*Sukkel

Goed. Het plan was er.

Kleine Zij, die hier parttime rondloopt, zit op een school waar men nog uniformen draagt. (Ja echt. Nee, als ik het voor het zeggen had, zat ze niet op zo’n school nee.) Donkerblauwe broek, wit hemd, donkerblauwe trui. Wanneer ze basisschool-af zijn, gaan ze op diezelfde school door naar het voortgezet onderwijs. Vanaf het eerste middelbaar (oftewel de brugklas) krijgen ze geen uniform meer van school. Hoezee ende hoera, zou je denken. Maar nee.

Er wordt nog steeds verwacht dat ze in uniformkleuren komen. Dus effen kleding in navy en wit. Een blauwe trui en wit shirtje, daar is meestal nog wel aan te komen. (Al zit op bijna ieder kinderkledingstuk wel een print of motiefje.) Maar een donkerblauwe broek voor een 12-jarig meisje dat absoluut géén jeansbroek is (verboden!), en ook geen klassieke pantalon omdat ze een stoere 12-jarige is, blijkt nog best moeilijk te vinden. Daarom waren we dan ook heel blij toen we er in de loop van het eerste jaar twee bij elkaar gesprokkeld hadden, die ze afwisselend een paar dagen in de week droeg.

(We komen uiteindelijk wel bij het plan hoor. Nog even geduld.)

Nu is het tweede middelbaar aangebroken. Ze paste nog in één van de twee broeken. We wisten met veel moeite een nieuw exemplaar te vinden. Nu ja, er wordt nog druk over gedebatteerd of de broek nu zwart is, of heel donker blauw. Want weet u, er zijn dus inspecties op die school. Uniforminspecties. En als ze dan niet aan de regels voldoen, wordt er met een streng vingertje gezwaaid. Nu had Kleine Zij toevallig haar oudste exemplaar aan bij de volgende keuring. Het oordeel: hij was te licht blauw.

Pfff. Na een jaar lang om de paar dagen gewassen te zijn, was het ding natuurlijk vier tinten lichter geworden. Geen probleem riep ik fluks: ik verf hem gewoon! Dus ik toog naar de drogist en kocht wat tinnetjes Navy Blue.

Broek in de wasmachine, verf erbij, verven maar. Toen ik hem eruit haalde bekeek ik het resultaat: hij was perfect. Als nieuw, en ècht precies de goede kleur. Na zo’n verfbeurt moet je de boel wel doorspoelen natuurlijk. Anders is je volgende was ook blauw. Nu wil het toeval dat ik altijd wat kriebelig word van hele wassen draaien voor één minieme broek. Zonde water, milieugewijs een flater en veel tijdverlies. Toen kwam dus het plan.

Ik spoelde de wasmachine met broek gewoon kort door! Handmatig op spoelen en afpompen zetten. Niks geen hele cyclus, want verspilling! Toen het water helder was, stopte ik. Er lag al een berg broeken klaar om in de was te gaan. Die gooide ik erachteraan, mochten er nog restjes verf zijn, dan zou dat niet te zien zijn op spijkerbroeken, in tegenstelling tot een witte of bonte was.

Maar.

Om onverklaarbare redenen had ik de versgeverfde broek bij de rest van de broeken in de trommel gestopt.

Ja.

Dan vraag je er ook om hè…

Ik heb dus zo’n lievelingsbroek. Zo’n broek die perfect is, en die ik Heel Erg Enorm Graag draag. Niet alleen om het model, ook om de kleur. Een heel lichte, bijna wit afgebleekte kleur. Kijk, hier heb ik hem aan:

U voelt hem al aankomen…

Ja hoor. Die zat er dus tussen. Mijn fijne wittigblauwe broek kwam er knalblauw uit. Verfblauw. Echt, oprecht, knaller dan knal blauw. Nep. Lelijk. Paniek.

Nu, zeven wassen later, met de nodige scheuten chloor, ossegal, whitening wasmiddel en andere chemische troep, heb ik mijn broek weer zo goed als terug. Ik kan alleen op de achterzakken nog heel vaag zien dat er iets teveel kleur op zit.

Maar dus. Note to self. Als je – om het milieu te ontzien – te beroerd bent om een was apart te draaien, doe dan niet van die oerdomme dingen waardoor je vervolgens een hele dag lang als een malle water loopt te verspillen, aangelengd met meer chemicaliën dan er in een normaal huishouden gedurende een jaar doorgeduwd worden. Sukkel.

(Maar ik ben wel blij dat mijn broek gered is. Ja. Zo erg ben ik dan ook wel weer.)

11 Reacties

Ik heb hier toch smakelijk om gelachen, dankjewel :-)

Geplaatst op 6 oktober 2011 om 09:47
Han

Logisch. Ik zou ook doldraaien van die kledingvoorschriften. *Grijns*

Geplaatst op 6 oktober 2011 om 10:47

haha, zo’n rampje dat je nooit meer vergeet!
Hopelijk was de blauwe schoolbroek nog steeds hartstikke blauw, daar was het toch om begonnen.

Geplaatst op 6 oktober 2011 om 11:30

Net als Esther heb ik zitten grinniken. Maar o zo herkenbaar!!!!!!!!!

Geplaatst op 6 oktober 2011 om 11:33

Ik kan er nu ook wel om lachen, Esther en Lenavanka, nu de afloop bekend is. ;) Daar ging wel een chagrijnige dag vol wassen aan vooraf. :P (En herkenbaar: gelukkig! Dat verzacht mijn oenig leed.)

Hahaha, bijdeHANdje!

En ja, Aargh, de geverfde broek is nog even blauw en nog even perfect gelukkig. :)

Geplaatst op 6 oktober 2011 om 11:53

Haha, mooi verhaal!

Geplaatst op 8 oktober 2011 om 00:53

Het overkwam mij ook al…een paar keer ;)
Fijn om ook op een ander te lezen!

Geplaatst op 9 oktober 2011 om 08:52

Afkloppen, heb er (nog) geen ervaring mee. Hooguit een witte handdoek die er eens gekleurd uit kwam. Heb ook zo’n favoriet kledingstuk. Moet er niet aan denken :-) Je hebt het erg leuk opgeschreven, kon er hartelijk om lachen!

Geplaatst op 9 oktober 2011 om 14:55

Oeh, wat irritant! Zo heb ik een hemd van ribfluweel dat oms allemaal pluis van een ander kledingstuk oppakt, maar ik weet niet welk.

Geplaatst op 10 oktober 2011 om 22:03

Laurent, wat irritant! Een soort Russisch roulette, zien of het mysterieuze pluiskledingstuk bij het hemd in de was zit of niet! Je kunt een heel systeem opzetten, opschrijven (of fotograferen) welke kleding er allemaal mee in zit, en dan gaan afstrepen tot je de boosdoener hebt. :P Ok, vooruit, misschien is dat een tikkeltje te nerderige benadering. ;)

Precies Lian, zoiets gebeurt natuurlijk met je favoriete kledingstuk, niet met stomme ouwe troep. (Omdat je je favoriet altijd draagt en die dus steeds in de was ligt. ;))

Geplaatst op 12 oktober 2011 om 17:25

Ik ben sinds kort ook zelf aan het wassen en ik moet zeggen dat ik mij soms vragen stel waar wat bijhoort. Meestal eindigt alles in de bonte was. Lekker gemakkelijk.

Geplaatst op 13 oktober 2011 om 12:54