*Alien

Het is moeilijk om opwinding en hartstocht op te wekken bij diezelfde persoon bij wie je troost en zekerheid zoekt. Intimiteit vraagt namelijk om nabijheid, alles van elkaar weten, samen zijn. Erotiek daarentegen vraagt om afstand. Hoe kun je naar iets verlangen wat je al hebt? Je verlangt toch ook niet naar je rechterbeen?‘ Aldus Perel in een artikel in het tijdschrift Red, de schrijfster van het zoveelste boek over seks en langdurige relaties.

Naast de, in mijn ogen, humoristische laatste regel bespreekt ze wel iets dat min of meer taboe is: geen gebonden mens die aan deze problematiek ontkomt, en toch rept niemand er met een woord over. Ja, lacherig wordt er zo nu en dan een terloopse opmerking over gemaakt. Maar eigenlijk is het een trieste aangelegenheid: na tien jaar dezelfde partner dag in dag uit om je heen te hebben klinkt voor de zoveelste keer seks met diegene hebben even opwindend als stofzuigen, of snipverkouden zijn. Perel geeft onder andere als oorzaak de tendens een perfecte relatie te willen, mede door de hogere emotionele eisen die vrouwen zijn gaan stellen sinds ze niet meer financieel afhankelijk van mannen zijn. Mij lijkt dit (behalve erg stereotyperend) hoogstens de reden waarom men er nu wél artikelen en boeken over schrijft, maar het is een probleem van alle tijden dat tegenwoordig gewoon meer bestaansrecht heeft.

‘Je moet het gewoon spannend houden!’ wordt er vaak geschreeuwd, alsof dat alles duidelijk maakt. Als ik mijn kennissenkring als steekproef voor alle twintigers en dertigers mag gebruiken concludeer ik dat dit ons allemaal zo nu en dan bezighoudt, maar niemand er echt iets zinnigs over vertellen kan of durft. De generatie voor ons volstaat meestal met de opmerking ‘dat voor verliefdheid iets anders in de plaats komt’, en daarmee is de kous af. Voor mijzelf sprekend kan ik toegeven dat seks voor mij waarschijnlijk een veel grotere rol speelt dan voor de gemiddelde vrouw pakweg vijftig jaar geleden. In relaties houdt het mij dan ook bezig: hoe lang blijft de seks aantrekkelijk? Ik geloof niet in geforceerde rollenspellen, of kinky idioterie puur en alleen om ‘het maar spannend te houden’. Ik denk zelfs dat mensen met een ‘hardcore’ seksvoorkeur ook uiteindelijk tegen de sleur zullen aanlopen, niemand ontkomt aan de voorspelbaarheid.

‘Alien hand syndroom’, ik heb er ooit een documentaire over gezien en het is me altijd bijgebleven. Het is een neurologische aandoening. Iemand die hieraan lijdt kan zijn hand gewoon bewegen, zenuwen en spieren zijn intact, maar toch heeft degene het gevoel dat het lichaamsdeel, al is het gewoon onderdeel van zijn lijf, soms een eigen gang gaat, volkomen onafhankelijk van het normale gedrag van de persoon in kwestie. Deze persoon heeft het gevoel geen controle over die bewegingen te hebben. Het gaat hier niet zomaar om een spasme of iets dergelijks, maar om bijvoorbeeld complexe bewegingen zoals het openen van ritsen, het sluiten van deuren of het oprapen van objecten. Natuurlijk is de betreffende hand niet ‘bezeten’ of iets dergelijks maar worden er gewoon verkeerde signalen naar de hersenen gestuurd.

Perel komt met een magere oplossing voor het saaie-seks probleem: fantaseren. En vooral je partner niet vertellen waarover je fantaseert. Natuurlijk moet een mens fantasieën hebben, en natuurlijk moet je niet iedere gedachte met je partner delen (omdat de kans erin zit dat diegene er aanstoot aan neemt of erger nog: denkt dat je al je fantasieën graag realiteit zou zien worden!) maar om nu te stellen dat dit de beste oplossing is? Ik durf het sterk te betwijfelen. In het artikel wordt ook benadrukt dat op de vraag wanneer iemand zijn partner voor het laatst aantrekkelijk gevonden heeft, bijna zonder uitzondering persoonlijke activiteiten werden genoemd. ‘Toen hij op het veld stond te voetballen’ of ‘toen ze in de kroeg stond te dansen’ bijvoorbeeld. Een vriendin vertelde me ooit dat haar vriend vrouwen met hun handen diep in het afwaswater onweerstaanbaar vond. Allemaal bezigheden dus, wanneer de partner zich min of meer afzondert van de ander. (Al kan dat laatste voorbeeld een slinkse zet zijn om de vrouw aan de afwas te krijgen natuurlijk…) Er wordt dan ook aangeraden vooral een eigen leven te behouden, hobby’s of passies, en niet alles samen te doen. Ook dat is niet echt nieuws voor de doorsnee mens.

Natuurlijk moet je je eigenheid behouden, privacy hebben, moeite voor elkaar blijven doen, niet aannemen dat je iemand door en door kent want dat is nooit het geval, attent blijven, tijd vrijmaken voor intimiteit en seks, je realiseren dat het gras misschien kortstondig wel groener kan lijken bij de buurman/-vrouw maar hetzelfde fenomeen na verloop van tijd ook daar zou optreden en accepteren dat tijden veranderen, mensen veranderen, prioriteiten veranderen, relaties veranderen en dus ook de seks verandert. Maar toch. Maar toch. Het vooruitzicht tijdens je duurzame relatie altijd tegen het saaie-seks probleem aan te lopen is niet echt stimulerend… Daarom heb ik nu de ideale oplossing gevonden: alien partner syndroom! Af en toe moeten je hersenen verkeerde verbindingen maken waardoor je overtuigd bent degene naast je in bed nog nooit gezien/gevoeld/gesproken te hebben. Eén blik op de ander en je hormonen gieren weer door je lichaam! Veroveren! Je best doen! De ander ontdekken! Spanning gegarandeerd.
Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik teken ervoor. ;)

53 Reacties

Ik dacht een tijd lang dat het middenstuk, het ‘Alien hand syndroom’, gewoon verkeerd geplaatst was. Je verhaal was ervoor en erna boeiend en kon er geen verband mee leggen. Maar heb aan het einde smakelijk gelachen om je ‘oplossing’. Het is lang geleden dat je me zo op het verkeerde ( of niet aanwezige) been zette.

Geplaatst op 27 maart 2007 om 21:45

Naast mij in bed ligt slechts een kat, een vrouwtje weliswaar, maar laat ik je advies maar niet opvolgen.
Je fantasie gebruiken lijkt mij ook geen echte oplossing. Misschien is het ook een taboe om het toe geven, maar fantaseren gebeurt toch al heel vaak? Blijkbaar zonder geweldige resultaten.
Ik heb nooit een echt langdurige relatie gehad. De problematiek kan ik me wel voorstellen maar ik denk dat ik voor die optie zou gaan vóór je “Maar toch”‘s. Liever een fijne partner en iets mindere seks dan…vul maar in.

Een sort of alienhand kun je trouwens ook krijgen door een tijd op je eigen hand te gaan zitten zodat hij gaat ‘slapen’. En als je die hand daarna gebruikt…Maar dat is meer om saaie soloseks te bestrijden, heb ik van horen zeggen.

Geplaatst op 27 maart 2007 om 21:54

Prachtige oplossing, maar ik wacht toch even de testfase af. Ik wil toch even zien of je behalve je partner niet ook je hele schoolopleiding vergeet, hoe je veters moet strikken en hoe dat ook al weer werkte met zindelijk zijn.

Geplaatst op 27 maart 2007 om 22:08

Goede tip! Ik ga morgen een pak groene schmink inslaan, voor die alien-look :)

Geplaatst op 27 maart 2007 om 22:34

Wellicht ben ik wat dit betreft wat oversimplistisch of zelfs het soort vrouw dat officieel allang is uitgestorven. :P Zo’n vrouw voor wie seks nauwelijks aantrekkingskracht heeft als er geen sprake is van intimiteit in de vorm van geestverwantschap, iemand die hooguit zeer kortstondig een puur erotische affaire heeft – een affaire die in haar ogen voornamelijk onbenullig is omdat het toch niet raakt aan iets van haarzelf, sterker nog, ten diepste doet ze zichzelf ermee tekort omdat ze haar behoefte aan intimiteit negeert (en aangezien het niet de insteek is om met zo iemand iets op te bouwen krijgt de saaiheid in dat geval sowieso geen kans). Juist intimiteit bevat, wanneer je terecht aanneemt je partner nooit volledig te kennen, zoveel uitdagingen en zoveel onontdekt gebied, en wat is er nu aangenamer -op het erotiserende af- dan tijdens de seks te ervaren dat je dichter bij diegene bent dan normaliter het geval is? Dus voor mij vooralsnog geen streven naar verkeerde hersenverbindingen, vrees ik. ;)

Geplaatst op 27 maart 2007 om 22:53

Wakker worden naast iemand die je nog nooit hebt gezien, jij noemt het “alien partner syndroom”….ik vind het wel een heel ingewikkelde uitleg voor “teveel gedronken de vorige avond” ;-))

Dan heb je ook nog de Babushka-variant van Kate Bush. Het liedje over een vrouw die zich vermomde om haar man opnieuw te verleiden.

“Uncanny how she, Reminds him of his little lady, Capacity to give him all he needs,
Just like his wife before she freezed on him, Just like his wife when she was beautiful, He shouted out, I’m all yours, Babushka, Babushka, Babushka-yaya”

Maar ja, dat werkt maar van één kant…

Geplaatst op 27 maart 2007 om 23:14

Is je alien partner syndroom niet te linken met “het spannend houden!”? Zoals in de films/series (tjah…): je partner opnieuw verleiden op café of in de discotheek of wie weet wel in de bib. En misschien draait het wel op een one-night stand uit, die voor één keer geen taboe draagt maar gewoon heerlijk spannend is.

Afin, ik heb het ook maar van horen zeggen. Onze relatie is dan ook nog geen tien jaar oud. Serieus: het houdt mij ook bezig. Maar dan eerder in de zin: hoe maak je het onderscheid tussen gewoon groener gras en een verstandige beslissing?

Geplaatst op 27 maart 2007 om 23:54

“Natuurlijk moet je je eigenheid behouden, privacy hebben, moeite voor elkaar blijven doen, niet aannemen dat je iemand door en door kent want dat is nooit het geval, attent blijven, tijd vrijmaken voor intimiteit en seks, je realiseren dat het gras misschien kortstondig wel groener kan lijken bij de buurman”

hier raak je voor mij de kern.
dank voor deze heldere uiteenzetting.
groet
Jac

Geplaatst op 28 maart 2007 om 00:00

Wat mij laat op de avond alvast te binnen schiet: de manier waarop je je geliefde ‘hebt’ is toch heel anders dan de manier waarop je een been ‘hebt’. Het hebben van de geliefde is immers afhankelijk van de mate waarin hij of zij bereid is van jou te zijn. Voor zover ik weet speelt die bereidheid bij het hebben van ledematen niet zo’n grote rol…

Geplaatst op 28 maart 2007 om 00:01

Tja ehr .. Op zich bekend en ik heb het me ook wel eens afgevraagd hoe sleur te doorbreken en of er ooit grotere sleur komt. Aan de andere kant verlang ik ook gewoon simpelweg naar de heerlijkheid van sex en dan is het handig dat je een partner in de buurt hebt net als het handig is een rechterbeen te hebben als je gek bent op steppen (zit niet zo best in de vergelijkingen vannacht, het is me vergeven hahaha). Heeft het voordelen dat je elkaar goed kent dus ook de triggers om te prikkelen, de fijne plekjes, de handige standjes, het zelden teleurgesteld naar huis gaan omdat hij niet bleek te kunnen zoenen of nog nooit van een clitoris gehoord had. Toegegeven, door dat goed kennen kan daar de sleur juist toeslaan maar than again zijn er vaak weer periodes dat je minder sex hebt, dat je van plekjes en standjes veranderd omdat wisseling weer fijn is en dan komt het wel weer goed. Hoop ik tenminste maar, wij zitten zondag aan de zes jaar :)

Gevaarlijker vind ik de sleur die in de rest doorbreekt waardoor je aan sex soms niet eens toekomt. Want je doet heel veel vaak hetzelfde, soms zelfs dagelijks. Maar dat schijnt een ferme ADHD tik te zijn ;)

Geplaatst op 28 maart 2007 om 03:48

Maar er zijn toch zoveel variaties die je kunt uitleven, zodat de sex niet langdradig en weer spannend word.
Bijvooorbeeld:
Op een parkeerplaats in de auto.
In de tuin, of balkon bij natuurlijk mooi weer.
Bij een wandeling in het bos.
In een swinger club.
Op een terrasje gaan zitten, ieder aan een andere tafel en net doen of je elkaar niet kent, dan hevig gaan flirten.
Doen alsof de man een inbreker is.
Allemaal heel spannend.
Er zijn zoveel dingen die je samen kunt doen, maar het enigste belangrijke is, erover praten wat je wel eens zou willen beleven en het dan uitvoeren.
Bij ons is het nooit langdradig geweest in de 35 jaar die we getrouwd zijn.

