*S(t)oms

Soms, heel soms, stel ik me voor dat een vrouw behalve een 46-chromosomen bevattend individu (een mens) en een 47-chromosomen bevattend individu (een mens met het Down-syndroom) ook in staat is om een 48-chromosomen bevattend individu te baren. Als in de genen de mutatie +1 kan optreden, moet het toch ook mogelijk zijn +2 te produceren. Een aardappel heeft 48 chromosomen. Ik stel me de verbaasde blik van de man en vrouw voor wanneer de dame in kwestie van een aardappel bevalt, de kinderkamer voor niets ingericht. Ik vraag me af of ze in staat zou zijn haar eigen kind te koken en op te eten. En hoe vertel je het aan de familie? Tijdens de stamppot ‘verrassing’ roepen? Natuurlijk zou een aardappel niet levensvatbaar zijn in een mensenbuik, maar dat vergeet ik voor het gemak even.

Soms, heel soms, stel ik me voor dat ik mijn voorliefde voor seks combineer met mijn enorme gebrek aan ambitie. Dat ik iedere avond mijn haar opsteek en knellende schoenen aantrek om opgehaald te worden door een of ander omhooggevallen figuur. Dat ik me moet melden bij de escort-service wanneer er iets niet in de haak is en me verder vooral moet openstellen voor de mannen in kwestie. Carrière maken zit er niet in, maar ik verdien er wel een aardig zakcentje mee. Niet dat ik het ooit echt zou doen, maar het helpt me in mijn overtuigingen te blijven geloven: leuk werk is belangrijker dan goed betaald werk. En dat ik, mocht ik ooit zo diep in de goot geraken dat mijn huur niet meer betaald kan worden, de hoer wel speel. Dan vergeet ik voor het gemak de smerige mannen, de vervelende mannen, de mannen met te klein gereedschap, de mannen met teveel ego of de alles behalve aantrekkelijke mannen die ik dan ook zou moeten verwelkomen uiteraard. Over wel of niet jezelf te grabbel gooien heb ik het dan nog niet eens.

Soms, heel soms, stel ik me voor dat alle planten die ik ooit in mijn huis heb laten sterven wraak koesteren. Dat ze zich in het Herbinamaals of iets dergelijks verzamelen en op een dag massaal hun groene vingers van haat door de tijd steken en me in mijn slaap overvallen en smoren. Dat ik Kafkaësk tot maretak verword en voortaan bomen of andere planten nodig heb om in leven te blijven, oh zoete ironie. Dat ik als dorre tak op de vloer lig en zie hoe mijn huis uitgeruimd wordt. Dat ik nog een vruchteloze poging doe me om de voet van mijn verdwaasde moeder te wikkelen maar genadeloos in de gft-bak gedumpt wordt. Dat ik balend op de rottende eieren lig te wachten op mijn eind, de gestorven planten om medelijden smekend. Alles om, ik noem maar iets, nog maar een sigaret te kunnen roken.

Soms, heel soms, stel ik me voor dat ik me op een onbewaakt moment doodleuk voor een auto gooi. Dat ene moment van totale vrijheid tijdens de val, het niets meer hoeven of kunnen, het overgeleverd zijn aan de zwaartekracht zonder nog enige gedachte aan stress te moeten wijden. Dan de klap en het grote niets. Geen saaie gesprekken meer, geen sleur, geen eeuwige vraag wat ik vanavond eens ga koken, geen gezeik, gezanik of gedoe. Ik zou op dat moment wel langs de snelweg moeten lopen wil de auto me goed doodrijden, net naast het zebrapad heeft toch veelal alleen het effect van gekneusde ledematen, eventueel gehandicapt en kwijlend je verdere leven doorgaan, maar meer ook niet. Jammer ook dat de bestuurder zich rot zal voelen. Ik zou het nooit doen of willen, maar soms, heel soms zie ik het gewoon in een flits voor me, steek ik grinnikend maar altijd netjes nà de passerende auto over.

