*Stiekem

Ze stond in de badkamer en keek met hangende mondhoeken in de spiegel. Ze zag er weer eens niet uit. Die wallen onder haar ogen, metselaars zouden er nog wat van kunnen leren. En dan die neus! Het ding leek buiten proporties, de poriën vermaakten hem tot een maanlandschap en hij was nog scheef ook. Het haar hing futloos rond de kaaklijn, haar domme oren staken eigenwijs tussen de strengen uit. Ze deed een stap naar achteren, bekeek haar gezicht in zijn geheel. Betreurenswaardig. Dat was haar eindconclusie. Ze telde de rimpels op haar voorhoofd. "Van de zorgen, kind." zei haar grootmoeder altijd. Niks zorgen, gewoon lelijk chagrijnig. Ze trok met haar vingers de huid rond haar slapen naar achteren, de haarlijn in. Dat zou een verbetering zijn, ja. Maar haar bankrekening liet dit soort ingrepen niet toe. Zuchtend zette ze de kraan aan.

Even futloos als voor de douche stapte ze de woonkamer in, haar natte haar maakte streepjes op haar trui. Ze plofte op de bank en staarde voor zich uit terwijl ze een slok afgekoelde koffie nam. Het lampje op haar antwoordapparaat knipperde al de hele ochtend. Het zou haar moeder vast weer zijn, met de vraag of zij boodschappen voor haar wilde doen. Ze stak haar tong uit tegen het apparaat en schoot een beetje in de lach om haar kinderachtige gedrag. Haar oude moeder kon gewoon niets meer, daar moest ze rekening mee houden. Ze drukte de knop in en liep naar het koffiezetapparaat voor meer cafeïne. Achter haar rug klonk de blikkerige stem van de voicemailservice, gevolgd door een piep. Daarna vulde een basstem de woonkamer.

Ze stopte halverwege de keuken en spitste haar oren. Een mannenstem? Ze rende terug met de lege mok in haar handen en ging snel weer zitten. "…en nu vroeg ik me af of je, uh… zin hebt om morgenavond mee te gaan naar dat nieuwe restaurant. Ik bedoel, alleen als je dat leuk vindt hoor, natuurlijk. Uh… nou ja, ik hoor het wel. Nou, dag hoor!" Haar hart klopte in haar keel; zou het…? Ze drukte warrig wat knoppen in tot het bericht nogmaals klonk. Ze wipte bijna van de bank bij het horen van zijn naam. Het was de buurman van haar moeder! De man die ze altijd vriendelijk toelachte wanneer ze haar moeder bezocht. De man waarvan ze zelfs stiekem op een verloren avond gefantaseerd had… Gniffelend voelde ze haar wangen rood worden. Hij vroeg haar mee uit! Vanavond! Ze sprong op, ging weer zitten. Een date!

Voor haar kledingkast stond ze een tijdje te dralen. Ze probeerde haar complete garderobe, gooide afgekeurde kledingstukken op haar bed en ging door tot ze de ideale outfit voor vanavond had. Toen liep ze naar de spiegel in de badkamer. Ze kneedde haar pasgewassen haar, wreef haar ogen uit. Twee felgroene cirkels keken haar aan. Ze had over de kleur van haar ogen altijd complimenten gekregen. Een beetje mascara en ze knalden de wereld in. Haar haar accentueerde haar kaaklijn en nek, die er overigens nog best strak uitzag voor een vrouw van haar leeftijd. Ze deed een stap naar achteren, bekeek haar gezicht in zijn geheel. Dat wipneusje haalde zo vijf jaar van haar leeftijd af. Ze draaide haar hoofd van links naar rechts. Ze zou vanavond haar mooiste oorbellen dragen, en terwijl ze haar rozige wangen aanraakte trokken haar mondhoeken omhoog tot een brede glimlach. Wat was ze opgelucht dat ze niet, zoals haar buurvrouw, al zo’n echte oude huid had. Nee, ze mocht blij zijn met haar uiterlijk! Levenslustig stapte ze de slaapkamer in om haar kleding weer in te ruimen en haar beddegoed te wassen. Niet vergeten terug te bellen zodadelijk! Een date! Ze verheugde zich nu al.

28 Reacties

Dit klinkt als een: “wordt vervolgd” verhaal. :)

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 09:35

Grrr, nee! Jullie altijd met jullie -wordt vervolgd-! Het verhaal is af zo, de rest doet er niet toe. Of en hoe die date gaat verlopen kan me aan mijn reet roesten, de point van het verhaal staat hierboven beschreven! Punt! Einde discussie! :P

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 09:39
Niemand

Ik weet niet of Fride het letterlijk bedoelt, misschien is het meer een complimentje ;) Ze vindt je verhaal leuk, denk ik. :) Maar goed, dat had je zelf vast ook wel begrepen. *nam overbodig de tolktaak op zich*

Leuk, ja! Bijzonder dat ze eerst honderduit klaagt en jammert over zichzelf en zichzelf daarna toch stukken minder lelijk vindt :)

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 09:58

Ik heb dat zelf ook vaak. Precies dezelfde zijn en er toch heel anders uitzien, gewoon omdat je je anders VOELT.