Geplaatst op 28 maart 2007 om 07:53

Hey Wenz, dat is wel gemakkelijk zeg, we nemen even een syndroom tot ons en zijn ineens van alle problemen af… Wel handig, maar….

Een ieder is anders, heeft een andere insteek, andere gevoelens. Voor een ieder zijn er ook andere oplossingen. Al denk ik bij fantaseren, kom op, dat is zo’n doorsnee niets oplossende gedachte… Ok, wellicht werkt het bij sommigen.

Ik ben het er mee eens dat intimiteit vraagt om nabijheid, alles van elkaar weten, samen zijn. Vanuit de intimiteit kan je ook heerlijke vrijpartijen ervaren. Intiem, intens, samen één zijn. Dit is één manier van erotiek ervaren. De ander vraagt zeker om afstand. Waarom is anders “goedmaak” sex na een ruzie voor velen de beste.. Afstand… Toch denk ik dat je het kunt combineren. Daarbij teken ik aan dat ik niet noodzakelijk in een monogame relatie geloof. Wel op het gebied van de intimiteit, niet op het gebied van de erotiek.

Een mens blijft altijd nieuwsgierig naar anderen, fantaseren, een (on)bewust verlangen. Hoe sterker wordt getracht deze te negeren, hoe meer deze een wig kan drijven in de “intieme” relatie. Waarom niet toegeven aan?? Het kan de erotiek op veel vlakken ten goede komen. Spanning, variatie, fantasie, inspiratie. Echter moeten beide wel zeker zijn van zichzelf en de relatie….

Een mooi voorbeeld in andere zin staat op: http://maartjes.punt.nl/index.php?r=1&id=349916&tbl_archief=0#349916 Hoe aantrekkingskracht geweldig kan zijn, maar waar intimiteit, samensmelten de overhand neemt de unieke persoonlijkheid/elementen verdwijnen…

Weer zo’n heerlijk onderwerp waar je tot in de kleine uurtjes onder het genot van een wijntje kunt bomen!!

Geplaatst op 28 maart 2007 om 11:33

Aaaah…een Alien in bed!

Maar zonder gekheid…het blijft een intrigerend onderwerp…

Geplaatst op 28 maart 2007 om 12:29

buiten dat Alien een goede film is en geheel niet het onderwerp van je stukje, stip je idd een belangrijk onderwerk aan.

Veel mensen, tenminste als je de tv mag geloven, houden zich ermee bezig. Je oplossig is erg grappig en sluit ook wel aan bij wat de schrijfster zegt (zij wat extremer en dat jezelf moet ‘overtuigen’ / een rol moet spelen. Denk je niet?

Maar, waarom schrijf je geen boekje over eh onderwerp? :)

Geplaatst op 28 maart 2007 om 15:00

(Weet toch zeker dat ik al had gereageerd, maar engin, ging iets mis kennelijk.) De media schenkt aal jaren aadacht aan het thema en volgen er allerlei tip en trucs. Maar werkelijk warme belangstelling voor elkaar houden, elkaar kunnen láten ipv altijd maar te willen, niet zo verwachten, dan is volgens mij/ons hetmeest natuurlijke en dan gaat er weinig verloren.

Geplaatst op 28 maart 2007 om 16:04

(Marius en Gob, een bescheiden verzoek aan jullie: probeer eens de rust te nemen om je reactie nog eenmaal over te lezen alvorens op plaatsen te drukken? Die snelheidsfouten zijn niet echt nodig mijns inziens. Niet vervelend bedoeld, maar het staat beter: het is toch een stukje ‘jij’ dat je achterlaat op ieder log.)

Hahaha Fride, je niet aanwezige been! :P

Ieuw Eep! Hahaha. Beetje triest wel, op je eigen hand te moeten gaan zitten… ik zou zeggen ga dan naar de hoeren, als je afwisseling zoekt. :D Precies, fantaseren doet men toch al, en lijkt geen zoden aan de dijk te zetten.

Ghahahahahahahahaahaa JOH! Het is alien PARTNER syndroom, niet een algeheel aliengevoel hoor, ik hoop dat die zindelijkheid dan gewoon blijft. :P In de tweede ronde van de testfases reken ik op je hoor. :D

Velen van jullie hebben het over intimiteit, en dat seks dan veel fijner is. Dat is natuurlijk zo, de doorsnee onenightstand is veelal verwaarloosbaar omdat je elkaar totaal niet kent of aanvoelt of wat dan ook, en je je niet verbonden voelt. Maar toch blijken mensen na tig jaren diezelfde intimiteit toch echt in sleur te vervallen, en over die periode had ik het hierboven.

Miekes aanpak blijkt te werken, voor haar in ieder geval, misschien goede tips voor de rest dus? :) Al heb jij het toch ook over ‘doen alsof die ander iemand anders is dan je vaste partner’ op subtiele manieren. Dat wijst er dan toch weer op dat dat nodig lijkt, enige afstand nemen om elkaar weer spannend te vinden.

Zo ook BFD, jij hebt het zelfs over letterlijk nieuw vlees in de kuip. Enerzijds is het aanlokkelijk dat te willen, anderzijds kleven er bar veel potentiële problemen aan: verliefd denken te zijn op die derde persoon, jaloezie, minderwaardigheid, afstand die verder gaat dan het bed, enz. Natuurlijk: als je relatie rotsvast is en je er beiden precies hetzelfde in staat kan dit zeker, maar vaak blijkt dat verlangen toch van één van beiden te komen en gaat de ander erin mee, wat veelal tot opgekropte frustraties leidt na verloop van tijd. Gevaarlijk dus, voor het gros van de relaties.

Geplaatst op 28 maart 2007 om 16:38

Ja Sanderijn, daar heb ik me ook al vaak mee bezig gehouden, dat veel mensen na een jaar of wat bij dezelfde partner opeens hevig verliefd worden of denken te worden op een ander. Dat groener-gras syndroom ja. Ik denk dat de enige oplossing is om eerlijk naar je relatie te kijken: zou ik, als die derde persoon niet bestond, ook bij mijn huidige partner weg willen? Zo ja: dan is je relatie niet goed en moet je weg gaan of het proberen te verbeteren, zo nee: dan reageer je dus impulsief op die derde persoon. Zoiets?

Dae, je hebt een punt natuurlijk. (Al kunnen rechterbenen ook tegenwerken door kapotte knieën e.d. waardoor je ook het gevoel krijgt je been terug te willen zoals het was, maar dat is meer een ouderdomsdiscussie die ik hier zal vermijden. :))Toch hebben mensen denk ik vaak het gevoel dat de partner onvoorwaardelijk van hen is, het komt niet in ze op dat die ander begeerd kan worden door een nieuw persoon of andersom. Pas wanneer er opeens zo’n situatie ontstaat gaan ze zich weer moeite doen voor de partner, en begrijpen dat het eigenlijk zo logisch niet is dat iemand bij je is, dat je daarvoor je best moet blijven doen.

Prachtvergelijking Cinner! :P Hahahaha. Klopt, een relatie gaat sowieso in fases, golfbewegingen, enz. Maar juist wanneer je in een downfase zit loert het gevaar van het groener gras. En die fases kun je niet forceren, ze sneller over laten gaan, en dat is nu juist de moeilijkheid vind ik. Zondag 6 jaar? Alvast gefeliciteerd! :) :) :)

Gob, omdat ik totaal niet gemotiveerd ben hier een boekje over te schrijven. :P :D

Marius, klopt: elkaar zo compleet mogelijk zichzelf laten zijn is sowieso een vruchtbaar streven, en ook de enige manier om een relatie echt volwaardig en goed te houden denk ik. Wanneer de een of allebei zich laten ondersneeuwen of volledig aanpassen dan vervaagt de reden waarom je elkaar ooit leuk vond zonder twijfel. Maar is het genoeg om nooit af en toe in een sleur te raken?

Nathan, hahaha, uhm, ik geloof niet dat ik dat bedoelde met mijn logje, maar ik kan me vergissen. :P

Geplaatst op 28 maart 2007 om 16:49

Ik noem het inderdaad als optie ja. Gevaarlijk ja, maar is het minder gevaarlijk dan niets doen? Wanneer het niet nodig dan absoluut niet hoor. Het is alleen iets wat de relatie uit het slop kan helpen met de nodige risico’s…

Daarnaast heb ik een bepaalde overtuiging.. Alles is tijdelijk. Op de totale tijdsas ook ons bestaan. Binnen ons bestaan is het leven en alles in het tijdelijk, woon en verblijfplaatsen, mensen in ons leven, werk, liefdes, etc. Met de wetenschap van die tijdelijkheid (en nieuwe kennismakingen, liefdes, woonplaatsen, etc.) valt beter te leven dan een angst dat iets ophoudt. Angst is altijd een slechte raadgever.

Oh ja, iets heel anders, moest denken aan een nummer: “fell in love with an alien”

Geplaatst op 28 maart 2007 om 17:20

Hahaha ja toepasselijk nummer. Ik ken het, zit nu te denken van wie. Ik vrees van die kwelerige huppelepup familie? Die allemaal zingen, ongeacht of ze dat kunnen of niet? Moet ik me schamen dat ik dat nummer nog ken ook? :D

Hm, ik denk dat het echt moeilijk is om dat te gebruiken om je relatie uit het slop te halen. Denk dat dat averechts werkt, dat het alleen werkt als je relatie perfect goed is en je dán zo’n uitdaging samen aangaat. Maar juist wanneer het slecht gaat? Ik denk echt dat dat heel erg moeilijk is.

Alles is tijdelijk. Dat klopt. Niets duurt voor altijd en niets is statisch. Maar om daarom bang te zijn dat iets ophoudt? Ik weet dat alles eindigt, maar vind dat geen reden om daarom alles ook als vluchtig te beschouwen. Wanneer ik in het leven zou staan met een ‘ach, het houdt toch weer op’houding denk ik dat ik een hoop zou mislopen. Ergens voor gaan staat los van de duur van datgene, weten dat iets eindigen kan moet de drive om er alles uit te halen wat er in zit niet in de weg staan.

Geplaatst op 28 maart 2007 om 18:07

Op de Nederlandstalige pagina’s van miss Perel lees ik: “In onze huidige maatschappij zijn de belangrijkste waarden die we nastreven in een relatie: gelijkwaardigheid, vertrouwen en eerlijkheid. Deze waarden zijn echter dodelijk voor een opwindend seksleven…”. Een wonderlijke vaststelling; het komt mij voor dat een volwaardig seksleven zonder deze kenmerken nauwelijks kan bestaan. Nu blijkt ook dat dit idee niet des Perels is; zij immers: “…toont aan dat intimiteit en erotiek goed samen kunnen gaan in een sterke relatie.”

Misschien hebben we wel te maken met een nogal consumentistisch idee van seks, wanneer beweerd wordt dat seks in een relatie die langer duurt dan zeg een jaar niks meer voor kan stellen omdat het avontuur eraf is. Ik wil iets nieuws en ik wil het nu.
In een omgeving waarin je voortdurend de vraag gesteld wordt of je er wel voor zorgt dat je krijgt waarop je recht hebt (wij hebben immers recht op maximale behoeftenbevrediging; “ik ben toch niet gek!”) is het lastig voor ogen te houden dat sommige zaken, seks bijvoorbeeld, slechts kunnen bestaan in relatie tot de ander.

Natuurlijk kan een relatie na verloop van tijd in brak water belanden. Dan zal ook de seks er niet florissant bij staan. Maar het is wel van belang oorzaak en gevolg in dat geval niet te verwarren, denk ik. Dus niet: mijn seks is niet goed dus deugt mijn relatie niet, maar: mijn relatie relatie bloed dood en daarom is onze seks een verplicht nummer.

En daarop haakt Perel dan weer in met therapie en boek.

