*Gelukje

Ik open mijn ogen, zie het typische schemerochtendlicht. Ik kijk op de klok, het is tien voor zeven. Er resten mij veertig minuten tot de wekker gaat en de dag begint. Veertig minuten, zomaar, in mijn schoot geworpen. In deze tijd kan ik alles doen wat ik wil, niets moet immers: deze tijd zou ik normaal niet benutten. Ik sta op, die kans kan ik natuurlijk niet laten schieten. Deze extra tijd pakt niemand me meer af!

Ik sta onder de douche en wacht op het moment dat de aangenaam warme
straal kortstondig koud zal worden, dat gebeurt iedere dag. Terwijl ik me schrap zet om de douchekop met een ruk van me af te draaien probeer ik de tijd die verstreken is in te schatten. Nog eventjes wacht ik, kijk ik uit. Dan realiseer ik me dat hij ditmaal niet koud geworden is. Ik douche opeens dubbel zo lekker door, geniet er met volle teugen van: ik heb immers een kippenvelmoment in mijn leven kwijtgescholden gekregen, dat pakt niemand me meer af!

Ik sta, verdiept in mijn boek, op het perron. Normaal gesproken rook ik nog een sigaret voordat de trein naar mijn werk arriveert. Ik ruk mijn ogen los van het verhaal wanneer de trein het station binnen rijdt en realiseer me dat ik een sigaret minder gerookt heb. Eén sigaret minder, die ik niet meer zal inhalen. Ik ga er niet spontaan twee roken wanneer ik uit de trein stap, ik zal de rest van de dag zoals gewoonlijk roken. Dat is dus één sigaret uitstel, zomaar in mijn schoot geworpen, van de enge ziektes die ik kan krijgen van het roken. Ik rook graag, maar zo’n meevaller is mooi meegenomen: zonder het te missen je leven ietsje verlengen, dat pakt niemand me meer af!

Ik loop langs de kledingrekken op zoek naar de broek die ik toch echt zal moeten gaan kopen, mijn andere twee broeken zijn nu echt te versleten om nog als broek aangemerkt te worden. Ik stel me al in op een ongeveer aardige broek, niet geweldig, die me voor altijd naar de twee vorige zal doen verlangen. Ik duik het pashok in met een paar broeken die mogelijkerwijs zullen passen en beslis welke ik eerst zal proberen. Degene die ik aantrek zit als gegoten en wanneer ik een blik in de spiegel werp blijkt het ding nog goed te staan ook. Verheugd pas ik nog één ander, (de overige nam ik alleen maar mee omdat ze in mijn maat waren, maar niet omdat ze me leuk leken) die wel aardig blijkt maar verbleekt bij de eerste. Blij loop ik met de winnaar naar de kassa: ik zal de komende maanden níet iedere ochtend met weemoed aan mijn oude broeken terugdenken, dat heb ik maar mooi even gewonnen, dat pakt niemand me meer af!

Ik loop naar mijn slaapkamer om het raam te sluiten wanneer de kat van de buren klaaglijk miauwt op mijn balkon. Ik open de balkondeur en aai het beestje eventjes. Hij probeert zich langs mij te wringen, de slaapkamer in. Tien keer houd ik hem tegen, de elfde keer geef ik hem toch zijn zin. Hij duikelt de kamer in, verbaasd dat mijn hand nu wel meegeeft. Ik bekijk hoe hij de kamer rondloopt, snuffelt, kopjes geeft en zijn ogen uitkijkt. Dan ontdekt hij het bed en duikt eronder voor ik een poging heb kunnen doen hem dit te beletten. Ik bedenk me dat ik nu hoogstwaarschijnlijk capriolen moet gaan uithalen om hem hier weer onder vandaan te krijgen en zak al balend op mijn knieën. Dan komt hij er vrolijk weer onderuit gekropen, loopt op me af en geeft me een kopje. Ik grijns: dit heeft me maar mooi even een hoop frustratie en een in duigen vallende prille vriendschap met het lieve beest bespaard! Ook dit extraatje pakt niemand me meer af…

Ik geef het toe: af en toe kan ik heel onlogisch denken, vreemde verbanden leggen en zelfs ronduit onzin beweren, maar wát een geluksvogel ben ik toch eigenlijk! Dat pakt niemand me meer af hoor.

