*Waar blijft de tijd

~

Je trouwt snel als je twintig bent
En na een paar jaar krijg je het druk
Met drie, vier kinderen, ach dat went
Je hebt geen tijd meer voor geluk
Tussen de vloeren en de vaat
De vuile was en het fornuis
Sta je niet stil, ook al vergaat de wereld
Jij bent bezig thuis

Is dit een grap
Of om te huilen
Is er iemand die haar benijdt
Wie zou er met haar willen ruilen
Dag in, dag uit
Waar blijft de tijd

De koffie pruttelt op het vuur
De kinderen spelen, en je man
Zit achter een krant als achter een muur
De dagen glijden door je hand
De kinderen zijn vandaag nog klein
Maar morgen groot, je denkt waarom
Kan ik alleen maar ouder zijn
De foto van je jeugd trekt krom

Is dit een grap
Of om te huilen
Is er iemand die haar benijdt
Wie zou er met haar willen ruilen
Dag in, dag uit
Waar blijft de tijd

De zondag is niets dan een pak
Netjes gestreken ‘s avonds laat
Wat bloemen in de vaas
Een tak in bloei, wat altijd aardig staat
En deze levenslange sleur
Duizenden passen ieder uur
Tussen de tafel en de deur
En van het kastje naar de muur

Is dit een grap
Of om te huilen
Is er iemand die haar benijdt
Wie zou er met haar willen ruilen
Dag in, dag uit
Waar blijft de tijd

~

Is dit een grap? Of om te huilen… Ik heb een zwak voor dit nummer, gezongen door Herman van Veen. De relatieve zinloosheid van het leven; tegelijkertijd niemand die zich zal of wil herkennen in het nummer. Ja, ik houd daar wel van: waar doen we het allemaal voor? Wat blijft je dagelijks voortstuwen? En het zijn altijd de anderen die het saaie, repeterende leven hebben, nooit jijzelf. Nee, jij maakt vanalles mee. En tegelijkertijd vallen al die dingen zo in het niet bij die enorme berg levens, wat je ook doet, een ander deed het al eerder, anders wellicht, maar toch. Vanuit dezelfde onduidelijke drang.

Is dit een grap? Of om te huilen… Natuurlijk, je leeft grotendeels in patronen, doet je dagelijks werk, om in de resterende tijd de geneugten van het bestaan uit te buiten. Soms is je werk zelf al een ‘uitdaging’ zoals dat dan zo mooi verwoord wordt. Maar zet je blik eens in vogelvluchtoptiek, wat blijft er dan daadwerkelijk over? Ik houd van het leven hoor, maar ik zal die onderhuidse, broeiende zinloosheid nooit kunnen wegvagen. Je verleeft je tijd, verzamelt bagage om steeds makkelijker die doorsluipende uren te vullen. En zo is het goed hoor, we doen wat we doen: bestaan.

En toch: is dit een grap? Of om te huilen…

27 Reacties

doe mij maar de grap

Geplaatst op 12 november 2006 om 13:45

Om te huilen. Een fout van de natuur!

Geplaatst op 12 november 2006 om 16:23

Met andere woorden, als je later, na je sterven voor de grote hemelspoort staat, en je wordt gevraagd:
“Wat heb je in dit leven volbracht?
Heb je er over nagedacht waarom jij op de wereld was?
Weet je wat jouw taak was op de wereld?”

En weet je het antwoord, dan is het werkelijk of een grap, of om te huilen.

Geplaatst op 12 november 2006 om 18:34

Mooie tekst. Vroeger leefde ik gewoon PUNT gewoon de dingen en dagen over je heen laten komen. Gewoon omdat het moet. Boos worden als je er zin in heb, roddelen, wat boeit het allemaal. Gelukkig zie ik nu in dat je meer van je leven kunt maken en dat alles dan veel vrolijker is dan ‘gewoon maar doorleven’. *kan dr gevoel niet zo goed omzetten in woorden*

Geplaatst op 12 november 2006 om 19:41

En later wordt het dan (zong hij ook):
“Het verdrietig eenzaam lichaam
kwijnt en vraagt om tederheid…”

In het beste geval is het geen grap en ook niet om te huilen.

