*Liggend op mijn graf

Niemand leeft in de overtuiging doorsnee te zijn, volgens eigen zeggen bevinden we ons allemaal in de uiterste marges van de statistieken. Zelfs de in mij opwellende neiging om dit te beschrijven getuigt van bovenstaande, en dat kan niet anders dan jeuken: diepgewortelde irritatie. Zelfoverschatting, het ultieme overlevingsmechanisme – het opperste masochisme. Gedoemd tot ontgoocheling ploeteren we door. Oogkleppen omlijsten onze tunnelvisie, stoïcijns stampen we onze eigen voortuin plat. En maar schreeuwen dat de planten niet willen dit jaar, de regen het af laat weten en de hond van de buren de wortels steeds uitgraaft. Lachwekkend triest, onomkeerbaar nodig om iedere ochtend opnieuw op te staan.

Zelfs wanneer we de hand in eigen boezem steken is dat niet meer dan een gebaar, een manier om de ander te overtuigen van onze bescheidenheid. Onszelf te overtuigen van onze bescheidenheid. De stelregel je eigen lot in handen te hebben, leeft vooral onder de winnaars. Zelfkennis heeft de penetrante geur van onbenulligheid. En soms zijn daar dan tranen, waar men een glimlach verwacht. En dan schrikken we en vragen we ons af waar ons ik huist, en waarom het een eigen leven lijkt te leiden ondanks onszelf. Hoe dieper we wroeten, hoe oneindig veel meer modder er blijkt te zitten. Bodemloze eigenliefde. Ik vermaak me stierlijk. Het is nooit genoeg, het is altijd teveel, het is nooit zoals de postkaart deed vermoeden. Al heeft men gelijk, men zit ernaast. Altijd. We leven in 3D, er is steeds weer een andere invalshoek te vinden. Te verliezen.

Dit is mijn hand. Dit is mijn boezem. Dit zijn mijn tranen. Ik heb altijd gelijk. Ik zit er soms naast, maar daar leer ik van. Mijn mond te houden. Ik beweeg mij tussen al die anderen die op hun beurt het gelijk meezeulen, waar ze ook gaan. We zijn met z’n allen onverwoestbaar kortzichtig. Een warme zoutzuurregen op je huid, een gezellig ogen uitkrabben tijdens de lunch. Bescheidenheid siert de mens niet, het siert de maatschappij. Geen andere manier dan deze, om allemaal tegelijk door die ene deur te kunnen. De hand is het wapen, de boezem het slagveld, de tranen de voeding. Werkelijk pretentieloos is jezelf de ruimte geven niets te zijn, te zien dat de roze legging van je buurvrouw net zo onbelangrijk is als je eigen hippe capribroek, te voelen dat alle kennis die je bezit, vergaard is door andermans woorden, te weten dat de tuin der waarheid uit onkruid bestaat, je talenten en capaciteiten evenveel waard zijn als het vermogen je neus op te halen.

En wanneer je tijdens dat kortstondige moment van niets-zijn in de spiegel kijkt zie je dat je lelijk bent. Oerlelijk. Zo kan het nooit bedoeld zijn. De eerste levensvorm op aarde kan nooit zoiets als streven hebben gehad, de laatste levensvorm zal nooit hierop willen lijken. Wij zijn onszelf voorbij gestreefd in al onze haast subliem te zijn. ‘Zij nodigt mij nooit uit op haar feestje, dus mag ze ook niet op het mijne komen.’ 13,7 miljard jaar na de oerknal, en dit is wat we ervan gemaakt hebben. Hysterisch lachen schiet nog tekort: het is een hopeloze tocht van mismaakten en verliezers, verkleed als wijzen, niet meer in staat enige nietigheid te voelen, niet meer in staat het grote weinigzeggende geheel te zien. Vanaf het moment dat we geboren worden liggen we te kraaien op ons graf, onszelf bewierokend. Tot we een verdieping zakken en doorhebben dat we onszelf belachelijk hebben gemaakt. Maar het kan niet anders: dit is ons levensdoel geworden. Bestaan. En vooral: laten weten dat je bestaat, en geloven dat je bestaat. Dat je de moeite waard bent te bestaan. En daar geen twijfel over laten bestaan.

