*You'd better hope and pray that you make it safe back to your own world

Ik ben haar beste vriend. Tenminste, dat denkt zij. We kennen elkaar nu ruim drie jaar. Drie jaren waarin ze altijd met haar vriend, Sam, heeft samengewoond. Sam is oké. Ik respecteer Sam. Maar nu hun relatie beëindigd is, kan ik eindelijk aan bod komen. Wij gaan al drie jaar wekelijks met elkaar om, zij en ik. Naar het filmhuis, iedere zondag. En van donderdag tot en met zaterdag vertoeven we urenlang in de kroeg. Ik heb nog nooit zoveel met een vrouw kunnen delen, we raken niet uitgepraat. Ze is mooi, ze is geweldig. Eerst kon ik niet geloven dat ze met mij om wilde gaan. Maar na al die jaren heeft ze wel bewezen mij de moeite waard te vinden.

We zitten weer aan ons tafeltje, in onze kroeg. Ik ben blij dat we al zoveel jaren vrienden zijn. Ook nu, behalve over films, muziek, onze kijk op de wereld, kan ik zelfs mijn gedachten en gevoelens over Sam met hem delen. “Ik heb Sam altijd gerespecteerd. Jullie waren een mooi koppel, leken zo te kloppen, leken nooit uit elkaar te gaan.” Hoeveel mannen zouden zoiets kunnen zeggen? Normaal gaan ze meteen zelf azen op de vrijgekomen plek. Hij niet. In al die jaren heeft hij nooit avances gemaakt, en dat is nu juist wat maakt dat ik me zo aan hem durf bloot te geven. Ik zou nooit op hem kunnen vallen, zijn levensstijl, zijn uiterlijk. Maar als vriend waardeer ik hem ongelooflijk.

“Nu moet ik opeens aan een liedje denken. God, hoe heet het ook weer? Gezongen door twee vrouwen, geloof ik, eigenlijk een heel fout nummer, maar toch kon ik het altijd zo heerlijk meezingen. Ach, ik kom er niet op. Iets met sisters, hun artiestennaam?” Ik graaf in mijn geheugen, kan zo snel geen link leggen. Hoe blij zal ze zijn als ik erop kan komen, het mysterie kan ontrafelen. Ze gaat door met aanwijzingen geven: “When your pride is on the floor, I’ll make you beg for more, geloof ik, zingen ze op een gegeven moment. Zoiets toch. Met zo’n krijsende heks halverwege het nummer…” Ik veer op. “Ja! Dat zegt me iets! Wacht, laat me denken.” Ze kijkt me hoopvol aan. “Ja! Ik heb het! Stay with me, Shakespeares Sisters! Hahaha, ja, met zo’n foute clip, toch?” Ze stuitert op haar stoel. “Dat is het! Ja inderdaad! Man, wat heb ik dat nummer al lang niet meer gehoord.”

“Ga aan de bar vragen of ze dat nummer toevallig in hun bestanden hebben staan?” Ik grinnik naar hem. “Ja, dat kan ik wel vragen, maar dan maak ik mezelf wel belachelijk… Dat is nu niet echt hoogstaande muziek.” Ik denk even na. Het is vijf uur ‘s middags, behalve hij en ik is de kroeg zo goed als leeg. Het zou me wel opbeuren, na dat hele gedoe met Sam. “Ach wat, ik ga het gewoon doen.” Ik glimlach triomfantelijk. “Waarom niet, wat kunnen andere mensen je nu schelen?” Hij heeft gelijk. Ik loop naar de bar, bestel nog een rondje voor ons. De barman lijkt me wel iemand met humor. “Mag ik je iets stoms vragen? We moesten zojuist aan een vreemd nummer denken, en nu vraag ik me af of je dat misschien hier hebt… Shakespears Sisters, Stay with me.” Ik glimlach lief naar hem, dat helpt vaak.