De relatieve zinloosheid van het leven?

Geplaatst op 12 november 2006 om 21:15

Volgens mij hebben mensen met van buiten gezien succesvolle levens er eerder last van dan mensen die al een berg shit hebben meegemaakt. Van ‘overleven’ naar ‘leven’ is dan al een heel zinvolle reis.
Als je eindelijk leert leven zonder malende kaken en dagelijkse huilbuien geniet je ook meer van die kleine ‘saaie’ dingen. Van zo’n tak in de vaas, of van de rust aan de ontbijttafel.
Lachen en huilen is het allebei. Zonder een van beiden is het maar een kale vlakte.

Geplaatst op 12 november 2006 om 23:09

Lachen en huilen horen erbij, maar wat het leven ís? Voor de een is het bedoeld om God te dienen, de ander drinkt zich dagelijks klem en weer een ander ziet de voortplanting en instandhouding van de soort of om van de wereld een betere plek te maken als het hoogste doel.
Die vage zinloosheid, ja, die ervaar ik ook regelmatig. Maar niet met tegenzin, ik accepteer het, er is immers geen verplichting om het leven Zin te geven op een andere manier dan zoals je zelf verkiest.

Ik mijmer graag weg bij de teksten van Bram Vermeulen. Dit stukje bijvoorbeeld, uit het prachtige lied ‘Een goede reden’:
Als ik niet slapen kan neem ik een pil
Hoef ik ook niet bang te zijn dat ik droom
En ik tel mijn idealen, en ik raak er steeds meer kwijt
Het went, dat gevoel van spijt
Verliezen, tegen de tijd

Geplaatst op 13 november 2006 om 01:25

We are the future’s past.

Geplaatst op 13 november 2006 om 08:10

Wen., we snappen wat je bedoelt geloof ik. :) Je eigen daden en beleving in een ruimer perspectief zetten maakt dat je meer bewust leeft dan voorheen.

Dae, ja relatief in mijn ogen. Zoals Epi ook al zegt, de een vind God dienen zo zinvol als het maar kan, wie ben ik om dat te betwisten dan?
Kwijnen is altijd triest. :( In het beste geval is het denk ik een grap én om te huilen. :)

Marijne, ik denk dat het juist zo is dat mensen die niet teveel nadenken over het leven in principe een heerlijk leven kunnen hebben, en het waarderen op een manier die mij, als tobber, te boven gaat. Natuurlijk, hoe meer shit je meemaakt, hoe belangrijker de kleine dingen worden. Maar hoe moeilijker je het jezelf in beginsel maakt, hoe meer shit je zult meemaken. Snap je wat ik bedoel? De mens met een iq van 80 zal minder beren op de weg zien dan iemand met een iq van 140. En tegelijkertijd kloppen jouw woorden ook. En dat is nu zo vreemd aan het leven. ;)

Inderdaad Eep, ieder heeft zijn eigen redenen om te leven zoals hij leeft. De een zal er meer zin in hebben en zien dan de ander. “Verliezen, tegen de tijd” dat is iets waar niemand onderuit komt. :)

Carol, i doubt if we ever get past the future… :)

Geplaatst op 13 november 2006 om 08:15

Nog nooit heb ik gezocht naar zin, is dat nodig? Ik geloof ook niet dat je daar gelukkig van wordt.

Geplaatst op 13 november 2006 om 11:11

Hoi Wenz,
Allereerst een compliment voor je mooie layout van de log. Ben hier door internet perikelen een tijdje niet geweest, maar werd nu verrast door een nieuwe entree.

Ja zinloosheid….of zin? Volgens mij maakt ieder zelf de keuze hoe hij/zij het eigen leven wil ervaren.