30 Reacties

“Ik ben een God in ‘t diepst van mijn gedachten,
En zit in ‘t binnenst van mijn ziel ten troon …”
Willem Kloos schreef het al en ik moet toegeven dat ik er mezelf soms ook op betrap, al vind ik dat lang niet altijd een onaangename gedachte. Soms wel.
Off Topic: Bedankt voor de link. Ik heb je met plezier aan mijn blogroll toegevoegd.

Geplaatst op 29 april 2007 om 18:22

(offtopic: S.C. voel je niet verplicht mij dan ook te linken hoor. Ik link wie ik graag lees, omdat dat makkelijk is, ongeacht of ik daar ook gelinkt sta, en andersom. Ik doe niet aan beleefdheidslinken. :))

Geplaatst op 29 april 2007 om 18:25

Ik ben blij dat jij bestaat… Ik reageer later uitgebreider, dinsdag? voor nu, enjoy your evening…

ps, ik ben ook blij dat ik besta :P

Geplaatst op 29 april 2007 om 19:19
Jackie*

@Wenz: vrouw naar mijn hart! Fijn dat je dit memoreert, ik houd ook niet “van voor wat hoort wat-gelink”

Geplaatst op 29 april 2007 om 21:09
Jackie*

poeh, een filosoof in de dop, en wat voor een! Wat een geweldig stuk Wenz! Je laat me paf staan, niet dat ik er niet inhoudelijk op in zou willen gaan, graag zelfs. Echter het sluit zo aan bij mijn idee hoe onbelangrijk wij zijn, slechts een schakel in een allesomvattend bestaan. We zijn net zo belangrijk als we zelf willen geloven. Zoniet, dan is de strop de enige uitweg. Ik ga echter wel positief om met wat je schrijft terwijl het eigenlijk schrijnend is wat je neerzet.

Geplaatst op 29 april 2007 om 21:20

Indrukwekkend Wenz.. flink pessimistisch van aard, dat wel, maar wel reëel.
Door je eerste zin moest ik meteen denken aan de zelfkennis special in Psychologie Magazine; interessant hoe goed we ons voor de gek kunnen houden, zonder dit echt door te hebben. Alles voor het ego blijkbaar.

Hulde voor dit logje dat ik nog wel een paar keer goed dien te lezen alvorens hem helemaal te begrijpen. ;) :)

Geplaatst op 29 april 2007 om 23:12

Oef, dat ik dit nou net na zo’n weekend waarin ik goed merkte dat ik besta moet lezen.
Maar hoe waar. Gelukkig hebben we Koninginnedag nog.
*Gaat aangeslagen naar bed en hangt een doek voor de spiegel.*

Geplaatst op 29 april 2007 om 23:49
Jackie*

goedemorgen prinses, uitgeslapen?

Geplaatst op 30 april 2007 om 09:02

Hahaha Jackie*. :D Uitgeslapen niet, wakker wel. Actief bezig zelfs al bijna 2 uur! (Ik ben een vroege vogel van nature.) Jij nog over strakke negers gedroomd? ;) :D

Geplaatst op 30 april 2007 om 09:32

BFD, wanneer je tijd hebt lees ik je gedachten erover wel. :) Hahahaa, je bent blij dat je bestaat. :D Nou vooruit, dan ben ik ook blij dat ik besta. Al was de wereld prima af geweest zonder mijn bestaan hoor. :)

Jackie*, we moeten er ook wel positief mee om gaan, hoe schrijnend het ook is, willen we nog kunnen glimlachen. :) Toch fijn te horen dat jij ons net zo onbelangrijk vindt. :D Tegenwoordig hoor ik steeds vaker dat de mens denkt daadwerkelijk verheven boven de rest van het leven te zijn, en dat wetenschap het meest fantastische op aard is. Pff.

Jos, ja inderdaad. Alles voor het ego.

Hahahahahaha Eep! De doek alweer weggehaald? Maarre, je had een erg bestaand weekend? In positieve of negatieve zin? Trouwens, wanneer er bij Molukkers iemand overleden is, dekken ze de spiegels ook af, zodat de geest van de overleden persoon daar niet in kan blijven hangen. Bijzonder wel, ik houd wel van dit soort rituelen.

Geplaatst op 30 april 2007 om 09:44

Ik denk dat de Narcissus van vandaag zichzelf vooral via de televisie bekijkt. De tuin der waarheid die uit onkruid bestaat :-D Mismaakten en verliezers verkleed als wijzen :-D Ben je een beetje boos?

