*Vermengelmoest

Wakker worden, de gordijnen openen en zien dat het naastgelegen huis weg is: een rommelige leegte van gruis en bulldozers. Tijdens de veel te vroege afwas merken dat de mist achter het keukenraam verdwijnt en de cd al meegezongen kan worden. De eerste dag dat de handschoenen aangetrokken worden: een record-datum, op de valreep nog, dit jaar. Het zien van de kalende man op straat die verdiept in een puntzak snoep op zoek is naar dat ene dropje dat onderin vastplakt: de onschuld daarvan waardoor hier dan weer een glimlach doorbreekt. De pas verkregen planten die, ondanks goede bedoelingen, toch weer blijken te sterven in huis. De vreugde om het langlopende project dat naar tevredenheid afgerond is en op de houten kist af staat te zijn. De plotselinge uitval naar de ongeduldige klant, zonder enig schuldgevoel. De sigaret bij de afgelegen rookpaal die beter smaakt dan de gemiddelde maaltijd. De koe op het perron die me een vernietigende blik toewerpt omdat de trein uit dezelfde richting als haar vriendje komt.

Terugdenken aan woorden die eindelijk gevonden werden, het hebben kunnen delen van dat wat niet gedeeld kan worden, en daarvan genoten hebben. Opzien tegen morgen. Naar huis lopen terwijl de zon weer ondergaat. Boodschappen op de achterkant van het pakje sigaretten die omgezet moeten worden in een volle tas. Het openen van de brievenbus, het vinden van een anoniem pakketje. Een grijns bij het openen, de zender traceren en bedanken voor het leesplezier dat gaat komen. De uit elkaar spattende fles dressing bij de kassa verderop, de klusjesman die verschrikt uit het kopieerapparaat kruipt en blijft staren alsof het wereldnieuws is. Drie bussen goedkope slagroom voorlaten uit plotseling opwellende Kerstgevoelens. De opwarmende woonkamer en de chocola voor het avondeten. Het schrijven van dit logje zonder rode draad. But what really helps a lot is the knowledge that it’s nothing but the time it takes. Het aanzetten van de afzuigkap en het sluiten van de gordijnen. Morgen weer een dag.

17 Reacties

a balladeer :-)
En ik vertik het lekker om nog dit jaar de winterjas en handschoenen te gebruiken. Volgend jaar weer een kans.

Geplaatst op 20 december 2006 om 17:55
Anoniem

Morgenvroeg een nieuwe dag, een nieuwe start en zien dat het huis er nog staat.

Geplaatst op 20 december 2006 om 18:16

Leest als een assertieve dag…

Geplaatst op 20 december 2006 om 22:09

Wat een enorm feest is het toch steeds in dat hoofd van jou.

Geplaatst op 20 december 2006 om 22:30

Maar ook als een dag met lichtpuntjes en scherpe observaties.

Geplaatst op 20 december 2006 om 22:30

Een dag als alle anderen, met van alles wat dus eigenlijk. :D En ja, de post was een lichtpuntje. :P

Geplaatst op 20 december 2006 om 22:33

Hmm..heerlijk om dit log te hebben ontdekt…kzal nog vele malen langskomen…fijne feestdagen!

Geplaatst op 21 december 2006 om 13:33

en daaraan toevoegen:

kerstballen breken
nieuwe halen
die snuevelen in de tas
terug gaan om ze opnieuw t ehalen
terug naar huis
en dan de dingen ophangen

fijne dagen geWenzd :)

Geplaatst op 21 december 2006 om 15:56

Kerstballen komen mijn huis niet in maar fijne-dagen-wenzen ontvang ik graag! :D

Bee, welkom. :D En jij ook fijne feestdagen natuurlijk. Iedereen trouwens, allemaal op onze eigen manier, maar hopelijk allemaal met een glimlach. :)

Geplaatst op 21 december 2006 om 20:39

Nu maar hopen dat morgenochtend je eigen huis er nog staat ;-)

Geplaatst op 21 december 2006 om 21:26

Haha ja, dat zei anoniempje hierboven ook al. :D

Zover ik weet zijn er geen plannen om mijn huis in een nacht weg te vagen. Mocht dat toch gebeuren dan verwacht ik dat mijn naaste buur daar dan weer over logt. :P

Geplaatst op 21 december 2006 om 21:29

:-)

Geplaatst op 21 december 2006 om 22:45
Niemand

Mooi, Wenz. Mooie zinnen, bijzonder mooie foto, mooie dingen die je zegt.

Geplaatst op 22 december 2006 om 10:17

Ja die foto vond ik ook erg treffend. Hier de hele verzameling, best een klikje waard als je het mij vraagt. :)

Geplaatst op 22 december 2006 om 18:14
Niemand

Ja, inderdaad! :) Dank je.

Geplaatst op 23 december 2006 om 17:13

“De uit elkaar spattende fles dressing bij de kassa verderop, de klusjesman die verschrikt uit het kopieerapparaat kruipt en blijft staren alsof het wereldnieuws is.”

Nu zou ik niet weten waarom precies, maar dat vind ik toch wel zó’n verdomd mooie zin van je. In ijle flarden beschreven dagelijks leven van andere mensen in het voorbijgaan, een mooi mozaïek. Knap.

Geplaatst op 24 december 2006 om 00:03

De schitterende eenvoud!

Geplaatst op 24 december 2006 om 18:47