*Begrensd geluk

Ze raapt stilzwijgend de gevallen tijdschriften op, zorgt ervoor dat haar benen recht blijven wanneer ze diep vooroverbuigt. Met haar blik strak naar beneden gericht legt ze de stapel op tafel, schikt ze zo dat de ruggen precies evenwijdig aan elkaar liggen. Ze doet een stap achteruit en vouwt haar handen achter haar lichaam samen, rug recht, voeten tegen elkaar. Haar knieën zitten daarbij een beetje in de weg, maar dat deert haar niet.

"Spichtknieën," zei haar moeder altijd lachend, "een familietrekje". Evenals de felblauwe ogen en steile blonde haren: een familiefeest van haar moeders kant had altijd wat weg van Hitlers fel begeerde droompopulatie. De mannen lachten daar altijd smakelijk om. Sinds haar grootvader had uitgelegd dat bruine ogen dominant zijn in de genensoep en blauwogige mannen dus best ook blauwogige vrouwen konden trouwen om zo direct te kunnen zien wanneer eventuele kinderen bij een ander verwekt waren, leek het wel een sport te zijn geworden om via de partnerkeuze de ultieme zomerse, hemelsblauwe lucht te weerspiegelen in de oogopslag van hun kinderen: perfectie in de dop.

Ze weet dat ze geduld moet hebben. Hoe groot de aandrang soms ook is om op te kijken, ze weet dat dát het proces alleen maar zal vertragen. Van achter haar wimpers werpt ze nog een blik op de tijdschriften. Ze liggen echt kaarsrecht, niets aan de hand. Ze bekijkt haar tenen. Tien stuks, haast een denkbeeldige spiegel tussen de vijfde en zesde. Alleen haar kleine tenen, helemaal aan de uiteinden, verschillen iets van elkaar.

Volkomen verbaasd was ze geweest toen de biologieleraar foto’s had laten zien van gespiegelde gezichten. Dacht je dat mensen symmetrisch waren, deze truc haalde je direct uit de droom. De linkerkant spiegelen leverde vaak een lelijker en uiterst onsympathiek beeld op dan de rechterkant. Twee volkomen verschillende gezichten, vaak niet eens meer te herleiden tot twee helften van één persoon. Links schuilt het kwaad, had ze toen geconcludeerd. Nog steeds, nu jaren later, lette ze vooral op de rechterkant van degene die tegenover haar zat.

Ze trekt haar schouders naar achteren en houd haar buik in. Als ze nu ook nog haar naaldhakjes aan had gehad, zouden al haar vrouwelijke vormen maximaal uitkomen. Ze is misschien niet de jongste meer, maar tot nu toe bevecht haar lichaam de zwaartekracht nog prima. Voorzichtig schraapt ze haar keel, probeert zo min mogelijk geluid te maken om de stilte niet te doorbreken. Ze weet dat hij naar haar kijkt.

Seksualiteit leek onlosmakelijk verbonden met haar uiterlijk. Al van jongs af aan had ze steeds de macht gevoeld die daardoor in een klein gebaar gevat kon worden. Een haar uit het gezicht strijken bijvoorbeeld. Of haar vinger over haar onderlip laten glijden. Haar elleboog over de stoelleuning leggen. Plots iemand recht en doordringend aankijken. Alles werkte. Het recht van de sterkste leek vanzelfsprekend aan haar zijde, keer op keer. Moeite had ze nooit hoeven doen, slechts toestemming geven. Dat was geen kunst.
Dat was te makkelijk.

Ze bijt op haar onderlip. Misschien had ze de verwarming eerst aan moeten zetten. Ze kan niet beoordelen of haar tepels nu stijf zijn door de opwinding of de koude luchtstroom. Misschien is het de combinatie wel. De houten vloerplank rechts van de tafel kraakt, een schaduw valt over haar voeten. Hij strijkt met een vinger over haar rechterbil, zijn andere hand neemt de leren riem van tafel. Ze glimlacht.

12 Reacties

Dacht ik eerst aan een wachtkamersetting, gooit die een na laatste zin alles op z’n kop. Leren riem? Een sm-sessie? Of kleedt hij zich na de daad weer aan, waren daardoor de tijdschriften gevallen? Nee, dat rijmt niet met haar verwarming- en tepelgedachte. Zucht, wel spannend.

