordigheid te leven, elke strategie blijkt doorzichtig of onuitvoerbaar zolang er de huiver is niet te zijn wie je bent. (Fictie, zeg jij.)

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 20:34

poeh… boordevol zinnen om op door te denken
mooi!

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 20:36

Kippenvel!

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 20:43

Die is raak, Marius. :)

“Het doodshemd heeft geen zakken”… daar kan ik wel zeven interpretaties van geven als ik er lang genoeg over peins… die gaat inderdaad diep. :)

Niemand, het boek van Miranda July? Nog niet gelezen. Goed dat je het aanhaalt, ga ik achteraan. Zag er laatst weer een recensie over, ik wil haar zo graag lezen! (Mocht je het over een heel ander boek hebben gehad in een verder verleden, dan toch bedankt dat je me aan No One Belongs Here More Than You hebt helpen denken. :))

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 20:52

“ze huilt zich door haar bestaan” zegt alles, prachtig weer Wenz!

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 21:24

Koud en regenachtig Plien, noem je dat prachtig weer? ;)

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 21:25
Mick

Jeetje …

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 21:36
Niemand

No one belongs here more than you. Die was het! We lijken wel aan teamwork te doen: ik herinner me dat er aan iéts herinnerd moest worden, jij herinnert je vervolgens aan wát! :) (Overigens stond er een maandje geleden een heel interessant artikel over haar in de NRC.next, ook over een heel interessant concept met foto’s en opdrachten, learning to love you more. :))

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 21:40

Ha ja Niemand, goed team zijn wij! :) Ik zag het net al op haar site, dat nieuwe project. Ben benieuwd, ook die site zit weer vol geschreven humor, alles wat ze doet doet ze op een patroondoorbrekende manier, dat is nu juist zo leuk aan haar. :)

Mick, kop op, het is maar fictie, als we Marius even negeren. ;) (Ik ben vanavond duidelijk in een andere stemming dan gisteravond toen ik het schreef, vergeef mij. :))

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 21:55

@Wenz: muggenzifter of is het muggezifter?
*is te lui de dikke uit de kast te halen*

“prachtig,(al)weer Wenz!”
zo goed?
*kijkt heel lief en een beetje braaf*

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 22:40

Hahahaha Plien! Helemaal goed nu, zelfs zonder de dikke uit de kast te halen. *Kijkt heel schijnheilig en een beetje vals* :P

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 22:46

Ik nomineer graag ook nog even “ze sleept haar gedachten van hier naar daar”. Alweer een mooi logje.

Geplaatst op 1 oktober 2007 om 23:12
Mick

@ Wenz: Dat “Jeetje … ” was bedoeld als “Wat mooi, weet even geen passend commentaar te schrijven om mijn gevoelens uit te drukken”.
En nu … nog steeds niet.
*zucht*

Geplaatst op 2 oktober 2007 om 08:02

Meid toch, hier ben ik wel triest van geworden.
Een levenlang verdriet en angst.
Weet niet wat ik ervan moet zeggen.
Ben nu even monddood.

Geplaatst op 2 oktober 2007 om 09:19

Mick, zucht maar zolang je wil hoor. :) Wanneer er iets omhoog borrelt, hoor ik het graag. :)

Haha JOH, nomineren. :D

Mieke, zoals je weet bestaan alle mogelijke levens en – visies. Evenals stemmingen. Het leven gaat nu eenmaal niet altijd over rozen (dat weet jij ook maar al te goed), en altijd optimistisch zijn, dat hoeft voor mij niet, je mag best tevreden zijn met ontevredenheid, onzekerheid, of zelfs realiteit. Neemt niet weg dat er ook altijd de andere kant bestaat hoor, maar die hoef ik niet in ieder logje in evenwicht te houden, toch? :)

Geplaatst op 2 oktober 2007 om 22:41

Iemands leven samengevat in 20 zinnen, allemaal samengevat in de tegelijkertijd hoopvolle en treurigstemmende laatste zin. Bondig, Wenz.

Geplaatst op 14 oktober 2007 om 22:11