Geplaatst op 28 maart 2007 om 18:52

Inderdaad, ik durfde de artiest ook niet te noemen :P

Dat het moeilijk is ja.. Even voor de duidelijkheid, ik zeg niet dat het mijn voorkeur geniet, wel dat het voor mij een realistische optie zou kunnen zijn. Ik weet van mezelf dat ik niet snel jaloers ben, mocht mijn partner er moeite mee hebben dan kan het al niet.. Dan iets anders bedenken… Het kan werken als verrijking, niet als nood oplossing, vandaar in het eerste stuk ook, liefde, intimiteit, steun en toeverlaat.. Dat moet aanwezig zijn…

De tijdelijkheid.. Voor mezelf sprekend, ik ben nooit bang dat iets ophoudt. Dat alles tijdelijk is betekent voor mij juist dat ik er voor kan en moet gaan, genieten! Tijdelijk kan mijn hele leven lang zijn, maar mijn hele leven kan ook over een maand voorbij zijn. Dus leven, doen, ervaren. Die drive is zeker aanwezig. Hetgeen ik er mee wil zeggen dat doordat ik alles als tijdelijk ervaar ik me vrij gemakkelijk over gebeurtenissen heen kan zetten. Komt inderdaad indirect ook in het profiel terug…

Jij bent vrij belezen, dan ken je ongetwijfeld de zahir van coelho? (ok, vliegveld, vertraging, eerste hoofdstukken gelezen, rest niet) Daar wordt ook over liefde gesproken, sterke liefde, in de band tussen de personen. Hij motiveert hem om te reizen en ontdekken, zo hij haar. Over bevliegingen tussendoor wordt niet gesproken, al weten ze het wel van elkaar. Ze weten ook dat de onderlinge band zo sterk is dat zij echt een stel zijn.. (coelho is moralistisch, en aangezien het boek over jaloezie gaat zal het vast anders aflopen. Het beeld van de eerste hoofdstukken kan werken)…

Leuk die discussie.. Fijne avond ;)

Geplaatst op 28 maart 2007 om 19:03

Dae, wijze woorden. Seks tot produkt verworden, willen hebben waar je recht op denkt te hebben, je hebt gelijk, zoals ik ook al aanhaalde: doordat vrouwen meer eisen stellen dan vroeger verandert het begrip relatie ook. Niet dat ik nu de vrouwen de schuld ga geven maar de maatschappij als geheel is veranderende. Dat consumerende zit er inderdaad wel in. Maar niet bij iedereen, hoop ik toch. Maar los daarvan: is het dan echt zo dat men vroeger niet af en toe kon balen dat de seks zo ongelooflijk saai was? Of maakte dat niets uit, omdat de nadruk er niet op lag, en er andere dingen belangrijker waren?

“Natuurlijk kan een relatie na verloop van tijd in brak water belanden. Dan zal ook de seks er niet florissant bij staan.” -> Geweldige woordkeuze. :D Juweeltje van een zin. :)

BFD, haha ja dus. Zal ik snel de comments aanpassen zodat niemand weet dat wij dat nummer kennen? :P

Je zegt te willen genieten, ervoor te willen gaan, want je zou zomaar morgen dood kunnen zijn. Maar impliceer je daarmee niet juist wat Dae aanhaalt? Dat wanneer het lastig wordt, wanneer de relatie moeilijk wordt, je dan juist weer vertrekt om ergens anders te genieten want hee: morgen kun je dood zijn dus waarom tijd verspillen aan moeilijke dingen?

Heb je ooit aan den lijve ondervonden hoe een open relatie werkt? Je zegt niet jaloers aangelegd te zijn, maar heb je dat ook ooit kunnen staven in zo’n situatie? Of weet je dit alleen doordat je bijvoorbeeld geen probleem ermee hebt als iemand in de kroeg je vriendin probeert te versieren? Dat is van een heel ander kaliber namelijk. En wat als jij niemand zou kunnen vinden om mee ‘vreemd’ te gaan maar je partner aan de lopende band wel? Hoe zou je je dan voelen? Ik vind dit altijd gevaarlijke dingen, je stelt je er iets bepaalds bij voor maar in de praktijk kan het heel anders uitpakken. Of wat als je partner zegt: oeps, ik denk verliefd te zijn op die ander?

Dát boek heb ik nu juist niet gelezen hahahaha. Wel ‘Elf minuten’, over een meisje dat hoer wordt, ook eenzelfde soort thematiek gok ik. Coelho kan soms wijs zijn en soms gewoon voor de hand liggend en inderdaad moralistisch. En idealistisch. Het klinkt mooi, maar kan het ook echt zo bestaan?

Dat is trouwens wel iets wat ik altijd zeg: (weer een nieuwe zijweg, vergeef me hahaha) als mijn partner ooit per ongeluk een keer met iemand zoent in een zatte bui, zeg het me dan niet. Niet doen! Dan maak je meer kapot dan wanneer je niets zou zeggen. Op voorwaarde dat je niets voor die ander voelt. En op voorwaarde dat niemand anders het heeft gezien, en je situaties krijgt waarin vrienden wel op de hoogte zijn van die uitspattingen maar ikzelf niet, dat zou ik me dom voelen. Toch geloof ik tegelijkertijd niet in ‘per ongeluk’ vreemd gaan. Zoenen als je kledderzat bent, ok, maar mensen die kledderzat worden zullen niet snel mijn partner worden. En in bed belanden? Dat doe je niet ‘per ongeluk’. Er is altijd een moment, of tien momenten, waarop je echt wel weet waar je mee bezig bent en er gewoon voor kiest het toch te doen. Maar dit alles weer eens terzijde, we dwalen mijlenver af vrees ik. :D Het blijft moeilijke materie, aantrekkingskracht en intimiteit en seks en relaties.

Haha, fijne avond terug, ik hoor morgen je gedachten hierover wel verder. :)

Geplaatst op 28 maart 2007 om 19:35

Ja. Je moet je schamen dat je dat nummer kent. Het is overigens van The Kelly *KUCH* (wat een rare tekst had dat nummer trouwens).

Wanneer wordt fijn en vertrouwd een sleur en is opwindend en (ver)nieuw(end) gevaarlijk? Ik ga het er vanavond in bed eens met hem over hebben ;-).

Geplaatst op 28 maart 2007 om 22:05

Teleurstelling over hoe je seksleven zich ontwikkelt is vast van alle tijden. ‘t Is alleen jammer dat, nu dingen meer bespreekbaar zijn (of toch lijken?) dan ooit, het ‘ik moet beleven’ het belangrijkste criterium lijkt bij het beoordelen van een relatie.

Geplaatst op 28 maart 2007 om 23:30

Mijn God, wat een lange reacties, ik sla een keertje over (geef mij maar instant gratification).

Geplaatst op 29 maart 2007 om 00:39

@Wenz: zeker, het groener gras syndroom ligt altijd wel op de loer denk ik maar zeker in de mindere periodes. Daar kan verstand weer handig zijn om niet weg te gooien wat je zo dierbaar is. Maar dat is niet altijd makkelijk.

Overigens heb ik een mannelijke neiging sex en liefde nogal gescheiden te houden. Een one night stand is anders dan een vaste partner maar wat je aan vertrouwdheid mist maakt spanning en nieuwigheid ruimschoots goed. (Weet niet of dat andersom ook zo ruimschoots is! :)) En zelfs met mijn partner zit er een scheiding in. Hoewel de schaamte voor wat dan ook ver voorbij is en het vertrouwen er goed in zit bedenk ik onder de sex verder nooit dat ik van hem hou , alleen dat ‘ie een lekker ding is *grinz*

Mijn vorige relatie was een open relatie en dat gaf toen voor ons wat extra spanning. Toen de relatie wat minder werd, werd het gras bij de buren echter wel enorm groen en dat is wel een risico. Bij mijn huidige vriend ben ik te jaloers voor een open relatie, dus dat zegt misschien ook wel wat :)

Dankjewel, wij blij wij zo leuk samen hahahaha

Geplaatst op 29 maart 2007 om 05:21

Hmm, te laat aangepast… Polle had ons door en vindt dat wij ons moeten schamen… En polle met ons, want zij kent het ook :P

De woorden van Dea: Dat wanneer het lastig wordt, wanneer de relatie moeilijk wordt, je dan juist weer vertrekt om ergens anders te genieten want hee: morgen kun je dood zijn dus waarom tijd verspillen aan moeilijke dingen?

Ja en nee. Natuurlijk kan het zijn dat ik ergens snel afscheid van neem omdat ik (te?) snel met de gedachte zit dat het niet zal werken. Terugdenkend zijn er 1-2 dames waarbij ik wellicht te snel ben geweest. De overige, nee, niet te snel. De andere kant is natuurlijk dat mensen ook vaak geneigd zijn te lang vast te houden aan iets. Zeg maar door te gaan in een strijd die al lang geleden is gestreden, of te lang doorspelen in blessure tijd. Dit is mij nog nooit overkomen, maar zal voor velen herkenbaar zijn.

Ik heb het nooit aan den lijve ondervonden nee. Het is alleen iets waar ik vaak over heb nagedacht. Ik las ook de reactie van cinner. Volgens mij werkt een open relatie alleen wanneer je een hele sterke relatie hebt.. Eigenlijk op een zelfde manier dan wat je in een relatie zoekt. Geen opvulling, maar aanvulling.. Al moet je dat niet letterlijk nemen :P *fout*

Elf minuten, toch iets anders. Juist iemand die niet geloofd in liefde en strijd heeft tussen het donker en licht. Eén stuk vond ik geweldig omschreven. In het donker, elkaars lichaam verkennend zonder echt de daad. Intens, intiemer dan intiem. Inderdaad, moralistisch, soms voor de hand liggend. Al zijn sommige basis elementen van het leven zo voordehand liggend en toch doet men anders. Bijv. uit de alchemist, leef je eigen legende….

Of het echt bestaat, in uitzonderlijke situaties wel. Bijv. je legende leven, ben je bekend met Kuki Gallmann? (al dwaal ik daarmee ook een beetje af)

Ik vind dit wel grappig: Dat is trouwens wel iets wat ik altijd zeg: (weer een nieuwe zijweg, vergeef me hahaha) als mijn partner ooit per ongeluk een keer met iemand zoent in een zatte bui, zeg het me dan niet. Niet doen! Dan maak je meer kapot dan wanneer je niets zou zeggen. Op voorwaarde dat je niets voor die ander voelt. En op voorwaarde dat niemand anders het heeft gezien, en je situaties krijgt waarin vrienden wel op de hoogte zijn van die uitspattingen maar ikzelf niet, dat zou ik me dom voelen. Toch geloof ik tegelijkertijd niet in ‘per ongeluk’ vreemd gaan. Zoenen als je kledderzat bent, ok, maar mensen die kledderzat worden zullen niet snel mijn partner worden. En in bed belanden? Dat doe je niet ‘per ongeluk’. Er is altijd een moment, of tien momenten, waarop je echt wel weet waar je mee bezig bent en er gewoon voor kiest het toch te doen.
Op één iets na zijn dit precies mijn woorden. Ik zou het namelijk wel willen weten. Niet via via vernemen, dat schaadt mijn vertrouwen. Zo maar vreemd gaan, nee. Ik zou het niet kunnen, wel aan de andere kant zitten. Dan ben ik vrijgezel en is de ander fout..

Een moeilijke en interessante materie, aantrekkingskracht, liefde, seks en relaties! Een heerlijk gespreksonderwep… Al kan ik me sommige dingen ook amper voorstellen.. (even een afdwaal iets) We zaten een keer tegen 4-en bij een weekendje weg op een bank tegen elkaar te hangen, wat wijntjes op, de laatsten wakker, ogen half dicht. Toen begonnen een man persoon en een vrouw persoon onafhankelijk te vertellen over de ervaringen in parenclubs. Ik en de andere vrouw persoon hingen daar echt met klapperende oren… Zoals ik al zei, beetje afdwalend…

Enjoy your day….. :)

Geplaatst op 29 maart 2007 om 11:09

Haha Polle, tralalalaaa ja dat is ‘em inderdaad. :P Maar jij kent hem ook! (Zoals BFD ook al opmerkt. :P) Samen schamen dus maar. Enne… what was the verdict last night? ;)

Dae, het ‘ik moet beleven’ zit er wel in geramd ja. Maar tegelijkertijd vind ik het wel een goede ontwikkeling dat mensen over seks ‘mogen’ praten, aangeven wat ze willen en niet, zo voorkom je wel wat bijvoorbeeld tig vrouwen een aantal generaties geleden deden: hun hele leven de mond houden en nooit eens fijne seks hebben. Doorslaan is natuurlijk nooit goed, je hebt nergens recht op maar alles moet te opperen zijn. Zoiets.

“Toen de relatie wat minder werd, werd het gras bij de buren echter wel enorm groen…” -> precies, daar zit het probleem vaak Cin. :) Is het echt zo dat je nooit tijdens seks vervuld wordt van een gevoel van houden van? Dat je alleen maar ‘lekker ding’ denkt? Opmerkelijk. Je hebt de ene keer knallende seks en de andere keer lieve seks, wat je daarbij denkt verandert dan ook. En soms heb je toch wel zonder reden dat je vervuld wordt van die ander zo bijzonder lief vinden, door de dag heen ofzo? Dat heb ik dus net zo goed in bed. Maar jij dus nooit? Leg uit! :D

Geplaatst op 29 maart 2007 om 11:56

BFD, natuurlijk weet je vaak dat een relatie geen toekomst meer heeft, en soms gaan mensen dan inderdaad toch door, ofwel uit een soort luiheid ofwel uit een soort onmacht ofzo. Maar wat zijn voor jou dan de redenen het ‘voortijdig’ uit te maken? Dat je achteraf denkt: oh, ik was misschien te snel? Enerzijds kun je altijd wel iets van een relatie maken, anderzijds weet je ook waar de echte no-go gebieden zitten. Dat maakt beslissen vaak moeilijker. Ook vergroei je met elkaar en gewenning is een van de allermoeilijkste dingen om los te laten. Ik ken mensen die baggerrelaties hebben gehad tientallen jaren, simpelweg omdat ze het gewend waren in de loop der tijd.