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 10:49

En een recht voor z’n raap-comment eronder…. Super :D

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 11:52

Wie zeurt er nou als ze zulke mooie groene ogen heeft?! Die zou ik ook wel willen… Dat valt altijd op, hoe oud je ook bent. En aandacht van de andere sekse blijft ook altijd leuk, hoe oud je ook bent =:~)

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 13:56

Eerst een dip, je voelt je gewoon rot als je een dip hebt en bent met niks tevreden.
Dan word er aandacht aan haar geschonken en het leven ziet er weer heel anders uit, zij ziet er anders uit.
Ik vind dit verhaal een voorbeeld, van hoe het heel veel mensen vergaat.

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 14:20

óp de badkamer? Is het niet gewoon ‘in’ de badkamer? Of probeerde je die twee keer ‘in’ te vermeiden?

Maar inderdaad, zo vergaat het mij ook hoor. Inmiddels ben ik zo ver gevorderd dat ik het soms zo aanpak, ha! Zie ik er belabberd uit dan maak ik gewoon een afspraakje met iemand want dan weet ik dat ik tegen die tijd dat ik daar zit, er weer helemaal oogverblindend uit zie.

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 16:14

Ja, die probeerde ik te vermijden ja. :) Beetje krom, je hebt gelijk. Ik ga eraan knutselen.

Haha, jij draait de boel dus gewoon om Annis? Ook een mooi systeem! :D

En inderdaad, de switch in haar beleving is de point van het verhaal. :)

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 16:52

It is your mind that creates this world, zeg maar. (Buddha)

En je hebt die spiegel dus bewust op de badkamer gehangen. Maar dat Annis niets zegt over al dat haar verbaast me toch wel.. Haar haar accentueerde haar kaaklijn en nek, die er overigens nog best strak uitzag voor een vrouw van haar leeftijd. ;)

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 18:39

Hoe dan ook, aandacht is volgens mij het mooiste compliment dat je iemand kunt geven. Ook aan jezelf. :-)

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 20:15
Niemand

Ik vind het bijzonder dat jullie hier allemaal mee instemmen, ik vind het een mooi verhaaltje – goed geschreven ook Wenz :) – maar ik vind de inhoud wel apart. Natuurlijk verandert soms hoe je over iets of jezelf denkt, ook al is er niets aan veranderd, maar ik geloof dat het in dit geval meestal andersom werkt?
Dat als je je slecht of lelijk voelt het liefste geen mensen om je heen hebt omdat ze dan juist kunnen zien wat er allemaal wel niet mis met je is? Dat je je helemaal niet beter gaat voelen, maar meer was-ik-er-aljeblieft-nu-even-niet.

Of dit zijn volkomen vreemde ideeën en ik ben een alien. ^^

(Ik heb groene ogen. :P Maar Marijne, waarom zou dat meer opvallen dan blauwe ogen? Ik denk dat het maar aan je haarkleur ligt. Bruin haar met blauwe ogen is bijzonderderd dan bruin haar met groene ogen, denk ik. (En ach, misschien doet bijzonder er niet eens toe, maar mooi. Hoewel dat ook weer subjectief is en zo.))

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 20:32
Niemand

*bijzonderderd is dan weer een bijzondere manier om ‘bijzonderder’ te schrijven

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 20:34

Dae, die haar-overload is bewust. :) Ik schreef, ik zag en ik stemde in. Alle haar hoort daar. :)

Dré: helemaal waar!

Niemand, het klopt allebei. :) Soms werkt het op jouw manier, soms op de bovenstaande manier. Het ligt er maar net aan hoe ernstig de situatie is. ;) En jij bent een bijzonderderd. :D

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 21:24

uitstraling, alles draait om uitstraling ongeacht wat je gelukkig maakt!

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 21:49

Om de titel te kunnen verklaren moest ik (met plezier) het verhaal nogmaals lezen. Die titel mag ook niet te voor de hand liggend zijn, dus dat deed je goed. Net als de beschrijving van de stemmingswisseling, erg inleefbaar geschreven.
Ook de verie van Niemand kan ik me indenken. Bij mij helpt soms een andere kleur shirt al om de stemming te doen omslaan.

