*Dertig tegen één

Ons huis stond te koop. Terwijl ik ‘s middags even ging slapen, waren er ruim dertig man naar binnen gekomen door de deur open te breken. Ik ontwaakte van alle lawaai, en hoorde iedereen langs de slaapkamerdeur lopen. Ik schrok me wild. Snel trok ik wat kleren aan en verzamelde al mijn moed om de krakersmassa weg te jagen. Met mijn beste ik-ben-heel-zelfverzekerd-impressie en bulderende stem droeg ik iedereen in elke ruimte op om zo snel mogelijk te verdwijnen. Ik leerde dat er drie huizen naast elkaar leeg stonden, zo dacht men blijkbaar, waarvan mijn huis het middelste was. De mensen hadden al mijn meubels weggegooid, verplaatst, opgestapeld en weet ik niet wat nog meer. Muren en trapgangen waren doorgebroken naar de naastliggende huizen, iedere kamer was al geclaimd door deze of gene en drie gothic meiden waren Heel Erg Boos dat ik het driehuizenplan in de war kwam schoppen. Ik joeg ze evengoed naar buiten, maar liep toch nog terug om hun cd’s en kleding te gaan halen en achter ze aan te gooien, omdat ik bang was dat op een gegeven moment iemand op het idee zou komen dat het minstens dertig tegen één was, en ik weinig kans zou maken. Ergens liep een klein jongetje met bruin haar en een groen t-shirt rond. Ik tilde zijn kleine lijfje op en zette hem op de drempel bij de deur. Op hem was ik niet boos, hij kon er weinig aan doen, maar op alle andere mensen in mijn huis was ik ontzettend woest. Hoe durfden ze zo binnen te walsen, alles te verknallen, en dan zonder op het idee te komen dat er hier gewoon nog iemand woonde! Na veel spanning, stress en stoerdoenerij, uitleggen en onderhandelen had ik op drie of vier mensen na iedereen naar buiten gewerkt. Trillend op mijn benen liep ik de straat op, alwaar verderop een vriend van mij op een schommel zat te wachten.

Lieve mensen, ik ga u een tip geven. Mocht u chagrijnig en moe zijn en denken even ‘s middags terug in bed te kruipen voor een uurtje, zorg dan dat u vooraf geen enkele indruk opdoet. Het is bizar, maar voordat ik ging slapen:
- zei ik online tegen iemand iets over speeltuinen,
- las ik een tweet over een neefje en nichtje,
- smste ik een vriend dat ik hem straks zou bellen,
- zocht ik online een huis met een ‘Te koop’-bord op, dat ik gisteravond zag, en de allerbelangrijkste:
- ramde iemand net voor ik in slaap viel aan de ijzeren ring die op mijn voordeur hangt. Iets waar ik altijd erg van schrik. Ik heb gewoon een bel namelijk, die ring is de deurknop omdat er verder geen deurknop is, maar sommige mensen zien het als een deurklopper en knallen herhaaldelijk dat onding tegen mijn onschuldige deur in plaats van gewoon aan te bellen.

Nu werden al die details dus doodleuk in een vervelende, angstige droom gegoten. Geïnitieerd door het schrikken van het lawaai bij de voordeur ontspon zich een raar verhaal in mijn onderbewuste waar alle laatste indrukken op een of andere manier een plekje kregen. En nu ben ik bijkans nog vermoeider en chagrijniger dan vóór ik op het idee kwam even in bed te duiken. Zucht.

4 Reacties

en waarschijnlijk heb je ook te warm gelegen, en moest je latent ook nog een plasje doen. dan krijg je dat soort dingen… :(

Geplaatst op 26 april 2011 om 18:32

Geen paniek, Wenz, nu je 30 bent kan je een bende wilde krakers wel het hoofd bieden!!

Geplaatst op 27 april 2011 om 10:35

Krakers in je hoofd, brrrr

Geplaatst op 29 april 2011 om 22:20

Ik kan nooit zomaar even in bed duiken. Ik word dan altijd zeer duizelig wakker.

Geplaatst op 1 mei 2011 om 15:00