Maar bijvoorbeeld je ouders, je broers of zussen, die stel je ook nooit in kwestie. Die blijven je familie, ongeacht wat ze doen. Zou je zo niet ook naar een relatie moeten kijken? Dat de ander niet perfect hoeft te zijn?

“Geen opvulling, maar aanvulling” Ghahahahaa. :P

Ja dat ene stuk was mooi hè? Al vond ik dan dat stuk waarin ze elkaar iets geven van elkaar (trein en pen geloof ik?) weer te corny. Maar intimiteit en erotiek ervaren zonder daadwerkelijk seks te hebben is iets moois. Afgewisseld met goede seks natuurlijk, zoals zij in het boek uiteindelijk ook ongeveer hebben, hij in ieder geval wel. :P

Aan de andere kant zitten vind ik ook moeilijk, dan draai ik graag de rollen om en denk hoe hypocriet het is wel ‘de derde’ te willen zijn. Nee, ook al ligt de schuld bij degene die vreemd gaat en ben jij vrijgezel, dan toch houd je iets in stand dat niet kon gebeuren als niemand ‘de derde’ wilde zijn. Vreemdgaan is eigenlijk sowieso een makkelijke weg, een vluchtroute.

Hahaha klapperende oren? Oei. :D Parenclubs… ja, ook daar heb ik een dubbel gevoel over. Ik houd er niet van als seks platter gemaakt wordt dan het is. Dan is voor mij alle gevoel eraf, en dus ook de spanning. Het lijkt dan zo plat, daar wat lichamen tegen elkaar op te zien rijden, de een nog lelijker dan de ander maar dat geheel terzijde. Ik snap dat het idee binnen een relatie spannend kan zijn, en dat je het daarom doet, maar als je het met een volkomen ‘blank mind’ bekijkt kun je er niets erotisch aan vinden.

Interessant maar moeilijk, dit soort overdenkingen. :)

Geplaatst op 29 maart 2007 om 12:07

@Butterfly: LOL Idd als aanvulling kan het prima werken. Het heeft ook nooit problemen gegeven, ook niet toen de relatie na een aantal jaar aan het begin van het einde raakte. Nooit spijt van gekregen dus. Toch zou ik het met mijn huidige partner niet aankunnen denk ik. Terwijl ik de relatie als beter en hechter ervaar of misschien is dat juist meteen de reden. Hij is sowieso jaloers aangelegd en ik tegenwoordig een klein beetje, wat nogal nieuw is voor me.

@Wenz: Eigenlijk zei ik het verkeerd. Toen de relatie slecht werd vond ik niet ineens liefde in mijn affaires en in dat opzicht werd het gras niet groener. Maar de affaires werden wel leuker, spannender, frequenter en van een aanvulling op de relatie werd het een intesieve vrije tijdsbesteding voor mij alleen. Een sexueel leven met mijn partner verdween gewoonweg.

En tja, hoe moet ik dat uitleggen. Ik voel wel eens iets van liefde maar dat kan bij een one nighter net zo goed in een momentopname gebeuren. Het houden van wat ik in dagelijkse dingen soms kan ervaren, ervaar ik simpelweg onder de sex nooit. Sex is dierlijk, intuitief, lekkerrrr. Heel soms ook teder en lief maar bedenken dat ik toch wel erg veel van hem hou nee, dat komt daarvoor en daarna op :) Volgens mij herkennen veel mannen dit ook wel hoewel ze er verstandig aan doen dat niet tegen hun vrouwelijke partners te vertellen :D Of misschien is het toch een merkwaardig iets, weinigen om me heen begrijpen het geloof ik hahahaha Het maakt de liefde er niet minder om en sex gelukkig ook niet ;)

Geplaatst op 29 maart 2007 om 17:52

Ik wilde net vanaf kantoor nog reageren, maar helaas.. Roken is slecht voor de gezondheid! Tenminste, dat is de reden dat ik niet eerder reageerde. Ik heb een stagiair rondhuppelen. Die ging even roken, maar in het proces van wist hij zich te blesseren. Dikke bal op zijn enkel…

Terug naar het onderwerp….

De redenen om het voortijdig uit te maken en denk, oh, te snel.. Een moeilijke, ik denk toch dat er op dat moment iemand anders is die mijn interesse heeft en ik het daarom uitmaak. Vervolgens denk ik dan, hmmm, eigenlijk vond ik haar wel heel erg leuk. Zoals ik me één situatie voor de geest kan halen in ieder geval.

Geen enkele relatie is perfect.. Nee, eigenlijk zeg ik het niet goed. Juist iemands ‘imperfecties’ maken iemand uniek. Daar moet je van kunnen genieten en om kunnen lachen. Ik geloof ook niet in een perfecte relatie, wel in een ideale :P

Toch vind ik dat je een relatie meer in kwestie kunt stellen dan familie. Zonder al te egoïstisch te klinken, je bent ook wel voor jezelf verantwoordelijk, voor je eigen geluk. Mocht een relatie niet werken, dan kies je voor jezelf.

Ik heb daar ooit iets anders mee ervaren. Helemaal verliefd… Eén van de dames die al een relatie had. Het was intens, onze connectie, samenzijn, gedachten, band, etc. Ze zag haar relatie als buik en geest. Overdag de buik, moeder. ‘s Avonds was ze zichzelf. Haar vriend was thuis, had ze geen contact mee (geestelijk, communicatief) en deed dingen in haar wereld. Ik voelde het einde van ons zijn aankomen. Waar zat haar geluk, in die relatie of niet? Ik denk dat zij vroeg of laat voor haar leven kiest. Alleen was de tijd er nog niet rijp voor.

Ja dat ene stuk was geweldig mooi ja! Intimiteit en erotiek ervaren zonder daadwerkelijk seks te hebben is echt ongenaakbaar mooi. Op een bepaalde manier ook veel intiemer. Vreemd. En ja vanzelfsprekend ook goede seks… In dat boek ervaarde zij dat ook soms, maar meestal waren het 11 minuten :P

Wellicht is het hypocriet de derde te zijn. De eerste keer knapte er ook iets in me toen ik in haar bed lag en snel weg moest voor hij thuis was. Ik dacht echt, haar moet ik niet meer, zij zou mij ook zo kunnen bedriegen. Ik nam me ook voor nooit meer iets te doen met iemand die een relatie had. Zoals ik al zei, die andere keer was alles anders. Zij heeft nog steeds een hele speciale plaats in mijn hart. Ik vind het ook niet mijn beste en meest memorabele acties.. Het was wel spannend :P Toch, it happened… En vreemdgaan, ik vind het niet eens een vluchtroute, maak het eerst uit!

Klapperende oren ja. Boeiende verhalen, maar zie me er zelf niet tussen. Ok, vanuit een psychologisch oogpunt vind ik het boeiend om dat geheel eens te observeren. De gedragingen, rollen, etc. En het schouwspel, kan best wat in mij los maken, maar zie mezelf niet deelnemen…. :P Niet in die omgeving.

Zoals ik de eerste keer al schreef, een heerlijk onderwerp onder het genot van een wijntje :)

Enjoy your evening.

Geplaatst op 29 maart 2007 om 19:16

@ cinner… Ik was al met wenz op mijn log een beetje verder gegaan… Dit stukje had er ook betrekking op: Ik geloof best in monogame relaties en dat mensen daarin gelukkig kunnen zijn. Evenzo geloof ik in vrije relaties, dat mensen daarin gelukkig kunnen zijn. Het hangt volledig af van de personen en persoonlijkheden. De onderlinge verhoudingen, etc. Voor mij en mijn persoonlijkheid sprekend denk ik dat beide mogelijk zijn. Zolang er maar eerlijkheid en openheid is. Het is afhankelijk van de persoon waar ik mijn hart aan verlies wat het wordt. Hoe zij in elkaar steekt. Het is dus niet zo dat het een ‘must’ is. Alleen een realistische optie.

Volgens mij is dit redelijk van toepassing bij jou ;)

Geplaatst op 29 maart 2007 om 19:22

Cin, je bijzaak werd dus hoofdzaak. De seks met je eigen partner verdween en alle anderen bleven over. Dat is nu juist wat ik het moeilijkst vind aan die situaties: nieuwe seks is sowieso altijd al spannender dan bekende seks. Wanneer je een open relatie hebt kan dat juist de genadeklap zijn.

Wat die liefde betreft: ik heb met mannen het bed gedeeld die absoluut overvallen werden door een aanval van (soms bijna kleffe) liefde tijdens de seks. :D Het vreemde is dat je dat gevoel bijna nooit tegelijkertijd hebt. Haha, oh ironie. Maar goed, ik denk dus niet dat dat iets typisch mannelijks is, al is het natuurlijk wel zo dat wanneer ze klaarkomen ze echt alleen maar met seks bezig zijn. :D Maar dat is bij vrouwen net zo goed. Bij de buren kan een bom inslaan, jou boeit het niet, vijftien seconden lang! :P
Wel grappig eigenlijk, ik zeg altijd dat ik niet van lieve seks houd, bijna nooit schattig en teder genomen wil worden omdat dat geen zoden aan de dijk zet ‘klaarkomgewijs’, maar als ik jou nu zo hoor moet ik toch toegeven dat ik wel af en toe een teder gevoel heb tijdens de seks, ongeacht hoe de daad op zich zich voltrekt. Interesting! :)

BFD, volgens mij is dat huppelen eerder de reden van zijn blessure dan dat roken. :P ;)

Oh la la! Dat valt me tegen van je. (Hahaha, grappig, ik ken je niet eens :D maar toch.) Je ging bij de een weg voor de ander? Dat vind ik zo makkelijk hè. En zo doorzichtig, dan weet je na twee keer ook wel dat dat een verraderlijk patroon is waar ze elkaar blijven opvolgen tot ook daar de nieuwigheid vanaf is. (Zie jouw log voor verdere woorden daarover.)

Natuurlijk moet je je relatie meer in kwestie stellen dan je familie, vooral bij het ‘zoekproces’ als je daarvan kan spreken, de leren kennen fase, en moet je een partner vinden die voor jouw gevoel een bijzonder en mooi mens is. Maar verderop in de relatie, als het even tegenzit of saai is o.i.d., dan moet je er net zo mee om gaan als je familie: niet verwachten dat er een andere persoon op aarde bestaat die zijn hele leven lang alles doet wat uitgerekend JIJ zou willen. Dat is niet realistisch, dat zul je nooit vinden. Want wat is gewenning? Wat is saai? Dat zijn ook dingen die je zelf evenzeer schuld bent als de ander. Dan komen we weer bij Dae uit: dat de mensen tegenwoordig denken alles te kunnen willen. Er bestaat simpelweg niemand die naadloos op je aansluit, verwacht dat dan ook niet.

Opvallend dat je vanuit jezelf redeneert wanneer je zegt bezwaren tegen de derde persoon zijn te hebben. “Ik dacht echt, haar moet ik niet meer, zij zou mij ook zo kunnen bedriegen.” Zoals ik op jouw log al zei: jij bezeikt de partner van degene waarmee je vreemd gaat. Sta daar eens bij stil, waarom wil je iemand moedwillig pijn doen, vernederen, kleineren, eraan voorbij gaan? Dat moet de overweging zijn om je ongemakkelijk te voelen bij vreemdgaan als derde persoon, niet je eigen toekomst. Vind ik dan hè. :)

Ja, dat die ander dan maar eerst de partner verlaat, voor jij in the picture komt. (Al werkt dat vaak niet omdat het dan zo is als jij ook al zei: je verlaat de een voor de ander. Dat gaat vaker mis dan goed op het moment dat het nieuwe eraf is, maar laat ik niet in herhaling vallen. :D)

(Zoals ik ooit al schreef: wijn? Kriek! Maar hoe dan ook inderdaad een graag te discussiëren onderwerp. :D)

Geplaatst op 29 maart 2007 om 21:15

@Butterflydancing: ja we denken wel gelijk erover :)

@Wenz: maar het was niet de genadeklap, het heeft niets te maken gehad met alle redenen waarom we uit elkaar gingen. Zelfs het geen sex hebben met elkaar, ook dat kwam voort uit dat met hem niet meer willen omdat alles anders zo problematisch was ongeacht of er nu wel of geen ander in beeld was (dat was vaker niet dan wel en het waren flings, geen lange affaires of iets). hij werd onaantrekkelijk voor me en ik vermoed vice versa. Omdat ik sex in het algemeen wel miste en sowieso de relatie als broer en zus was geworden, werd de behoefte aan het opzoeken van spanning wel groter. Maar de relatie was ter ziele gegaan sowieso.

Enne, tederheid voelen hoeft niet per se specifiek het houden van diegene te zijn denk ik? De sex kan ruimte geven voor tedere gevoelens ook zonder dat je van diegene houdt. Denk ik dan tenminste.

