*Beroemd

Terwijl ik de krantenmolen buiten herschik vang ik het volgende gesprek op tussen twee jongeheren met microfoon en camera, en een passerende vrouw:

“Mevrouw, mag ik u iets vragen?”

-”Niet met die camera!”

“Waarom niet, mevrouw?”

-”Gewoon niet met die camera!”

“Wacht nu even mevrouw, hij staat nog niet eens aan.
We willen u alleen om uw mening vragen.”

-”Waar gaat het over dan?”

“We hebben een aantal vragen over de hernieuwde straat en de pas gevestigde winkels.”

-”O zo. En voor welke zender is dit?”

“De lokale omroep. Wilt u misschien zo vriendelijk zijn de vragen te beantwoorden?
Het duurt maar een minuutje.”

-”Goed dan… kom ik dan wel op tv?”

De mens blijft mij verbazen.

19 Reacties

People are strange, when you’re a stranger, when you are strange.

Geplaatst op 17 februari 2007 om 10:50

Haha, hoe herkenbaar…wat een wonderlijk spel toch, steeds opnieuw…

Geplaatst op 17 februari 2007 om 11:17

0_o

Geplaatst op 17 februari 2007 om 12:32

“Nee mevrouw, we nemen het op met deze camera en we stellen u vragen met deze microfoon van de lokale omroep, maar u komt niet op tv, natuurlijk niet”

(Ja, de mens blijft verbazen. Gelukkig ;) )

Geplaatst op 17 februari 2007 om 14:11

Haha, zeker bang dat het over iets zinnigs zou gaan ;-)

Geplaatst op 17 februari 2007 om 17:04

God behoede de mens
en geve hem een zoen:
er is verder niets met hem te doen.
Streel zijn zoete pens,
want mens is een zachte machine,
een ingewikkeld liefje.
Verzilver zijn statiefje,
leid hem in een vitrine,
doe bij hem een lichtje aan.

Loop zachtjes om hem heen en
Ga elders om hem wenen,
Maar laat hem staan.

Leo Vroman

Geplaatst op 17 februari 2007 om 20:44

LOL ben ik zo raar nog niet ;)

Geplaatst op 17 februari 2007 om 22:24

Hahahaha Aargh, heel raak. :)

Prachtig gedicht van Vroman, Thought. Echt.

Geplaatst op 18 februari 2007 om 08:57

hahahahaha, ik loop ook altijd weg hoor, mogelijk moeilijke vragen te omzeilen! Ook de makkelijke overigens, mijn hoofd hoeft niet op de buis!

Geplaatst op 18 februari 2007 om 12:41

Wat een valse ijdelheid! Voor de vorm sputtert ze wat tegen, maar ze vindt het helemaal geweldig!

Geplaatst op 18 februari 2007 om 15:24

Ze moest gewoon even wennen aan het idee dat het tijd was voor haar fifteen minutes of fame.

Geplaatst op 18 februari 2007 om 16:21

“Terwijl ik buiten de krantenmolen herschik”

Wat is dat? Een krantenmolen herschikken?

Geplaatst op 19 februari 2007 om 00:46

Sem, wat dacht je van het ordenen van een verzameling kranten in een draaibaar rek, veelal op wieltjes? Dit omdat klanten er vermoedelijk regelmatig een zooitje van maken. Een voordeel: het houdt Wenz op de straat.

Geplaatst op 19 februari 2007 om 01:10

*zucht*

ja

datzelfde maakte ik regelmatig mee op de radio als je mensen belde voor een reaktie
‘nee, dat wil ik niet hoor. op de radio’
toch interveiwen, want na een paar keer weet je wel beter, en dan eindigen ze met
‘wanneer wordt het uitgezonden?’ of ‘ik kom toch wel op de radio heh?’

Geplaatst op 19 februari 2007 om 11:31

Geweldig… Mensen…

Mens is de naam (Seth Gaaikema)

Hoe kan het leven zo walgelijk en zo fantastisch zijn?
Hoe kan ik zo vol liefde en zo sarcastisch zijn?
Hoe kan ik me zo gelukkig en zo miserabel voelen?
Alsof twee zenders door elkaar heen staan te joelen.
Een bal van emoties, sex, hersens,
intuïtie waardoor ik me trots voel en schaam.
Mens is de naam.

Hoe kan ik zo in dromen zweven
en me zo houden aan de feiten?
Hoe kun je zo tot het hogere komen
en tot zulke banaliteiten?
Hoe kan ik zo naar mannen kijken
en op vrouwen vallen?
Hoe kunnen vroomheid
en geilheid zo op elkander knallen?
Zo tegenstrijdig, als een non in het klooster
en een hoer voor het raam,
Mens is de naam

Wie zalft zo over naastenliefde
en kan zo Godvergeten wreed zijn?
Wie kan zo aanleiding tot geluk
en oorzaak van zó veel leed zijn?
Wie kan zo slaapverwekkend saai
en zo alarmerend excentriek zijn?
Wie kan zo mild en tolerant
en zo gigantisch fanatiek zijn?
In de naam van de vader, de joodse,
de christelijke of die van de islam,
Mens is de naam.

Dat zijn overpeinzingen die ik later zal hebben,
gereïncarneerd als een roze cyclaam,
Mens is de naam

Geplaatst op 19 februari 2007 om 13:43

Voor een beetje aandacht is zelfs een fikse hoeveelheid scepsisme niet opgewassen? :)

Mooi gedicht, Butterflydancing.

Geplaatst op 19 februari 2007 om 20:43

Tnx @ Epi

De associatie met het arbeidzame maakte ik niet, ik zag een meisje op het balkon staan.

Geplaatst op 19 februari 2007 om 22:56

mooi dat je het je nog zo goed kon herinneren die woorden!

Geplaatst op 20 februari 2007 om 22:01

Die is ook geweldig raak, BFD. En herkenbaar.

Inderdaad Eep, die krantenmolen bedoelde ik. :D

Haha ja Gob, irritant. :D Mensen zijn vreemd.

Geplaatst op 21 februari 2007 om 08:01