*Letterlijk

Geachte heer/ mevrouw,

Naar aanleiding van uw advertentie in de krant van zaterdag jongstleden wil ik via deze weg graag solliciteren naar de zojuist bij u vrijgekomen functie. Het beste beeld van mezelf kan ik u waarschijnlijk geven door mijn toch al aardig uitgebreide werkverleden te beschrijven.

Mijn eerste baan was niet zozeer fysiek als wel geestelijk pittig te noemen. Ik heb er veel aan gehad, maar makkelijk was het niet voor een leergierig en nieuwsgierig persoon zoals ik. Mijn collega’s gaven mij nergens inhoudelijke informatie over, ik moest gewoon vertrouwen op hun expertise. Hoe moeilijk dat in het begin ook was, gaandeweg werd ik steeds meer bedreven in het simpelweg geloven in op geen enkele manier onderbouwde voorstellen en plannen. Uiteindelijk had ik het volkomen onder de knie: ik nam alles maar gewoon aan. Met veel plezier heb ik dan ook drie jaar lang de meest absurde ideeën goedgekeurd, zoals een goed aannemer betaamd.

Mijn volgende baan was er een van lichamelijke inspanning. Veel mensen vragen mij hoe ik invulling heb kunnen geven aan de uitdagende functie die ik toebedeeld kreeg. U kunt zich er wellicht weinig bij voorstellen, maar het was een uitputtende klus om handmatig complete auto’s tot poeder te vijlen. Het was denkelijk een relatief nieuwe vorm van recyclen in die tijd. Dag in, dag uit bekwaamde ik mij in het zo snel en grondig mogelijk schrapen en vijlen om maar zo veel mogelijk van de wagens uiteindelijk te kunnen injecteren. Na een aantal maanden kreeg ons team echter te horen dat recent onderzoek had uitgewezen dat deze manier van werken schadelijk was voor onze gezondheid; op die dag eindigde dan ook mijn carrière als autospuiter.

Ik werd overgeplaatst naar de hoofdvestiging van het bedrijf, alwaar ik binnen korte tijd uitgroeide tot een graag geziene medewerker. De kwaliteit van het voedsel was niet mijn verantwoordelijkheid, maar mijn werkwijze werd dusdanig op prijs gesteld onder de gezaghebbenden dat ik het al snel heel druk had. Ik waakte ervoor niet per ongeluk met de vork in wangen of tongen te prikken, en mijn spelletje ‘komt het vliegtuig, open die hangar’ zorgde ervoor dat ik bijna het hele management eigenhandig van voedsel mocht voorzien. Met veel plezier ben ik dan ook ruim anderhalf jaar gezagvoerder geweest, tot het bedrijf moest inkrimpen en er helaas geen plaats meer voor mij was. Wel heb ik nog een gouden bestekset meegekregen ten teken van waardering.

De maanden erna waren zwaar. Eerst heb ik het geprobeerd als omroeper, maar ik bleek niet in staat genoeg decibel te produceren waardoor er absoluut niemand uit balans raakte, laat staan omviel. Toen heb ik nog een poging gedaan me te laten omscholen, maar dat pakte ook niet echt goed uit. De hele dag vragend antwoorden bleek een grotere opgave dan ik had kunnen voorzien, wat veel irritatie opwekte. Ook bleek de vraag ‘Waar?’ niet altijd even relevant, wat tot verwarrende omstandigheden leidde. Binnen een aantal dagen raakte ik dan ook overspannen, wat meteen het einde van mijn toekomst als waarzegger bleek.