Geplaatst op 29 maart 2007 om 22:21

Excuus voor de spelfouten, ik had eerst even moeten gaan slapen geloof ik ;)

-edit: aangepast. Ga slapen jij! :P-

Geplaatst op 29 maart 2007 om 22:23

Oh, zou je denken… Ik dacht echt dat het roken de oorzaak was ;) Hij zit nu in ieder geval ziek thuis.. Watje…

Ja, nou ja.. Wat moet je wanneer zich twee personen ongeveer tegelijkertijd aandienen.. En weggaan, dat is zwaarder uitgedrukt dan het daadwerkelijk was. Twee personen leren kennen, of (echt, ik haat deze bewoording, toch gebruik ik ‘m even. Ik praat liever in personen, gedrag) twee projectjes lopen, de ene in een ver gevorderd stadium, toch serieus, de ander pril. Dan toch de beslissing om dat ene project te laten schieten en voor het andere te gaan (jeetje, wat heb ik er een hekel aan dat er zo over mensen wordt gesproken, en nu doe ik het zelf)…..

en moet je een partner vinden die voor jouw gevoel een bijzonder en mooi mens is. Maar verderop in de relatie, als het even tegenzit of saai is o.i.d., dan moet je er net zo mee om gaan als je familie: niet verwachten dat er een andere persoon op aarde bestaat die zijn hele leven lang alles doet wat uitgerekend JIJ zou willen. Mee eens.. Eén opmerking.. Mijn partner moet juist niet alles doen wat ik wil, beetje tegendraads… Of doet ze dat toch weer wat ik wil :P Eigenlijk wel, maar anders…

Opvallend dat je vanuit jezelf redeneert wanneer je zegt bezwaren tegen de derde persoon zijn te hebben. Ik gaf daarbij aan dat er iets knapte.. Er trad bewustwording op, een leerproces. Op de rest, pijn doen van.. Heb ik al bij mezelf gereageerd.

Wenz, hoe zit het dan met jou? Ooit iets meegemaakt met vreemdgaan/gangers? Ooit in de verleiding gekomen?

Wanneer ik er verder over nadenk. Wat wel vreemd is, ik ken eigenlijk bijna alleen maar vrouwen die vreemd zijn gegaan.. Hmmm, vreemd…

Geplaatst op 30 maart 2007 om 11:39

Wat een interessante discussie. Ik volg al een tijdje, en wil al de hele tijd vanalles zeggen. Ik neem even een biertje, en zet me erbij :-)

Ik vind seks ongemeen boeiend, in alle facetten, natuurlijk. Puur plezier. Het is iets waar ik ook graag over nadenk. Ik vermoed, in mijn geval, dat ik ergens een soort morele grens in mezelf heb. Ik vind het erg moeilijk om alleen maar van de seks om de seks te genieten. Ik fantaseer erg graag over parenclubs enzo, maar dat is ook eerder omdat het tegemoet komt aan mijn exhibitionische en voyeuristische neigingen. Maar om dat dan ook daadwerkelijk te doen ?

In een vorige relatie van mij, ben ik ook vreemdgegaan, allerlei dingen gedaan, omdat er thuis niks meer van seks kwam, maar ook erover praten ging niet.
Als je dan een open relatie hebt, zou je kunnen stellen dat je zulke verschillen in libido of zin zou kunnen overbruggen. Maar persoonlijk geloof ik er niet in. In het lichamelijke contact zit heel veel verborgen communicatie, en als dat wegvalt, valt voor mij toch ook een belangrijke hoeksteen van een relatie weg. Zeker als het voor langere duur is. Of je beslist dat je als koppel, voor heel andere redenen samenblijft, puur rationeel : de kinderen, het geld, de situatie. Maar dat is niet hoe ik in een relatie wil staan. Ik wil juist dat seks iets speciaals is dat je samen deelt. Daarom ook dat ik eerder vind dat iets als parenclubs daarbinnen past, of een derde erbijhalen, of een koppel, want dat doe je ook samen. Maar dat ieder zijn ding apart doet, vind ik moeilijker. Ik wil altijd flexibel zijn, en de dingen bespreekbaar houden, en ik kan me voorstellen dat er fases in een relatie zijn, en ik me ook ergens voorstellen dat je, binnen een goede relatie, ruimte zou kunnen laten om te experimenteren. Hoewel ik niet zeker weet hoe ik daarop zou reageren, en of ik er uberhaupt mee om zou kunnen (jaloezie, gevoel hebben tekort te schieten).
Maar sowieso vind ik ook dat de seks samen een speciaal gedeeld moment is, het heeft voor mij toch altijd iets “magisch”, zelfs al weet ik dat het meest basale en dierlijke in de mens is. Ik doe het niet met eender wie, en verwacht dat ook van mijn partner, en het is toch een super-gevoel dat je mekaar kan schenken. En ik voel ook echt de intimiteit, de verbondenheid, en dan is dat daarom niet tijdens, in the heat of the moment, maar in de aanloop, en zeker achteraf. Dat nagenieten. Dat je lekker warm en loom en bemind voelen.

In one-night-stands, zelfs al was de seks uitzonderlijk aanvaardbaar of misschien zelfs goed, dan nog bleef ik steeds met een leeg gevoel, een kater achter, omdat ik natuurlijk ook steeds niet zozeer de seks als wel de liefde zocht/miste.

En seksloze periodes overbrug ik dan weer vooral door veelvuldig te masturberen. Of staat dat in dit geval buiten de discussie ? Want op zich heb ik dat nog niemand horen vermelden. Maar dat hoort er toch ook bij ?
Tevreden zijn met de seks die je hebt binnen een relatie, en het tekort “eigenhandig” goedmaken.

Maar het uitgangspunt was natuurlijk de seks binnen een relatie spannend houden. Ik denk dat daarvoor, volgens mij, communicatie belangrijk is. Laten voelen dat je de ander knap en aantrekkelijk vind, dat zij/hij je dusdanig aantrekt dat je er seksueel opgewonden van kan worden :) Maar ook mekaar je fantasieën vertellen, liefst zelfs zonder ze daarom uit te voeren, maar gewoon vrij kunnen fantaseren, en samen geil worden door dat verhaal. Of samen erotische verhalen lezen :) En dan afwisseling, denk ik. Andere plekken, niet altijd hetzelfde doen. Hoewel soms hetzelfde doen, wel lekker vertrouwd is. Maar dat is natuurlijk net de clou. Hoe hou je de sleur eruit ? Door er geen routine in te laten sluipen. Euh ;) dat lijkt op zo’n definitie waarbij je het te definieren begrip ook gebruikt.
Ik hou het dus op communicatie. Als je voelt dat het een sleur zou kunnen worden : zeg het.

Geplaatst op 30 maart 2007 om 14:24

Cin,
de relatie was ter ziele zeg je, waarom was je dan nog bij hem? :) Of is het wel vrij snel daarna ook over gegaan, toen het doodgebloed was?

Ja tederheid hoeft niet per se houden van te zijn, maar ik voel denk ik geen tederheid als ik niet houd van. Zoiets. :)

BFD,
als het aan het roken had gelegen had hij vast een spontane aanval van longkanker gehad. ;)

Projectjes?! Mag ik even braken? :D Ik begrijp dit uit je verhaal: de ene relatie die je had was blijkbaar in je hoofd niets belangrijks, want je stond open voor een volgende fling. Hup door naar die ander dus, en dan achteraf zeggen dat het misschien toch wel iets had kunnen worden… vreemd. :) Het klinkt alsof je nog nooit verliefd bent geweest, aan niemand anders dan die ene kon denken en alleen het idee al dat een ander met je flirt je tegenstaat. Dan laat je namelijk niet twee projectjes lopen, daar is dan geen ruimte voor.

Ja dat is nog steeds wat jij wil ja, haha: je moet mij verbazen schat. Dat zeg je dan. En dus moet iemand steeds aan jouw verwachtingen voldoen, wat natuurlijk nooit gebeurt. En dan start je weer een volgend project. :P

Wat mijn eigen verleden betreft, zoals ik al zei herken ik veel in wat jij zegt, alleen ben ik in de loop der tijd verandert. Ja, ook ik ben vreemdgegaan. Bij een relatie na een jaar of drie toen de ander totaal geen seks meer wilde en ik me ongewild begon te voelen. (Ik zocht aandacht, liefkozing, bij een ander. Zoenen, urenlang praten, maar seks heb ik niet gehad, dat was een stap te ver.) Die ander had zelf ook een relatie, dus daar heb je meteen het bewijs dat mannen evengoed vreemdgaan als vrouwen. :D

Daarna was er een grens overschreden. Ik was sowieso iemand die altijd seks bij de hand moest hebben, bedvriendjes die ik altijd kon bellen als ik er behoefte aan had in tijden van vrijgezel zijn. Later tot twee keer toe wanneer een relatie in het slop kwam de spanning bij een ander gezocht, het daarna wel uitgemaakt. Het werd een soort voorbode, ‘als ik vreemd wil gaan is de relatie op’. Ik vond mezelf pathetisch, en dom, kortzichtig. Ben gaan nadenken over relaties, over mensen, over respect. Wilde die grens weer terugdringen: Als het een ander was die zo deed en mij om zijn mening vroeg, wat zou ik dan vinden? Dat soort dingen. Hielp een hoop in perspectief te zetten, minder vanuit mijn egoïsme te handelen en denken. Toch blijf ik seks als vluchtwegoptie houden in gedachten, iets waar ik nog aan wil werken. Gut, dat klinkt Dr. Phil-achtig. Maar je snapt me wel. :)

Toen kwam de eerste persoon waarbij de seks tijdens de relatie nooit saai werd. Een openbaring voor mij. Een eye-opener. Het lag niet aan de duur van de relatie, dag 3 even goed als jaar 3, of er wel of geen ruzie was geweest, wel of geen goede sfeer overdag, die seks was gewoon zonder twijfel altijd goed. En daar baalde ik van. Want de relatie was niet zo goed. :D Na jaren van geharrewar toch die knoop doorgehakt, maar tegelijkertijd doodsbang nooit meer te kunnen vinden wat ik daar gevonden had, seksgewijs. Klinkt dat oppervlakkig? Seks is belangrijk voor een relatie, wat mij betreft.

Daarna geprobeerd niet weer in oude patronen te vervallen wat altijd-te-bellen-seksvriendjes betreft, niet helemaal in geslaagd maar al veel beter dan ooit. :) En nu sinds kort een nieuwe relatie. Een waarbij puzzelstukjes op zijn plaats lijken te vallen. Waarbij ik niet meteen al diep vanbinnen weet dat het een lange weg zal worden, maar die oprecht goed voelt. Hoe dat zal vorderen? De tijd zal het uitwijzen, maar ik heb er vertrouwen in. En dat is een voorwaarde die ik vaak miste.

Zo, zelf schuld, jij vroeg naar persoonlijke ervaringen. :P En dan heb ik het nog niet eens over hoe ik over seks denk, wat wel en niet werkt volgens mij, waar grenzen liggen enz. :D

Nathan,
“exhibitionische en voyeuristische neigingen” hahaha, dat is wel dé voorwaarde om parenclubs te bezoeken ja. Vaak is fantaseren inderdaad het hoofddoel, het ten uitvoer brengen zorgt vooral voor desillusie.

Koppels die om praktische redenen bij elkaar blijven vind ik triest. Als je niet meteen bij de eerste de beste slechte periode wegrent is dat wél goed natuurlijk, maar als je na jaren van proberen weet dat geen van beiden nog in de ander geïnteresseert kan zijn en dan tóch bij elkaar blijven? Nee, dat klinkt ongezond. En “voor de kinderen” daar ga ik altijd van steigeren. Kinderen groeien gelukkiger op wanneer allebei de ouders lekker in hun vel zitten dan wanneer er een donderwolk boven het huis zweeft tientallen jaren lang, zogenaamd voor de kinderen bij elkaar blijven lijkt me juist schadelijker voor de kinderen dan uit elkaar gaan.

Een derde erbij halen, een koppel, het is niet mijn ding. Natuurlijk kan ik wel een scenario verzinnen waarin dat wel het geval zou zijn (geen vrouwen, alle aandacht voor mij :P enz) maar in de praktijk zal ik het altijd bedreigend vinden. Vervelend zelfs. Toch, een vriend van mij heeft een open relatie met zijn vriendin. Waarom? Ze zijn allebei als maagd in de relatie gestapt, en willen allebei dat de ander ook buiten henzelf seksuele ervaringen opdoet. En dat doen ze door naar kinky feesten te gaan, of door een koppel uit te nodigen en met z’n 4-en seks te hebben. En ze vinden het bijzonder en fijn allebei. Dat blijkt dus te werken, dan moet je het vooral doen. Kan zelfs een hele hoop bijdragen aan de relatie. Maar ik? Ik zie dat zelf niet zitten. Omdat ik mezelf niet vertrouw. Een ander in bed is een ander in mijn hoofd, is nieuwe spanning, is groener gras. Dat gaat mis, mede omdat de grens dan weer overschreden is in gedachten.

