*Openbarsten

Terwijl ik een misvormd kuiken eet vervloek ik de buurvrouw. En al die Paastroep ook meteen, al heb ik toch echt zo’n chocolade ding in mijn mond as we speak. En nog een, een Paashaas ditmaal. Een vierkante. Tja. Dichterlijke vrijheid in cacao gegoten zullen we maar zeggen. Ook kreeg ik een eierverfmolen gratis bij mijn kaarsen. Daar keek ik al maanden naar uit ja, Blokkerblondje. Ze noemde me wel u, dat getuigt dan weer van enige opvoeding. Van achter de kassa gezien is iedereen u, want klant. Zaterdaghulpen die dat niet snappen zijn reddeloos verloren. Meisjes in capribroeken met puntlaarzen ook trouwens. Wel handig, wordt je broek niet vies wanneer ik mijn maaginhoud ledig bij je aanblik.

De buurvrouw probeert haar trommelvliezen weer eens te laten knappen. Nog vijf minuten en ik kom je een handje helpen. Ze doet de buitendeur nooit open als iemand aanbelt. Ze is dan wel weer zo dom om de deur op haar verdieping op een kier te laten. Haar onderbuurvrouw heeft een inloophuis, ze spuiten niet maar liggen wel op haar betonnen vloer. En de buitendeur staat daardoor altijd open. Lieve meid, dat wel. In tegenstelling tot het contactgestoorde wicht boven haar. Ik heb de neiging met gepast mesgezwaai binnen te stampen, haar cd-speler te verbrijzelen en haar benen in één beweging erbij. Dat alles terwijl ik het blinkende lemmet nog net in haar oogbol zie verdwijnen, natuurlijk.

Gelukkig ben ik opgevoed. Een vampier moet ook eerst toestemming hebben het huis binnen te gaan, zoiets. Resultaten uit het verleden hebben uitgewezen dat langdurig aanbellen ook zoden aan de dijk zet: het volume neemt af. Ze zit nu vast verstijfd binnen, woedend op alles en iedereen, vooral degene die aanbelt en haar uit haar eigen wereldje durft te halen. ‘Als ik niet beweeg ben ik er niet’, zoiets zal het zijn. Je muziek verraadt je, slimmerd. Freak. Al ben ik vroeg wakker, dan nog hoef ik niet anderhalf uur lang klank voor klank jouw wansmaak aan te horen. Ze heeft welgeteld zes cd’s. En een engelengeduld wat ergens op uitgekeken raken betreft. Ook een kunst. Jammer dat ze niet van klassieke muziek houdt, dan had het tenminste nog iets dramatisch kunnen hebben; nu is het vooral hopeloos. Maar ach, voorlopig houdt ze zich weer koest.

Precies over een maand mag ik er weer een streepje bij turven: ‘al’ 26 jaar houd ik het dan uit in deze wereld. Petje af, duimen omhoog, schenk nog eens vol. Met een beetje geluk begint over twee dagen de rest van mijn leven. Het enige dat ik daarvoor heb hoeven doen is geboren worden in dit lichaam en het zo snel mogelijk uitputten. Ja dank u, dank u, ik ben er zelf ook van onder de indruk. Out of order. Stempel erop en gaan. ‘Accepteer het dan’ hoor ik haar zeggen. Gij die zonder zonden zijt werpe de eerste steen. Begin ik nu ook al uit de Bijbel te citeren? Het zal de zalige chocolade zijn. Ik ga strijdend ten onder. Nee. Ik kom boven, dat is het plan. En dat plan, dat ligt al klaar. In tweevoud.

Bij de volgende turf sta ik weer rechtop, mark my words. Niet hier, maar daar. Niet zus, maar zo. Hoe dan ook zal ik vervroegd in de rui moeten, mijn oude jas afwerpen en een nieuwe weg inslaan. En slaan kan ik als de beste. Schoppen ook. Is het zo vreemd te azen op een doorsnee leven? Ik ben evenzeer de ploeterende boer als de dramaqueen. Ik ben wie ik ben, compenseren is het toverwoord. Al kan ik niet vliegen, ik zal verhalen over de vlucht. Waardigheid zit in een klein hoekje en mijn geest is een doolhof. De kunst is een volgende hoek te vinden, straatje uit, laantje door, paadje op en weggetje langs. Terwijl ik mijn vastgeroeste streven los moet laten stormt mijn geest zijn sponningen uit. I’ll kick some ass. Het enige dat daarvoor nodig is, is veranderen. Afscheid nemen. En tegelijk verwelkomen. Het is tijd. Ik ben er klaar mee, ik ben er klaar voor. En de wetenschap me bij dit proces gekoesterd te mogen voelen maakt dat ik tóch kan vliegen. Ik kom eraan.