Maar niet getreurd, ik bleek meteen weer aan de slag te kunnen. Een winstgevend bedrijf schakelde mij in op het hoogtepunt van hun expansie. Honderden medewerkers hadden het bedrijf groot gemaakt, het management bleek in staat de ene juiste beslissing na de andere te nemen. Op mijn eerste werkdag heb ik meteen het gerucht verspreid dat er massaontslagen zouden vallen. Ook heb ik een mail rondgestuurd waarin ik alle salarissen van de leidinggevenden met elkaar vergeleek: een feilloze methode om verdeeldheid te zaaien. De dagen erna liep ik hoofdschuddend rond met een stapel papieren in mijn hand. Wanneer personeel informatie eiste schermde ik snel de cijfers op mijn blad af en mompelde dat ze het snel genoeg zouden merken. De paniek brak al snel uit, er werd druk gesolliciteerd en gespeculeerd. Eerst sprak ik over energiebesparing en sloot op een aantal afdelingen de stroom af. Al snel wist men niet meer waar men aan toe was en iedere vrijdag ontsloeg ik weer een handvol medewerkers op de betreffende afdelingen met de mededeling dat hun efficiëntie te zeer gedaald was om nog rendabel te kunnen zijn. Na twee maanden was mijn taak dan ook volbracht en kon ik met een gerust hart vertrekken. Hoe zwaar de taak van crisismanager ook kan zijn, je haalt er veel voldoening uit.

Recentelijk heb ik de opleiding tot detailhandelaar gevolgd, maar ik bleek hoofdzaken niet van bijzaken te kunnen onderscheiden waardoor ik geneigd was in belangrijke punten te gaan handelen in plaats van de beoogde details. Toen heb ik nog gesolliciteerd bij de lokale omroep, zij zochten een weerman. Ik was zeer enthousiast, maar onderzoek wees uit dat ik altijd al vrouw geweest was dus deze baan bleek niet haalbaar voor mij. Typisch geval van overmacht, niets aan te doen.

Toen ik gisteren uw advertentie las was ik dan ook meteen enthousiast. Ik heb altijd al een voorliefde voor ogen en monden gehad, neuzen en oren hierin meenemen moet ook geen probleem zijn. Zoals u heeft kunnen lezen kan ik prima met spuiten overweg, werk ik zelfstandig en ben ik begaan met de mensen om mij heen. Ik ben op de hoogte van de verschillende vormen die een gelaat kunnen hebben, kan de meeste gezichtsuitdrukkingen foutloos interpreteren en ben niet vies van zweren of ontstekingen, wonden of bloed. Spalken en verband aanbrengen is mij niet onbekend, en in mijn vrije tijd verdien ik al af en toe iets bij als kapster, ik durf dus wel te stellen een ideale kandidaat voor deze functie te zijn. Het lijkt me een uitdaging hoofdverpleegkundige in uw ziekenhuis te worden en ik zou mijn enthousiasme dan ook graag uiteenzetten in een mondeling vervolg op deze brief, dus wellicht tot ziens!

Vriendelijke groeten,
Wenz

28 Reacties

Twaalf ambachten, dertien ongelukken, en nóg staat het zelfbeeld fier overeind zoals dat juist bij ‘deze types’ – die de lachers op hun hand hebben – wonderlijk vaak het geval is. Zouden we er wijs aan doen haar uit te nodigen?

Geplaatst op 20 maart 2007 om 08:56

Hahaah … nou petje af hoor.. boeiend en heel leuk geschreven maar dit ga je toch niet echt sturen of wel dan ? Waarschijnlijk is dit voor veel mensen/werkgevers al te lang !

Fijne dag nog !

Liefs its me Tieneke

Geplaatst op 20 maart 2007 om 08:59

Haha Marius, persoonlijk zou ik er niet over piekeren haar uit te nodigen. ;)

Nou Tieneke, ik hoop toch dat je is opgevallen dat werkelijk alle beroepen totale onzin zijn. Natuurlijk ga ik dit niet echt opsturen, het staat ook in mijn onzin-categorie maar dat weet jij natuurlijk nog niet, je was hier nog niet eerder. :)

Geplaatst op 20 maart 2007 om 09:23

Haha, de crisismanager is leuk. Hoe kom je er toch bij.

