*Auw

Behalve dat gewond zijn pijn doet, kan het ook best wel stoer staan. Vooral enorme schaafwonden lenen zich prima voor de nodige oehs en aahs: het ziet er goor uit, maar je kunt heel nonchalant je schouders ophalen met een ‘ik ben een bikkel’gezicht.

Met veel poeha kun je vervolgens vertellen over het waarom. Een skateboard dat doormidden gespleten is na een verkeerde sprong, heldhaftige reddingsacties die je lichamelijk hebt moeten bekopen, enge uitheemse parasieten of ziekenhuisbezoekwaardige avonturen met veel bloed.

Helaas zijn er ook valpartijen waar men minder van onder de indruk is. Valpartijen waar zelfs besmuikt om gegniffeld wordt. Acties die alles behalve respect oogsten, verhalen die je liever voor je houdt, pijn die je liefst verbijt.

De score:
Mijn middelste rechterteen is dik en blauw en mist wat vel.
Mijn linkerenkel is dik en blauw en mist wat vel.
Mijn linkerheup bevat een handpalmgroot opgezet blauw plakkaat.
Mijn stuitje is rood met blauw.
Mijn rechterelleboog heeft een opgezwollen ei.
Mijn linkerpols is hard en dik.
Kortom: vrijwel ieder lichaamsdeel doet pijn.

Nu zit ik hier: half vijf ‘s nachts, ieder uur van de nacht op de klok voorbij zien komen nadat ik weer eens bewogen heb in mijn slaap. Nu dan toch maar opgestaan, tijd voor een nieuwe pijnstiller. En wat nicotine, om het draaglijk te houden.

Lang geleden dat simpelweg door lichamelijke pijn de tranen over mijn wangen liepen. Om nog maar te zwijgen van de uren erna: het verdwaasd rondlopen, voorzichtig alle spieren uitproberen, geen gemakkelijke houding meer kunnen vinden.

En het stomste is: ik ben van de trap gevallen. Geen heldhaftig verhaal, enkel lachen om mijn stommiteit als een boer met kiespijn. Bekend scenario: op sokken, pas gedweilde houten trap. Na twee stappen begin je te vallen, geen houden meer aan, je weet dat je onderaan op de stenen vloer pas zal stoppen. Wat is de trap dan lang.

Ik baal als een stekker. Voel me stom. Voel mijn lichaam meer dan ik wens. De pijnstiller zal zo zijn werk gaan doen, de sigaret is op. Ik ben blij als ik twee dagen verder ben. Maar psst, niemand vertellen hè. Ik verzin gewoon een heldhaftig verhaal terwijl ik voort strompel.

37 Reacties

*Kruipt nagrinnikend onder haar buro vandaan* Niet vanwege de pijn natuurlijk, die gun ik je geheel niet. Het zal de herkenning zijn, mijn nukken komen zelden voor uit heldhaftige verhalen.

Hoewel, soms in een nightfright ben ik heel heldhaftig. En sukkelig tegelijkertijd natuurlijk. Vanuit bed met een halve koprol door de deuropening voorbij het voeteneind springen omdat je anders kapotgeschoten wordt door het pistool wat door de spiegel heen dreigt, is ook weinig stoer om aan je huisarts te vertellen als alweer je pols gekneust of een rugspier gescheurd is.

Voel je je nu mentaal iets beter na deze biecht?

Maar goed, klinkt als een gevaarlijke val en je bent wel erg gehavend er vanaf gekomen. *Dikke kus* en veel beterschap lieverd!!

Geplaatst op 19 juni 2007 om 05:40

Allemachtig joh.
Je bent er dan nog “goed” van af gekomen.
Je had wel iets kunnen breken of zo.
Langzaam aan hoor en van harte beterschap.
Knuf

Geplaatst op 19 juni 2007 om 06:57

Au au au au!!! Hmmm, van de trap vallen, inderdaad minder handig… Geen stoere verhalen… Toch, sokken en trap, niet het meest verstandig maar… het kan erger… Aangenaam kennis te maken…

Voor nu, sterkte, over een dag of 3-4…. Sterkte!

Geplaatst op 19 juni 2007 om 08:24

He Wenz, da’s naar, ik heb ook net een zielige-ik-verhaaltje geschreven. Onder het mom van ‘stoer, stoer’.
Van de trap vallen is altijd zo’n rare gewaarwording. Terwijl je valt denk je: nee, nee, ik val niet van de trap. Oh ja, ik val, kadoenk! Op de meest vreemde plaatsen heb je pijn.
Het staat wel ergens voor, hoor, vallen! Je bent er met je hoofd niet helemaal bij…. te druk druk druk. De trap is het ultieme middel om je duidelijk te maken dat je in zo’n state of mind bent, door je van hem af te laten glijden en je te doen bezeren. Mmmm, mmmm.
He, schrijf je nog mee aan A voice like a basket? Ik ben benieuwd naar je bijdrage.

