*Stokje

“Dat lust ik niet” hoort u mij bijna nooit zeggen. “Dat krijg ik niet mijn strot af” daarentegen wel. Dat is niet omdat ik graag lomp overkom, maar simpelweg omdat het de waarheid is. Het is niet de smaak. Dingen die ik niet wil eten, ‘niet lust’ zo u wilt, eet ik niet omdat de substantie me niet aan staat. Het gaat ver. Schuif mij een vetrandje toe en ik deins achteruit. Probeer mij kaas te laten eten en ik braak over uw tafel. Gezellig een avocado nuttigen in mijn bijzijn? Ik grimas alle plezier uit het samenzijn. Dan heb ik het nog niet eens over koude dingen die warm behoren te zijn, of dingen die op de vloer liggen maar op je bord behoren (alleen door in een lunchroom te gaan werken jaren geleden heb ik mezelf kunnen trainen in het oppakken van voedsel zonder te rillen/gillen/kokhalzen…). Hoe ik ook probeer: ik kan er maar geen vriendjes mee worden.

Gelukkig zijn er ook prettiger omstandigheden waarin ik kan verkeren: zondagochtend, een uurtje of negen. De kans is groot dat u mij met een emmer, slang, dweil, afwasrek of ontkalkingsmiddel tegenkomt, mocht u in mijn huis vertoeven. Van uitslapen heb ik nog nooit gehoord, naar de kerk gaan is geen hobby van me. Wanneer de wereld stilvalt, het kruispunt onder mijn raam uitgestorven lijkt en mensen hun roes uitslapen raas ik door het huis. Muziekje erbij, sigaretje tussendoor, croissantjes in de oven en mijn zondag is compleet.

Dan is er natuurlijk altijd nog het moment waarop iemand onverwacht de aandacht op mij vestigt. In de kroeg voer ik het hoogste woord, maar overval mij op een onbewaakt moment met afwachtende blikken en ik klap dicht. Met rode wangen stamel ik iets onverstaanbaars, ondertussen mijn lichaam afwendend en Iets Belangrijks Dat Ik Te Doen Heb voorwendend. Om vervolgens een half uur uit mijn doen te zijn, mokkend vernietigende blikken naar de boosdoener werpend en mezelf voornemend nooit, maar dan ook nooit meer iets te zeggen.

Het is drie minuten lopen van hier naar daar. Dus vijf minuten van tevoren weggaan moet voldoende zijn. Twintig minuten voor ik er moet zijn heb ik het gevoel op te moeten schieten. Een kwartier voor ik er moet zijn heb ik op onverklaarbare wijze mijn jas al aan. Resultaat: Ik ben altijd te vroeg op het station. En daar sta ik dan; tien minuten lang te balen in de kou. Me voornemend dat morgen toch echt anders te doen.

Muziek dient meegezongen te worden. Achter de pc zittend, vals en fonetisch
als het even kan. Vergezeld van gepaste bewegingen en
gezichtsuitdrukkingen. Liefst in totale afzondering, maar na jarenlange
blootstelling aan dezelfde persoon ook wel in gezelschap. Bij deze mijn
oprechte excuses aan eenieder die hier ooit getuige van moest zijn.

Heb ik u al verteld van mijn grootste hobby? De hele dag door, na iedere beweging, met mijn hand achter mijn rug reiken en even aan het randje van mijn trui trekken zodat hij niet net achter je broekrand of riem blijft haken omdat ik dat zo’n dom gezicht vind?

-Nu had ik hier eigenlijk een doorgeeflogje moeten plaatsen waarin ik zes rare dingen van mijzelf vermeld, op verzoek van Polle, maar ik kan zo snel niets vreemds verzinnen aan mijzelf. Ach ja, volgende keer beter wellicht.-

Oh ja: tevens is het de bedoeling dit zes andere mensen ook te verzoeken. Geen zin? Lekker niet doen. Wel zin? Gooi dan even een linkje hieronder als ‘ie op je log te bewonderen is.

De zes genodigden (zomaar een greep):
Epi
Colinda
Marijne
Niemand
Gobboe
Yo
en iedereen die zin heeft zijn vreemde gewoonten te delen met de webloggende medemens natuurlijk, want eigenlijk ben ik er bij jullie allemaal wel nieuwsgierig naar.

