*Gemist

Ze ijsbeerde door de kamer. "Hallo, met mij. Jij had gebeld. Naar mij. Maar ik had je oproep gemist. Dus nu bel ik je terug. Maar ik weet niet waarom je mij belde, dus ik heb eh… geen idee waarom ik jou nu terug bel. Maar dat weet jij wel, denk ik. Dus, nou ja, bij deze dan." Ze verbrak snel de verbinding, wat was ze toch slecht in voicemails inspreken.

Ze stak een sigaret op en ging op de bank zitten. Terwijl ze de rook diep haar longen in trok wiebelde ze met haar voet. Waarom zou hij gebeld hebben? Ze had al maanden niets meer van hem gehoord. ‘s Avonds als ze in bed lag kwam hij vaak in haar gedachten op. Zomaar, min of meer. Ze wierp een blik op het schermpje van haar telefoon, alsof ze op die manier ervoor kon zorgen dat hij snel terugbelde.

"Kom op zeg, verman jezelf." sprak ze zichzelf vermanend toe. "Je kent hem goed genoeg om te weten dat hij toch niet meteen zal bellen. Ga nu maar iets zinnigs doen, dit heeft geen zin." Ze drukte haar sigaret uit in de asbak en liep de keuken in. Met tegenzin drukte ze de stop in de afvoer, kneep wat afwasmiddel in de gootsteen en draaide de kraan open.

Terwijl ze de glazen en borden in het water dompelde dwaalden haar gedachten weer af. "Misschien heeft hij wel per ongeluk gebeld? Dat hij mij helemaal niet wilde bellen maar op het verkeerde knopje drukte?" Hij had ten slotte geen voicemail achtergelaten. Ze voelde haar bovenbeen warm worden. "Verdomme! Kijk toch ook uit wat je doet!" Ze veegde het schuim van haar broek en probeerde zich te concentreren op de afwas om verder geknoei te voorkomen.

Terwijl ze de pannen in het sop legde schalde het telefoondeuntje door de woonkamer. Ze schrok op, trok haar handen uit het water en veegde ze aan haar broek af terwijl ze naar de woonkamer liep. Zoekend naar waar het geluid vandaan kwam zag ze dat haar telefoon van tafel getrild was en op het tapijt lag. "Stomme trilfunctie." zuchtte ze, terwijl ze knielde om onder de tafel te kunnen reiken. Op het moment dat ze haar vingers om de telefoon legde stopte het geluid.

"Alweer te laat!" kreunde ze, terwijl ze op het scherm keek wie haar gebeld had. Daar stond zijn naam: ‘Robin’, achter de mededeling ‘oproep gemist’. Ze drukte op wat knopjes, liet de melding verdwijnen en zijn nummer in beeld verschijnen. "Zal ik?" Ze wist dat hij nu in de buurt van zijn telefoon was. Ze legde haar vinger op de groene knop en wilde net drukken toen een korte piep uit haar telefoon opklonk. "Voicemail!" concludeerde ze.

Ze voelde haar hart in haar keel kloppen. Nu zou ze weten waarom hij gebeld had. Ze zou zijn stem horen, misschien zou hij zelfs wel willen afspreken met haar. Ze hadden een aantal weken lang geweldige nachten met elkaar beleefd, ze kon hem eigenlijk nog steeds niet uit haar hoofd zetten. Hij vertelde de laatste keer dat ze afgesproken hadden dat hij toch weer ‘terug bij zijn ex’ was, en met haar verder wilde.

Misschien was hij van gedachten veranderd? Ze kon een glimlach niet onderdrukken: dat zou geweldig zijn. "Kom op nou, beluister die voicemail, mens." sprak ze zichzelf wederom toe. "En houd op met tegen jezelf te praten zeg." grinnikte ze erachteraan. Ze drukte de knop in en luisterde ongeduldig naar de mededeling van de monotone vrouwenstem die punctueel uitlegde wanneer het bericht achtergelaten was. Ze voelde de zenuwen door haar lijf gieren.

"Ja hoi, met mij. Je zult waarschijnlijk denken ‘waarom belt zij me nu?’ maarre… ik keek in de contactlijst van deze telefoon en zag jouw naam staan. Ik heb dit toestel namelijk vorige week overgenomen van Robin en er stonden nog een aantal nummers in. Waaronder die van jou dus…" Ze herkende de snerpende stem op de voicemail maar al te duidelijk als de stem van Suus, de meid waar ze in de kroeg nooit vanaf leek te komen.

Uitgerekend zij had zijn telefoon dus nu. En haar nummer dus ook. Haar zenuwen maakten plaats voor irritatie. "Vind je het leuk een keer af te spreken? Kunnen we gezellig wat kletsen in de kroeg ofzo. Nou, ik hoor het wel!" Beteuterd verbrak ze de verbinding en slofte terug naar het inmiddels afgekoelde sop. Ze smeet de pannen op het afwasrek en schopte tegen het keukenkastje. "Stom gedoe ook." mompelde ze verbeten terwijl ze met kracht de stop uit de gootsteen trok. Het water slurpte zich luidruchtig een weg het riool in terwijl ze haar tranen wegslikte.

25 Reacties

Gevoelens, buikpijn, doorelkaar, zenuwen, transpireren.
-
Realiteit, met de neus er op gedrukt.
-
Woede, teleurstelling, huilen, heel boos.
-
Alles komt goed.

Geplaatst op 27 september 2006 om 10:44

ohohohoh,
‘alweer te laat’
zo dat is inderdad frustrerend als je steeds te laat bent bij de telefoon.