Geplaatst op 19 juni 2007 om 16:44

Au meisje, dat doet zeer. Alle sterkte die je kunt gebruiken stuur ik bij deze jouw kant op. En natuurlijk vertel ik het niet verder.

Geplaatst op 19 juni 2007 om 18:11

Toetert met handen rond mond:
Wenz is van de trap gevallen!
Wenz is van de trap gevallen!

Hoop dat al je zere plekken snel weer beter zijn. En doe volgende keer wat voorzichtiger oke?

Wenz is van de trap gevallen!
Wenz is van de trap gevallen!

Geplaatst op 19 juni 2007 om 21:47
roosje

over een dikke week gaat ‘t stukken beter…

Geplaatst op 19 juni 2007 om 23:02

Auch!!! Dat doet pijn! Sterkte.

Maar blauwe plekken worden (helaas) niet altijd als heldhaftig gezien. Probeer eens met een giga-blauwe plek op je arm uit te gaan. Ergens halverwege de avond begon ik elk gesprek met de zin: Nee, ik ben niet door mijn vriendje in elkaar geslagen. Sterker nog, ik had op dat moment niet eens een vriendje.

Geplaatst op 19 juni 2007 om 23:38

Er staat me ook nog iets vaag bij van een etalageruit…
*ja, ik ben heel gemeen*

Geplaatst op 19 juni 2007 om 23:40

Hoe is het nu met je?
Kun je je nog bewegen?

Geplaatst op 20 juni 2007 om 08:06

*grijnst* Meid toch.. lang geleden dat ik van de trap ben gevallen, maar ik ga meestal hobbelend op mn kont naar beneden :P Succes met het slapen en bewegen en alles!

Geplaatst op 20 juni 2007 om 08:33
lysbeth

Ai, dat klinkt erg pijnlijk. Hopelijk/ Allicht gaat het binnenkort weer beter. Sterkte! Toepasselijke afbeelding trouwens ;-)

Geplaatst op 20 juni 2007 om 08:51

Ghahahaahahaha Carol en Zach! :P Ach, in ieder geval krijgen jullie me aan het grijnzen. :D

Grinnik, Marleen: vriendjelief heeft ook al de gevleugelde woorden ‘Mijn vriendin is van de trap gevallen’ uitgesproken bij de apotheek (op zoek naar Flexiumgel, goed spul) dusse… daar staat hij nu vast bekend als de man die zijn vrouw slaat. :P Het kan altijd erger denk ik dan maar. ;)

Het gaat wel Mieke, ik heb me wel eens beter gevoeld ;) maar ik kom de dag aardig goed door. De nacht is nog wat minder maar ook dat zal beteren. Voor ik het weet ben ik weer de oude. :)

Haha BFD en Cinner, gelukkig! Ik ben niet de enige lomperik hier. :D Ghehehe.

Klopt Ilse, jammer dat de trap bij uitstek geschikt is om je dat duidelijk te maken, een zacht kussen zou leuker zijn geweest. :P

Ik vond de afbeelding ook wel toepasselijk, Lysbeth. :D Thanks.

Thanks iedereen, voor de meelevende woorden. Ik loop de komende tijd héél voorzichtig de trap af, en op blote voeten ipv op sokken. :D

Geplaatst op 20 juni 2007 om 10:21
Mick

Misschien een beetje mosterd na de maaltijd, maar ook van mijn kant beterschap gewenst. Kan je helaas niet opbeuren met leuke verhalen, mijn val van de trap zit nog te vers in het geheugen ;) Misschien alleen de troost dat het echt weer over gaat, echt wel :D (alleen zet ik er voor de zekerheid geen jaartal bij :p)

Geplaatst op 20 juni 2007 om 10:49

Dat leest erg auw. Waarom nou net zo’n middelteentje weer de pineut moet zijn :-(
Sterkte.