Grijnzend komt ze weer naar ons tafeltje gelopen. “Hij heeft het nummer nog ook!” De eerste tonen klinken al. Haar grijns wordt breder. “Dat is ‘em!” Ik glunder met haar mee. Ze is zo leuk als ze vrolijk is. Zo vergeet ze Sam ook makkelijker. Ze draait haar hoofd naar de bar, glimlacht dankbaar en tegelijkertijd verontschuldigend voor haar muziekkeuze naar degene die het nummer heeft opgezet. De barman draait het volume zelfs flink open. Ze kijkt me met twinkelende ogen aan terwijl ze uit volle borst meezingt, haarzelf vervolgens uitlachend. Ik ben blij dat ik hier ben, met haar, vandaag. Ik ga dat nummer op een cd branden voor haar. Ja! Dat zal ze leuk vinden. Dan zet ik er nog allemaal andere nummers bij die ze ook mooi vindt.


Ik kijk zoekend om me heen, hij zou al hier zijn, had hij gezegd. Ik denk weer terug aan afgelopen weekend, toen ik dat belachelijke nummer had aangevraagd aan de bar. Ze hadden het zelfs drie keer gedraaid uiteindelijk. Ze grinnikt. Nu is het al bijna middernacht, de kroeg staat bomvol. Ah, daar staat hij. Ik zwaai en pers me door de menigte. “Goedenavond!” Ik draai mijn hoofd. De barman lacht naar me. “Hee!” Ik hef mijn hand. Gebaar dan dat ik verderop moet zijn. Hij knikt, ik loop verder. Ik nader mijn bestemming traag, trek een grimas naar hem ten teken dat ik het te druk vind. Hij grijnst en knikt. Ik zet nog een paar stappen, dan sta ik naast hem. “Pfff, wat een jungle.” Ik rits mijn jas open. “Jij weet altijd de plekjes te vinden waar je je armen nog kunt bewegen, doe je goed!” Hij grijnst. “Ja, hier naast de trap is bijna altijd nog plaats genoeg.”

Ze staat zo dicht bij me, ik ruik haar, ik voel zelfs haar warmte. Wat zou ik haar nu graag ontvoeren naar mijn huis, mijn slaapkamer. Ik zucht. “Wat wil je drinken?” Ze twijfelt geen seconde: “Een Kriekje, wat anders?” Stom, natuurlijk, ze drinkt niets anders hier. Had ik moeten weten. Nu nog een barman zien te vinden in deze drukte. Opeens schiet ze in de lach. Ik kijk haar vragend aan. “Luister!” Ze zoekt met haar ogen de bar af, kijkt me dan weer aan. “Shakespeares sisters!” Ze klapt dubbel van het lachen. Wat een toeval, net dat nummer waar we het vorige week over hadden; mooie ingang om dadelijk de cd te kunnen geven. Ah, daar komt al een medewerker aangelopen. Ik zal voor haar bestellen.

Verbaasd neem ik het glas in mijn handen. Hoe wist de barman dat ik een Kriek wilde? Shit. Ik ben dom. Ik onderdruk de drang me voor mijn hoofd te slaan, bekijk de barman eens goed. Best een mooie vent. “Die krijg je van het huis.” Yep, nu bestaat er geen twijfel meer. “Dankjewel. Ook voor de muziek.” Ik kijk hem strak in zijn ogen. Hij bloost licht, grijnst naar me, maakt een kleine buiging en kijkt minstens zo strak terug. “Ik moet weer door. Ben je straks nog hier?” Wat is het warm hier. Even flitst Sam door mijn hoofd. Ik moet verder. Ik wil verder. Ik knik, glimlach naar hem. Hij zweeft weg. “Wat zei hij allemaal? Had je al besteld?” Ik schrik op uit mijn gedachten. “Nee. Dat had hij geraden. Ik kreeg ‘em gratis van hem.” Ik kan een glimlach niet onderdrukken. “Dat nummer heeft hij ook opgezet voor mij.”

Dat nummer? En waarom hebben we geen van beiden die drank betaald? Ik heb het gevoel dat zij meer weet dan ik. Ik denk na, probeer de puzzelstukjes aan elkaar te passen. Dan valt het kwartje. Godver. Wat ben ik toch een sukkel. De barman staat haar te versieren, recht onder mijn neus. En het lukt nog ook. Godverdegodver. Drie jaar lang sta ik haar bij, en nu ze vrijgezel is neemt ze mij niet eens in overweging?! De cd brandt in de binnenzak van mijn jas. Zo dom heb ik me in tijden niet gevoeld. Ik ben misselijk. Hoe kan ze dit nu doen?! “Alles oké?” ze kijkt me bezorgd aan. Nee natuurlijk niet. Je hebt zojuist de grond onder mijn voeten vandaan geslagen. Mijn hart uit mijn lijf gerukt.
“Ik moet met je praten.”