Ik draai aan mijn volumeknop, laat Tori keihard door de kamer galmen.
Dag buurvrouw. Chocolaatje?

31 Reacties

Dit is een heftig stukje literatuur. Van begin tot eind fascinerend. Ik zeg vanaf het begin, want zelfs de allereerste regel is geweldig!

Geplaatst op 24 maart 2007 om 14:57

Ik verkies persoonlijk altijd te zwaaien met mijn Riot-gun, die hoef ik meestal niet echt te gebruiken, en op de deur kloppen hoeft ook niet, als ik er eerst een gat in blaas. Door het gapende gat in de deur, ziet de buurvrouw dan mijn machtige fysiek, gehuld in een wapperende lange zwarte jas, a la the Matrix of iets dergelijks (er staat dan inderdaad een erg stevige tocht in de gang, door dat nieuwe gat ineens), en mijn walmende geweer laat ik steunend op mijn heup hemelwaarts wijzen. Als ik dan met mijn diepste basstem “ik moest kloppen want de bel doet het niet”, komt dat volume net daardoor nooit meer hoger dan een fluisterend briesje.
U begrijp het : sindsdien heb ik heb heel lieve buren.
En ja, een chocolaatje kan er altijd in. Zal ik dan thee zetten ?

Geplaatst op 24 maart 2007 om 17:35

Dankjewel Erwin, en ook erg prettig te horen dat jou de eerste regel ook meteen al kon bekoren. :)

Nou ja zeg Nathan, jij maakt er zomaar een middelmatige western van, tsss. :P

Geplaatst op 24 maart 2007 om 18:07

U hebt mij nog nooit kogels zien ontwijken in slow-motion, vermoed ik ? :D
–hoewel proefondervindelijk onderzoek heeft aangetoond dat het nivo dan eerder zakt van middelmatig naar lachwekkend slecht :) Maar je zou de geluiden moeten horen die ik daarbij kan maken! Woesh-swat-ssssshhhhh-fwiet … en dat dan nog in slow-motion he!

Maar terug to the point : de energie spat van het scherm, en is erg aanstekelijk, en ondanks de nodige hindernissen, blijf je ervoor gaan. You go girl!

Geplaatst op 24 maart 2007 om 19:04

-Off-topic-

Op zondag 25 maart 2007 begint de zomertijd. Om twee uur ‘s nachts wordt de klok een uur vooruit gezet.

-Niet vergeten Wenz.- :)

Geplaatst op 24 maart 2007 om 21:59

Zijn die geluiden dan ook in slow-motion? :D

Geplaatst op 24 maart 2007 om 22:00

Wow! Ik heb het idee dat het vreselijk veel lawaai maakt als jij op dat toetsenbord zit te rammen. Misschien dat jouw buurvrouw daarom die 6 CD’s van haar zo hard zet.
Eén ding. Er zit toch niet I will always love you bij, hè? Toch…?
Want anders kom ik ook langs, met een vlammenwerper.

Geplaatst op 24 maart 2007 om 22:57

♥…

Geplaatst op 24 maart 2007 om 23:39

Oef, het testosteron spat er vanaf. Het wonen in zo’n huis levert in ieder geval een boeiend log op.
Veel geluk over twee dagen (nog maar één op het moment dat je dit leest) en op de weg naar ‘daar’.

(Nog een uurtje en ik kan de klok een uur terugzetten en eindelijk naar bed.)

Geplaatst op 25 maart 2007 om 00:58

Wat ben ik blij dat ik in een alleenstaand huis woon.
Geen boven buren geen beneden buren, niet eens links en rechts. Allemaal ver genoeg weg, zodat ze niet kunnen storen.
Maar zoveel geluk kan niet iedereen hebben natuurlijk.
Daarom ben ik mij dit geluk ook wel zeer bewust.

