*Weblog not found

Waarom blijkt er zo’n grote discrepantie te bestaan tussen de ‘echte’ wereld en de virtuele wereld? Niet alleen is Smiling Cobra opeens van de virtuele landkaart gevaagd door (zover ik begrepen heb) een stompzinnig voorval waardoor hij in een hoek gedrukt werd, ook Frides log is van het net gehaald, en ik hoor op een paar andere logs, waaronder die van Sem, geluiden over de boel opdoeken of censureren wegens privacyredenen.

De een doet het om van stalkers af te zijn, de ander uit angst dat de werkgevers of collega’s meer informatie zullen vinden dan zij zelf vrijwillig willen loslaten in een werkomgeving, weer een ander omdat zijn of haar identiteit geopenbaard dreigt te worden. De wereld is klein. De virtuele wereld, hoe groots opgezet ook, blijft even klein. In een vloek en een zucht ben je er zo achter wie wie is.

Op zich geen probleem zou je denken. Velen van ons plaatsen foto’s, gebruiken de verzonnen lognaam ook op tal van andere plaatsen op het net en maken geen geheim van wie ze zijn. Vervolgens onthullen ze persoonlijke gedachten en feiten, en raken toch even in paniek wanneer ook mensen die ze niet graag op hun log hebben hen blijken te kunnen vinden.

Dan heb je nog de mensen die relatief anoniem blijven, geen foto’s plaatsen, geen persoonlijke informatie geven omtrent leeftijd of woonplaats. Wanneer zij door de mand dreigen te vallen is het logischer dat het log opgedoekt wordt, niet voor niks probeerden ze anoniem te blijven.

Enerzijds kan ik al deze mensen begrijpen, in bepaalde situaties is het nu eenmaal raadzaam om eieren voor je geld te kiezen en te verdwijnen. Ook in het ‘echte’ leven maak je je immers uit de voeten wanneer iets dreigt te escaleren. Je baas hoeft nu eenmaal niets van je fetish af te weten en je buurvrouw hoeft je diepgewortelde haat jegens haar kefferige hondje niet te vernemen. Ofwel je gaat de discussie aan natuurlijk, of je neemt het risico. Dat is
je eigen keuze, waarover je aan niemand verantwoording hoeft af te
leggen.

Maar wat mij zo steekt aan dit alles is dat er op deze manier een aantal geweldige schrijvers dreigen te verdwijnen. Het is heel egoïstisch van me, ik weet het, maar ik geniet nu eenmaal van goed geschreven stukken, word graag overdonderd door fijnzinnige visies, raak in extase door prachtige woordspelingen en grijns mijn kaken in een kramp bij onverwachte humor.

Daardoor heb ik de neiging impulsief te roepen dat iedereen elkaar met rust moet laten, dat loggers zich niets van ‘de buitenwereld’ moeten aantrekken, dat je op straat toch ook gewoon doet waar je zin in hebt, dat in het ‘echte’ leven toch ook de kans bestaat dat een vriend van een vriend de partner van je toekomstige baas blijkt te zijn, en nog een roddelaar bovendien. Dat mensen over mensen kletsen, dat je achterklap niet kunt voorkomen.

Maar ik weet dat op internet alles net iets anders ligt. Niet alleen kunnen mensen je bestoken met bergen anonieme reacties, grove beledigingen uiten vanachter het scherm of andere wandaden plegen die ze in het ‘echte’ leven niet zo snel zouden durven doen, maar ook kunnen mensen met één druk op de knop tegenwoordig bergen informatie over je vinden, van ooit, van nu, van privé tot zakelijk. Iets dat vóór het virtuele tijdperk veel meer energie kostte, en dus veel minder voorkwam.

Ik begrijp dat mensen de neiging hebben zich bloot te geven op het net, zich veilig wanend, niet bedacht op kl%&*$#kken die misbruik willen maken van je virtuele warme nest, niet nadenkend over het feit dat internet toch echt volledig openbaar is, al lijkt het soms een wereld vol kleine, volledig van elkaar gescheiden communes. En toch. En toch baal ik iedere keer wanneer er weer een ‘weblog not found’ opduikt, waar eerst fantastische logjes te lezen waren.