Ik druk de telefoon uit, hang zuchtend op. Wat zijn de afgelopen maanden toch hectisch geweest. Niet alleen heb ik mijn relatie beëindigd, een korte verhouding met die barman gehad en ben ik weer alleen gaan wonen, ik ben ook mijn beste vriend kwijtgeraakt. Als een blad aan de boom was hij omgeslagen. Beweerde al die jaren verliefd op me te zijn geweest. Nooit tussen Sam en mij willen komen. Hoe vaak ik hem ook uitlegde niet verliefd op hem te zijn, het had geen zin. “Kun je het niet gewoon proberen?” Allergisch ben ik, voor die zin. Je kunt niet gewoon maar proberen iemand als levenspartner te willen. De telefoon trilt weer in mijn handen. Voor de duizendste keer. Ik neem op. “Ja?” Stilte. Zoals altijd. Nu ben ik het zat. “Ik weet dat jij het bent. Wat heeft het voor zin me lastig te vallen op deze manier? Je begint langzamerhand op een stalker te lijken. Ik kan niet met je omgaan op deze manier, dat heb ik al gezegd. Je moet door. Blijven zeuren dat ik verliefd op je moet worden slaat nergens op, dat weet je. Ik verander van telefoonnummer als je hier niet mee ophoudt.” Ik hang op. Moe. Doodmoe. Verdrietig.
En gedesillusioneerd.

25 Reacties

Heel erg dom zelfs, iemand willen verplichten om verliefd op je te worden.
Maar ja, zo gaat het vaker in het leven he?
Ben jij verliefd, is die andere het niet en is die andere verliefd, ben jij het niet.
Je heb het weer heel mooi omschreven in verhaal.

Geplaatst op 17 september 2007 om 14:51

Volgende keer in die kroeg eens het nummer ‘Broken Hearts are for Assholes’ van Frank Zappa aanvragen!?

Geplaatst op 17 september 2007 om 16:46

een sequentie om twee keer te lezen (wat ik ook gedaan heb).
wat me opvalt is vooral het zwijgen, dat mensen hun gedachten niet verwoorden en dat dat onherroepelijk leidt tot het volgende stapje in het proces

Geplaatst op 17 september 2007 om 17:30

Reken maar dat ut (denken) zeer doet, Wenzz, waar heb je de Sisters Shakespeare vandaan? Erg hemeltergend en hartfilerend. Het filmpje ‘Spin’ is geniaal. Ooit bedacht dat spinnen spinnen zonder te weten dat er vliegen bestaan?

Geplaatst op 17 september 2007 om 18:40

Wenz, reageer later op je schrijven, voor nu, you made me happy! One of my favorite songs… Echt een geweldige keuze.. En ja, vind ‘m ook wel bij jou passen nu ik er over nadenk…

Enjoy your evening….

Geplaatst op 17 september 2007 om 18:41

By the way, I forgot,
sorry Wenzz, you’re own writing is great!

Geplaatst op 17 september 2007 om 19:18

Precies Mieke, het loopt nu eenmaal vaker niet dan wel gelijk op.

Grinnik, Dae, jij hebt de goeie ideeën!

Je hebt gelijk Gob, al had ik dat niet eens door toen ik het schreef, maar dat is inderdaad precies wat er gebeurt. Scherpe observatie.

AmazingMess, thanks, en dat nummer bleek gelukkig nog te vinden op Youtube, dacht dat het al te oud zou zijn. Ooit een hitje geweest, daar kende ik het van. Wel meezingen hè! ;)

‘Spin’ is leuk verzonnen ja, en mooi gemaakt. Spinnen spinnen zonder te weten dat er vliegen ontstaan? Dan is het dus echt instinctief. Ik heb gisteren nog zitten kijken naar een webspinnende spin, dat gaat heel mooi! Met de voorste zes poten voorzichtig over het web klauteren, draad spinnen, linkerachterpoot trekt de draad scheef, rechterachterpoot neemt hem over, achterwerk drukt draad op dwarsdraad, en hup, door naar de volgende dwarsdraad. En dat keer op keer, steeds kleiner cirkelend, zonder een enkele hapering. Dat gaat nog verdomde snel ook. Mooi om te zien! Maar ik dwaal weer af, geloof ik. :)

Ha BFD! Nog een medestander! Nooit gedacht dat er nog meer mensen waren die het nummer tot op de dag van vandaag niet kunnen verwerpen. :D Zo vind je weer een bizar herkenningspunt in elkaar… ;)

Geplaatst op 17 september 2007 om 22:40

Oh! Shakespeare Sister! Yes!!! Mooie wisselwerking trouwens!