(Eindelijk een foutje! ;) Waarschijnlijk veroorzaakt doordat je zelden een pak koffie koopt: ‘caffeïne’ heb je een ‘f’ teveel gegeven.)

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 22:26

Dus.

Je houdt vol dat het allemaal precies zo bedoeld is, die badkamer en dat haar en een zin als deze dan vast ook: Haar hart klopte in haar keel, zou het?.

Ik blijf erbij dat dit stuk slechter geschreven is dan wat ik anders van je lees.

Je laat je toch niet tot koning kronen in het land der blinden, hoop ik?!

Geplaatst op 17 oktober 2006 om 23:35

Leuk verhaal. :P (Ik ga niet op de inhoud in, het is al morgen.)

Herhaling is toch een stijlobject? :P (School…)

(Haha, bijzonderderd, je bent er inderdaad eentje Niemand. ;) )

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 00:04

@Niemand: groene ogen komen veeeeel minder vaak voor dan blauwe ogen. Het is een prachtige zeldzaamheid. En daarom voor mij het bijzonderderst =:~) Plus ik vind groen een erg mooie kleur, hypnotiserend zelfs als het ogen betreft.
Blauwe ogen is wel aardig als je in het buitenland bent, maar met melkboerenhondehaar erboven stelt het nog niet veel voor =:~(
(dat is dus een saaie versie van donkerblond, voor de jonkies hier)

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 00:20

Epi, het is te erg voor woorden, maar caf(f)eïne schrijf ik dus al mijn hele leven fout… :D

Dae, waar komt dat nu opeens vandaan? Ik zei al tegen Annis dat ik aan die “op” ging knutselen omdat ik inderdaad die tweemaal “in” had willen voorkomen maar dit toch ook wel krom was. Die haar-zin blijft toch echt staan, ik vind hem prima leesbaar en kloppend. Dat is mijn goed recht dacht ik zo? Dat maakt mij niet meteen zelfingenomen. Net zo min als het feit dat jij dit stuk slechter vindt geschreven dan de rest zou betekenen dat iedereen dat zo ervaart danwel dat daarmee duidelijk is dat ik aan kroningen doe.

Marijne, melkboerenhondehaar: hahahaha. :P

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 08:33
search

Stoppen jullie eens met modder te gooien naar lieve arme Wenz! Ze schrijft verhaalkes en de een is wat prettiger dan de ander en ook dat verschilt per persoon! En omdat ze zelf nu eenmaal een taalpurist is, hoeft ze niet direct zo bestookt te worden! Ook taalpuristen maken schoonheidsfoutkes, dat heet menselijk!

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 10:07

Ho!
Jij vindt iets en ik vind het net even anders; dat gaat wat mij betreft toch helemaal niet gepaard met begrippen als zefingenomen hoor!
Schrijf!

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 13:23

Moddergevecht! Moddergevecht!
Hahahahaaaaaa
*rolt alvast een flinke voorraad blubberballen*

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 14:17

Haha Dae, met de vraag of ik mezelf eenoog kroonde in het land der blinden impliceerde je dat toch wel. (Los van het feit dat web-loggers verre van blind zijn, die discussie ga ik niet eens aan. ;))

Search, menselijk zijn we inderdaad allemaal. Dank voor de lieve woordkes (om maar in Searchtaal te spreken)! :D

Carol, bring it on. :D Mocht je in bikini in een moddergevecht belanden, vergeet dan vooral niet iemand foto’s te laten maken, volgens mij kun je daar aardig geld aan verdienen. :P

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 14:50

Hierboven lezend weet ik dat ik heel menselijk ben ;-)

Je verhaaltje is lekker duidelijk hoe snel je met een kleine attentie weer boven Jan bent. (volgens mij wel vrouwelijke eigenschap!)

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 14:59

mooie switch in gedachten en beelden! super!

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 16:05

Nogmaals Ho!

Mijn zorg was of je je niet in een onbewaakt ogenblik tot koning liet kronen, in het land der blinden; zie je wel?!
En natuurlijk overdrijf ik weer met dat blind-zijn. Maar mij valt wel op dat men hier in weblogland grossiert in warmte en de kritische blik over het algemeen zorgvuldig weet te vermijden. Of het moet al over een schrijffout gaan.

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 19:06

Dat laatste klopt wel Dae, mensen zijn over het algemeen niet al te kritisch. Vraag is natuurlijk ook of degene die logt daar behoefte aan heeft. Maar wat mij betreft mag men best kritisch zijn, evenals men lovend mag zijn. ;) Maar wanneer ik aangeef iets niet te veranderen omdat ik erachter sta, dan hoop ik ook dat dit gerespecteerd wordt natuurlijk, net zoals ik iedere tip ook serieus in me opneem.

Geplaatst op 18 oktober 2006 om 19:16