Ik hoop dan ook dat iedereen die om privacyredenen stopt met loggen, mij hoogstpersoonlijk verwittigt zodra het weer gaat kriebelen en er een nieuwe schuilnaam bedacht wordt en een nieuw log aangemaakt wordt. Enorm egoïstisch ja, ik weet het. Maar doe het alsjeblieft, ik lees jullie zo graag. Desnoods spoor ik de roet-in-het-eten-gooiers hoogstpersoonlijk op en elimineer ze met mijn virtuele superkrachten. Echt waar, ik ga door het vuur voor mijn leesplezier.

28 Reacties

AMEN!

Mocht er ooit iets gebeuren dan roep ik jou ‘superwenz’! Ik vind het inderdaad belachelijk hoe het er soms aan toe gaat. Het hoort leuk te zijn, jezelf te zijn, je gedachten te uiten. Helaas zijn er ziekelijke mensen, of het nu jaloezie of afgunst is, ze doen dingen om iemand te zieken, helaas!

Gelukkig zijn er naast die ziekelijke mensen ook veel prachtige mensen op het web, mooie mensen, warm van hart…

Geplaatst op 1 juni 2007 om 15:19

en je hebt helemaal gelijk. Hopelijk blijft je mailbox met dit soort mails erg leeg. ;-)

Geplaatst op 1 juni 2007 om 15:26

Door een gebeurtenis IRL die doorging op het internet blijf ik tegenwoordig ook voorzichtig met foto’s en info, maar wat er nu allemaal speelt is gewoon lekker te lezen op mn weblog. Al haal je daar niet veel leesplezier uit. ;)

Geplaatst op 1 juni 2007 om 15:28

Yep, het is jammer als er goeie blogs als die van Cobra verdwijnen.

Geplaatst op 1 juni 2007 om 15:49

Voormij geldt wel dat ik een paar loggers irl heb ontmoet, maar dat is anders…

Er is bij mij nu wel een link van bijvoorbeeld mijn hyves naar mijn log, toch, nog weinig privé bezoekers gehad… Ach, binnenkort een projectje die live wordt getrokken, meer privé…

Enjoy your weekend :D

ps, no whipped cream, then pure, or with chocolate :P

Geplaatst op 1 juni 2007 om 15:57

Hm, ik heb het een keer meegemaakt dat iemand het hazenpad moest kiezen. Ik ben altijd redelijk anoniem gebleven, maar nu niet meer. Ik wissel nogal eens, maar ben opener over wie ik ben. Het kan me steeds minder schelen, beledigingen heb ik wel eens gehad, maar de kop ingedrukt door mijzelf en medeloggers die dan als een man achter mij stonden. De belager droop af. Ik begrijp wel dat sommigen eieren voor hun geld moeten kiezen, het kan te erg worden. Maar vrees niet Wenzie, ik laat het je weten! :))))

Geplaatst op 1 juni 2007 om 17:31
Jacques Dereeper

“If you can’t do the time, don’t commit the crime”. Het is en blijft zo dat je jezelf zoveel bloot geeft als je zelf wil. Wat de kwetsende commentaren op het blog betreft: die kunnen uitgeroeid worden en zelfs voorkomen, de hulpmiddelen daarvoor zijn aanwezig. Commentaren die via e-mail toestromen bij de blogger: we hebben allemaal leren leven met de nare Viagra-spammails, als we dat aan kunnen, dan kunnen we toch alle ongewenste e-mails aan?

Wie op een verhoogje kruipt en zich uit, mag niet uitsluitend rekenen op volgelingen.

Geplaatst op 1 juni 2007 om 17:36

Ik ken ook verschillende mensen die plotseling op zijn gehouden door problemen met de werkgever vanwege het bloggen. Ook ik was blij toen ik ze later opnieuw kon vinden, onder een andere naam. Dus ik snap je gevoel wel.

Geplaatst op 1 juni 2007 om 20:26
Fride

Ik ben een echte logstopper. In een jaar tijd heb ik vier logs verslonden geloof ik. Het begint een gewoonte te worden. :)

Maar net zoals ik een logstopper ben, moet ik elke keer weer een nieuw log starten om die reputatie hoog te houden.

