*Jane Doe

Ik steek het plein over, aan weerszijden bankjes. Allemaal leeg, op één na: een zwerver, rechts van het bloemperkje. Ik loop ook rechts. Voor mij stapt een man in pak flink door, links van het perkje een vrouw. Ik vertraag mijn pas, bedenk gniffelend dat ik niet wil dat mijn schaduw de schaduw van de kantoorklerk raakt. Gewoon, zomaar, omdat ik die keuze heb. De man passeert het bezette bankje zonder op of om te kijken. De vrouw wordt peinzend nagestaard door de zwerver: ze ziet er ook opvallend uit met haar beperkte lengte, overdadig gewicht en vale jas met tijgerprint. Ze schopt tegen een voortwaaiende krant, lijkt zich dan te realiseren niet alleen op straat te zijn en kijkt even om. Ze zal nog geen vijftien zijn, maar alleen haar gezicht verraadt haar leeftijd. De onzekere ogen draaien zich weer om, ze vervolgt haar weg. Hoe zou het voelen om haar te zijn? Ik loop verder.

Terwijl ik een trek van mijn sigaret neem passeer ik de zwerver, ik besluit hem aan te kijken. Zijn blik is al op mij gericht, een oprecht vrolijk “Hoi!” klinkt. Ik inhaleer, zeg glimlachend hallo terug. Hij rolt een shaggie in zijn schoot, zijn gelaat vol rimpels. Waar slaapt hij vanavond? Welk merk shag rookt hij? “Geniet ervan hè, ga ik ook zo doen!” klinkt het met onmiskenbare alcoholisten intonatie. Hij knikt naar mijn linkerhand. Ik grijns, zeg “Absoluut!” terwijl ik demonstratief nog een trek neem, maak dan een proostende beweging met mijn sigaret. Hij lacht, we knikken ter afscheid en ik loop verder.

Op een paar auto’s na is de straat verlaten. Mijn blik dwaalt langs de gevels, blijft hangen bij een ijzeren balkonnetje. Aan de rand hangen twee bloembakken, verdorde bruine takken blikken moedeloos omlaag. Middenin de linker bloembak prijkt een piratenvlaggetje, het doodshoofd wappert fier in de wind. Eerste ingeving: kinderen. Tweede ingeving: carnaval. Ik glimlach, het zal een combinatie zijn. Bij het verkeerslicht staan vier schooljochies: fiets, rugzak, grote mond. Een van de vier houdt een ander aan zijn rugzak tegen. Ik houd even mijn pas in om in te schatten of het drie tegen één is, of alleen vriendschappelijke balorigheid. Het laatste lijkt het geval, ik loop weer verder.

Ik nader het centrum, ben in gedachten nog bij het telefoongesprek van zojuist. Ze zit zo ver weg, maar was eventjes weer heel dichtbij. Hoge telefoonkosten beperkten ons gesprek; in gedachten praat ik nog even verder met haar. Ik weet dat zij dat nu ook doet, zo kunnen we toch alles aan elkaar kwijt. Wanneer ik opkijk zie ik een man links van mij naderen. Zelfs zonder wiskundeknobbel kan ik beredeneren dat we binnen enkele stappen zullen botsen als we geen van beiden onze pas vertragen. Eén stap voor het op hand zijnde onheil stop ik dan ook. Ik kijk op, zie dat hij ook stilstaat. Even gebeurt er niets, dan heffen we tegelijk een arm, gaat u voor. Beiden schieten we in de lach: het lijkt bijna modern ballet. Ik zet de eerste stap, kijk nog even rechts over mijn schouder hoe hij na mij zijn weg vervolgt terwijl hij links over zijn schouder kijkt of ik hetzelfde doe. Een laatste grijns, dan verdwijnen we weer uit elkaars leven. Ik loop verder.

Een dametje schuifelt me tegemoet. Ze lijkt me bedrukt; flarden van pensioensores, recalcitrante kleinkinderen, overleden hondjes en artritis-ongemakken wasemen van haar af. Ze kijkt op, ik groet haar. Ze groet terug, verbazingwekkend helder van stem. Een spontane glimlach verraadt haar levenslust; iedereen is een medaillon. Ik realiseer me dat ik zin heb in het voorjaar, in rondlopen zonder jas, in toevallig schampende levens, kortstondig, vluchtig. Ik ben graag op straat, ik ben graag thuis. Ik ben graag alleen, ik ben een mensen-mens. Ik ben het stille water, ik ben de goedemiddag op straat. Ik ben mijn mengelmoes van gevoelens, gedachten en geschiedenis, ik ben mijn toekomst. Ik sta daar graag bij stil. Ik loop graag verder.

26 Reacties

Om die schaduwen die elkaar niet mogen raken moest ik het meest lachen.
Dit log lijkt bijna als een vervolg op je “open raam”. Scherpe observaties, heerlijk! En een mooie quasitegenstrijdige ontbolstering tot slot.