Geplaatst op 30 april 2007 om 10:20

En gelijk heb je, kijk maar eens naar bloggers, (en ja ook mezelf), een beetje succes en we wanen ons de volgende W.F. Hermans

Geplaatst op 30 april 2007 om 10:30

Haha Fausto, die vraag krijg ik in real life ook vaak naar mijn hoofd geslingerd. :D “Ben je boos?”

Nee.

Ik ben niet boos. Ik ben snel enthousiast, ik ben graag stellig, ik houd af en toe van overdrijven en kort door de bocht zijn om iets duidelijk te maken. Ok, ik ben ook opvliegend, maar nee, meestal ben ik niet boos, zoals ook nu. Ik ben overtuigd van wat ik zeg, en ik ga er tegelijkertijd vanuit dat iedereen de nuances zelf wel kan verzinnen. Ik houd niet van mensen die altijd de middenweg willen benadrukken, die altijd ‘ja maar zus en zo en van de andere kant dit en dat en tja eigenlijk’ bleuh. Neem toch af en toe stelling! Men is slim genoeg te weten dat het nooit zwart-wit is, het klinkt gewoon een stuk lekkerder zo nu en dan. :)

Als ik op een drukke zaterdagmiddag over de mensen struikel in de stad sis ik ook tegen degene die bij me is dat kinderwagens op zaterdag verboden zouden moeten worden en dat mensen die op zaterdagmiddag per se moeten gaan shoppen, zonder twijfel mensen zonder leven zijn. Ja. Dat is kort door de bocht. Maar wel lekker. En lachwekkend, vooral. Ik weet ook wel dat ik daar zelf ook tussen loop namelijk. En dat mensen ooit de stad in moeten, dus waarom niet op zaterdag. Maar die nuances, die zijn logisch. Die ga ik niet benoemen.

Overigens, nu dwaal ik even af, bedenk ik me nu dat vooral de mannen altijd vragen of ik boos ben wanneer ik gewoon voor mijn gevoel begeisterd praat. Nu vraag ik me opeens af of dat iets te maken kan hebben met het feit dat vrouwen in meer intonaties praten dan mannen kunnen onderscheiden. Hm. Ik ga er eens een studie van maken. :D

Ja Stien, klopt helemaal. Net zoals iedere zondagdagmiddagvoetballer denkt het beter te kunnen dan de gemiddelde speler bij Ajax, en iedere huismuzikant denkt door te kunnen breken met zijn nummers. Dat is mens eigen. Maar laten we dat vooral niet vergeten. Het is een trekje van de geest om vooruit te komen, geen waarheid. :)

Geplaatst op 30 april 2007 om 10:59

-Weet je Wenz, er is mij een paar keer gevraagd of ik weet waarom ik leef en waarvoor ik leef.
Ik leef, om een (goed of slecht) voorbeeld te zijn voor andere mensen.
Andere mensen kunnen van mij leren hoe ze wel of niet moeten leven.
Maar ik leer ook van andere mensen.
Ook ik kan van andere mensen leren hoe je goed of slecht leven kan.
Het zogenaamde spiegel kijken.
Ik denk werkelijk dat ik de moeite waard ben om te leven.
Er zijn in de loop der jaren heel wat hebbelijke en onhebbelijke dingen in en uit mijn leven gekomen en gegaan.
Als een ander een onhebbelijkheid heeft die mij niet aanstaat, kijk ik eerst naar mijzelf om vast te stellen waarom ik dat zo vreselijk vind.
Ik hoop werkelijk, dat als ik eens kom te sterven, er mensen zijn die zeggen, ik heb van haar geleerd.
Evenzo heb ik heel veel van andere mensen geleerd.

Geplaatst op 30 april 2007 om 11:07

Ik lig ook graag op mijn graf en denk na over hoe mijn leven geweest is. De dood is mijn beste vriend en helpt me de dingen in proporties te zien.

Geplaatst op 30 april 2007 om 13:57

Ach ja, alles is zo betrekkelijk. Soms is het goed mensen in hun waan te laten, maar vooral in hun waarde.

Geplaatst op 30 april 2007 om 16:03

Ik zit er altijd naast, maar geniet altijd wel van je reacties bij Butterflydancing Marcel.Roze leggings draag ik nooit, maar ik hou van mijn buurman.

Geplaatst op 30 april 2007 om 18:00

Wat een diepgang tref ik ineens aan tussen al het luchtige geneuzel in web-logland. Mooi beschreven!