Geplaatst op 25 maart 2007 om 07:54

Mijn toetsenbord is geruisloos hoor Jack. ;) Hahaha, ik zou zelfs blij zijn met dat walgelijke nummer! De buurvrouw heeft vooral hardcore terror herriemuziek. :| Die ze over and over and over again draait. Ik weet zelfs welke beat wanneer komt. Maar die vlammenwerper, dat is nog niet zo’n gek idee. :D

So sweet, Dae! *vraagt zich af welke alt-combinatie daarvoor nodig is* :)

Haha Eep. Testosteron… :D Thanks.
En je klok een uur terug zetten levert vast een hoop bijzondere momenten op de komende dagen. :P

Ja Mieke, dat is een luxepositie, heerlijk. Normaliter vind ik buren niet zo erg trouwens, maar dit exemplaar zoekt echt mijn grenzen op. :)

Geplaatst op 25 maart 2007 om 08:39

Jep, ongesteld. Definitely…

Geplaatst op 25 maart 2007 om 13:47

Gahhahahaahahahahahaaaa Carool! :P
Ik zou je zo geloven, ware het niet dat ik al anderhalf jaar niet meer ongesteld word omdat ik een spiraaltje heb. Maar toch, ik zou bijna gaan twijfelen. :D

Geplaatst op 25 maart 2007 om 14:32

Niet alleen de eerste zin is prachtig Wenz. Maaruh, nu dit allemaal in de categorie gedachten geplaatst is, veronderstel ik dat het fictiegehalte laag is. En wat moeten we dan met een chocoladevogeltje dat in de rui gaat? What’s up?! En: what’s in de plan??

Geplaatst op 25 maart 2007 om 15:26

Zo.
Die zit.
Godsgloeiendekriesuskolere.
PMS rules. Spiraal of niet. Volgens mij zitten die hormonen in de achtbaan.
Vreet ze op Wenz! Bijt ze de kop af.
En ja, ik lust wel een chocolaatje. Maakt niet uit in welke vorm gegoten. Alhoewel ik een lichtelijke voorkeur lijk te hebben voor de wanstaltige gedrochtjes ook wel genoemd pindarotsjes.

Geplaatst op 25 maart 2007 om 15:59

Trouwens, als ik een buurvrouw had die een bak Tori ellende zou draaien constant dan zou ik …. grrrrrr grumble murmle mumble….
Ik vind het zo’n Hazesniveau.

Geplaatst op 25 maart 2007 om 16:01

Hahaha ja Carol, we weten onderhand wel dat jij het niet doet voor minder dan death trash metal. ;) :D Pindarotsjes zijn ook lekker, vooral de pure variant. :)

Misschien heb ik onderhand wel een constante staat van PMS bereikt? Zou dat het zijn? :P

Roer, als ik daar zelf over uit ben zal het vast mondjesmaat in logvorm geopenbaard worden. :)

Geplaatst op 25 maart 2007 om 16:18

misschien kun je de buurvrouw ‘s nachts stiekem een stevige spiraal implanteren? kan ze zo hoppend op haar eigen beats het raam uit jumpen, ben jij ervan af!

Geplaatst op 25 maart 2007 om 16:26

Ook ik had ooit dat spiraal… Dus ik herken dit :o)

Geplaatst op 25 maart 2007 om 16:59

Nou heus wel ook voor minder dan dead trash metal hoor. Als het maar niet zemelig is. :)

Geplaatst op 25 maart 2007 om 17:23

Het is mij één keer gelukt om de politie bij mijn buurman in te laten breken om zijn boxen te confisceren. Welke een heerlijke triomf, maar hij was dan ook zo stom om zijn muziek op repeat (en op 10) te zetten en vervolgens weg te gaan. Tja, dat is vragen om politieinbraak. Maar het is duidelijk: Hell hath no fury like a Wenz disturbed. Ik zou niet graag in de schoenen van het gabberinnetje staan als je eenmaal met vlammenwerper en oordopjes gewapend voor haar deur staat.

Wat gaat er morgen gebeuren dan? Nieuwsgierigheid kent geen tijd…

Geplaatst op 25 maart 2007 om 20:23

Ow Jaco, dat klinkt als muziek in mijn oren! :D Maar die buurman deed het er dan wel om geloof ik. Daar ging vast een hele geschiedenis aan vooraf, en hij vond vast dat hij volkomen in zijn recht stond… Zucht. Maar heerlijk moment, lijkt me zo. :D

Geplaatst op 25 maart 2007 om 20:44

Hoe bizar is het dat ik net Tori zit te luisteren, voor de eerste keer dat ik haar op de computer heb (al wat weken), terwijl ik jouw stukje lees?
Ik zie dat het lentegevoel jou ook al te pakken heeft =:~) Lekker stukje, flink gelachen, zeker bij de Capribroeken, ghehehe.
Oef. Pindarotsjes =:~D
Enneh… had ik het moeten weten of kan ik gerust vragen wat er dan is over twee dagen/een dag?