Groetjes,
Diane

Geplaatst op 13 november 2006 om 12:31

Zekers, we maken het onszelf moeilijk, of gemakkelijk. Beiden hebben hun voor- en nadelen. Ik bedoelde meer dat als je van jongsaf aan een #$@%^leven had, je als volwassene (als je het jezelf dus gemakkelijker wilt maken) je meer je best doet om er iets van te maken. Zo’n hand is gauw gevuld. Ik ben al blij met een dag geen rugpijn bijvoorbeeld.
Verder… tja, iedereen heeft een eigen voorkeur. Niet altijd even gezond, maar onze eigen keuze. Ik geloof bijvoorbeeld in mijn bestemming, en dat alleen heeft m’n leven al de moeite waard gemaakt. Vervelen is een luxe, want dat betekent dat ik me eens geen zorgen maak, eens niet over van alles pieker, want ik ben ook een tobber, maar dat had je vast allang door =;~)

Geplaatst op 13 november 2006 om 14:45

Om te huilen…Het gekke is overigens dat het voor beide kanten van het spectrum geldt. Ik heb het ene geleefd ( de ‘sleur’) en nu het andere (op avontuur) Toch leef ik mijn leven nu, op zoek naar de rust, de sleur omdat ik me nu als een boom zonder wortels voel; Het minste of geringtse windvlaag zal me meesleuren…

Geplaatst op 13 november 2006 om 15:46

Ik ben geneigd te denken dat dit niet meer van deze tijd is maar ik weet wel dat er nog steeds vrouwen zijn die stoppen met werken (en uitgaan en leven) als ze kinderen krijgen. Ik heb zo’n buurvrouw. Ik begrijp er niks van. Dan zie ik haar zitten in die huiskamer met dat kindje en zondags komt de visite. Zo’n leven is toch onmogelijk zonder antidepressiva?
Een grap is het niet maar om te huilen zeker niet, zolang het andere vrouwen zijn dan ik, want ik zou binnen drie dagen in huilen uitbarsten

Geplaatst op 13 november 2006 om 17:20

een mooi lied waar ik vroeger vaak naar luisterde (nu nooit meer..) en een mooi stukje. Zucht. De relatieve zinloosheid etc. Ik voelde het als geen ander (dacht ik). Nu doe ik er iets aan. Ik heb mijn kreativiteit weer opgegraven. Een fossiel weer tot leven gewekt. Mijn twee rechter handen laten wapperen. En bovendien heb ik mezelf een doel gesteld voor het komend jaar: de Amsterdam Dakar Challenge 2007. Een top-doel waar ik voor ga! Dit is geen grap en beslist niet om te huilen.

Geplaatst op 13 november 2006 om 19:09

wat mooi!
dankje voor je reactie :)
hee, vraagje :P
jij hebt heel veel berichten onder elkaar staan :D hoe doe je dat? ik heb er altijd maar 8 ofzo..
gr ann

Geplaatst op 13 november 2006 om 20:02

Ik lees met een warm gevoel jullie reacties allemaal hier. :) Iedereen lijkt toch min of meer in grote lijnen op één lijn te zitten ;) -> Het leven kan stom zijn, het leven is eigenlijk zinloos, maar de draai die je er zelf aan geeft maakt de zin.

Ik geniet absoluut van het leven, en voel me veelal op mijn plek hier, maar zoals ik al schreef in mijn logje: die onderhuids altijd aanwezige paradoxaliteit blijft bij mij smeulen. Ik lees door veel van jullie reacties toch een zekere overeenkomst, ook in het berusten daarin en er iets van maken.

Nu ja, ik klets een eind weg merk ik hihi, ik laat het hier even bij. Het is meer een gevoel dan een stelling merk ik, moeilijk te verwoorden. :)

Geplaatst op 13 november 2006 om 20:16

(Ann, zie je eigen log voor antwoord. :))

Geplaatst op 13 november 2006 om 20:34

Als ik zo de platte tekst zie staan, zonder de stem van Herman, vind ik het toch minder.

Geplaatst op 13 november 2006 om 22:29

Dat is altijd zo, Yo. :) Ik hoor in gedachten zijn stem en de melodie natuurlijk.