Geplaatst op 1 mei 2007 om 04:23
Jackie*

middag Wenz! mag het ook een wit uitgeslagen magnum zijn?

Geplaatst op 1 mei 2007 om 13:31

Niemand leeft in de overtuiging doorsnee te zijn, volgens eigen zeggen bevinden we ons allemaal in de uiterste marges van de statistieken. Onterecht, een absoluut misplaatste gedachte. Ruim negenennegentig procent van de mensen is doorsnee, al zal deze grote groep het nooit toegeven. Tunnelvisie, voor jezelf goed proberen te praten wat je eigenlijk ontkent, dat je doorsnee bent.

Vraag maar rond, hoe veel mensen zijn gisteren of naar een braderie of een andere koninginnedag gerelateerde activiteit geweest. In de massa elkaar als kuddedieren volgen. Yeah right, niet doorsnee.

Het leven, gezinnetje, dat als levensdoel. Het nemen van kinderen om aan de verwachting van de omgeving te voldoen en/of voor het eigen ego. Weer het kuddedier, meelopen in de massa, niet om uniek te zijn, maar identiek.

De mens is triest. Succes wordt toegekend aan de personen die werk als leven zien, de status verkrijgen door te werken, werken en nog eens werken. Het gezin vervreemd, dromen zoals reizen, sporten of andere bezigheden krijgen geen kans. Een wereld salaris, mega huis, dure bak onder het achterwerk om de leegte te verhullen. De leegte van het echte bestaan, het leven.

Wie durft zijn/haar eigen legende te leven, daar voor te gaan? Wie durft de keuze te maken, voor het andere, het avontuur. Uit de patronen te springen en eigenlijk echt zichzelf ontdekken en zijn, als wezen?

We leven in een beschaving, zogenaamd een beschaafd leven. Allemaal opgedrongen gewoonten, patronen, angsten. Maar leven we echt? Of leven we alleen onze angst? Werken voor een oude dag, voor de toekomst van je kinderen… Alles doen om het leven te verlengen, gewenst of ongewenst… Levensverlenging is meestal synoniem voor meer jaren leven in/met pijn/handicap.

Is het beschaafd om vrijheid te beperken? Creativiteit in te dammen? Mensen in patronen te persen? Doorsnee te laten zijn? (al kiest meestal de kudde ook voor een doorsnee leven.)

Veel mensen schikken zich in die rol. Anderen leggen de rollen op, weer anderen onttrekken zich aan deze. Is dat een misdaad, in enkele gevallen wel… Waar is de vrijheid, respect, leven en laten leven. Leven om het leven te voelen, door te proeven en te ervaren?

Het bestaan, ja, ik besta! Dat durf ik te zeggen. Mijn bestaan ontleen ik aan mijn keuzes. Ja, er zitten ‘doorsnee’ activiteiten bij, doorsnee patronen. Tegelijkertijd is en wordt vaak die andere afslag genomen. Juist die ene richting, anders dan de rest van de kuddedieren. Het verlaten van de kudde en nieuwe ervaringen op doen, andere impressies. We leven in 3D.

Wenz, jij bestaat. Daarmee doel ik ook op de kudde. Ook al keer je soms terug, ook gezien het leefgebied. Jij maakt ook keuzes om de kudde te verlaten, te ervaren, het leven te voelen. Het bestaan…

Geplaatst op 1 mei 2007 om 14:43

Wenz bestaat, hierboven wordt het ook gezegd.
Op Epi’s log staat ‘ik schrijf dus ik besta’ ook toepasselijk, ook op jou ;)

maar je leeft voor en met anderen denk ik. Wat is je leven zonder de input van anderen? en het leven van anderen zonder input van jou?

Geplaatst op 1 mei 2007 om 16:33

Wit uitgeslagen magnums? Bah. :P

Ja Annis, herkenbaar. :)

Grinnik, Kimberly, geen roze legging? Je weet niet wat je mist! ;) :P

BFD, de mens is triest, ja. Allemaal opgedrongen gewoonten, patronen, angsten. Ja. Je hebt helemaal gelijk. En tegelijkertijd: jij vind dat jij van de paden afwijkt. Dat is nu precies wat IEDEREEN van zichzelf vindt. :D En dat maakt het zo moeilijk, je weet helemaal niet hoe al die anderen leven, wat ze denken en doen, het gros probeert ook uniek te zijn, de kudde te ontlopen. En zo denkt iedereen niet bij het gros te horen, hoe onmogelijk dat ook is. De paradox. :)

Gob, wat als ik er nooit was geweest? Zou iemand mijn input missen? Ik betwijfel het ten zeerste… Zo mis je ook je derde arm niet, en de persoon die nooit aan je tafel heeft gezeten, en de film die nooit gemaakt is… :)

Geplaatst op 1 mei 2007 om 22:14

Ja ja ja, talenten en capaciteiten evenveel waard dan het vermogen je neus op te halen. En terwijl ik dit comment tik, is het gelukt om mijn plas op te houden. Toch ook best goed?