In de tussentijd blijf ik hier wel lekker rondwandelen. ;)

Geplaatst op 1 juni 2007 om 20:40
Colinda

Vier in een jaar? Da’s echt niks, Fride. :P Ik heb er het afgelopen jaar wel zes of zeven gehad, hoewel sommige ongeveer letterlijk eendagsvliegen waren. Om even zoveel redenen heb ik het volgens mij nu toch wel definitief gehad met het loggen…

Geplaatst op 1 juni 2007 om 21:32

Haha GdeB, inderdaad, laat dit maar geen schering en inslag worden. :)

BFD, een hoop loggers hebben medeloggers ontmoet, ikzelf ook al meer dan een handvol, veelal met leuke resultaten. Maar dat is iets anders inderdaad. :)
(Pure, sure, maar chocola en fruit gaat niet samen in mijn optiek. Alles wat bij chocola gevoegd wordt doet eraan af. :P Meergangenmenu dan maar? :D)

Ja Plien, dat is denk ik ook de beste oplossing: als één ondoordringbaar front voor elkaar opkomen in die gevallen. Roep mij vooral erbij als het lastig wordt, ik sta klaar! :) En ja, laat het mij vooral maar weten, mocht ook jij opeens van naam en log veranderen. ;) :P

Wen, je maakt me nieuwsgierig, hahaha. Mensen die je in real life ‘moesten hebben’ en ook nog je log vonden ofzo? Vervelend is dat.

Jacques, je hebt helemaal gelijk. Er bestaan genoeg filters en ip-banmogelijkheden, maar wanneer je belaagd wordt door een groep tegelijk kan dat heel intimiderend werken denk ik. Natuurlijk mag er kritiek worden geuit op iemands log, maar zomaar met modder gooien is natuurlijk erg jammer. Toch is het een risico dat erbij hoort inderdaad. Ik kan me wel voorstellen dat mensen soms het slot erop moeten gooien om privacyredenen, en dat mogen ze best doen, maar dan wil ik dus wel graag weten waar ze heen verhuizen. :P

Precies Champagne, het voelt zo verloren wanneer je iemand niet meer kunt traceren.

Hahaha Fride, je wordt overtroffen door Colinda. :P Ga maar bij haar in de leer, niemand wisselt sneller van log dan Colinda. :P Misschien is het in jouw geval wel raadzaam om onbekend te blijven? Gezien de werkomstandigheden enzo.

Ook bij jou vind ik het zonde Colinda, maar wanneer het plezier in het schrijven je gewoon vergaat houdt het op natuurlijk. Dat lijkt me toch een basisvoorwaarde om te loggen. Maarre, mocht ik in je geest kunnen kruipen, dan zou ik je schrijfdrang aanwakkeren hoor, zonde om dat te laten liggen. ;)

Geplaatst op 1 juni 2007 om 22:44

Ik ben het helemaal met je eens Wenz en als jij de “roet in het eten gooiers” opspoor, doe ik met je mee hoor.
Zo jammer dat sommige mensen niet meer kunnen bloggen.

Geplaatst op 2 juni 2007 om 08:14

Idd en niet mn log, maar mn website en irritante berichtjes gingen achterlaten in mn guestbook. Sindsdien nooit meer een website gehad.

Geplaatst op 2 juni 2007 om 08:49

Een grote discrepantie? Het is eerder een kopie, alleen een met ‘n extra kwetsbaar laagje (omdat men zich verschuilt). Men gunt de ander het licht in de ogen niet, zaait verdachtmakingen of andere achterklap, treitert, pleegt verraad, rooft en zet aan tot virtuele zelfmoord. Moet ik er een les uit trekken en opnieuw beginnen onder een alias? Wie willen we zijn in ‘de virtuele realiteit’? We willen onszelf zijn, – wat een vreemde contradictie.

Geplaatst op 2 juni 2007 om 10:46

Soms is een weblog net de stok die iemand zoekt om te slaan. Sommige mensen wil je daartoe niet de gelegenheid geven en een van de manieren om dat te voorkomen is verhuizen. Eén keer gedaan, en hopelijk nooit meer nodig. Maar indien wel: ik stuur je een verhuiskaart. Goed?

Geplaatst op 2 juni 2007 om 15:07

Ik had laatst een kunstzinnige foto geplaatst op mijn log, die deel uitmaakt van een Expo, en een dag later werd het model geconfronteerd daarmee. Een jongen riep in de kroeg dat ze ‘lekkere tieten’ heeft. Op haar verzoek heb ik ze dusdanig verwijderd. Begrijpelijk.