Dat ‘links’ in het Latijn ‘sinistre’ is weet je ongetwijfeld. Ik ben o.a. linksdenkend en -schrijvend, zou ik dan wel een goed mens kunnen zijn? (Ik heb daarentegen wel blauwe ogen).

Geplaatst op 2 mei 2007 om 01:30

Een SM-sessie, wat ik je brom.

Geplaatst op 2 mei 2007 om 03:31

een dominatrix die graag geslagen wil worden, waar haal je het vandaan! ;) Ik hoop wel dat hij haar knietjes spaart….

Geplaatst op 2 mei 2007 om 17:42

*fioew*

Geplaatst op 2 mei 2007 om 20:32

De goede kant moet pijn lijden omdat de slechte kant niet braaf symmetrisch wil wezen? Of is het gewoon omdat ze die tijdschriften van de tafel heeft laten vallen? Of eigenlijk omdat ze misschien op het eerste gezicht perfect lijkt, maar het in feite lang niet is.
Mooi kil sfeertje.

Geplaatst op 2 mei 2007 om 20:47

Mooi geschreven. Niet alledaags logonderwerp door Wenzsausje overgoten.
Ik sluit me bij Erwin aan: *fioew*.

Geplaatst op 2 mei 2007 om 22:14

Benieuwd waar ze zo dadelijk aan denkt als hij haar vastgebonden heeft en de tijdschriften van de tafel af heeft laten vallen.

Geplaatst op 2 mei 2007 om 22:34

Zonder moeite is nooit leuk. De logs schijnen moeiteloos uit je mouwen vandaan te rollen. Dat is een gave. Overgave gaat nooit zonder moeite. Laat de verwarming maar uit.

Ook goed: links het kwaad en de rechterbil.

Geplaatst op 3 mei 2007 om 00:46

Nee Eep, geen wachtkamer. :D Ze wacht wel. Eindelijk eens. Waar ze normaal nooit moeite hoefde te doen, doet ze dat nu wel. Ironisch genoeg door te wachten. Onder andere.

Links – sinistre. Sinister is een mooi woord, qua letters en klank.

Ja Jackie*, eigenlijk is het dat precies ja, alleen had ik het zelf nog niet zo bekeken. :D Maar waar zij normaliter de macht heeft, geeft ze hem nu weg, dus ja: dominatrix is eigenlijk wel op z’n plaats. :)

JOH, min of meer. Ze is het zat de perfectie zelve te zijn en geen vinger uit te hoeven steken. Ze zoekt het andere uiterste, om ook eens te moeten werken voor haar genot. ;)

Ja Sem. :) (Scherp ook, je laatste zin. Zoals zo vaak ontgaat je weinig.) En inderdaad, ik had verwacht minder te loggen nu, maar om een of andere reden zet alle stress, geregel en gedoe me aan om verhalen te schrijven. Een soort uitlaatklep, blijkbaar.

De meesten van jullie voelen de strekking van dit logje wel aan, dat er ergens een tegenstelling zit. Het verhaal is heel ‘vaag’ gehouden, dus ik wist niet of jullie het eruit zouden halen. Blijkbaar voor een groot deel toch wel. Dat is mooi. :)

Geplaatst op 3 mei 2007 om 08:00

mooi verhaal. De kunst van het verleiden in een daaglijks situatie. Ze weet welk gebaartje wat losmaakt bij haar toeschouwer. Ze speelt er mee, ze geeft zeker niet de macht weg. Bewust van haar acties incasseert het het gevolg.
“ze glimlacht”, ze heeft gewonnen.

Geplaatst op 3 mei 2007 om 14:08

*Gob kijkt verontrust in de spiegel*
Links zit het kwaad???

Maar even over het verhaal: er schuilt wel wat SM in ;)

Geplaatst op 3 mei 2007 om 14:39

Het schuilt er niet in Gob, het draait er zelfs om.

Sonja, klopt, zij blijft de macht houden al geeft ze hem tegelijkertijd weg. :)

Geplaatst op 3 mei 2007 om 15:50