Soms, heel soms denk ik stomme, rare, politiek incorrecte of niet gewenste dingen die ik liever voor me houd. Ik bedoel er niets mee, ik meen het niet, ik wens het niet, maar die gedachten bestaan wel. En soms, heel soms, heb ik de neiging ze openbaar te maken middels een logje. In een poging toch dat vleugje onmenselijkheid in iedereen aan te spreken.

32 Reacties

Het Herbinamaals… Mooi Wenz.

Geplaatst op 13 december 2006 om 22:32

En ik wens me niet voor te stellen dat je ooit niet meer een log als dit zal schrijven. Een pareltje! Wat zeg ik? Een parel!
Oké, je hebt geen ambities (i know that feeling), maar hallo NRC of Vrij Nederland: Worden jullie eens wakker!

Geplaatst op 13 december 2006 om 22:36

*herkent het merendeel van je doodleuke auto verhaal* soms :) heerlijk.. hmm what’s the word? Tastbaar, nee, eerlijk, ook niet, open, nah ik weet het niet.. dat logje :)

Geplaatst op 13 december 2006 om 23:15

Mmm, mijn planten blijven leven, wat ik ook (niet) doe. Maar dat stukje over auto’s enzo herken ik zeker wel. Af van al dat gezeik inderdaad. Ik noem het “waiting for the silent truck”, zodat het per ongeluk is, maar wel effectief.
En ik zou het ook nooit doen, want ik geloof in reïncarnatie en ik ben te lui om alles weer overnieuw te doen.

Geplaatst op 13 december 2006 om 23:34

Super geschreven weer!

Tja, in mijn hoofd kunnen zich ook, soms, de meest bizarre filmpjes afspelen….. en na het lezen van dit logje kan ik dus ook zomaar zwanger worden van een aardappel? :(

Geplaatst op 14 december 2006 om 11:02

mooi stukje, herbinamaals is een briljant woord.

dit soort dingen die je beschrijft vallen onder de categorie: ‘just because I want to kill somebody, doesn’t mean that I will’

Geplaatst op 14 december 2006 om 11:04

hoe prachtig verwoord!
Gob zijn citaat uit een “New Model Army” nummer was precies waar ik aan dacht. (maar toen was Gob me voor..)

Geplaatst op 14 december 2006 om 11:57

Niets voor je houden. Dat zou echt doodzonde zijn. Alleen al om een woord als herbinamaals.

Geplaatst op 14 december 2006 om 12:41

Wenz, je blijft jezelf overtreffen! Mooi geschreven en schitterende invalshoeken.

Geplaatst op 14 december 2006 om 13:31

Haha ja dat Herbinamaals valt goed, zo te lezen. :) Ik had het bijna geschrapt omdat ik het niet vind kloppen, herbivoor is planteneter namelijk, dus qua betekenis niet helemaal de lading dekkend maar ach, het klinkt zo leuk. :D

Grappig te lezen dat die “autodagdroom” door meerdere mensen bevestigd wordt trouwens. :D

En Thirty, zwanger raken van een aardappel lukt niet, daar heb je toch echt een man voor nodig, maar een aardappel baren zou naar mijn bescheiden mening eigenlijk wel moeten kunnen. :P

Ja Gob en Sonja, dat is wel ongeveer wat ik bedoel ja, en toch ook weer niet helemaal. :D

Ha Eep, een rel is het hopelijk niet, ik bedoel er niets verkeerds mee. ;)

Geplaatst op 14 december 2006 om 16:06
veerle

Prachtig logje!
Persoonlijk kon ik me meer herkennen in het stukje over potentiële straatmadelieftalenten. Enne… ik kan het niet beter beschrijven dan jijzelf: ik wil het niet, ik zal het ook nooit doen, maar de gedachte is er wel :) Dat alles wist jij gewoon te verwoorden, werkelijk subliem gedaan!
veerle
(ps: herbinamaals klopt toch wel? herbi-voor betekent idd planten-eter, net zoals je carni-voor hebt, vlees-eter. Dus “herbi” op zich betekent gewoon plant.)