Geplaatst op 2 juni 2007 om 17:31

Goed stuk. Kijk eens op http://www.henkbovekerk.nl. -henk

Geplaatst op 3 juni 2007 om 12:13

volgens mij ben ik te weinig in deze logwereld tegenwoordig om bovenstaande allemaal te volgen. en te naïef.
ik heb (nog) van niemand last gehad in ieder geval. en nee, ik bedoel hier niet de persoon ‘niemand’;-)

Geplaatst op 3 juni 2007 om 20:02

Ik hoop dat als ik ermee ophoudt dat het dan vrije keus zal zijn – ophouden is nog niet in zicht.
Als jij er maar niet mee ophoudt ;-)

Geplaatst op 3 juni 2007 om 21:33

Gelukkig nog niets in die aard mee gemaakt. Ik ben blij dat ik nog even naïef mag blijven :-)
Voor diegene die het (helaas) wel in levende lijve kennen.. Hoe kom je er weer van af? Je web-log op heffen is dat wel afdoende? Of moet je zelfs je mail-adres wijzigen? Help, alsof iemand je leven is binnengedronken via het Net ..(wat erg videodrome)

Geplaatst op 4 juni 2007 om 08:12

Dat is een overpeinzing zeg!!!!! Men kan ook “der Teufel an die Wand malen” zoals wij hier zeggen ;-) Een blog is een publiek internet dagboek, kijk en dat beseffen een hoop bloggers niet, het ligt dan aan iemand zelf wat hij/zij prijsgeven wil, ik blog sinds drie jaar in het nederlands, ik ben al sinds 1965 weg uit Holland. De reden was, mijn nederlands weer op te frissen en dat is mij een beetje gelukt.
Internet: met zo’n media moet men zich uiteenander zetten. Vroeger was papier geduldig…. ;-) Dat treft aber ook toe op al het geschrevene op het internet!
Een prettig weekbegin en groetjes vanuit Zwitserland.

Geplaatst op 4 juni 2007 om 10:13

Mooi Mieke, we starten de V.V., een virtuele verzetsgroep tegen etterbakken op het net. :D

Vervelend Wen., sommige mensen hebben dringend een hobby nodig zo te horen. Het is ook iets te makkelijk en moeilijk tegelijk eigenlijk, dat hele ‘anonieme’ internet. Enerzijds ben je de zak wanneer iemand het op je heeft gemunt, helemaal wanneer de link tussen real life en virtual life gelegd wordt, en anderzijds kun je bijna ontraceerbaar voor de gemiddelde internetgebruiker bij Jan en alleman reageren.

Klopt Marius, het is een vreemde redenatie. En toch een logische, ook, tegelijkertijd. Tijd voor de eerste internettherapeuten? En dan bedoel ik niet online therapeuten maar mensen die speciaal internetslachtoffers begeleiden. :)

Deal Polle. :D Jij bent dus ook al eens moeten verkassen? Je hoort het toch veel hoor. Burenruzies zijn er niets bij. :)

Ja Erwin, wat foto’s betreft is het vaak nog moeilijker. Haar borsten zijn opeens publiekelijk te bewonderen. Tijdens een expositie ook, maar daar komt de gemiddelde randdebiel niet snel op af. Op internet stikt het daar helaas van.

Jack, amen. :)

kRonkel, iedereen prefereert naïef te blijven natuurlijk. Ik zit er ook totaal niet op te wachten opeens overspoeld te worden met lullige berichten. Laten we hopen dat dat de rest van ons gespaard blijft.

Ja Son, dat vraag ik me dus ook vaak af. Hoe ernstig kan het zijn? Zijn er mensen die echt een lastercampagne starten? Mensen die opeens behalve je log ook je e-mailadres bestoken? Misschien zelfs je postadres? Je trapt altijd wel iemand op de tenen als je publiekelijk een mening uit, maar op internet is je publiek niet te zien of te kiezen, en dat is volgens mij nog veel zorgwekkender.

Joanna, klopt, het is een publieke schrijfplek. Toch heb je vaak dat gevoel niet. Je hebt een groep vaste lezers en je vergeet makkelijk dat in theorie iedereen al je woorden kan lezen, je gaat er vanuit dat niemand gaat Googlen op een of ander onderwerp om daar ruzie te gaan zoeken, of iets dergelijks. Toch bestaat dat. Der Teufel an die Wand malen, dat klinkt goed. :D
Hee, grappig dat jij vanuit Zwitserland je Nederlands ophaalt via internet: Mieke doet datzelfde vanuit Duitsland. :) De wereld blijft wel lekker toegankelijk op deze manier, en je Nederlands is trouwens nog erg goed. :)

Geplaatst op 4 juni 2007 om 11:56

HEAR HEAR!!!
Uit mijn hart gegrepen.
Ik ben het zo eens met Wenz dat ik nu op mijn bureau ga staan en ga roepen! (en laat mijn baas maar even raar kijken).