Maturberen. Ja. Dat is een lastige. Voor mij voelt masturberen bij lange na niet als seks. Na twee weken mezelf bevredigen wil ik koste wat het kost seks. Niet eens zozeer seks als wel het gevoel hebben elkaar te willen, beminnen, aandacht geven, bevestigen. Middels seks. En daar dan van genieten. Tijdens mindere periodes in een relatie zou het misschien wel werken, kortstondig. Maar meer ook niet. Maar dat is mijn gevoel, een ander kan dat veel bevredigender ervaren en zo een jaar kunnen overbruggen wellicht.

“Hoe hou je de sleur eruit ? Door er geen routine in te laten sluipen.” Hahahahaa. :P Voor mij heeft spannende seks niets met locaties te maken, niets met omgeving, setting of iets dergelijks. Ook ben ik totaal niet exhibitionistisch of voyeuristisch, wat dus ook geen extra stimulans oplevert. Voor mij zit spannende seks in het gevoel dat de ander kan opwekken in je, niet wat de situatie kan opwekken in je. En dat is een hele lastige. :D

Wat communiceren betreft: mee eens. Maar tegelijkertijd heb ik de ervaring gehad het kapot gepraat te hebben, er zoveel nadruk op te hebben gelegd dat het onmogelijk werd, een grote zeis boven het bed, dat iedere beweging geforceerd maakte. Het is dus moeilijk, ook bij anderen hetzelfde zien gebeuren toen ze probeerden erover te praten. Omdat een van beiden gefrustreerd is, en dat meestal niet lang kan verbergen. Ook een lastige dus. :D

Geplaatst op 30 maart 2007 om 16:19

Je mag braken hoor… Ik gebruikte het alleen om iets te verduidelijken.. Ik heb zelf ook een hekel aan dat woord..

Ik geef in mijn verhaal geen chronologische volgorde aan.. Na het ‘echte’ verliefd zijn ben ik er inderdaad anders in gaan staan. Ik had zelfs een tijd even behoefte aan helemaal niets (ruim een half jaar)… Daarna weer wat meer. Daarna, one at a time, going for it, and did not get that same feeling!!!

Je begrijpt wat ik bedoel… En ja, is nog steeds wat ik wil, maar hetzelfde geldt voor jou :P En je bent een schat, maar dat volgende, nee, liever niet… Gewoon aan elkaar gewaagd zijn, one person, that great connection, that’s it!

Schuld, nee, fijn dat je er open over bent en jouw ervaringen te lezen! Tuurlijk weet ik dat beiden vreemdgaan, mannen, vrouwen, ik ken alleen meer vrouwen. Vanuit jouw verleden, ik begrijp je verhaal over vreemdgaan. De situatie, relatie was eigenlijk ten einde. Waarschijnlijk zou je het nu anders doen? Bij het ongewild voelen de relatie beëindigen?

Je was duidelijk ook je eigen Dr Phil. niet shocking hoor. Jouw gedachte, “als ik vreemd wil gaan is de relatie op” zo herkenbaar uit het verleden. Juist dan maakte ik het uit, ben meer gaan Dr Phillen voor mezelf en vandaar uit is ook het besef ontstaan dat in de relatie juist die intimiteit zo sterk nodig is en mochten er dierlijke driften zijn het niet eens zo erg voor een relatie hoeft te zijn eens buiten de deur te snoepen, mits dit een wens van beiden is en de relatie verder ook sterk is en de liefde en sex ook goed. (terug bij begin onderwerp)

Bedvriendinnetjes geloof ik niet in. Wel leuk voor het moment, maar daarna een leeg gevoel.. Tenminste, dat is mijn ervaring. Het werkt even, maar voel me er gewoon verder niet lekker om. Of er ontstaan juist gevoelens bij één van de twee, ook niet aan te raden. Dan liever een tijd niets of even de hormonen op peil, maar dat met iemand waarmee iok geen vriendschap heb. Sex kan vriendschappen kapot maken..

Hahaha.. Je klinkt als een vent.. Zolang de sex maar goed is…. Uiteindelijk draait het daar toch niet alleen om, maar oh wat is het belangrijk.. Echter de rest ook. Dat maakt het ook moeilijk, de juiste match.. Het oog wil wat, persoonlijkheid, geest, dromen, wensen, sex… En hoe leuk iemand verder ook is, wanneer de sex waardeloos is dan houdt het ook op.. Zoenen kan ik al op afknappen, bijsturen lukt in mate :P

Ik vind die ervaring van je wel geweldig, dat de sex goed kan zijn en blijven. Dan dat en de andere elementen ook :)

Wat is dit geweldig wenz: En nu sinds kort een nieuwe relatie. Een waarbij puzzelstukjes op zijn plaats lijken te vallen. Waarbij ik niet meteen al diep vanbinnen weet dat het een lange weg zal worden, maar die oprecht goed voelt. Hoe dat zal vorderen? De tijd zal het uitwijzen, maar ik heb er vertrouwen in. En dat is een voorwaarde die ik vaak miste. Zo herkenbaar dat laatste!!!! Het oprecht goed voelen, er vertrouwen in hebben.. Dat ook door de aandacht, de gebaren, alles wat je voelt en ervaart.. Het vertrouwen :D

Mbt de rest, brand maar los hoor :P If you dare… Ik geloof absoluut in een match op sexueel gebied en de noodzaak daartoe in een relatie…

Enjoy your weekend!!

Geplaatst op 30 maart 2007 om 18:12

BFD, nu geen rust om te reageren, doe ik later. :) Losbranden? Ok. :D

Geplaatst op 31 maart 2007 om 14:00

@Wenz: Sowieso kan ik pas achteraf beredeneren wanneer de relatie eigenlijk al ten ziele was, toendertijd duurde het even voor ik het door had. Bovendien kwam het meer van hem uit. Ik was drie jaar daarvoor al eens bij hem weggegaan maar doordat er wat moeilijkheden waren met praktisch vertrekken, kon hij me overhalen het opnieuw te proberen. Ik was in de veronderstelling dat we dat deden, hij blijkt achteraf me nooit vertrouwd te hebben dat ik niet nogmaals zou weggaan. Wat in mijn ogen een onnoemelijk stomzinnige redenering is, wat je geen kans geeft gaat zeker kapot nietwaar.

Maar goed, er speelde veel meer mee maar het strekt zelfs voor mij te ver dat op een log te gaan vertellen :)

Geplaatst op 1 april 2007 om 00:47
Mark

Als jij jezelf zo kunt manipuleert partieel, heeft dat misschien ook het voordeel dat je niet hebt schuldgevoelens in minst . Omgekeerd zou met een echte vreemdganger ook je gevoelens kunnen manipuleren. In deze manier: wel extase geen schuld.
Laat mij horen wat je denkt erover
Liefde,
Mark

Geplaatst op 2 april 2007 om 13:34

Mark, mag ik je vragen of je je reactie met een vertaalcomputer of iets dergelijks hebt gemaakt? Het klinkt niet als natuurlijk Nederlands maar ook niet als gebrekkig Nederlands namelijk. :D En inderdaad, dit is precies de manier waarop je wél de verse lust opnieuw kunt ervaren, zónder het schuldgevoel. Natuurlijk bestaat dat Alien partner syndroom niet, lijkt me best eng als het wel zo is haha, maar zoiets verzinnen is toch wel leuk om te doen, logsgewijs. :D

Cinner, helemaal gelijk: als je het niet echt een kans geeft, er niet achter staat, is het op voorhand al een verloren zaak. Vreemd dat mensen dat toch doen, zou dat een soort “baat het niet, dan schaadt het niet” redenering zijn? Of gewoon kop in het zand? :D Inderdaad is het vaak zo dat je pas achteraf echt kunt zeggen dat het toen-en-toen eigenlijk al doodgebloed was, maar deep down weet je zoiets meestal al wel eerder maar wil je er nog niet aan. (En inderdaad, niet alles is loggeschikt, maar dat weten we wel hè? ;))

BFD, “Daarna, one at a time, going for it, and did not get that same feeling!!!” Begrijpelijk en herkenbaar ja. Maar dan kun je na die ene goede ervaring ook niet meer zo onbevangen erin staan als voorheen, ik bedoel: ieder pluspunt in een relatie zal je de keer erna in een nieuwe relatie minstens willen evenaren, en zo wordt de lijst langer en langer. :) Iedere afgesloten relatie maakt de komende iets moeilijker: er zijn hogere ‘wensen’, je bent minder naïef soms, enz. Dan kom je al snel op het punt waarop je iedere nieuwe relatie na de magische paar eerste maanden gaat afkappen als het dan niet minstens zo goed is. Tegelijkertijd zit het gevaar erin dingen af te wijzen die wellicht heel goed hadden kunnen zijn… hm, en zo blijf je bezig. :P

“DR Phillen” hahahaha, prachtig nieuw werkwoord, helemaal duidelijk ook nog. :D Ja, klopt, intimiteit is een voorwaarde om een open relatie te kunnen hebben. De onderlinge verbondenheid moet groter zijn dan eventuele flings kunnen zijn.

Ik een vent?! Hahahaha, nou zeg. :P ;) Maar je snapt me, seks is oh zo belangrijk ja. En inderdaad: de rest moet er vanzelfsprekend ook zijn, anders heb je niet eens een relatie. Dan is het puur seks, en dat is toch een ander level dan echt jezelf met de ander delen. Zoenen! Ook belangrijk ja. Vreemd feit: ik heb een ex die ik meesterlijk goed vond zoenen, zijn nieuwe vriendin vond hem juist matig zoenen. Onbegrijpelijk voor mij. :D Ook dat is echt persoonlijk dus, wat ik als subliem ervaar kan een ander als flut ervaren.

Ik vond die ervaring van die goed blijvende seks zelf ook wel geweldig ja. :P 8) ;)

Het oprecht goed voelen, ja, bijzonder is dat. Puur. Dan wel altijd de angst dat dat gevoel gaandeweg ondergesneeuwd kan raken door sleur en alledaagsheid die dingen minder bijzonder maakt, maar tegelijkertijd ook al een aantal keer de ervaring gehad dat het hoe dan ook ‘connected’ blijft als het echt goed zit, dus ik weiger in paniek te raken. :P :D (Stresskipmodus mag ik van mezelf niet meer inschieten op welk vlak dan ook tenzij de stress ook daadwerkelijk ervoor zorgt dat er iets verandert, het je activeert, wat dan ook. Maar dat geheel terzijde. :D)

Seksuele match als noodzaak. Ja, ik zie dat ook zo. Toch tegelijkertijd beginnen mensen altijd meteen te roepen als ik zoiets zeg, gaan het nuanceren, ja maar als-en toevoegen, of me betichten van kortzichtigheid. En toch, zo ervaar ik het. Ik geniet van seks. Sommige mensen, vaak vrouwen, kunnen dat niet, mogen dat niet van zichzelf of kennen het niet. Dat vind ik altijd moeilijk, dan wil ik mijn ervaringen in hun geheugen planten om ze duidelijk te maken hoe prachtig het kan zijn. :D Maar zo werkt het niet, i know.

Wanneer ik er toch over begin krijg ik dus te horen als een vent te klinken :P maar zo is het niet. Ik maak het niet plat, ik eis geen absurde dingen, ik wil simpelweg genieten van dat ene ding dat zo duidelijk het verschil tussen vriendschap en relatie maakt. Het kan je upliften, je sterken, je helen, je intens ontspannen of gelukkig maken, je verbinden, je laten voelen dat je leeft, dat je bloed stroomt, je lichaam bestaat, je een moment alle zorgen ter wereld laten vergeten, je relatie intensiveren, het is zo allesomvattend dat het bijna absurd is het niet belangrijk te vinden. :)

Geplaatst op 2 april 2007 om 21:58

Het lijkt allemaal zo gemakkelijk en zo ingewikkeld tegelijkertijd. Dat gevoel, dat het klopt, goed is. Waar ligt de grens, stel jezelf je grens? Is deze te strak, of stel je soms te weinig eisen dat je er achteraf achterkomt dat dit het niet is. Ervaring leert, maar beperkt tegelijkertijd.

Ik geef verder ook toe dat ik zoals sommigen wellicht als bekrompen beschouwen toch ook uiterlijke aantrekkingskracht noodzaak is. Daarbij aantekenend dat uiterlijke aantrekkingskracht niets te maken heeft met maatje 36. Het gaat daarbij om uitstraling, lichamelijke verzorging, die blik in de ogen.

Heerlijk hè, we maken nieuw Nederlands. De introductie van Dr Phillen :)

Dat zoenen… De ene kan jou ook als een sublieme zoenster ervaren en de ander als flut.. (Ik hoor je al, ik flut, no way!!!) Zoenen is persoonlijk, nou ja, niet alleen… Het is een samenspel, elkaar aanvoelen… “Zoenen, zo sensueel, maar ook zo breekbaar. Die aanraking van de lippen, het spel, in elkaar opgaan, elkaar aanvoelen. Lippen, tong, creativiteit, anticipatie, speelsheid, geilheid.”

