*Droomdaad

Laat me niet iedere gedachte weten.
Laat me een beeld houden, een mooi beeld, met barsten weliswaar,
maar samenhangend. Zeg me niet wat er in je omgaat, geef geen hints, draai mijn hoofd niet in jouw richting. Bespaar me je verhaal. Trek niet aan mijn arm, laat me geloven dat je goed bent, liefhebt, vertrouwen in jezelf behoudt. Laat me niet zien dat ook jij uitwaaiert, dat iedereen slecht is, goed is, maar slecht denkt. Laat me op de rand balanceren, laat me geloven dat het kan. Laat me met rust, ga weg, ver weg en zwaai van een afstand. Laat me iemand overhouden, al is het er maar één, die van hieruit gezien veelbelovend lijkt. Laat me je niet in een hokje duwen, laat me je niet bij de rest scharen, laat me niet zien wat er binnenin je schreeuwt. Je bent niets bijzonders, wat jij denkt doet een ander, wat jij wil heeft een ander, wat jij droomt haat een ander. Laat me bestaan, in alle hectiek, laat me walgen van de wereld, laat me huilen om de anderen, laat me spugen op mijzelf, maar laat me in jouw waan. Laat me je laten bestaan zoals geen ander bestaat. Laat me denken dat een van ons nog hoop heeft, laat me denken dat het zin heeft, laat me denken dat jij erbovenuit steekt. Laat me geloven dat een van ons met opgeheven hoofd door het leven gaat. Laat mij me optrekken aan dat beeld, laat me voelen, splijten, schreeuwen, om dat wat ik niet heb maar wel zou willen, om dat wat ik niet ben maar wel zou kunnen, laat me dromen. Laat me in dit laten, ongewis is pure schoonheid. Laat me het daarvoor doen.
Laat me staan, loop door.
Laat me maar.

17 Reacties

Het zou een songtekst van Brel of Van Roozendaal kunnen zijn. Mooi ingehouden woede. Of wanhoop, of allebei.

Geplaatst op 18 november 2006 om 16:43

Het ‘klinkt’ heel persoonlijk, maar het staat bij Praatjes… (?)
Soms doet denken wel zeer.

Geplaatst op 18 november 2006 om 20:56

Wauw mooi geschreven zeg,
net als het gedicht hieronder!
Je schrijft sowieso erg leuk, complimenten!
Nina.

Geplaatst op 18 november 2006 om 21:47

Het klinkt als prille liefde, in de trant van: laat me dromen, laat me voelen, maar laat me onafhankelijk & vrij, voordat ik mezelf in jou verlies..

Als ik zo brutaal mag zijn in m’n eerste reactie hier :)

Mooi geschreven trouwens, zoals je andere berichten hier ook.
Ook de reacties van anderen zijn leuk om te lezen (dat mag ook wel eens worden gezegd ;) )

Gr. Jos

Geplaatst op 18 november 2006 om 22:08

Laat me je zeggen dat ik naar het einde toe me opgelaten voelde.
Laat me je zeggen dat ik dit een lekker logje vind.

Geplaatst op 18 november 2006 om 23:17

Wenz, wat is dit?
Een herfst dipje?????

Geplaatst op 19 november 2006 om 08:13

Marijne, ik plaatste het in praatjes omdat het een algemeen bedoeld gevoel is, en niet iets is dat me nu speciaal bezighoudt. Zoiets. :)

Epi, beide was de bedoeling ja. :)

Jos en Nina: hallo en dankjewel. :) Nee Jos, het is geen prille liefde, het is dus meer algemeen aan de wereld bedoeld, aan iemand, aan mijn wens, zoiets.

Yo, :).

Nee hoor Mieke, dit is het tegenwicht aan alle vrolijkheid die evengoed in mij zit. Alles bestaat. :)

Geplaatst op 19 november 2006 om 09:25

De ankers schreven voorheen ook op deze -monologische wijze. Gevoelens – gedachten van verwarring en wanhoop. Ik zag het goed.

Dit zet aan het denken en dat doet best zeer – itt tot de titel van dit weblogadres doet vermoeden. Ook die paradox is een welkome.

De spoeling is dun, de intuitie betrouwbaar gebleken. Dat zelfvertrouwen mag je hierboven meenemen.

Geplaatst op 19 november 2006 om 12:41
Niemand

Ik word hier een beetje kort van stof van: Mooi x 10^3 !(Dat is heel vaak.)

Geplaatst op 19 november 2006 om 12:45

Wenz…. kippevel.
Dank.
x

Geplaatst op 19 november 2006 om 17:26

Litanie van een wanhopige idealist. Ben jij in werkelijkheid kameleon? ;)

Geplaatst op 20 november 2006 om 00:06

‘t is allemaal al gezegd, dus ik ervaar in stilte, en geniet…

Geplaatst op 20 november 2006 om 07:04

Dit heet nou een prozagedicht.

Geplaatst op 20 november 2006 om 23:12

Sem, dankjewel geloof ik. :) Een vraagje: ‘de ankers’…? Waar doel je daarmee op?

Hihi Niemand,wiskundige stof nog wel. :D

Carol, anytime. ;) Enne, je hebt me door Dae. ;)

Geplaatst op 20 november 2006 om 23:25
Niemand

Natuurkundig was het idee, Wenz ;) Sorry, proefwerkweek en zo.

Geplaatst op 21 november 2006 om 14:34

Wie bidt om geloof is door geloof verlaten. Existentieel is om het verlaten te laten.

Geplaatst op 23 november 2006 om 19:05

‘Bidden’ heeft wat mij betreft een nare bijsmaak. Kan me niet losrukken van de kerkelijke dwang in dat woord.

Geplaatst op 23 november 2006 om 19:09