Geplaatst op 13 november 2006 om 23:03

Met Herman van Veen heb ik helemaal niets, veel van zijn teksten komen bij mij ook niet echt binnen. Sterker nog, toen ik dit las en voordat ik wist dat dit een tekst van van Veen was, dacht ik, nou Wenz, ik heb ze wel beter van je gelezen. Ik vind het een beetje zwaar doen over het voor de hand liggende.. (au auw.. mensen niet schoppen, niet slaan, ‘t is maar mijn mening **kruipt ineen om de klappen/reacties te incasseren**)

Geplaatst op 14 november 2006 om 12:19

beiden Wenz, met een halve eeuw achter mijn kiezen mag ik dit zeggen.

Geplaatst op 14 november 2006 om 23:40

Sonja, dat mag je helemaal zelf weten hoor. :D Ik heb een zwak voor zijn stemgebruik, hij komt bij mij met bijna alles weg. :)

Jackie*, ik denk dat je helemaal gelijk hebt. :)

Geplaatst op 15 november 2006 om 14:55
Carool

@Annis, ik zou je buurvrouw kunnen zijn. Mijn leven bestond uit stappen, geld uitgeven, merkkleding, feesten, een goed betaalde baan…wat jij noemt; leven… En toen werd ik moeder, nu alweer 8 maanden terug. Mijn leven is NOG NOOIT zo mooi geweest. Zelfs de anti-depressiva kon de deur uit. :). Ik kan het iedereen aanraden. :o). Ik heb 37 jaar geleefd, maar pas sinds 8 maanden weet ik wáár ik voor leefde, en waarom het de moeite waard is. Zo…. \_____/ < kotsbakje voor degene die het nodig mogen hebben.

Geplaatst op 17 november 2006 om 15:12
Epi

Haha Carool, dat bakje gebruik ik niet.

Mag ik nog een enigszins logtoepasselijk lied plaatsen?
” ‘t Liefste” van het Klein Orkest:

Oh, ‘t liefste zou ie ‘t liefste zijn dromen verder dromen
Maar zijn vrijdag-voordeel wekker schreeuwt fatsoen en regelmaat
Na twee slokken thee staat hij al op straat
Zit met zijn krant in de trein om op tijd op zijn werk te zijn

En het moet omdat het zo hoort, omdat het zo moet, omdat het zo hoort

‘t Liefste zou ie ‘t liefste het raam uit willen vliegen
Maar de dagindeling geeuwt fatsoen en regelmaat
‘s Morgens koffie, ‘s middags thee en zo wordt het langzaam laat
Dezelfde kant van dezelfde plaat

En het moet omdat het zo hoort, omdat het zo moet, omdat het zo hoort

‘t Liefste zou ie ‘t liefste willen drinken om te drinken
Maar de friese staartklok slaat fatsoen en regelmaat
Na twee sherry is het al laat, hij zet de wekker op half acht
Want het is morgen alweer vroeg dag

En het moet omdat het zo hoort, omdat het zo moet, omdat het zo hoort

‘t Liefste zou ie ‘t liefste het met de buurvrouw willen doen
Maar hij zegt “Weltrusten, schat” en hij geeft zijn vrouw een zoen
De volgende morgen alleen in de lift schrijft hij met zijn laatste beetje fut
Met grote letters lalalalalalalalala

En het moet omdat het zo hoort, omdat het zo moet, omdat het zo hoort
En het hoort zo omdat het zo moet, omdat het zo hoort, omdat het zo moet

Omdat het zo moet, omdat het zo hoort
Omdat het zo moet, omdat het zo hoort
Omdat het zo moet, omdat het zo hoort

Geplaatst op 25 november 2006 om 01:28

Volgens mij zijn die vrouw uit mijn liedje en die man uit jouw liedje met elkaar getrouwd. ;)

Geplaatst op 25 november 2006 om 08:03

Ja, haha, dat is heel goed mogelijk. Als dat geen ‘echte liefde’ is.;)

Geplaatst op 25 november 2006 om 18:05