*Een wat?!

Ik stond gisteren in de rij voor de kassa bij Kruidvat. Voor mij stond een koppel. Zo’n net wat te gestylde, gladde, perfectly groomed, iets te net geklede jongeman, u kent het type wel. Ringbaardje, gelpiekhaar, spencer over een blouse, gebruind gelaat. Daarnaast stond zijn vriendin. Je ziet de twee types vaak samen: een soort poppetje. Beetje barbietrekjes. Mooi gezicht, perfect figuur, maar dan wel iets kinderlijks proberen te behouden. Zij had een zwarte skinny broek en zwarte coltrui aan. Daaronder knalroze pumps. Daarbij knalroze nagels. En dito oorbellen. En op haar rug – ik kon haar voorkant niet zien – zat een grote roze elastische baan die met haakjes sloot. Precies op het midden van haar rug.

Ik vroeg me natuurlijk af wat die roze band zou zijn. Een soort haltertop? Mijn blik dwaalde naar haar nek, maar nergens een spoor van een roze halter. Wel een knalroze hengsel van een waarschijnlijk knalroze tas op haar schouder. Ik draaide en leunde wat naar rechts, maar kon haar nog steeds niet van voor bekijken. Goed. Geduld dus. Ik moest nu wel weten wat het was natuurlijk. Ik keek naar wat ze zoal naar de kassa bracht. Vier dozen roze en rode kerstslingers voor in de boom. Dozenvol roze kerstdecoratie. Ze liep nog even uit de rij terwijl haar vriend geduldig bleef wachten, en kwam terug met een knots van een plastic Hello Kitty figuurtje gevuld met snoep. Ik grijnsde, het paste er helemaal bij.

Toen waren ze eindelijk aan de beurt. Ze stapelden alle spullen op de smalle toonbank en terwijl hij al klaar ging staan om alles in te laden, graaide zij in haar knalroze tas naar haar knalroze portemonnee. Ik bleef – ietwat scheefhangend maar niet te veel – naar het koppel kijken, hopend op het verlossende antwoord. Wat was dat roze ding nu toch? Het moest pal onder haar borsten zitten van voren. Wat kon het dan toch zijn? Geen riem want te hoog. Geen haltertop want geen bandje in de nek.

Ze wilde pinnen. Mooi! Dan moest ze zich een slag draaien, om bij het apparaat te kunnen. Nu zou ik het weten.

Ze friemelde haar pinpas uit een klein vakje, ik zag dat ze bijpassend roze oogschaduw op had. Toen liet ze haar tas zakken en werd het roze mysterie zichtbaar.

Mensen. I kid you not. Ze had een twintig centimeter grote roze strik pal op haar middenrif. Serieus. Eentje met veel laagjes, en echt knalroze. Een megastrik! Onder haar borsten! Hij stak nèt niet uit langs haar beide zijden.

Nou en toen dacht ik dus: kon ik dáár maar een foto van maken. Want niemand gaat dit geloven.

(Toen ze hadden afgerekend en vertrokken keek ik haar blijkbaar nogal verbaasd na, want de blik van de caissière waar ik me naartoe draaide sprak boekdelen. Ook zij had nogal verbaasd gestaan over De Roze Strik. En dat was dan toch een beetje fijn, dat we samen even grote ogen konden opzetten en een scheef lachje. Want dat zie je dus niet vaak. Zo’n zwarte outfit met een megasuperknalschreeuwerigrozereuzenstrik onder je borsten.)

9 Reacties

Supertof dat juffie Pink er echt zo helemaal voor ging!

Geplaatst op 6 december 2011 om 09:50

Ze heeft lef en she flaunted it! :D

Geplaatst op 6 december 2011 om 10:02

Ik zit me hier helemaal te verkneukelen. Jezus, een roze strik. Bah, bah, bah.

Maar oh, wat heb je dit weer beeldend beschreven! Fantastisch gewoon.

Geplaatst op 6 december 2011 om 17:58

Ze dus verpakt als cadeautje, begrijp ik.

Geplaatst op 6 december 2011 om 18:56

Mooi beschreven!
Vrolijke groet

PS: ik draag alleen maar zwart. Een kleuraccent zal ik daar niet bij gebruiken.

Geplaatst op 6 december 2011 om 21:46

\o/

Geplaatst op 7 december 2011 om 00:30

Een foto zegt meer dan 512 (volgens mijn word-versie) woorden! :p

Geplaatst op 7 december 2011 om 17:56

Haha, ik werd al helemaal nieuwsgierig wat het zou zijn. Maar een strik?! Met laagjes ook nog? Dat zou ik nooit bedacht hebben!

Geplaatst op 8 december 2011 om 19:17

Ik zie het helemaal voor me zoals je het beschrijft. Een foto is niet meer nodig. Ik geloof je wel hoor, zoiets verzin je niet haha.

Geplaatst op 16 december 2011 om 17:54