*Eenakter

Ze laat zich langzaam zakken, de stoel lijkt haast klam van de kille vochtigheid. Een in stilte gekozen plaats, liefst niet voor deze doeleinden ontworpen, waar de groep hun kleding afpelt. Huid op hout, altijd de voorzichtigheid. Splinters van de laatste ontmoeting dringen door in het hier en nu. Hoeveel lichamen laatst? De overdaad aan naaktheid vormt een besloten wereld, een deken van ledematen, schakeringen vervallen tot doorbloede vaten. Hoeveel telt ze er nu? Tellen is niet het woord, ervaren, aanvoelen. Gokken? Schatten. Soms stuitte je plotseling op iets, een blik, een gebaar. De man die je ogen leek te peilen alvorens daadwerkelijk te vullen. Soms mis, hij peilde je gewilligheid betreffende andere openingen. Soms raak, een poging tot intimiteit. Altijd misplaatst in de kluwen maar een oprecht gebaar van een beginner, nog niet aangetast door de routine van het mogen.

Eén is allemaal, alles is eender en allemaal alleen. Een samenkomst ingegeven door de hoop op meer dan de werkelijkheid. Niemand wil de buitenstaander zijn, maar ieder blijft in zijn veilige cocon van gedachten. Nooit uitwisselen. Er is wel geluid, de verwachte kreunen, op het juiste moment geplaatst door de verkeerde persoon. Wishfull fucking. Het hout warmt op tussen alle frictie. Haar benen worden haast ongeïnteresseerd omhoog gehouden, ogen de andere kant op gericht. Wij zijn hier niet, wij staan verderop. Een blik vooruit leert haar dat er wachtenden zijn, een blik opzij dat er toeschouwers zijn. De ringen van de boom altijd netjes op jaar gerangschikt; deze kring opgebouwd uit wil en lef: drangschikking. Dertig navels verworden tot één archetypisch litteken, één is allemaal, alles is eender. Alleen de ogen blijven. Meestal geloken, gericht op waar de actie plaatsvindt. Ze wordt opgetild en over de stoel gedrapeerd. Knie hier, arm daar en door.

Het wegdrijvende bewustzijn: ze gaat op in de geur van lichamelijkheid, in het voelen van de broeiende hitte van twee aparte ritmes in haar, in het zien van hetzelfde en meer verderop in de ruimte. Roes is wat men zegt als men niets en tegelijkertijd alles ervaart. Het is niet onprettig, deze manier van dierlijkheid. Ze laat zich wiegen door andermans driften. Geen oogcontact te maken in deze positie, als ze straks naar buiten loopt kan ze met geen mogelijkheid aanwijzen wiens residu er langs haar dijen sijpelt. Eén is allemaal, hier ben je samen en wijzen heeft geen functie. Een hand op haar rug, zacht aaiend. Een hand op haar billen, strelend. Een hand op haar buik, krassend. Haar borsten worden gekneed vanuit verschillende hoeken. Geen andere keuze dan in jezelf te keren. Een pulserende, kreunende meute vol zelfbevredigers, allemaal druk in de weer met bezig zijn om achteraf erbij te zijn geweest. Uiteindelijk is alles eender, en ze zijn allemaal alleen. Ze zakt op haar ellebogen en sluit haar ogen.

26 Reacties

pfeew..

Geplaatst op 26 november 2006 om 15:19

wow, best wel een meeslepend verhaal..

Ik heb hem al een paar keer gelezen, zoals ik het verhaal lees is het voor mezelf nog niet duidelijk of het nu vrijwillig gebeurt of niet. Aan de ene kant wordt er genoten van de dierlijkheid, maar het verhaal eindigt met dat ze op haar ellebogen zakt en de ogen sluit. Dat lijkt mij in tegenspraak met het eerdere :)

Maar goed, je kunt ook je ogen sluiten en ineen zakken van genot ;)

Erg mooi geschreven :)

Ben benieuwd wat anderen erin zien..

Geplaatst op 26 november 2006 om 16:35
sem

“nog niet aangetast door de routine van het mogen”

complimenten alweer, voor het log in het geheel en het citaat in het bijzonder. het broeit, het blijft smeulen, ook na het lezen. dat is knap. aan het eind moet ik opeens denken aan een scene uit Requiem for a dream.

fijne titel ook :).

Geplaatst op 26 november 2006 om 19:03

Meeslepend, dat is het. Voor de lezer dan, voor de hoofdpersoon lijkt het omgekeerde van toepassing. En dat is ook mooi.

Geplaatst op 26 november 2006 om 19:04

Wauw wat geweldig geschreven…
Je gebruikt echt enorm mooie woorden en zinnen, mijn complimenten!
Pfff, hoe krijg je het voor mekaar ;)
Enne, bedankt voor je reactie bij mij :)
Nina.

Geplaatst op 26 november 2006 om 19:20

Eenzaam…

(you’ve got even more than that!)

Geplaatst op 26 november 2006 om 21:13

Fan-tas-tisch Wenz, je doet het ‘m weer.
Von Kopf bis Fuß helemaal af, je wordt bij de kladden gegegrepen en meegesleurd in de “poel des verderfs”.

(Het Volkskrant Magazine had een paar weken terug onder de titel “Gezellig samen vreemdgaan” een reportage over parenclubs en ‘swingen’ (zoals partnerruil nu heet). Aan “jouw” insideblik had die journalist een fijn puntje kunnen zuigen (excuseer de uitdrukking).)