Geplaatst op 20 maart 2007 om 09:58

Geachte Wenz,

normaliter sturen wij geen persoonlijke brieven naar sollicitanten, maar in uw geval maken wij graag een uitzondering. Uw arbeidsverleden geeft een indrukwekkend beeld van een gedreven persoonlijkheid, die niet vies is van een uitdaging, en zich ook niet wil beperken tot één branche of uitvoeringsniveau. Derhalve kunnen wij u niet uitnodigen voor een gesprek aangaande de functie van hoofdverpleegkundige, omdat gezien de breedte van dit beroep uw vaardigheden niet voldoende benut zouden worden. Wel willen we graag uw CV in portefeuille houden, aangezien er op korte termijn de functie ‘Manusje van Alles’ vrijkomt. Wij willen u vast ter overweging voorleggen uw naam te veranderen, want wij verzekeren u dat u in dat geval een bijzonder grote kans maakt deze vacature te vervullen. U begrijpt dat het niet veranderen van uw naam een ernstig bezwaar in dit kader zou betekenen.

Met vriendelijke groet,

RealJaco

Geplaatst op 20 maart 2007 om 10:52

Hopelijk kom ik nooit in dat ziekenhuis te liggen als jij word aangenomen.:))

Geplaatst op 20 maart 2007 om 11:54

Je kunt altijd nog kraamverpleegkundige worden als ze je niet aannemen! Twee werkdagen per week, alleen op woensdag en zaterdag, gezellige werkomgeving en net iets voor jou, aangezien je van alle markten thuis bent =:~)

Leuk! Heerlijk om te lezen, zeker voor iemand die vaak voor de gek gehouden wordt omdat ze alles letterlijk neemt =:~p

Geplaatst op 20 maart 2007 om 12:26
Kleine Manus*

Bij deze is mijn naam veranderd, maak ik nu kans Jaco? :D Ghahahahaa, prachtig.

Haha Mieke, ik ben het helemaal met je eens. :P

Hoeveel verpleging heeft een doorsnee marktkraam nodig? Niet zo veel gok ik, dus dat baantje lijkt me wel wat, Marijne! :P :D

*Wenz dus natuurlijk. (Vanuit elders, aangezien ik vanavond naar het optreden van Damien Rice ga. Juj!) :)

Geplaatst op 20 maart 2007 om 16:56
joost

Veelzijdige loopbaan (:D), maar welke letter heeft nu eigenlijk de geest gegeven?

Geplaatst op 20 maart 2007 om 17:17

Het is bedrijfsbeleid om geen gebruik te maken van verkleinwoorden, tenzij dit a) een gegeven is in de naam in het paspoort en/of de geboorteacte (bv. Mieke, Femke of Gijsje) of b) de functie dit vereist. Hoewel wij liever hadden gezien dat u zichzelf ‘Manusje’ had genoemd, valt de naam ‘Kleine Manus’ in te passen in bovengenoemd beleid. U zult derhalve binnenkort een uitnodiging ontvangen voor een kennismakend gesprek.

*veel plezier bij Damien!

Geplaatst op 20 maart 2007 om 17:30

Ik heb me kostelijk vermaakt, erg leuk geschreven!

Geplaatst op 20 maart 2007 om 19:39

Aangenomen!

Geplaatst op 20 maart 2007 om 22:12

Hahaha, er is voor mij nog hoop zie ik. Banen genoeg.
Iew! Moest dat nou, dat plaatje onder de autospuiter.:S

Zij wel hoor, naar Damien Rice. :(

Geplaatst op 20 maart 2007 om 22:58

Hahahaha, die autospuiter! met zoveel absurdisme vedien je een megacontract!

Als bewaarder ga je het vrees ik ook niet redden, na drie maanden kom je om in de troep…

Geplaatst op 21 maart 2007 om 00:13

En als ze nog mannen zoeken voor het edele beroep van modelnaaister…

Geplaatst op 21 maart 2007 om 00:30

*Moet ineens aan Nip/Tuc denken*

*En aan slagroomspuiter*

Geplaatst op 21 maart 2007 om 03:17

Modelnaaister ? Dat lijkt me inderdaad een hele opoffering, maar iemand moet t doen. En vanuit mijn immense goede hart wil ik me wel opofferen voor het goede doel :)

*Slagroomspuiter* ? Je bedoelt nu toch niet wat ik denk he ? Of als efficient geneesmiddel voor anorexia-patienten.