Ik heb het geluk gehad enkele web-loggers te ontmoeten, sommigen maar 1 x, maar het was een aparte ervaring en iets wat ik koester onder de noemer ‘bijzondere ontmoetingen’ (serieus).
Virtuele vrienden kom je namelijk niet zo vaak in het echt tegen. Er zijn ook een paar real-life vrieden die bloggen en ook hun blog lees ik graag omdat het een extra dimensie kan zijn, een verrijking. Als je de zwart-witte tekst leest, zonder dat je er een woord tussen kunt krijgen, dan ben je vol aandacht en je weet wat iemand over een bepaald onderwerp denkt, ook over onderwerpen die normaal niet zo snel besproken worden.

Ik kende (helaas) de log van Smiling Cobra (nog) niet, die van Fride wel en het is zonde dat die weg is.
Dus hou ook mij op de hoogte aub.

Voor de rest: (Gob gaat achter Wenz staan met de armen over elkaar)
Internet is vrij maar dat wil niet zeggen dat de grenzen van fatsoen of de sociale omgangregels overschreden hoeven te worden.

Geplaatst op 4 juni 2007 om 11:59

Goed te horen Gob, dat ik niet alleen sta hierin. :) :) :)

Geplaatst op 4 juni 2007 om 13:50

Aangezien ik geen idee heb wie er bij mij allemaal lezen, laat ik je dus maar even weten dat mijn ‘open en bloot’ log al verschillende stadia doorlopen heeft en dat mij niets van mijn plek afbrengen kan.

Geplaatst op 5 juni 2007 om 10:40

En toch is het misschien beter om de fijn te lezen logjes te zien veranderen in Weblognotfoundjes dan te wachten tot er op de weblognotfoundjes fantastische logjes verschijnen.
Het kan dan nog wel eens een flinke zit worden namelijk.

Maar zonder dollen, het is inderdaad bijzonder triest als goede schrijvers verdwijnen om de verkeerde redenen.
Dat mag natuurlijk nooit gebeuren!

Geplaatst op 8 juni 2007 om 19:18

Hahaha, goed hoor! Ik steun je initiatief. Maar ik heb er ook kanttekeningen bij.
Volgens mij vervult de blog bij veel mensen een diepgevoelde behoefte naar communicatie en dan vooral naar gehoord worden. Bij mij wel in ieder geval. In de dagelijkse praktijk zijn mensen veel te hard met hun dagelijkse beslommeringen bezig om naar je te luisteren. Of ze zijn teveel in zichzelf verdiept. Op een blog vindt je dan wel dat luisterende oor. Maar de mensen uit het dagelijkse leven zijn soms ook de mensen op de blog. En dan kan het voorkomen dat die zich vreselijk in hun wiek geschoten voelen. Het kan vriendschappen kosten, relaties, je werk…
Misschien is er een reden voor het gebrek aan communicatie en openheid in het leven van alledag. Misschien is de vrijheid van het internet een illusie. Misschien is digitale communicatie niet zo anders dan alledaagse communicatie. Misschien heeft geslotenheid een praktische reden…

Ik ben in ieder geval voorzichtiger geworden nu ik in een werkomgeving verkeer waar internet-vaardigheden ruim voldoende aanwezig zijn en ik mij niet meer zo makkelijk verborgen kan houden. Sommige dingen wil ik op mijn werk niet zeggen en kan ik dus nu ook niet meer in de digitale wereld zeggen. Maar belangrijker nog, mijn blog heeft mij al vriendschappen gekost. Onbedoeld en onterecht, maar toch.

Voorzichtigheid is dus zo gek nog niet.

Geplaatst op 10 juni 2007 om 11:42

Vriendschappen Don? Dat vind ik vreemd. Ofwel laat je dan een kant van jezelf op het net zien die je in een vriendschap niet liet zien, ofwel voelen mensen zich aangesproken, ofwel zie ik iets over het hoofd? Dat je voorzichtiger bent wanneer je werk kan meelezen is logisch, maar dat hoeft eigenlijk, technisch gezien, niets af te doen aan de schrijfstijl, de mooie logjes, de denkwijze, vind ik.

Arno, ik verwacht natuurlijk niet dat op de weblognotfoundjes fantastische weblogs gaan verschijnen. Ik verwacht dat ze een nieuwe naam en log aanmaken en mij dat mededelen. :P

Geplaatst op 11 juni 2007 om 08:29