Geplaatst op 20 juni 2007 om 10:56

Ik zal het tegen niemand vertellen ;)

Sterkte en beterschap Wenz, over enkele dagen verwacht ik natuurlijk wel het heldhaftige verhaal hier ;)

Geplaatst op 20 juni 2007 om 11:05

Haha Gob, daar trapt nu toch niemand meer in. ;)

Mijn middelteentje bleef heldhaftig achter de trapleuning steken Fausto. Mooi tussen mijn tenen in gescheurd ook nog, dat vel. Hij deed een dappere poging mijn val te vertragen maar het mocht niet baten. ;)

Ohjee Mick, jij ook al. Oef. Zeg maar niets, dan blijf ik geloven dat ik morgen weer normaal kan bewegen. :P (Zo’n stuitje is wel een etterbak zeg, bukken en zelfs hoesten is een avontuur momenteel. :D)

Geplaatst op 20 juni 2007 om 11:32
Colinda

Misschien tijdelijk verhuizen naar http://www.vallendoetwelzeer.web-log.nl? :P

Geplaatst op 20 juni 2007 om 12:05

@ Wenz > mmmm? waar trapt niemand meer in??? *Gob hoopt op een verhaal ;) *

Geplaatst op 20 juni 2007 om 15:28

Auw! Dat is zo niet leuk! Sterkte. Ik hoop dat je heel snel geen pijn meer hebt.

Geplaatst op 20 juni 2007 om 16:27

gedachtenloos de trap af en baf daar lig je dan.. als wellicht had nagedacht was er niets aan de hand, immers: (na)denken doet geen zeer. ;-)
sterkte!

Geplaatst op 20 juni 2007 om 20:36
Daedalus

Andere sokken of de trap bekleden, nu! (nou ja, als de pijn weer wat is weggetrokken)

Maar het kan nog erger!
Een voormalig collega, maar net uit dienst, ging een weekje naar een waddeneiland. Het huisje had een trap en zij viel eraf. Met haar hoofd op de stenen vloer beneden. Hersenkneuzing, schedelbasisfractuur, kon geen prikkel, licht, geluid, meer verdragen en de vraag is of het ooit nog goed komt.

Wees toch voorzichtig Wenz!

Geplaatst op 20 juni 2007 om 22:55

Auwauwauw! En ben stiekem benieuwd naar het verhaal dat heldhaftig zou zijn…

Geplaatst op 20 juni 2007 om 23:02

Aiaiai! Wenz toch, kan ik je nou niet eens even uit het oog verliezen?
En.. al een beetje gewend aan de meewarige blikken en het gesis achter je rug?
Zonder gekheid: heel veel sterkte, als ik wist hoe het meost zou ik je een virtueel bloemetje sturen…

Geplaatst op 21 juni 2007 om 08:20

En… Bont, blauw, gehavende dame… Zijn de kleuren al een beetje opgegaan in groen en geel? Is de soepelheid in je spieren inmiddels terug aan het komen?

Geplaatst op 21 juni 2007 om 10:04

Haha Gob, geef het maar op. ;) Bee, jij dus ook. :P

Ghahahahaa GdeB, je hebt helemaal gelijk. Zoals Colinda ook al zei, voorlopig maar verhuizen naar vallendoetwelzeer? :D

Ai Dae, niet zo eng doen. :( Wat absurd zeg, ik hoop dat het nog goedkomt. Ik kom er beter vanaf in ieder geval.

Hahaha Martine, ja, let dan ook beter op! ;) Bij deze telt je virtuele intentie tot bloemsturen als bloemetje, thanks dus. :)

BFD, nog niet veel groen en geel te bespeuren, alleen op mijn elleboog. De rest is vooral nog donkerrood en diepblauw. Maar bukken gaat alweer enigszins, en bewegen? Gewoon doen, dat houdt het zo soepel mogelijk. :)

Thanks wederom, allemaal. Ik zou willen zeggen dat dit de pijn verzacht, maar dat is natuurlijk onzin. :P :D

Geplaatst op 21 juni 2007 om 10:15

Een wat late reactie, maar ik vind van de trap vallen bijzonder retro en daarmee eigenlijk weer avant-garde. Van iemand die ooit over zijn eigen duim is heengeschaatst: mijn complimenten voor je modieuze, trendsettende verwondingen. En ik wens je sterkte met het herstel en virtuele troostkusjes op je teen, enkel, heup, stuitje, elleboog en pols. Gaat het weer een beetje, mevrouw Wenz?

Geplaatst op 21 juni 2007 om 20:21

Hahahahaha Jaco, wat een prachtreactie. :D

Het gaat wel weer hoor, ik sta er kleurig op. :P Hoe schaatst iemand over zijn eigen duim heen trouwens? :D

Geplaatst op 21 juni 2007 om 20:25

mmmm is het al groen en geel? Pas je dan wel op niet meteen weer als een kikker van de trap af te jumpen?
*geeft een icepack en antislipsokken met motief*

Geplaatst op 22 juni 2007 om 17:28

Van de trap gevallen, probeer daar maar een heldhaftige draai aan te geven. Experiment met de zwaartekracht? Bungy jumpen is toch zo twintigste eeuws? Nou ja, ik ben dus omhooggevallen maar dat beviel niet dus de volgende keer laat ik me wel weer over het paard tillen?