Geplaatst op 14 december 2006 om 16:51

Ohja, klopt Veerle. :D Mooi, kan ik het ook met een gerust hart laten staan. :D

Ha, straatmadelief. :) Ook een mooie benaming, hihi. Volgens mij kan iedereen zich wel in een van bovenstaanden herkennen als ze eerlijk zijn, (zoals jij ook al aangeeft) al twijfel ik bij die aardappel. :P

Geplaatst op 14 december 2006 om 16:54
veerle

Hihi, idd! Dat van die aardappel, daar moet je dan Wenz voor heten zeker?!

Geplaatst op 14 december 2006 om 17:12

Op z’n minst een aversie tegen zwanger zijn hebben en een voorliefde voor aardappels, gok ik. :D

Geplaatst op 14 december 2006 om 17:14

Zou mijn partner een aardappel baren, dan zou ik toch twijfelen aan mijn vaderschap vanuit een vermoeden dat de groenteboer de rol van de spreekwoordelijke melkboer heeft overgenomen.

Voor het overige sluit ik me aan bij de vorige sprekers: origineel concept, fraaie opbouw en beeldend en creatief verwoord!

Geplaatst op 14 december 2006 om 17:36

hahahahahah
SONJA!!! YES!!

*Gob stuitert van zijn stoel van plezier*
Je kent New Model Army?

Ik dacht nog, niemand herkent vast die quote…zat ik er even naast.

Geplaatst op 14 december 2006 om 18:37

Mooi geschreven, alleen die aardappel… daar snap ik niks van ;)
Trouwens, niet om je doodsbenauwd te maken, maar een egel heeft ook 48 chromosomen ;) Pijnlijk..

Geplaatst op 14 december 2006 om 19:09

Hoe herkenbaar dat ik me nou ook juist al deze dingen voorstel. Zelfs het jurkje en de schoenen. Iedere man denkt wel eens dat als hij een vrouw was dat hij de hoer uit zou gaan hangen of stel ik mij dat nou voor? En dat van die auto. Ik ken het, zucht, ik ken het.

Geplaatst op 14 december 2006 om 20:06

Wat ga je vanavond eens koken?
Niets onmenselijks aan.

Geplaatst op 14 december 2006 om 22:24

Ik zou die blikken wel eens willen zien, als je na of tijdens die stamppot opeens roept: ‘Verrassing, kijk, da’s nou Jantje!…Eet smakelijk allemaal, en stik er niet in, hè!’ Maar bij stamppot hoort toch rookworst? Maar misschien dat een buurvrouw, die net toevallig ook zwanger was, daar dan wel voor kan zorgen, zodat Jantje aardappel en Mientje rookworst vervolgens in een heerlijke stamppot kunnen worden verandert, om vervolgens door 2 families tesamen te worden opgegeten. Wat drankjes erbij, en iedereen heeft een geweldige avond. En je hoeft dan natuurlijk ook niet vervolgens voor zo’n 20 jaar en lang daarna voor een kind te gaan zorgen…
Maar ja, in plaats van negen maanden met een aardappel in je buik rond te lopen, dan lijkt het me wel makkelijker om even naar de super te lopen.:)

Geplaatst op 15 december 2006 om 00:02

Dit werpt een heel ander licht op de uitdrukking “spreken met een hete aardappel in de keel”. :P

Geplaatst op 15 december 2006 om 06:53

Het is een mooi geschreven verhaal, maar ik word er best we een beetje triest van.
Het zijn gedachten, die veel mensen wel eens zullen hebben, maar ze niet op papier zetten.
Mar toch……heel triest.

Geplaatst op 15 december 2006 om 07:25

Egels, aardappels, één pot nat. :P

Erwin, ik heb het zelfs nergens over een jurkje, jij wel, dus inderdaad: jij ziet het helemaal voor je. :D Overigens wel al eerder gehoord, dat mannen zich voorstellen hoer te zijn mochten ze vrouw zijn. :)

Sem, ‘wat eet ik vanavond’ niet inderdaad. Het jezelf voor een auto gooien om die vraag te voorkomen daarentegen wel. Maar die fantasie hebben terwijl je het nooit doet dan weer niet.