Verrassend… Dat je die ervaring zelf ook wel geweldig vond :P hahaha

Stresskipmodus… Kan je dat erg zijn? Dat zou me namelijk verrassen. Je lijkt me iemand die weet wat ze wil en alles redelijk onder controle lijkt te hebben. Goed om kan gaan met verschillende situaties… En ja, PUUR, ook een favoriet woord van mij. Puurheid, echtheid, zoals iemand is, het is. Ik houd van puur, en dan niet alleen chocolade :P

Seksuele match, eigenlijk net als bij het zoenen. Het is iets waarbij je elkaar aanvoelt, iets gezamenlijks. Not a one man/girl show. Ik vind het geen kortzichtigheid. Wel vind ik dat je op dat gebied kunt groeien. Beter mbt sturen en leren dan bijvoorbeeld zoenen. Een ieder heeft ook andere voorkeuren, andere no-do’s.. Even een voorbeeld, kan jij je voorstellen dat een vrouw niet tegen een aanraking van haar tepels kan. I was flabbergasted… Het is erg belangrijk. Een kern element in een relatie.

Haha, het heeft indruk gemaakt, dat je als een vent klinkt. Het is ook niet plat, wel zooo belangrijk. Je verwoord het erg mooi: ik wil simpelweg genieten van dat ene ding dat zo duidelijk het verschil tussen vriendschap en relatie maakt. Het kan je upliften, je sterken, je helen, je intens ontspannen of gelukkig maken, je verbinden, je laten voelen dat je leeft, dat je bloed stroomt, je lichaam bestaat, je een moment alle zorgen ter wereld laten vergeten, je relatie intensiveren, het is zo allesomvattend dat het bijna absurd is het niet belangrijk te vinden. Amen!! :D

Geplaatst op 3 april 2007 om 10:33

Ach ja, dat eisenpakket. Dat is altijd een lastige. Voorheen veel de neiging gehad om een soort zorgenkindjes te zoeken, die ik dan leuk allemaal wijsheden en basisvaardigheden kon openbaren om er na een tijd achter te komen dat het toch “niet helemaal in evenwicht was”, en dat dan vervolgens op de ander af te schuiven. Ik bedoel: dat was van tevoren ook al duidelijk, niet achteraf opeens doen alsof je het nu pas ziet. Dat systeem. Toen eens het uiterste tegenovergestelde geprobeerd, bleek ik met een carrièregerichte, emotieloze, op zijn geld zittende, rechtse conservatieveling in een huis te wonen. Ghahahahaa. Ok, dat werkt dus ook niet. Maar de middenweg was een tijdlang moeilijk te vinden. :) Je leeft in patronen, ook wat relaties betreft maar al te vaak. Dat kan inderdaad ook doorslaan, en dan is niemand meer goed genoeg voor je en kom je steeds opnieuw bedrogen uit. Guttegut, altijd weer die balans overal in moeten vinden, vervelend hoor. ;) :P

Uiterlijk is ook belangrijk. En inderdaad, dat heeft niets met gangbare normen te maken maar met je eigen voorkeur. (Zo werd ik vroeger door vriendinnen beticht altijd voor de ‘junkie-look’ te gaan bij mannen. Hahahaahaha. Tegenwoordig geen peil op te trekken, allemaal verschillend maar de overeenkomst: IK vind ze aantrekkelijk, hoe dan ook. Toch: gladde patsers of babyfacemannen zul je in mijn bed niet snel aantreffen. :D)

Hahahaa, ow ik kan me prima voorstellen flut te zoenen hoor. :D Als het niet compatibel is dan houdt het op. De een prefereert een zwembad, de ander een slangentong, enz. :D

“Je lijkt me iemand die weet wat ze wil en alles redelijk onder controle lijkt te hebben.” -> Hahahahaaha. Heerlijk. Dat eerste deel klopt absoluut. Maar dat tweede? :D Ik kan al stressen als ik bedenk dat iemand kan gaan bedenken dat ik heb bedacht dat iets zus of zo in elkaar zou zitten en die ander dan misschien wellicht een verkeerd beeld krijgt waardoor ik op voorhand al ga proberen zoiets dergelijks uit te sluiten en…pfff, you get the point. :P Onder controle hebben is niet echt mijn sterkste kant. Nu ja, de situaties wel, maar mijn gedachten daarover veel minder. Zo opgeruimd als mijn huis is, zo rommelig is mijn geest. ;)

Haha toevallig kon een ex-collega van mij er ook niet tegen als vriendjes aan haar tepels kwamen. :D (Vervolgens kreeg ze commentaar van drie collega’s over zich heen: die riepen dat ze niet wist wat ze miste haha, maar zo werkt dat nu eenmaal: ieder lichaam is anders.) Zo heb ik al ontelbaar strijden gestreden om mannen te overtuigen dat er ook vrouwen zijn die niet clitoraal klaar willen komen maar vaginaal. Zucht. Vasthoudendheid. “Bij mij gaat je dat wel lukken, wacht maar.” *braak* :P Een vriendin van mij heeft dezelfde voorkeur en vertelde over een ex die maandenlang tussen haar benen heeft zitten lebberen en van geen wijken wilde weten tot ze dus maar ging faken om hem op te laten houden, wat dan weer het domste was wat ze had kunnen doen omdat hij vanaf toen dacht: zie je wel! En vrolijk iedere keer opnieuw hetzelfde verwachtte. Ghahahahahaha. You live, you learn. De relatie hield niet lang stand. :D

Maar klopt, je moet seksueel op elkaar ingespeeld raken, elkaars ‘zwakke’ plekken leren kennen, enz. Leuke ontdekkingstocht, maar frustrerend als de ander niet compatibel blijkt uiteindelijk. :P

Amen, toe maar. Meteen religieus worden, tsss. ;) Hahaha, nee ik dacht wel dat je het daarmee eens zou zijn. :)

Geplaatst op 3 april 2007 om 15:54

Ik zal nooit weten wat hij gedacht heeft vrees ik, het zal wel geen bewust proces voor hem geweest zijn. Hij heeft me met meer verstelt doen staan. Alles waar hij bij mij niet tegen kon, ging hij intensief enthousiast in mij bij zijn nieuwe vriendin. Persoonlijk denk ik dat hij de dingen die hij leuk aan me vond, alleen leuk vond op afstand. Hebben meer mannen last van gehad ..

Moest even lachen om je stukje over clitoraal of vaginaal klaarkomen. Ik moet altijd een handje helpen voor een orgasme, denk dat ik me te slecht kan concentreren als ik het helemaal aan iemand anders moet laten (breek er mijn hoofd nooit zo over eigenlijk). Mijn vriend wilde toch ook per se een poging wagen. Alleen hem lukte het nog ook en vervolgens liep hij terecht naast zijn schoenen hahahahaha

Geplaatst op 3 april 2007 om 17:33

Hahaha ja, stelregel nummer 1: dat wat je aantrekt in een nieuwe partner is bijna altijd zonder uitzondering precies datzelfde waar je je later aan gaat ergeren. :D

Haha, jij moet een handje helpen, dat is nu precies wat me zo vervelend lijkt aan alleen clitoraal kunnen klaarkomen. Je moet altijd zo priegelen, het simpele pompen (sorry voor de lompheid maar je snapt me wel) doet je niet genoeg. Ik voel me altijd bevoordeeld, dat dat bij mij al genoeg is om me keer op keer te doen klaarkomen. Haha. Maar! Vriendjelief van je is dus wel even mooi de held van de eeuw dus! Woehoew! Hahaha, wel ruig dat het hem lukte, best een moeilijk werkje. :D Dan mag hij wat mij betreft inderdaad ook wel af en toe naast zijn schoenen lopen. :P (Een lesbische vriendin vertelde me dat zelfs voor een vrouw het echt moeilijk is een andere vrouw clitoraal te laten klaarkomen, simpelweg omdat het inderdaad zo persoonlijk is, en echt op de millimeter en de nanoseconde aankomt. Dus driewerf hoera voor je vent! :D)

Geplaatst op 3 april 2007 om 18:13

Hahaha, ik lees met veel spanning, plezier, interesse en rooie oortjes mee maar hou me zelf lekker gedeisd.;) Gaat u vooral voort. :P

Geplaatst op 3 april 2007 om 19:53

:D

Geplaatst op 3 april 2007 om 21:35

@ Wenz, die zorgenkindjes, oh zo herkenbaar. Nou ja, die zoeken.. Ik kwam ze tegen en deze trokken erg naar mij toe. Redelijk zeker van mezelf, aandacht, luisterend oor, problemen aantrekken. En inderdaad, ik kwam er achter dat het niet in evenwicht was en beëindigde het. Ik moet wel lachen… Carrière gerichte emotieloze op geld zittende rechtse conservatievelling.. Dat zie ik niet echt bij jou nee..
Carrière gericht, nee, leuke baan is goed maar er is meer naast het werken.
Emotieloos, nee, juist iemand die wel emoties toont, ok, niet iemand die alleen maar jankt en omkomt van het zelfmedelijden. Maar wel iemand die het erkent, gevoelig is.
Op geld zittende, zo’n slechte eigenschap.. Geld moet rollen, ok, er moet meer/evenveel binnenkomen dan eruit gaat. Verder, uitgeven, plezier hebben…
Rechtse conservatieveling, politiek gezien zegt het niet altijd alles..

Inderdaad die balans.. Voor mij waren het ook hele verschillende types, innerlijk en uiterlijk. De ene heel lieftallig, een sweety. De ander stoerder, tatoeages, piercings. Energiek sportief of juist passief. Erg dun, of juist voller. Hoe dan ook, in ieder geval intrigeerden ze mij. Meestal geestelijk, maar lichamelijke aantrekkingskracht was er ook zeker. Verder, haarkleur, ogen, figuur… Het maakt me minder uit. Ok, absoluut geen graatmagere types of te dikke types. Het belangrijkste is een stuk uitstraling, de ogen, leven, puurheid. Iets waar ik het niet echt op heb, van die opmaakpoppetjes. Die als een etalagepop rondlopen, waarbij je bang bent dat bij een beetje aanraking alles breekt…

Blij dat je dat zoenen voor kunt stellen… Ik heb het ook hoor, met de ene is het geweldig, dan vliegt de passie en vliegen de vonken er af. Bij anderen is het aangenaam en weer bij anderen klopt er iets niet.. Oh en wat jij zegt.. Ik denk even terug aan iemand, zij was echt erg… Zo waardeloos.. Ik dacht echt, waar ben jij mee bezig, een tong die zo ver mogelijk mijn strot werd ingeduwd en tekeer ging..

Heerlijk dat stukje over stressen. Dit herken ik dus totaal niet. Natuurlijk kan ik me over dingen druk maken, zoals ik bij Cinner schreef: wanneer ze komen klussen, de rotzooi, niet wetende waar het toe leidt. Ik kan dat slecht tegen die rotzooi, alleen het idee al. Verder stress ik absoluut niet snel, ook geestelijk niet. Breng snel structuur en schakel heel snel, spring snel in op nieuwe situaties. Onder controle en rust, meestal. Terwijl bijvoorbeeld mijn bureau een chaos is en het voor anderen ongestructureerd oogt ben ik volledig in control. Een mooie zin, “zo opgeruimd als mijn huis is, zo rommelig is mijn geest” Wellicht thuis een ontzettende rotzooi maken, dan is je geest opgeruimd? Of is die orde thuis nodig om je geest meer rust te geven? Gezien het bovenstaande zou ik zeggen dat jij op relationeel gebied niet iemand moet treffen met een rommelige geest….

Het zou wel vreemd zijn dat zij de enige was. Wel de enige die ik heb meegemaakt :) Ieder lichaam is inderdaad anders. Dat maakt het ook weer leuk iemands lichaam te ontdekken, te lezen. Ik heb ook een keer iemand meegemaakt, zij gaf geen krimp, oh, echt waardeloos! Je wilt uit aanrakingen, bewegingen, bepaalde plekken juist uit het gezicht, of het lichaam aflezen wat dit met iemand doet. Wanneer je geen idee hebt (of alleen kunt krijgen door te vragen) welke aanrakingen en manieren van aanraken iemand het meest raken is dat vervelend.

Hahaha. Dat klaarkomen verhaal.. :P Luisteren is vaak zo moeilijk en dan vooral eigenwijs zijn hè… Ok, even een verhaal van mijn zijde. Ik heb het een paar keer gehad dat na een lange heerlijke vrijpartij ik niet klaar was gekomen. Wel was ik en alles zo lam dat ik het wel goed vond. En zij vond dat ik maar klaar moest komen.. Het was voor mij echt gewoon gedaan, klaar.. Ze was vasthoudend, en ik wilde eigenlijk dat ik ook kon faken, maar helaas.. Uiteindelijk zat ze maar, “vond je het wel lekker dan” “maar je bent niet”.. Ik vond het heerlijk, en het was helemaal top en dat ik op dat moment niet was klaargekomen interesseerde me echt geen ene biet. Eigenlijk was dat gedoe meer een anti climax.