27 Reacties

Zes stuks:
- mijn voorhoofd tegen koele elementen van staal drukken.
- onbewust dingen tellen (het liefst zoekend naar even getallen) en dat drie keer in een gesprek herhalen om zeker te zijn.
- tijdens het afdrogen van afwas per pot, pan, deksel of bord op en neer lopen naar de woonkamer.
- twee boterhammen omgekeerd op elkaar plaatsen zodat bij doorsnijden twee afzonderlijke boterhammen ontstaan (lekker duidelijk he ;-))
- ontelbare keren per dag voelen in mijn broekzakken of portemonnee en sleutels nog aanwezig zijn
- nog steeds anders gekleurde stoeptegels overslaan dmv grote stappen of vroege uitwijking naar rechts of links

Geplaatst op 22 december 2006 om 00:14

Op deze manier gepresenteerd worden zelfs stokjes (bijna) uitnodigend. Mijn vreemde gewoonten gooi ik toch maar niet op het net. En wat wel door mijn strenge selectie komt is waarschijnlijk al niet meer vreemd maar gewoon geworden.
Dat ver voor je ergens moet zijn al haast hebben herken ik. Ik kom dan echter nóg vaak bijna te laat…

Geplaatst op 22 december 2006 om 00:36

Je lijkt bijna een echt mens Wenz. (Sorry, dat binnenrijm is niet de bedoeling.)
Drie en vier herken ik en bij één kan ik me iets voorstellen.
Met kRonkel deel ik de vaatopruimmethode en de broekzakcheck.

De stokjes vliegen door logland, ik kreeg er van Ellen ook al eentje. Al twee dagen loop ik te piekeren of ik überhaupt eigenaardigheden heb, nu moet ik ze nog verdubbelen ook. Maar ik ga mijn best doen.

Geplaatst op 22 december 2006 om 01:01

Haha kRonkel, ik snap je boterhamverhaal helemaal. En wat doe jij dan bij een straat vol kinderkopjes? ;)

Haha Ruwina, knap werk om dan nog te laat te komen, hihi.

Eep, ik kan er zo al een handvol uit de mouw schudden bij jou :P, ik hoop dat je genoeg zelfkennis/spot hebt om met een knipoog naar je gedrag te kijken. :D

Geplaatst op 22 december 2006 om 08:20
Apekop

-over grote waterplassen heenspringen ipv eromheen te lopen (let wel: ik ben 27 jr)
-”beatboxen” onder de douche (omdat de accoustic daar leuker dan op het toilet is)
-dubbelchecken of ik de voordeur wel op slot gedaan heb (terwijl ik de sleutel net in mijn broekzak wegstop)
-nix om kerst geven maar wel een multi-kleurrijke boom hebben
-kledingstukken nèt even anders benutten dan de gewone mens gewend is
-wekkers en andere alarms op specifieke numerieke tijden zetten( 6:54uur = 6-5-4, 7:07uur = LOL op zijn kop, 8:08uur = een 808 is een veelgebruikte drumcomputer, etc)

..en nee, aan geen van bovenstaande zal gewerkt worden in de vorm van een goed voornemen voor 2007! (:

Geplaatst op 22 december 2006 om 09:00
Niemand

Ik ben gek op eigenaardigheden. :)

“Schuif mij een vetrandje toe en ik deins achteruit.” Ja, vetrandjes zien er ook altijd zo vies uit. Wist je dat in cervelaat de witte rondjes vetbolletjes zijn? Of had ik dat beter niet kunnen vertellen? Sorry. Mijn oma noemt oliebollen altijd vetbollen. Dan hoef ik er ook direct geen meer.
“De kans is groot dat u mij met een emmer, slang, dweil, afwasrek of ontkalkingsmiddel tegenkomt, mocht u in mijn huis vertoeven.” Haha, inderdaad, híer ben ik je nog nooit zo tegengekomen. ;)
“Om vervolgens een half uur uit mijn doen te zijn, mokkend vernietigende blikken naar de boosdoener werpend en mezelf voornemend nooit, maar dan ook nooit meer iets te zeggen.” Oh dat neem ik me ook erg vaak voor, maar het komt er dan nooit echt van. En dat je dan achteraf vergeten bent wanneer je eigenlijk ook weer begon met praten.
Voor het station kan ik je inderdaad aanraden niet te veel haast te maken. Ik weet niet hoe het staat met de treinen bij jou in de buurt, maar van de Maaslijn (naar het zuiden: Nijmegen-Roermond) lijk je bijna te kunnen zeggen dat iemand klaarblijkelijk principieel heeft besloten de trein elke dag te laat te laten vertrekken. Soms kom ik een trein tegen, terwijl ik naar het station fiets, waarvan ik denk: Oh nee, heb ik hem gemist? Maar dan was dat gewoon de vorige, met vertraging.
Je stukje over muziek is verschrikkelijk leuk. En over je grootste hobby met betrekking tot je trui, had je nog nooit verteld, nee.