MAar dat je daarna gebeld wordt door iemand die je helemaal neit wilt spreken, dat is het toppunt :)

weer pakkend neergepent Wenz!

Geplaatst op 27 september 2006 om 10:55

aaaaahhhhhhh….zielg hoor. Vind het helemaal treurig. Dat stomme wijf ook!

Geplaatst op 27 september 2006 om 11:15

DAT is nou een scenario wat ik nooit zou kunnen verzinnen. Ben altijd heel goed in overal wat achter zoeken. Zeer irritant trouwens, overal wat achter zoeken, maar dit.. pff.. sucky!

Geplaatst op 27 september 2006 om 11:45

De frustratie van verliefdheid…het afwachten en de onzekerheid. Komt hier nog een vervolgje op Wenz?

Geplaatst op 27 september 2006 om 14:32
Niemand

Ja, komt er een vervolg?

Geplaatst op 27 september 2006 om 16:37

Nee denk ik. Tot zover reikte mijn ingeving: ze smacht en wacht en een ander blijkt te bellen. Meer dan dat kan ik er ook niet van maken. :D

Geplaatst op 27 september 2006 om 18:39

Haha, jullie altijd met je vervolg. ;)
Herkenbaar geschreven en ouderwets rokerig. Als ze de ‘ik’ dit leest heb ik een tip: met toets 7 kun je het voicemailtijdstipverhaal overslaan (althans bij Siemens/Telfort, en KPN heeft op de vaste telefoons ook zoiets).

Geplaatst op 27 september 2006 om 19:17

Tijdens de afwas… ach. Ik ben wel eens gebeld tijdens iets nog heters hihi. Voicemail is daarom sóms wel handig =:~)

Geplaatst op 27 september 2006 om 19:42

Akelige machteloosheid. Ik kan niet stoppen met hopen dat ze hem toch gaat bellen.

Misschien valt het mee?!?

Geplaatst op 27 september 2006 om 22:21

@ Marijne: Vertel! Gepeperd eten?

Geplaatst op 28 september 2006 om 12:03

Off-topic: zucht, waarschijnlijk heb ik de komende drie dagen weer geen internet. Duim voor me dat ik een ander illegaal draadloos netwerk vind ;) waar ik misbruik van kan maken, anders wordt het echt weer tot na het weekend zonder world wide web zitten.

Anyways: ik zal wel weer een inhaalslag maken mocht het nodig zijn! :D

Geplaatst op 28 september 2006 om 13:17

En zie haar staks inhaalslagen maken, Wenz de kampioene inhaalslagen maken!

Geplaatst op 28 september 2006 om 20:28

@Epi: Inderdaad =:~) En daarna als konijnen in de slaapkamer! Wie belde? Mijn moeder natuurlijk…

Geplaatst op 28 september 2006 om 21:29

:D

Geplaatst op 28 september 2006 om 23:24

trauma’s Wenz van het wachten bij de telefoon! en dan zo’n anticlimax! Laatst ging ook mijn telefoon en er werd meteen opgehangen. Akelig, bleek iemand te zijn die in andersmans mobiel had zitten rommelen en wilde uitvissen van wie dat nummer was! ;)

Geplaatst op 29 september 2006 om 11:20

Ow, dat zijn de vervelendsten ja: bellen en dan ophangen! :D

Geplaatst op 29 september 2006 om 16:33

Kom op, geen gesodemieter en bel die goser op zijn nieuwe nummer.

Geplaatst op 29 september 2006 om 20:04

Hahahaaha Yo, mag ik even benadrukken dat dit volkomen uit mijn duim gezogen is? Je kunt wel tegen haar praten, maar ze zal niks terugzeggen. :D

Geplaatst op 29 september 2006 om 20:51
kronkel

ze wist niet dat hij zijn telefoon afgegeven had toch en is dus ook vast niet op de hoogte van zijn nieuwe nummer…lijkt me lastig bellen dan.
maar als ze haar voicemailinspreekster spreekt, kan ze het natuurlijk wel vragen.

Geplaatst op 29 september 2006 om 21:05

Ghehe, toch grappig dat mensen JOU steeds advies willen geven, ookal bestaat het grootste deel van je verhalen uit fictieve gedachtenstromen. Wel weer een goed stuk trouwens!! En sh*t van je internet/tv, kunt altijd bij je broertje komen tikken hoor (:

Geplaatst op 30 september 2006 om 09:04

Haha, ja het blijft er toch moeilijk ingaan, die fictie. :) Ach, weet ik wel dat het realistisch overkomt. :D

Ja, wat internet betreft: ikke heb weer internet. Maar de router weigert nog steeds, zucht. Misschien mijn ex maar bellen? :P Grinnik. Ik heb al dankbaar van je tikker gebruik gemaakt trouwens. :D

Geplaatst op 30 september 2006 om 11:30

Hé, is Apeface Apekop geworden?
Als we maar lang genoeg volhouden dat het fictieve personage echt is, wordt ze dat misschien ooit wel. Zo verging het Don Quichot, Jantje Brinker en Bartje (een andere;))immers ook.

Geplaatst op 30 september 2006 om 11:37
Niemand

Hoi Wenz, ik weet niet zoveel te schrijven, maar wilde in ieder geval even hoi zeggen! En dat ik me afvraag wat een router is.

Dag, veel succes met het bellen van iemand die weet wat er moet gebeuren voordat het werkt. ;) Moge de wind in je zeilen zijn :)

Geplaatst op 1 oktober 2006 om 11:40

Heerlijk eigenlijk die vervelende dingen. Voel het helemaal als je het typt. Krijg er een rilling van…heerlijk verschrikkelijk.

Geplaatst op 2 oktober 2006 om 10:10