14 Reacties

Houwen zo!
Leuk om zoveel geluk te bloggen op vrijdag de dertiende. :)

Geplaatst op 13 oktober 2006 om 20:28
joost

Hadden ze bij de kassa geen commentaar op die verbleekte broek?

Geplaatst op 13 oktober 2006 om 23:31

Heerlijk, dat Klein Geluk. Niet iedereen heeft de gave om die momenten te herkennen. Laat echt niemand dat van je afpakken!
(En ik voel me een geluksvogel dat ik dit mag lezen.)

Geplaatst op 13 oktober 2006 om 23:46

Wat is het heerlijk te lezen hoe iemand zo positief door het leven gaat.
Dit te lezen gaf mij een gevoel van blijheid en dat pakt niemand meer van mij af.

Geplaatst op 14 oktober 2006 om 07:13

Haha Joost, ik merkte het al toen ik die zin schreef, maar ik heb hem lekker laten staan. :P

Geplaatst op 14 oktober 2006 om 08:34

hahaha twee sigaretjes roken als er tijd over is doe ik ook! :)
het mooie in kleine dingen zien, gelukkig zijn met die momenten is tijdloos!
fijn weekend Wenz!

Geplaatst op 14 oktober 2006 om 11:16

Goede karmadag! Mooi en zeker dat de hoofdfiguur er zo van kan genieten!

Geplaatst op 14 oktober 2006 om 11:59

Leuk dat vrijdag de dertiende zo’n geluksdag voor je was, maar dat kwam waarschijnlijk meer door je eigen instelling =:~)

Geplaatst op 14 oktober 2006 om 12:59

Ik hou niet erg van spreekwoorden en gezegdes…maar “Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd’ -ofzoiets-, die vind ik wel erg waar. Ik kan ook weinig met mensen die alleen maar kunnen zien wat niet goed/leuk/mooi is.

Geplaatst op 14 oktober 2006 om 20:02

Ghehe, Jackie*, zijn alle rokers soms zo? Wat kunnen we onszelf toch heerlijk voor de gek houden dan. ;)

Search, dit is geplaatst in ‘gedachte’ en dus gaat het over mezelf, dus de hoofdpersoon is in dit geval echt eens ‘ik’. :)

Kattenmeisje, hoe ging het ook alweer? “Wie het kleine niet eert, die het grote begeert…?” ;) :D Ik kan ernaast zitten hoor. ;) Maar klopt: mensen die eeuwig negatief denken zullen ook nooit mijn beste vrienden worden.

Geplaatst op 15 oktober 2006 om 08:29

Hey, die’s van mij!! “Wie het kleine niet eert, die het grote begeert.” (:

Jouw geniaalste is nog altijd: “Iemand doodmaken met een blije mus.”

En Jimmy flapte er gister ook een lekkere uit, ghaha: “Je moet een gegeven paard niet in de bek schijten.”

Fijne weekend he, zusje!!

Geplaatst op 15 oktober 2006 om 09:49

Wat dacht je van “Wat de boer niet kent, dat weet hij niet”? :P Die is ook van jou. En die dooie mus is dan weer van Mark. :D Ik grossier in leuke verbasteringen. :D

Geplaatst op 15 oktober 2006 om 09:56

Je lijkt Cruyff wel. Maar die ken je vast niet. ;)

Geplaatst op 15 oktober 2006 om 10:02

Ook mijn wekker gaat om 7.30u, maar als niet-ochtendmens zijnde wordt ik liever om 3.00u wakker. Om dan te beseffen dat ik nog ruim 4,5 uur heerlijk mag slapen!

Geplaatst op 15 oktober 2006 om 23:15