Dit is echt leuk om te lezen. :) En ik vind het heel leuk dat je ook wel wat van mij wil horen, ik zal aan mijn eigenaardigheden gaan werken. (Wat heerlijk ambigu!) Binnenkort kun je ze wel lezen, denk ik.

Geplaatst op 22 december 2006 om 10:52

Hihi! Via het log van Polle kom ik hier terecht. Nieuwsgierig als ik ben. Ik struin hier dus voor het eerst wat rond. Geweldige naam, denken doet geen zeer! Hihi! Die uitspraak zal nog wel eens van pas komen. ;-)
Ik kom hier vaker ff spieken.
Groetjes, S.S.

Geplaatst op 22 december 2006 om 11:49

rare gewoontes raken de grens van dwangmatigheden.
ik doe een poging van dingen die vreemd zijn maar waar ik na een intensieve therapie best vanaf zou kunnen:
*sambal op een boterham met kaas
*op iemands billen slaan
*altijd een bodem koffie laten staan
*zo heet moeten eten dat ik mijn mond verbrand
*bij vertrek al in de auto zittend,weer uitstappen en controleren of ik de deur wel heb afgesloten en soms als ik al een eind op weg toch terug te rijden
*altijd mijn handtas mee naar bed nemen

inspirerend stuk Wenz!

Geplaatst op 22 december 2006 om 16:20

Mooie antwoorden. Dankjewel! En ja (of eigenlijk nee) vetrandjes aan vlees!!! Brrrr… De manier waarop ze bijna kraken tussen je kiezen als je kauwt. Bah bah bah.

Geplaatst op 22 december 2006 om 17:59

Aapje, die ‘let wel’ opmerking liet mij mijn thee uitproesten. :D (En het is trouwens akoestiek. :P) En die kerstboom van je kan ècht niet trouwens. :P Fout fout fout. Maar oh zo misplaatst dat hij grappig wordt. :D

Niemand, cervelaat eet ik niet vrijwillig, dus geen probleem, die opmerking van je. :D Hihi ja klopt, je dan opeens realiseren dat je alweer een tijdje aan het praten bent. Balen altijd. :P De trein (intercity van zuid naar noord) hier vertrekt veelal wel ongeveer op tijd maar gaat maar tot 1 station verderop en blijkt in een fluttreintje veranderd te zijn. Gelukkig hoef ik maar 1 station verderop te zijn voor mijn werk dus ik kom er meestal nog goed mee weg. Hoera NS. ;)
Ik ben benieuwd wat jij ervan maakt Niemand! :)

S.S, spiek vooral vaker, dat doet mijn lognaam eer aan. :)

Haha Polle, graag gedaan. En vetrandjes die kraken zijn minder erg dan die gummy gevallen die niet door te bijten zijn. Gruwel.

Geplaatst op 22 december 2006 om 18:10
Wen.

Dank voor de felicitaties! Leuk kaartje :D

Geplaatst op 22 december 2006 om 20:47

Vooral die derde is erg herkenbaar. Fijn is dat he…

Dat “ik moet bijna weg”-gevoel heb ik ook, maar dan kom ik alsnog (bijna) te laat, net als Ruwina. Ik heb er een soort theorie over: normaal heeft het opschietgevoel een waarschuwingsfunctie, namelijk dat je bijna weg moet. Als je dat opschietgevoel daarentegen ook krijgt als je nog niet bijna wegmoet, komt het steeds vaker voor dat je het wel hebt, maar niet weg moet. En zo “leer” je het te negeren, ook als het wel terecht is.

…ofzo. Waarschijnlijk probeer ik gewoon mijn telaatkomerij (dat vind de jury vast niet goed) goed te praten ;-)

Geplaatst op 22 december 2006 om 21:01

Ha, zo ken ik er ook nog wel een paar. Proberen niet op de lijntjes te stappen tussen de stoeptegels, over plassen springen, liefst zo elegant mogelijk, op het zebrapad alleen op de witte stroken lopen. Dit zijn eigenlijk allemaal speelse dingen die iemand meeneemt uit z’n kindertijd, maar het vervolgens nooit meer kwijt raakt.
Andere zaken zijn de toiletrol, die altijd van achter naar voren moet rollen, nooit andersom, anders moet ik hem omdraaien. Als ik erg nerveus ben, hetgeen nogal eens voorkomt, trek ik m’n schouders enigszins naar achter, rek m’n nek een beetje op, en trek m’n hoofd een ietsje scheef, waardoor het lijkt alsof ik een tik heb (misschien is dat ook wel het geval, haha). Ik kan nooit de laatste restjes opmaken, hetgeen resulteerde in tientallen bijna lege flesjes in de badkamer of belegpotjes in de koelkast, toen ik tenminste nog alleen woonde. Nu maakt de rest van de familie al die restjes op, waardoor ik tenminste niet hoef te veranderen. ;)
Er zijn absoluut nog vele andere zaken, maar die schieten me nu eventjes niet te binnen. Misschien de komende dagen, wie weet.
Oh ja, ik las nog even over dat brood van kRonkel. Ik doe het juist andersom, de kunst is voor mij om altijd een dubbele boterham te maken van twee opvolgende sneetjes, waardoor het ‘precies past’.