Geplaatst op 22 juni 2007 om 20:04

Thanks Plien! Gedeeltelijk groen en geel, de plek op mijn heup is nog dieprood met een blauwe rand eromheen, die gaat nog wel even duren dus. Die antislipsokken heb ik momenteel aan mijn voeten inderdaad. :D

Ghahahahahaha Jack, :P de lompe actie is al gebeurd, ik broed nog steeds op een heldhaftige draai. Jij helpt ook niet echt. :P ;) Hahaha, ach wat, er is gewoon niets stoers van te maken. Dikke pech voor blauwe Wenzje. ;)

Geplaatst op 25 juni 2007 om 21:05

Jee. Wauw. Ik vind het iedere keer een wonder als iemand zo’n val overleeft zonder breuken en dergelijke. Toch heeft ook dat wel iets stoers. “Ja, ik ben van de trap gevallen. Yup, op een stenen vloer. Nee, niets aan overgehouden behalve wat blauwe plekken.” En dan juist onderdrijven.

Geplaatst op 26 juni 2007 om 23:47

Hey jongedame… Was even benieuwd, weer volledig hersteld?? Fris en fruitig??

Geplaatst op 28 juni 2007 om 08:29

Hey jongeheer, same old: bewegen lukt, blauwe plekken zijn er nog. :) (“Gedeeltelijk groen en geel, de plek op mijn heup is nog dieprood met een blauwe rand eromheen, die gaat nog wel even duren dus.”)

Haha Marijne, ja zo klinkt het eigenlijk wel stoer. Onderdrijven, goede tactiek. :D

Geplaatst op 28 juni 2007 om 12:54

Jeetje, dan heb je een flinke klap gemaakt… Wanneer het nu nog steeds niet top is..

Onderdrijven.. Hmm, oh ja.. Een paar jaar geleden, paps, voetganger, 80 km weg en werd zo geramd door een auto die een beetje te hard reed.. Ach, stelde niets voor hoor, wat blauwe plekjes en kneuzinkjes en klaar.. (hmm, ok, alles vanaf kleine teen tot middel, 3 weken niet normaal lopen, nog een aantal weken revalidatie, maar, onderdrijven klinkt stoerder :P, dat hij het heeft overleefd was al een wonder…)

Geplaatst op 28 juni 2007 om 15:51

Mijn zoon is enkele maanden ook van de trap gevallen, gind onderuit, en gleed vervolgens luid protesterend de hele trap af, stuiterend op iedere tree. Maar daar waar wij meteen heel bezorgd waren (ookal probeerden we dat niet te laten zien), liet de natuur zich weer eens van de beste kant zien: kinderen zijn nu eenmaal vaak van rubber, en mijn zoon heeft gelukkig een zeer hard hoofd! Hij stond gewoon op, en ging verder spelen, alhoewel hij iets later wel een beetje klaagde, want die buil op z’n hoofd vond-ie maar niks.
Hoe ouder iemand wordt, des te gevaarlijker wordt zo’n val echter, helaas, en het aantal verzwikkingen en/of breuken loopt vaak enigszins hand in hand met de leeftijd. Gelukkig ben jij niet bejaard, anders had het allemaal echt veel beroerder kunnen uitpakken…;)
Wat natuurlijk niet wil zeggen dat het fijn is, en vaak heb je er dan ook helemaal niets aan als iedereen je gaat zitten vertellen dat je geluk hebt gehad, want dat voelt dan toch echt niet zo… Maar eh, hoe gaat het nu, enkele maanden later, is al het blauw al weer roze???

Geplaatst op 30 augustus 2007 om 00:01

Oef, Youri, dan schrik je wel flink ja, als ouder. Nog knap dat jullie zo te lezen rustig bleven, anders schrikt zoonlief van jullie geschrokkenheid en is het toch nog huilen geblazen. Knap ja, dat kinderen van rubber lijken. :D Gelukkig liep het goed af.

“gleed vervolgens luid protesterend de hele trap af” -> Hahahaha. :P

En ja, ik heb het overleefd, en het had veel erger gekund, en dat verzacht de pijn niet maar toch klopt het wel. :D Onderhand zijn alle blauwe en paarse en groene plekken weer verdwenen, en is mijn huid weer huidkleurig. :) Het gaat hopelijk geen hobby van me worden. :P

Geplaatst op 30 augustus 2007 om 08:52