Geplaatst op 26 november 2006 om 22:42
Polle

Ik krijg het er benauwd van. Knap.

Geplaatst op 26 november 2006 om 23:12

Geil stuk Wenz.
Het was dus iets anders dan de sauna waar ik in eerste instantie aan moest denken en die ik ook nog nooit van binnen in werking heb gezien of ervaren.

Geplaatst op 27 november 2006 om 00:20

Droom of werkelijkheid,
dit is een prachtig geschreven stukje levens ervaring.
Het is heel mooi en meeslepend geschreven.

Geplaatst op 27 november 2006 om 06:52

mijn eerste ingeving is een groepsverkrachting, hoe koud beschreven! afstandelijk maar ijzig dichtbij.
knap hoor!

Geplaatst op 27 november 2006 om 10:15

Hoe doe je het toch, zo meeslepend geschreven, dat als je ogen sluit, bijna denkt dat het je eigen fantasie is. Heel goed dat je je niet door “burgelijkheid” laat weerhouden om gepassioneerde verderfelijkheden (zoals Epi dat mooi beschrijft) te verhalen.

Geplaatst op 27 november 2006 om 14:58

Grappig, ik dacht eerst ook aan een sauna. Was dat de bedoeling?

Geplaatst op 27 november 2006 om 15:39

Ow ja, dit is prachtig! Ik zie het helemaal voor me, al die schuddende buiken, borsten die al wippend half onder de oksels verdwijnen, en dan die typische seksgeur, die combinatie van zweet en andere lichaamssappen en te weten dat het fatsoen en de nuchterheid voor even buiten dit vertrek vertoeven… knap dat je dit allemaal weet op te roepen!

Geplaatst op 27 november 2006 om 23:21

‘Gepassioneerde verderfelijkheden’-> dat is inderdaad een goede omschrijving. :)

Nee, de intentie was niet om in eerste instantie een sauna op te roepen. Een zin als “Een in stilte gekozen plaats, liefst niet voor deze doeleinden ontworpen, waar de groep hun kleding afpelt.” leek me dat ook uit te sluiten.

Dank voor alle complimenten, ik vond het zelf ook wel een geslaagd logje. :D

Geplaatst op 28 november 2006 om 08:16

Cool, indringend, surrealistisch en bevreemdend. erg mooi..gaaf!

Geplaatst op 28 november 2006 om 10:06

Ik zwijg als ik lees en als ik heb gelezen kan ik soms pijnzen, maar zwijg nog steeds.

Geplaatst op 28 november 2006 om 13:36

Nu is een groepsverkrachting, natuurlijk niet politiek correct om opgewonden van te raken.
Maar gelukkig wordt mijn lust niet bepaald door allerlei normen en waarden. Dit verhaal, zo zonder specifieke mensen erbij, maar een anonieme groep, zonder geweld was lange tijd mijn nummer 1 fantasie :-)

Als je de statistieken moet geloven is het sowieso meer een vrouwen ding, fantasieen die niet te specifiek, niet te concreet, zonder gezichten en zonder taal zijn.

Geplaatst op 29 november 2006 om 09:35

Een groepsverkrachting zonder geweld komt volgens mij neer op een orgie, en dat is ook zo ongeveer het beeld dat ik voor ogen had toen ik dit schreef.

Ik heb me al vaker beziggehouden met denken over die voorliefde van vrouwen om te fantaseren over ‘passieve verkrachting’ om het maar een naam te geven. Ik denk dat er ergens ver weg een idee achter zit dat vrouwen niet actief apegeil mogen zijn, en ze dus fantaseren dat het buiten hun macht om gebeurt, en dat het dan wel ‘mag’. Zoiets?

Geplaatst op 29 november 2006 om 12:01

Reden voor submissiefantasieën is, naast de wens om gedomineerd te worden, een verlangen naar een bevestiging van de seksuele onweerstaanbaarheid (aldus de geleerden).

Geplaatst op 29 november 2006 om 14:02

Al die lovende reacties moeten toch ook heel bevredigend zijn.

Geplaatst op 29 november 2006 om 19:49
Anoniem

kijk Wenz idd. dat Apegeil mogen zijn, mensen/ vrouwen vergeten hoe lekker dat is en bevrijdend vooral. prachtverhaal, mijn ding!

Geplaatst op 7 december 2006 om 13:00

Wie ben jij? :D Ik ben het met je eens, maar los daarvan: je ip-adres is niet vaker voorkomend dus geen idee welke naam ik hierbij moet zetten. :) Laatst bij “Impuls” ook al zo’n reactie met een nooit eerder gebruikt ip-adres, een ander dan dit. Niet stiekem op jullie werk zitten loggen, foei! ;) :P

Geplaatst op 7 december 2006 om 16:21
Epi

‘een ander als‘? (Hier pal boven) Foei! ;)

Geplaatst op 7 december 2006 om 19:02

Tralalaaa. Woeps. :D

Geplaatst op 7 december 2006 om 20:27

ik word moe..heb dit stuk niet met zoveel aandacht gelezen als de anderen..maar ga toch kiezen.. nu eerst even snel de hersenen opfrissen en dan laat ik het je weten..

Geplaatst op 18 december 2006 om 21:42