Geplaatst op 22 december 2006 om 21:45

Zoals je verzocht meld ik hier even dat ‘mijn stokje‘ er staat.
Dank zij de reacties hierboven kan ik mijn verzameling weer uitbreiden.
Aangaande brood bij voorbeeld: ik eet eerst een snee met zoet beleg, dan met hartig, dan weer zoet. Tot en met zeven. Niet echt vreemd, so far. Maar dat hartige bestaat uit een laagje pindakaas/sesampasta/zonnebloempittenpasta, een flats kwark en een plak brie. Perfecte combinatie, maar iedereen vind het er te smerig uitzien om te proberen. Jammer hoor.

Geplaatst op 22 december 2006 om 22:12

Leuk thema vind ik dit.
Bij mij moeten de vetrandjes eraan blijven, ik vind ze heerlijk.
De zwoerd van het plakje spek, daar kun je heerlijk op sabbelen.
Onverwacht bezoek, heel gezellig, maar meestal heb ik dan geen koekje bij de koffie omdat we die zelf dan al opgegeten hebben.
Overal te vroeg, kan ik een lied over schrijven, maar ik vind het beter als die mensen waar je altijd op moet wachten omdat ze altijd te laat komen.
Als ik begin te zingen, rennen mijn katten weg, omdat ik heel hard en vals zing.
Ik eet heel graag kaas met jam op brood, of kaas met choko pasta en dan het liefst nog een beschuitje ertussen.
Op de rijksweg ben ik altijd aan het paaltjes tellen.
Van de dubbele boterhammen, eet ik eerst de korsten en dan het middelste.
Ook laat ik mijn koffie altijd koud worden voor ik het drink.
In het bos “moet” ik door de bladeren lopen.

Geplaatst op 23 december 2006 om 06:17

Beschuit tussen je brood? Hahahaha. Ow en die paaltjes tellen is zeer herkenbaar. :D

Eigenlijk zijn we allemaal vreemde wezens als we eerlijk zijn. :D

Eep, je stokje is bekeken hoor! Die flats kwark hahaha, *kuch* zo smakelijk beschreven ook, ik heb direct al braakneigingen, zonder het te zien. :P :D

Geplaatst op 23 december 2006 om 10:49

Dank voor je complimentjes aangaande Restjes! Da’s een tijd geleden. Normaliter kijk ik nooit oude posts terug, maar viel mijn oog op een reactie. Mijn nieuwste filmpje staat online! ;-)

Jij gaat lekker geducht en fanatiek door mijn posten, zeg. Erg mooie plaatjes/foto’s en gave YT-filmpjes. Ga zo door, hoewel ik momenteel weinig tijd heb om intensief te volgen. :-(

En Bodies, ja daar ga ik ZEKER heen! Lijkt me ongelofelijk fascinerend, wachtte eigenlijk al járen op een komst naar Nederland. Einde… lijk!

Geplaatst op 23 december 2006 om 11:45

“Muziekje erbij, sigaretje tussendoor, croissantjes in de oven en mijn zondag is compleet.”

Dat is ook mijn zondag. Ik zag wel meer herkenbare dingetjes, maar vreemd? Nee.

Geplaatst op 23 december 2006 om 15:46

Erg openhartige log :) Leuk om te lezen; blijkbaar zijn we toch niet zo vreemd als we soms zelf denken, omdat ‘iedereen’ wel iets heeft :)

@ Erwin: of je bent even vreemd ;) :)
Grapje, maar serieus: ik herken er ook wel dingen in, zo ga ik ook altijd veels te vroeg weg, maar of dat vreemd is? Ik vind het normaal omdat je altijd wel vertraging o.i.d. kunt krijgen. (Of is dat dan weer iets raars van mij?)

@ Epi: hoe ben je toch op zo’n recept gekomen? ;)

Geplaatst op 23 december 2006 om 19:03
Epi

(@ Jos: Alleen pindakaas vond ik te klef, alleen kwark te smakeloos, alleen brie te vet. Dus na enig denkwerk kwam ik tot dat supertrio. Echt, probeer het en je zult het met me eens zijn. Wat basilicum, majoraan of tijm erbij maakt het helemaal af.)