Geplaatst op 26 maart 2007 om 00:37

In je schrijven lees ik van alles, frustratie, irritatie, ergernis, de wil hier iets aan te doen, vervolgens opnieuw te beginnen. Een nieuwe start, afscheid nemen van zaken. Wellicht inderdaad door dat mes te gebruiken, of je heil ergens anders zoeken, of de irritante dame een klassieke cd te geven…

26, mooie leeftijd.. Jouw sterrenbeeld is dus ook stier?!

Ik ben benieuwd waar je vlucht naartoe gaat. Waar je klaar voor bent, wat je gaat doen.. Vleugels uitslaan en…..

Geplaatst op 26 maart 2007 om 13:04

fascinerend geschreven, als een internal monologue, een stream of consciousness. Erg amusant bovendien. Afscheid nemen, veranderen, daar heb je het over…wat is een mooier tijdstip om daar mee te beginnen dan met het begin (nou ja…ongeveer dan) van de lente?

ps.
Vond de buurvrouw het choc’je nog lekker? :)

Geplaatst op 26 maart 2007 om 15:27

*Gob probeert de verjaardag te onthouden voor over een maand*

Geplaatst op 26 maart 2007 om 15:30

Heerlijk geschreven! En succes vandaag!
enne, Tori rules! Zemelige muziek?? hoe de fuck kan je die associatie nou maken met die muziek??? ( sorry Carol)

Geplaatst op 27 maart 2007 om 09:33

Och je bent ook stier, dat verklaart alweer de helft! En je schrijft het, ik voel het. Heb trouwens meteen zin om de buurman in elkaar te meppen en een bedrijfje te starten maar goed, heb de superwoman cape toch maar even laten hangen ;)

En wat is doorsnee leven nu eenmaal. Je bent geen doorsnee persoon, dat is precies wat je zo leuk maakt. En wat er misschien voor gaat zorgen dat het leven nooit doornsee wordt. (Toch niet stiekem ADHD? *grinzzzz*)

Geplaatst op 28 maart 2007 om 04:01

Flauw trouwens, ik kwam hier zondag kijken en zag de nieuwe stukjes niet staan. Toch maar soms op F5 hengsten dus.

(En die plaatjes ken ik, De Poort des Doods, Weiss en Hickman, geweldige boeken trouwens!!)

Geplaatst op 28 maart 2007 om 04:05

Ha Marijne, dat is inderdaad een sterk staaltje! Misschien wist je stiekem al dat ik over Tori ging schrijven. ;) Grijns, ja: de capribroeken. Zucht. Steun. Idioten. :D

BFD, ik ben ook benieuwd. :)
Ja ik ben ook een Stier inderdaad. Je leest er een hoop in dat ik er ook in gelegd had, doe je goed. :)

Gob, “internal monologue” -> mooie omschrijving. De lente helpt inderdaad een hoop, geeft frisse energie. :) (Enne, vergeet maar rustig, ik vergeet verjaardagen ook altijd. :P)

Hahahaha Cinner, ja laat die cape toch maar even hangen. Voor je zo hard probeert te gaan dat ‘ie verschroeit. ;) Natuurlijk wil ik niet doorsnee zijn maar bepaalde basisdingen in je leven die voor anderen normaal zijn en voor jou niet kun je soms heel graag willen. As you know. :)
Vreemd dat je de nieuwe logs niet zag? Bewaar je je cookies iets te goed? :D Ow, ik ken de plaatjes zelf niet hahahaha, en Weiss en Hickman dus ook niet… ga eens wat googlen. Ik trok maar wat afbeeldingen van internet die mijn stemming leken te verbeelden. :D

Ja Fride, Tori is leuk. Haar live-cd dan vooral, andere cd’s kan ik zelf best uhm… tja… zemelig vinden op verkeerde momenten. :D

Geplaatst op 28 maart 2007 om 17:03

Yep I know maar al te goed inderdaad. Hoewel ik begonnen ben met bedenken waar ik me wel en niet bij zal neer gaan leggen, nu blijkt dat ik sowieso niet doornsee word :)

Weis en Hickman zijn een fantastisch fantasy-schrijvers duo, tenminste als je er van houd. Draken, elven, dwergen en werelden vliegen om de oren maar geloofwaardig beschreven, je kan zo erin verdwalen. Het zijn wel allemaal series dus flink wat te lezen. ben er meteen weer in begonnen (voordeel van een slecht geheugen!)

Geplaatst op 29 maart 2007 om 05:30