Geplaatst op 17 september 2007 om 23:40

Oei.. wat een sufferd, die vriend. Om een warme vriendschap weg te gooien voor een onhaalbare droom..Dat hij teleurgesteld is, is logisch, maar ooit moet toch zijn verstand het weer eens gaan overnemen?

Geplaatst op 18 september 2007 om 10:32

Een prachtig stukje Wenz! Soms moest ik even nadenken om het te volgen…
Ten eerste, het nummer… Ik zou vervolgens even draaien “Hello.. Turn your radio on”..
De barman, de typische bouncer, even een fling, gedachten verzetten, verwerkingsproces..
Die vriend, jammer.. Daarmee doel ik op hem, waarom die gekoesterde verliefdheid.. Vriendschap kan zo veel meer zijn dan liefde… En dit, helaas… Ik geloof absoluut in de vriendschap tussen mannen en vrouwen, heb zo ook een aantal goede vriendinnen..

Well Wenz, enjoy your day…

Geplaatst op 18 september 2007 om 10:57

Hoe herkenbaar, deze hele situatie…
Het zwijgen dat alles ingewikkeld maakt, strategieën in plaats van oprechtheid… en dan de waarheid die uiteindelijk toch boven water komt en de hele situatie radicaal doet kantelen. Zo zijn al wel meer vriendschappen jammerlijk verloren gegaan.
Knappe tekst. Door de opbouw, het springen van het ene gezichtspunt naar het andere, creëer je een interessante spanning.
Enne… ‘ze stuitert op haar stoel’ vind ik een geweldige zin! :)

Geplaatst op 18 september 2007 om 12:52

Martine, dat zou je denken ja… maar blijkbaar is niet iedereen zo snugger. :)

Ja, het perspectief wisselt per alinea BFD, even je hoofd erbij houden. :) Ja, vriendschap kan zoveel meer zijn dan verliefdheid. Maar wanneer je al die jaren al met een dubbele agenda rondliep, dan is het misschien logisch dat die zogenaamde vriendschap eigenlijk op verkeerde ideeën gebaseerd was. Zoiets, denk ik.

Mooie samenvatting Yad, en inderdaad: zo zijn er talloze vriendschappen verloren gegaan, vrees ik. Die spanning creëren de twee hoofdpersonen vanzelf tussen hen twee, daar hoef ik niets voor te doen. ;) Grinnik, je weet dus wel wat ik bedoel hahaha, ze stuitert op haar stoel was de enige juiste omschrijving. :D

Geplaatst op 18 september 2007 om 16:01

Waarom heb ik nu gelijk een hekel aan die barman?

Geplaatst op 18 september 2007 om 20:22

Herkenbaar, herkenbaar. *zucht*

Shakespear’s Sister heb ik twee weken geleden nog gedraaid en kwam toen achter een feitje, maar weet niet meer wat. Even denken…

o ja, die Siobhan Fahey had een track geschreven voor het nieuwe album van Kylie Minogue. Onbelangrijk feitje misschien.

Geplaatst op 18 september 2007 om 20:48

Zo zie je maar weer, een flapuit zijn heeft voordelen en voorkomt dit soort hartverscheurende drama’s. Ik begrijp de man trouwens wel, als er sprake is van zoveel liefde dan kan een vriendschap gewoonweg niet meer bestaan. Dat stalken is dan weer wat minder.

Geplaatst op 18 september 2007 om 23:50

Liefde die vriendschap dooddrukt, het komt eindeloos vaak voor.

Geplaatst op 19 september 2007 om 18:32

Een zeer mooi doch luguber en in dit geval toepasselijk nummer! Tijd niet gehoord idd..