Geplaatst op 23 december 2006 om 20:23

Jeetje, dan ben ik nu twee keer getagged in twee dagen, net als Epi, als ik het goed begrijp. Dan moet ik haast wel! Gelukkig vind ik dit soort dingen eerder leuk dan vervelend =:~D
Weet je wat het is? Ik kan me nauwelijks voorstellen dat er zes eigenaardige dingen zijn die ik nog niet heb beschreven. Maar ik heb er inmiddels al vier kunnen bedenken en na de kerst plaats ik het logje =:~)
Vetrandje, kaas en avocado, dat zijn alledrie zaken met veel vet erin, is het soms vet waar je niet tegen kunt?

Geplaatst op 23 december 2006 om 23:49

P.S. Hoewel ik me absoluut niet herken in het vroege opstaan, beschrijf je het op zo’n manier dat ik er bijna zin in krijg, en das knap.

Geplaatst op 23 december 2006 om 23:55

Iemand vragen naar zijn rare gewoontes nodigt volgens mij al snel uit tot koketterie. “Kijk eens hoe leuk raar ik wel niet ben”, zo iets. Een rare gewoonte is immers niets anders dan iets op een manier doen waarvan je denkt dat veel anderen het anders doen en dan bedenken dat zij jouw manier van doen wel raar zullen vinden. Maar eigenlijk zijn het juist die anderen die iets raars doen.
Voorbeeld: dat ik het prettig vind op mijn werk in een kamer alleen te zitten zonder dat een radio aanstaat vinden veel van mijn collega’s raar; ‘t is namelijk zo ongezellig. Dat is raar. Het is immers juist raar dat mensen er de voorkeur aan geven voortdurend dezelfde liedjes, geinige dj’s dan wel filemeldingen te moeten horen.
Ander voorbeeld: ik kan wanneer ik mijn huis verlaat mijn voordeur niet dichttrekken zonder mijn (of een?) sleutelbos in mijn hand. Is dat raar, eigenlijk wel verstandig of in feite een vorm van neurotisch gedrag? Waarschijnlijk alle drie.
Echt raar gedrag zal niet vaak genoemd worden wanneer naar raar gedrag gevraagd wordt. Ik ga hier bijvoorbeeld niet vertellen dat ik er eenmaal per week bij nacht en ontij op uit trek om met een roestige spijker auto’s te bekrassen. Ik kijk wel uit! Ik weet wel dat het raar is, dat anderen het zelden begrijpen en er vaak zelfs boos van worden als ik het vertel, maar ik weet dus ook dat het mij in een vervelend daglicht zet en dat heb ik liever niet. Nee, dan vertel ik liever dat ik altijd heel direct reageer op wat anderen zeggen, dat ik dus eigenlijk te eerlijk ben, wat trouwens best wel eens onhandig is. Raar van mij hè..?

Geplaatst op 24 december 2006 om 19:37

Ghahahaha Dae, inderdaad, best onhandig. Maar raar? Nee hoor. ;)

Marijne, je moet het echt eens proberen. :P

Geplaatst op 25 december 2006 om 09:44

Oef, tijdens het ontbijt het woord ‘vetrandje’ lezen, dat was wel even slikken. ;)
Helaas voor jullie heb ik mijn vreemde gewoonten door de jaren heen zozeer tot ‘normaal’ verheven dat ik ze nauwelijks meer als zodanig herken en vallen me bij mezelf enkel nog incidentele rariteiten op, met daarvan als uitblinker de wartaal die ik ‘s nachts kan uitslaan. Voorbeeldje van gisternacht:

Ik: *maakt blijkbaar een geluid*
Vriendje: ‘Wat is er?’
Ik: ‘Furrie.’
Vriendje: ‘Wat zeg je?’
Ik: ‘Furrie.’
Stilte.
Ik: ‘Dat is niet echt een woord he?’
Vriendje: ‘Nee, niet echt.’
Ik: *slaapt weer verder*

;)

Geplaatst op 25 december 2006 om 19:21

Ghahahaha..? ;)

Geplaatst op 26 december 2006 om 20:16

Haha Colinda, een vriendin van mij kletst even erg als jij uit haar nek in de nachtelijke uren. :P Levert altijd leuke kroeggesprekken op wanneer haar vriend te aangeschoten is om nog te filteren wat wel en wat niet publiekelijk herhaald kan worden. :P

(Sorry van die vetrand trouwens. ;))

Geplaatst op 26 december 2006 om 20:22