Van mij mag iedereen zich uniek wanen, zelfs al sta je bij de Zeeman al blatend over het weer met z’n tienen in de uitverkoopbak met roze leggings te graaien.

Zelfspot, daar ontbreekt het aan. Daar moet meer van uitgedeeld worden.
Het ritme 2 uur narcisme, 15 minuten jezelf belachelijk maken, dat lijkt me wel gezond.

Geplaatst op 1 mei 2007 om 22:40

Gob, er staat bij mij niet “Ik schrijf dus ik besta” maar “Ik word gelezen dus ik besta” (tweemaal zelfs, tegen mijn bedoeling). Maar om te worden gelezen moet je eerst schrijven, dus het verschil is miniem.
Er merkte eens iemand op dat als je wordt gelezen je mogelijk ook níet meer kunt bestaan. Om me eruit te kletsen antwoordde ik dat je dan (als je na je dood nog gelezen wordt) nog steeds een beetje leeft.

Geplaatst op 2 mei 2007 om 01:30

Sluit wel aan bij mijn idee dat we niet meer zijn dan welk willekeurig dier op aarde, het enige rottige verschil is dat wij zijn gaan nadenken en dat is dan ook meteen funest. Daarom kunnen we niet anders dan onszelf speciaal vinden, anders denken we ons zo erg snel het graf in ..

Grappig dat ik wel kan zeggen dat ik afwijk van het gemiddelde maar dat ook niets zegt, omdat je toch sreeft naar relatief normaal.

@Butterflydancing: wij zijn ook kuddedieren, alleen overleven we niet. Aangepast aan al dat gedenk is het in kuddes willen leven gewoonweg niet veranderd, de kuddes zijn alleen nogal massaal geworden. Denk ik dan.

Geplaatst op 2 mei 2007 om 03:42

Ghahahahaha Jack! :D :D :D

Haha Epi, je eruit-klets-argument neigt dan weer flink naar onze absurde angst dood te gaan en vergeten te worden. ;)

Ja Cinner, totaal onaangepast wil en vooral kan bijna niemand zijn.

Geplaatst op 2 mei 2007 om 07:53

@ Wenz> nou ik mis toch wel een aantal films die (nog) niet gemaakt zijn ;) .
Maar de vraag is ook niet zozeer ‘kun je iemand missen die er niet is geweest’ maar ‘ik ben er nu eenmaal en wat dan?’ Dit zijn twee losstaande zaken en die moet je ook als losstaand behandelen, en niet alleen omdat het antwoord op die twee zaken elkaar kunnen tegenspreken of zelfs uitsluiten.

En ik denk: ja, je kunt (soms) iemand missen die er niet geweest is.

Geplaatst op 2 mei 2007 om 12:24

Volgens mij mis je zo iemand niet, maar verlang je daar naar. Missen impliceert dat je weet wat je had en dat nu niet meer hebt. Maar ik snap wat je bedoelt hoor Gob. :)

Geplaatst op 2 mei 2007 om 15:35
ko ko

zozo

Geplaatst op 19 februari 2008 om 15:57
dick

gister iemand een mail gestuurd, open eerlijk en wat niet meer een kleinzielige angst blootgelegd, dat het voor een ander haast niet leuk meer is om te horen (schiet de boodschapper?)
en ik kreeg een mailtje terug

het was een gedichtje

uiteraard? van een vrouw

middenin het gezicht van dit mannetje, dat de rottigheid in de psyche (lees zwaar gemaakt kinderangstje) weer eens te lijf ging alsof er een vijand gevonden die met wortel en tak uitgeroeid dient te worden

ik, een pacifist………………goed vermomd,
het is niet goed of het is wel verdomd
jij zet mij niet te kakken
ik zal je pakken

zeg het met bloemen
en laat het rijmen maar zitten

Geplaatst op 21 juni 2008 om 19:24