Idd, frustrerend wanneer je op alles een match lijkt te zijn, behalve op seksueel gebied ;(

Geplaatst op 4 april 2007 om 10:41

Natuurlijk ‘zoek’ je ze niet, maar je trekt ze aan. Niet alleen zijn zij graag in jouw buurt, jij ook bij hen, anders zou je ze vermijden. Dat is wat me zo kan intrigeren, dat je denkt dat iets dat niet goed voor je is ook automatisch niet geprefereerd wordt door je, maar dat zit soms toch anders. Dacht eerst een tijdje dat dat mijzelf dan ‘beter’ doet voelen, nodig zijn, weet ik veel. Later gaan denken dat het eerder een veilige situatie is, weten dat de ander niet bij jou weg zal gaan, dat jij altijd degene zal zijn die de relatie beëindigt. Een soort verkapte faalangst ofzo, zoiets. Maar tegelijkertijd erger je je aan die rol, heel dubbel.

Hahaha inderdaad emoties tonen is iets anders dan omkomen in het zelfmedelijden. :D Ik doelde ook op die eerste variant natuurlijk. Gewoon, durven leven, voelen, ervaren, warm zijn. Net zoals je zegt: ook in bed. Iemand waaraan je niets merkt doodt al je geilheid. Het is een wisselwerking, de ander opgewonden merken worden windt je zelf ook weer op.

Hahahaha ja: gladde patsers zijn de mannelijke varianten van poppetjes. Yuk, die meisje-meisjes, zoals ik ze altijd noem, met hun friemelige kapsels en fröbelige outfits, nee niets voor mij. Dat betekent niet dat ik niet af en toe kan genieten van tutten en frutten, maskertjes, scrub, noem maar op. Maar als ik een dag zo’n capribroek met gehaakte panty en puntlaars met allemaal kwastjes eraan en een of ander blousje aan zou moeten, zou ik helemaal gek worden. :D Je valt toch altijd op een zelfde soort types, ook al zijn er enorme verschillen. Lang, kort, dik, dun, een bepaalde ‘zelfde vibe’ hebben ze allemaal. Barbie zal altijd een Ken zoeken, nooit een GI Joe ofzo. ;)

“een tong die zo ver mogelijk mijn strot werd ingeduwd en tekeer ging..” -> Ghahahahaaa. Heb ik één keer gehad, ik schrok me rot. Stond me af te vragen of ik zo zou kunnen stikken, en waar diegene zijn ‘skills’ vandaan had gehaald… helicopterles? Ok, we waren 15 ofzo, maar dan nog. Pfff. Ik was niet eens zijn eerste vriendinnetje. En daarna wilde ik vooral ook niet zijn laatste zijn. :P

Grappig. “de rotzooi, niet wetende waar het toe leidt” -> Zoiets doet mij dan weer niks. Maar me afvragen of ik dan verplicht ben die mensen koffie aan te bieden, of ik geacht word die dan ook nog met begeleiding van meer dan 3 woorden aan ze te geven, dat zijn dan de dingen die mij bezig houden. :P (Ik neig altijd naar asociaal gedrag, in de letterlijke zin. Niet lomp zijn, maar me onttrekken aan sociale beleefdheden.) Maar inderdaad: die orde thuis is nodig om mijn geest meer rust te geven. En dat gaat best ver bij mij. Als ik onrustig ben om welke reden dan ook, en mijn huis is niet overzichtelijk, dan voel ik dat echt rechtstreeks op mijn gemoed slaan. En dan stapel ik alles recht, berg alles op, zorg kortom dat het voor het oog rustig is, en dan kalmeer ik weer. Jouw bureau zou dus een doorn in mijn oog zijn. :P Maar jouw rust en kalmte levert dan weer eerder een steek van jaloezie op, dus dat heft elkaar weer op. :P :D Je springt snel in op nieuwe situaties. Dat is mooi, werkgerelateerd lukt me dat wel, makkelijk zelfs. Dat ervaar ik ook niet als stress maar als een prettige rush. Maar zoiets doms als familie of vrienden van je nieuwe vriend leren kennen is dan weer iets dat ik liefst zeventien jaar uitstel. :P

“Gezien het bovenstaande zou ik zeggen dat jij op relationeel gebied niet iemand moet treffen met een rommelige geest….” -> HAHAHAHAHAHAAHAHAHAA auw. Pats. Je hebt gelijk. Denk ik. Maar ik blijk altijd naar het tegenovergestelde toe te trekken. :D Nu ja, het is wel zo dat iemand die net zo gestructureerd is en even terughoudend in sociale contexten reageert, mij juist niet uitdaagt mijn grenzen te verleggen. Maar ik heb zeker iemand om me heen nodig die dat stuk rust dat ik nodig heb kan handhaven. Laat ik nu net iemand naast me hebben die veelal door de dag wervelt, vijfentwintig plannen maakt die nooit in één dag lukken, per uur van gedachten kan veranderen en een ‘alles komt vanzelf wel goed’ instelling heeft. :P :D Hahahaha, ik moet er echt om lachen nu. Maar tegelijkertijd snapt hij mijn stress, hij heeft zelf ook een lage drempel wat onverwachte, patroondoorbrekende dingen betreft. Hij past zich dan wel veel sneller aan dan ik, dus dat levert veelal begrip maar tegelijk óók uitdaging op, en dat is juist wel goed denk ik. Iemand die zich helemaal niet in je kan inleven kan averechts werken. Daarbij ben ik een ‘worst-case-scenario’mens. Als iets eng is, of me tegenstaat, dan MOET ik een wcs verzinnen, het slechtste dat kan gebeuren, en als ik dáár een oplossing voor heb weet ik dat de wereld hoe dan ook niet zal vergaan. ;) En dat kan hij heel goed: me geruststellen, en begrijpen dat ik dat moet bedenken wil ik het los kunnen laten, en daarop inspringen. Dus alles bij elkaar denk ik dat ik nu toch niet in blinde paniek hoef te raken dat zijn en mijn geest eigenlijk niet compatibel zijn. :P ;)

“Luisteren is vaak zo moeilijk en dan vooral eigenwijs zijn hè…” Grinnik, precies. Vooral dat laatste. :D

Haha ow jouw verhaal is ook een goeie ja! Bij vrouwen komt dat vaker voor (hangt geloof ik zelfs samen met de ovulatie, dat ze soms juist niet ‘hoeven/willen’ klaarkomen en toch satisfied zijn) maar bij mannen inderdaad ook soms. Mensen zijn zo gedrild om in vaste verlopen te denken, dat wanneer je niet klaarkomt de ‘kroon op hun werk’ uitblijft voor hun gevoel. Wel een vasthoudend type, haha, dat ze maar door bleef vragen. Dat is inderdaad precies hetgene dat de hele sfeer kapot maakt. Kan me wel voorstellen dat als het ALTIJD zo gaat je aan jezelf gaat twijfelen, maar af en toe? Dat moet iemand gewoon kunnen accepteren. Het doet toch niets aan het genieten af?

Geplaatst op 4 april 2007 om 11:55

Ik krijg amper de tijd om ergens te reageren of je was er al weer. :P

Je trekt ze aan ja. Ik weet welk element het is waardoor ik ook graag bij hen in de buurt ben. Omdat ik me problemen van anderen erg aan kan trekken… Dat is ook mijn valkuil. Die eigenschap is ok, maar niet als basis waar een relatie uit voort komt. Ik zie ook wel iets in jouw verkapte faalangst theorie, zo had ik er nog nooit tegenaan gekeken.

Het stukje emotie, zeker.. Ook in bed.. Eigenlijk merk je het al bij het zoenen.. Eén vol passie, verlangen, verlangen opwekkend of een ‘doorsnee’ zoen. Een wisselwerking, aansteekmechanisme die je steeds verder en verder brengt :P

You are right, they all have a same kind of vibe. De verschillen, soms erg leuk. Ik heb het trouwens ook niet op die sjaaltjes typetjes, gewoon, sportief, of meer buitenmens. Kan ook vallen op een beetje alternatief. Geen huppelkutjestrutjes. Die patsers, gatsie, begrijp wat je bedoelt.. Laat die lekker met elkaar.

Die keer van die tong in de strot, je zult het niet geloven maar zij kwam uit een relatie van 6 jaar. Ik vroeg me al af, 6 jaar en nog nooit gezoend, want wat dat was.. Aaargh! Meteen een afknapper..

Maar me afvragen of ik dan verplicht ben die mensen koffie aan te bieden, of ik geacht word die dan ook nog met begeleiding van meer dan 3 woorden aan ze te geven, dat zijn dan de dingen die mij bezig houden. Ik zou ze meteen koffie aanbieden en vragen of er verder nog iets is. Service gericht. Ook bij andere dingen zorg ik vaak voor drinken, hapjes, etc. Sociaal ingesteld wat dat aangaat en zorgzaam.

Ik zal niet zeggen dat ik in absolute rust leef, of in chaos. Maar mijn huis, vooral woonkamer is erg rustig ingericht. Open, alles klopt en past bij elkaar. Niet altijd even opgeruimd, maar wel rustgevend. Echt thuiskomen, relaxen tussen de kussens op de bank. Het liefste nog met een namiddag zonnetje die me door de ramen verwarmd. Een rustige indeling, al slingeren er rustig wel eens dvd’s rond of andere zaken.

Mijn bureau. Ach, soms mij ook een doorn in het oog. Dan pak ik alles op en gooi het weg. Ik ben niet zo papier/archief/bewaar persoon.

Familie van een nieuwe vriend(in) leren kennen, 17 jaar uitstellen, hmmm, best lang.. Ik zou het ook lang uitstellen.. Ik ben pas 2x bij een ex haar ouders over de vloer geweest. Zij nooit bij de mijne. Ik vind er geen noodzaak toe :P En de stress daarbij, die ken ik. Heb het er niet zo op.

Laat ik nu net iemand naast me hebben die veelal door de dag wervelt, vijfentwintig plannen maakt die nooit in één dag lukken, per uur van gedachten kan veranderen en een ‘alles komt vanzelf wel goed’ instelling heeft. Bekruipt jou dan nooit de gedachte: dat zeg jij nu wel, maar… Of heb je bij hem het gevoel, dat komt ook goed, ik vertrouw (op) je.

Een goede vriendin van me houdt niet zo van het onbekende (met mannen is ze weer anders, dat staat even hier buiten). Onbekende plaatsen, mensen, etc. Ze gaat niet snel zo maar ergens naartoe of met iemand mee wat voor haar onbekend is. Ze moet altijd alles van tevoren weten, is erg gestructureerd en zorgt dat ze niets kan/mag vergeten. Dat terwijl wanneer ik haar mee zou nemen ergens naartoe alles van haar af kan laten vallen. Ze hoeft het niet precies te weten, onbekende is niet belangrijk. Puur vertrouwen in/op.

Wcs mens… Die herken ik wel in je. Eén kant van je gedachten. Tegelijkertijd is er de andere kant, de dromer, de fantast. Wegdromen en die dromen willen ervaren. En dan komt er weer een wcs. Wat zijn die wcs? Wie legt ze je op en zijn ze überhaupt gegrond? Of puur een restrictie voor jezelf?

Dat doorvragen is inderdaad vervelend. Bij vrouwen komt het zeker vaker voor, maar bij mannen ook. Tenminste bij mij… Of ik dan zo’n goede leidraad ben voor manwezens betwijfel ik. Gewoon genieten, ook van elkaar en wanneer je beide ‘satisfied’ bent dan is het toch gewoon goed. Nagenieten, tegen elkaar aan, heerlijk…

Geplaatst op 4 april 2007 om 17:33

Hahaha ja, stelregel nummer 1: dat wat je aantrekt in een nieuwe partner is bijna altijd zonder uitzondering precies datzelfde waar je je later aan gaat ergeren. :D

Dat herken ik geheel niet eigenlijk. Ik vind het altijd jammer dat de frutsen en fratsen verdwijnen zodra de relatie wat settelt en wat me toen zo aantrok in mijn huidige vriend trekt me alleen nog maar meer aan. Geeft me ook het gevoel dat ik ook mezelf kan zijn met alle nukken, rare ideeen en vreemde fratsen. Wat mannen vaak leuk vonden was zingen in de supermarkt, dansen op straat, midden in de nacht eieren bakken, spontaan in groepen mensen belanden en daar mee optrekken ene dag of zulke dingen. Zodra je dan samen bent is het ineens niet zo leuk, gaan ze zich schamen en moet ik me ‘gedragen’. Wat nog nooit lukte, een en al teleurstelling waarschijnlijk :)

ben wel wat jaloers hoor, wil best vaginaal klaarkomen het is alleen nooit gelukt. Wel eens het vage idee dat ik dichtbij zat maar dat was het uiteindelijk niet. En orgasmegericht als ik ben wil ik vrijwel elke vrijpartij toch wel klaarkomen. Het is wel eens gelukt door het spreekwoordelijk pompen maar was een techniek waardoor toch het clitoraal klaarkomen gestimuleerd werd (ook al deze vriend, hij is goehoed *grinz*)

En idd, hij mag gerust naast zijn schoenen lopen, het luistert zeker erg nauw en al helemaal bij iemand met concentratieproblemen op alle gebieden die je kan bedenken. Ik uit mijn dankbaarheid dan ook regelmatig hahahahaha

Geplaatst op 5 april 2007 om 04:49