Geplaatst op 31 januari 2007 om 22:06

Even was ik op het verkeerde been gezet door de foto, die een heel andere tijdsgeest oproept.

Ik kan soms ook zo genieten van die toevallige korte omtmoetingen, waarin je volslagen vreemden een welgemeende goede dag kunt wensen. Beetje positief vibreren is best tof.

Geplaatst op 31 januari 2007 om 22:11

Hahaaaa ik was alweer vergeten dat je zou telefoneren, maar het piratenvlaggetje deed een scheepsbel luiden! Datzelfde vlagje zag ik namelijk ook op weg naar huis daarstrax (:

Geplaatst op 31 januari 2007 om 22:31

Ook al zo’n vat vol tegenstrijdigheden, hoewel het misschien toch goed samen in een mens past.

Geplaatst op 1 februari 2007 om 00:02

Wat mij betreft wel Cin. :)

Haha ja Apekop! Je hebt het vlaggetje ook gezien! :D

Inderdaad Yo. :)

“quasitegenstrijdige ontbolstering” -> Toe maar! Prachtige woordcombi. :D (Ja, die schaduwen… een aanrader hoor, soort stiekem machtsgevoel zonder daadwerkelijk iemand kwaad te doen. :P)

Geplaatst op 1 februari 2007 om 08:23

Het voorjaar, ja daar verlang ik ook naar.
De natuur is vriendelijker, de mensen zijn vriendelijker.
Als het voorjaar is en de zon schijnt, staan de ogen van de mensen ook heel anders.
We lopen anders, en we benaderen andere mensen ook heel anders en worden anders benaderd
Jaaa, laat het voorjaar komen.

Geplaatst op 1 februari 2007 om 08:48

schön, sehr schön.

leuke gedachten heb jij :)
en idd jij ben je eigen toekomst een waarheid als een koe (waar komt die uitspraak trowuens van dan…’een waarheid als een koe’ zouden koeien altijd gelijk hebben?)

Geplaatst op 1 februari 2007 om 13:34

Mooi Wenz. Daar in het begin, dat de ene schaduw de andere niet mag raken, dat soort oplettendheid, deed me er even aan denken dat sommige mensen bv hun passen tellen, na een x-aantal een stap zijwaarts gaan en zo herhaalt zich dit. Maar zo werd het niet, het zijn observaties, luchtigheid, associaties die wellicht passen, alertheid – en dit al met een zeer fraai slot.

Geplaatst op 1 februari 2007 om 13:47

Jammer dat iedereen zijn gedachten niet zo mooi kan verwoorden als jij, Wenz. Want ook de zwerver, het vijftienjarige meisje, de passerende modern balletdanser. Allen hebben hebben een unieke gedachtegang. Het maakt mij benieuwd wat zij dachten!

Geplaatst op 1 februari 2007 om 15:01

Mooi. Op het gemak in de stad rondlopen, zelfs al heb je een bestemming; ik kan er ook ontzettend van genieten. Al zijn er hier altijd duiven bij, aan de bushalte.

Geplaatst op 1 februari 2007 om 15:12

Inderdaad Sonja, soms wil ik ook in hun hoofden duiken. :) Mocht iemand zich geroepen voelen een indruk te geven, dat is altijd welkom. ;) :D

Nee Marius, het werd geen dwangmatighedenlogje, die heb ik al eens beschreven. ;)

Geplaatst op 1 februari 2007 om 20:20

=:~)

(Voor het stukje en ook voor het feit dat mijn gegevens blijven staan!)

Geplaatst op 1 februari 2007 om 20:35

Mooi beschreven, volgens mij ben je echt een stralende ster als je op straat loopt Wenz. :)

Tenzij je woont in een zwaar conservatieve gemeenschap waarin iedereen elkaar nog ‘moet’ groeten, want zelfs in het Twentsche Dorpje waar Jos woont kennen ze niet zulke vriendelijkheid op straat ;). haha! Maar het verhaal lijkt te gaan over een stad dus.. :)

Geplaatst op 1 februari 2007 om 21:17

Het leest alsof het al lente is…

Geplaatst op 2 februari 2007 om 10:37

Nog even het juiste muziekje eronder zetten en de film is klaar!

Geplaatst op 2 februari 2007 om 11:17

Ik kan net zo makkelijk een chagrijnige, in haar sjaal weggedoken trut zijn op straat hoor Jos, kwestie van timing. ;) Op die momenten groet ik dan ook niemand.