Geplaatst op 19 september 2007 om 19:04

Lieve Wenz, het moment is er dat ik adieu zeggen moet, maar niet sprakeloos en plots met de noorderzon (ook al kennen we lang niet al onze wensen echt of weten we waartoe ze leiden). Ik dank je voor je gastvrijheid, voor je oprechte reacties, voor je realisme en je fantasie, voor je doorzettingsvermogen, voor je onvermoeibare schrijven in soms slapeloze nachten, voor je schaterlach en je openhartigheid. Neem de boeken van Mercier zonder in te zien mee, ze zullen je bekoren, evenals Datumloze dagen, over een week of drie van Jeroen Brouwers. Dank je voor het plezier hier te zijn en ik hoop dat je leven meer en meer kantelt naar de beste kanten van het leven en daar blijft.

Geplaatst op 20 september 2007 om 17:47

Haha, ‘Kun je het niet gewoon proberen?’. Daar zit hem de kern van de zaak, en hij wordt door de verkeerde persoon gevraagd. Liefde kun je niet proberen, dat kan groeien en als er geen grond is, dan komt het niet gauw, niet de liefde zoals hij het verwacht. Misschien dat het ook wel kan groeien, maar dan moet er een vruchtbare bodem voor zijn, en die is er inderdaad niet bij de eerste hoofdpersoon.

Verwarrend lezen was het, maar een goede truc om een verhaal bij de eerste leesbeurt gelijk twee keer te laten lezen, Wenz. Goed rendement uit je verhaal dus :)

Geplaatst op 20 september 2007 om 22:06

Wat een heerlijk stuk om te lezen…en dan ook nog Shakespears S. Wat een heerlijke herinnnering. Geweldig. Neemt me mee naar gelukkige tijden. Wat muziek al niet kan doen. Ongekend veel.

Blijf schrijven..ik kom hier vaker genieten..lezen

Geplaatst op 20 september 2007 om 22:33

“Kun je het niet gewoon proberen” is wel zo’n beetje de meest kansloze versiertruc. Toch heb ik wel een beetje met hem te doen. En die barman vind ik eigenlijk helemaal niet sympathiek…

Geplaatst op 21 september 2007 om 13:53

Ik begrijp hem wel een beetje, drie jaar wachten en dan zo’n gladde barman die met haar wegloopt, dat doet zeer.
(Overigens: ik heb de cd, en de daaropvolgende ook. Ik draai ze nog wel eens en daar schaam ik me niet eens voor :-))

Geplaatst op 21 september 2007 om 15:22

De barman kan niet op veel sympathie rekenen hier, zie ik. Logisch hoor, maar wanneer ik probeer zijn kant te bekijken zie ik een dame en een heer die al drie jaar samen naar de kroeg gaan en overduidelijk niets hebben met elkaar. Tja, dan wil je wellicht wel eens een gokje wagen, wanneer zij, in jouw ogen, de eerste stap heeft gezet. Dat neemt niet weg dat hij voor de ander z’n neus haar wegkaapt, dat is ook onvergeeflijk, maar wie kent het hele verhaal? Kansloos op drie fronten, eigenlijk, dit trio. :)

Jaco, “‘Kun je het niet gewoon proberen?’. Daar zit hem de kern van de zaak, en hij wordt door de verkeerde persoon gevraagd.” -> erg waar inderdaad.

Dat er nog zoveel liefhebbers van dit nummer, deze band zelfs, waren, had ik niet kunnen vermoeden. :)

Dat jullie allemaal meevoelen met haar of hem, bijzonder om te lezen. :) Ik kan me ook in beiden verplaatsen, daarom schreef ik het ook. Jullie voegen nog extra informatie toe, daar kan ik weer mee vooruit.

Erwin, misschien triviaal, dat feitje, maar zeker niet oninteressant. :)

Geplaatst op 21 september 2007 om 16:22

Nou, de barman kan ik juist heel goed begrijpen. Maar inderdaad, net zo kansloos. wat misschien wel heel sneu voor hem is.

Geplaatst op 22 september 2007 om 04:44

Ja, verplichten kan je iemand niet. Ik vind het ook een aparte vraag, maar waarschijnlijk de vraag van iemand die het zo graag zou willen dat hij het toch vraagt.
Een vriendschap is zoveel mooier dan liefde gaan voelen voor een vriend of vriendin. Helaas laat het zich alleen niet leiden, jammer want dan loop het vaak stuk. Zowel de liefde, als de vriendschap.
I love the way you write about things by the way :D

Geplaatst op 24 september 2007 om 18:14