Ha Youri, misschien die groenteman van Roerganger inschakelen om een hele familie van groenten te maken? :D

Mieke, zo triest kan het niet zijn als zoveel mensen zich erin herkennen. Het is niet de intentie het uit te voeren, maar meer de geest de vrijheid geven ook ‘vreemde’ dingen te mogen denken. Zoiets. :)

Geplaatst op 15 december 2006 om 07:43

Haha, vleugje menselijkheid bedoel je!

D’r is d’r echt niet 1, die ik niet herken. Nou ja behalve natuurlijk van dat aardappelkind, die is gewoon te Wenzelijk.

Geplaatst op 15 december 2006 om 11:45

Maar ook wel onwenselijk: als je bij de bevalling te hard perst, zit je in de puree.

Geplaatst op 15 december 2006 om 14:33

Hahahaha Tante Gerda, die eerste verwachtte ik ook niet massaal beaamd te zien gelukkig. ;) Fijn te horen dat het hier als menselijk bestempeld wordt door de meesten. :)

Hahahahahahaaha Marijne! :P :D

Geplaatst op 15 december 2006 om 15:05

Is het niet juist dat ‘vleugje’ menselijkheid waar je op doelt..?

Geplaatst op 15 december 2006 om 21:18

Theoretisch gezien hebben twee Downsyndroommensen meer kans op een aardappelkind dan toch? Of maak ik nou niet goed gebruik van mijn eigen tekort aan chromosomen? ;-)

Verder is de auto-situatie wel herkenbaar. Al heb ik het zelf meer met treinen of als ik op een weg rijdt met tegenliggers.

Geplaatst op 17 december 2006 om 22:09

:P :P :P Hahahaha kRonkel, ja die hebben al allebei een extra chromosoom, dus dan is die aardappel sneller gemaakt. :D

Ja die tegenliggers, heb jij nooit de neiging om op het laatste moment je stuur om te gooien richting aankomende auto? Ik wel. Zou dat een van de redenen zijn dat ik altijd op de bijrijderstoel zit en geen rijbewijs heb? :D

Geplaatst op 18 december 2006 om 07:06

Zelf heb ik altijd meer iets van zacht in zwart water zinken, en me laten omhullen, en zacht zinken naar het niets. Dan negeer even hoe ijskoud dat water is natuurlijk, en dat stikken en slikken en proberen hoesten ook wel niet zo aangenaam zijn. Het is beeld, langzaam naar de bodem en de rust drijven/zinken.

Oh, en hoeveel keer ik ook al niet gedacht om mijn lichaam te verkopen, uit luiheid en geilheid tesamen, maar dan denk ik gelukkig op tijd ook aan de potentiele klanten, en hoe die toch wel zouden kunnen afwijken van mijn ideaal. Porno-acteur dan ? :-)

Ik heb geen groene vingers, maar dan ook totaal niet, maar ik geloof in geen enkel hiernamaals. Mijn geweten is zuiver, wel niet echt, maar toch wat plantjes betreft dan :-)

Maar als maretak weerkeren lijkt me wel heel leuk te zijn. Dan wordt je geknipt, en opgehangen, en de mensen die onder je door lopen moeten mekaar kussen. Dat zie ik nog zitten. Ik wil re-incarneren als maretak !! :-) En nu kussen ! :-)

Geplaatst op 11 januari 2007 om 13:07

Zwart warm water dan? :P Het mooie aan onder water zijn is dat er zo’n niet-stilte is. Ik bedoel, je oren lijken gevuld met iets*, maar geluid kun je het niet echt noemen. Heerlijk vind ik dat. Stikken/verdrinken is dan weer beduidend minder aangenaam gok ik. ;)

(*Ja water, neehee, niet letterlijk, ik heb het over het gehoor.)

Geplaatst op 11 januari 2007 om 16:37
dick

ooit gehoord van een boer, echt waar.
quote; mooi en op vader of moeder lijkend, ach hou op!!!! als ze geboren worden lijken ze allemaal op een verfrommelde aardappel…………….

Geplaatst op 22 juni 2008 om 21:09