Geplaatst op 2 februari 2007 om 16:21

Mooi einde, heerlijk tegenstrijdig en waar.. die hele mengelmoes van “zijn” ^_^

Geplaatst op 3 februari 2007 om 12:02

Meer!
Prachtig weer Wenz, dank je :))

Geplaatst op 5 februari 2007 om 07:47

Hmmm, heerlijk geschreven stuk maar dit vind ik echt heerlijk om te lezen:

Ik ben graag op straat, ik ben graag thuis. Ik ben graag alleen, ik ben een mensen-mens. Ik ben het stille water, ik ben de goedemiddag op straat. Ik ben mijn mengelmoes van gevoelens, gedachten en geschiedenis, ik ben mijn toekomst. Ik sta daar graag bij stil. Ik loop graag verder.

fijn je weer gesproken te hebben. ;)

Geplaatst op 5 februari 2007 om 11:03
Nothingman

Google. Nu al. Moet er al een kwartier om lachen. Dank voor deze vrolijke bijdrage aan de start van mijn weekend. Je bent lichtschrijvend ook prachtig.

Geplaatst op 31 maart 2007 om 00:35
nothingman

aaaaargh

Geplaatst op 31 maart 2007 om 00:38

Nothingman, toepasselijke naam bij dit log. :D

Vanwaar de aaaargh? Vanwaar Google?

Blij voor mijn bijdrage aan je weekendstart. :)

Geplaatst op 31 maart 2007 om 13:59
nothingman

Google vanwege informatiebehoefte, aaaaargh vanwege werdvaalde v en wegens inkrimping inconsequente n. Weekend verloopt naar wens, hopelijk is dat bij jou ook het geval. Dank voor het delen van je geestesvoortbrengselen, ik zal me verder naar vermogen tot het plafond beperken maar durf daar geen garanties over af te geven.

Geplaatst op 1 april 2007 om 15:15

Ha, die verdwaalde (werdvaalde haha :D) v was me niet eens opgevallen. Goed verstopt tussen de woorden. “Van” is toch al zo’n nikswoordje dat je hersenen niet eens echt lezen. Maar ik zal ‘em aanpassen voor je. :)

Mijn weekend verloopt nog, zondag en maandag zijn mijn vrije dagen. Jouw plafond al bereikt, wat weekend betreft dan, gok ik. Garanties zijn niet nodig gelukkig, ik geloof je op je woord. ;)

Geplaatst op 2 april 2007 om 10:59
nothingman

Gegeven mijn blijkbare vermogen van een wattje en de behoefte min of meer zinvol achtbare activiteiten wegens saaiheid op te schorten in combinatie met die van het geven van een verklarender dan eerder gegeven verklaring van mijn maagdenpostje en voorlopig niet nader te verklaren nieuwsgierigheid nav een schijnbaar zeer toevallige combinatie van gebeurtenissen pleur ik bij deze van het plafond, met alle potentiële ego-beschadiging van dien. Dus: zaterdagavond kwam ik op het idee om “jane doe” te googlën (ben benieuwd of Philip een streepje prefereert (ga ik zo opzoeken (kan ik ook wel nu doen maar dan heb ik al het omhaakte voor niets geschreven), ik geef iig de voorkeur aan Sacha in mantelpakje) als gevolg van het min of meer doodbloeden van vrij langdurige digitale correspondentie. Persoon in kwestie vermoedelijk mininmaal gezond paranoïde en derhalve terughoudend mbt informatieverschaffing op bepaalde vlakken. Moest lachen omdat ik nu pas op het idee kwam google in te zetten om die te omzeilen en jouw blog diende zich min of meer aan als medium om daar uiting aan te geven. Genoeg tijd en digitale ruimte verspild om me schuldig genoeg te voelen om weer wat ‘zinvols’ te gaan doen. Zal suiker in mijn thee doen om mijn energievoorraad te vergroten, misschien dat het niet helpt :). Sorry voor het spammen, maar ik werd ff gek van de ‘boundaryless career’ en de implicaties daarvan voor het belang van de validiteit van een in ontwikkeling zijnd meetinstrument ter inventarisatie van complementaire persoonskenmerken (moet gek genoeg ineens denken aan een bepaalde reclame met advies over het gebruiken van de woorden ‘compliant’ en ‘implementeren’). Net zo saai als het leest. Blah. Back to work. Nogmaals xq6.

Btw dank voor de recti(suggesties voor een harde w of verbale norit?)icatie ;)

Geplaatst op 3 april 2007 om 17:42

Hahahaha Nothingman. Pjoei. Die staat. Wat een volledige reactie. :D

Je correspondente verschool zich achter het pseudoniem ‘Jane Doe’? Dat is bijna té voorspellend. Iemand die liever als anoniem ongeïdentificeerd lijk door het virtuele leven gaat dan enig aanknopingspunt te verschaffen moet wel haast in het niets oplossen na verloop van tijd. :)

“boundaryless career” en volgende woorden: Klinkt niet direct als iets waar ik mijn tanden in zou willen zetten op een doorsnee dag rond een uur of zes. Of ooit, wanneer dan ook, om eerlijk te zijn. :P Doe maar heel veel suiker, dan is er nog hoop voor je, misschien. ;)

Verbale Norit? Dat wordt vast een zwartgallig gesprek.

Succes met back to work gaan in ieder geval. :) En de voortzetting van je zoektocht. :)

Geplaatst op 3 april 2007 om 18:05