Als je een hoofdverpleger hebt, zou er dan ook een borsten- en billenverpleger zijn ? Die gebieden hebben ook erg veel zorg nodig, me dunkt.

Geplaatst op 21 maart 2007 om 10:12

Oooooohh…. Damien Rice?!!
Dit zit al weken in mijn cd-speler (lang leve de repeat-button)
Hoe was het optreden?

Geplaatst op 21 maart 2007 om 10:54

Wanneer kunt u beginnen ?

Geplaatst op 21 maart 2007 om 13:40

Jaco: mooi! :D (Manusje was te voor de hand liggend. :P) Ik wacht op de uitnodiging! ;)

Hahahaha Joost! :P Als we letterlijk ook letterlijk gaan nemen dan wordt het wel een heel smerig gedoe. :P *Ziet een volgeschreven lijk voor zich… ieuw… maar dat doet me wel denken aan Quillz, en Markies de Sade die zichzelf van top tot teen vol schreef bij gebrek aan papier, dat is dan wel weer een leuke gedachte* :)

Thanx iedereen, ik kon er zelf ook wel om lachen. :D

Bewaarder…hahahaha oei. Ik ben het tegenovergestelde geloof ik. :D

Modelnaaister? Ghahahahaaa. Slagroomspuiter… dan liever chocolademousse. :P

Het log prikkelt in ieder geval ieders creativiteit, mooi! :D

Damien Rice viel een beetje tegen wat mij betreft. Totaal geen interactie met het publiek, er kon nog geen hallo vanaf, iets teveel improvisaties/solo’s die 10 minuten gerekt werden, veel gepruts met gimmicks, geluidjes, microfoons, enz. MAAR! (De celliste was geweldig. Heerlijk instrument.) Sommige nummers waren natuurlijk wel geweldig, barstten open, sleurden het publiek mee, of waren juist intiem ingetogen, kwamen ontzettend hard aan in a good way. Mooie momenten dus. Maar het geheel? Mwa.

Geplaatst op 21 maart 2007 om 19:09

Markies de Sade gebruikte toch bloed en uitwerpselen? Aan het einde van zijn leven, tenminste zoals ik het in een film heb gezien. Brr.
Chocolate moose?! Hurdiebur =:~D Even de dierenbescherming bellen!
Is kietelaar een voldoende prikkelend beroep voor je?

Geplaatst op 21 maart 2007 om 23:19

Haha klopt Marijne, maar ik had het over iets eerder in de film, waarin hij zijn witte pak van top tot teen beschrijft met inkt. :D

Hahaha misschien vindt die eland chocoladescrub wel heerlijk? :S :D
Hm, nee kietelaar lijkt me niks. Pompbediende misschien? :P

Geplaatst op 22 maart 2007 om 10:47

Ieks!

Geplaatst op 22 maart 2007 om 13:44

Chocolate moose spuit dan weer een stuk moeilijker lijkt me. En zou modelnaaister een seksegebonden beroep zijn?

*Het niveau daalt zienderogen hier trouwens*

Kan ik iemand interesseren voor een kop chocolademelk misschien?

Geplaatst op 22 maart 2007 om 17:33

Oeh lekker! Zo lang je het in een beker schenkt en niet over mijn kop heen…

Geplaatst op 22 maart 2007 om 23:46

Welnee, netjes in een grote mok en met liefde gemaakt. Beetje slagroom erop?

Geplaatst op 23 maart 2007 om 05:06

De gevolgen van de sollicitatie plicht… Een nette brief… Ik moet een beetje denken aan een fragment uit een show van Harrie Jekkers… Het hoogtepunt van zijn sollicitatiegedrag was een brief aan de Koningin: “Beste Koningin, neem maar rustig een jaartje vakantie, ik ga wel op de gulden staan. Ach, laat ik niet lullig zijn, die postzegels pak ik er ook wel bij.”

Geplaatst op 23 maart 2007 om 12:18

Jammie! Precies zoals ik het lekker vind =:~) Dank je.

Geplaatst op 23 maart 2007 om 22:38