*Waken

ik heb hem gegeven
wat hij wilde zien
en hij dacht dat het leven
zou staan als nadien

de wereld zou werken
als hij had gedaan
maar hij wil nu niet merken
waar hij dan zal staan

en hij wordt maar niet wakker
en hij blijft maar naïef
dus ik denk arme stakker
maar toch vind ik hem lief

40 Reacties

Wat een fijn gedicht Wenz, prettig abstract. Lief, vol illusies en verwarrende realiteit. Mooie tekening erbij!

Geplaatst op 11 september 2006 om 23:03
Niemand

Ik begrijp er misschien niets van, maar vind het toch mooi. Misschien mag dat ook eens. :)

Geplaatst op 11 september 2006 om 23:51

Sommige mensen willen inderdaad niet wakker gemaakt worden, tot zelf ontdekken hoe diep hun slaap was.
Als het dan maar niet te laat is……….

Geplaatst op 12 september 2006 om 07:07

Mirjam en Niemand, ja ik weet dat dit gedicht niet in één oogopslag duidelijk is. Abstract inderdaad. Toch heb ik het geplaatst, ookal zit de kans dat niemand er iets mee kan in. Ikzelf vind vooral de laatste vier regels zo lekker lopen :) daarom zet ik hem toch neer hier. :)

Mieke: precies. En als het dan tóch te laat is, dan is dat zo. Je kunt mensen nooit dwingen.

Geplaatst op 12 september 2006 om 07:41

Ja, dat laatste deel is bijna Annie MG Schmidt. Mooi.
Maar als de ‘ik’ hem lief vindt, waarom zou hij dan wakker worden? ;)

Geplaatst op 12 september 2006 om 08:16

mijn eerste associatie betreft een( je?) vader. Altijd hard gewerkt, weinig om zich heen gekeken en nu vol onbegrip over de wereld van tegenwoordig. Jij ziet het probeert hem wakker te schudden maar legt je erbij neer. (en toch is hij lief)

Geplaatst op 12 september 2006 om 09:02

Haha Jackie*, duidelijk niet iets dat ik zo ooit bedoeld zou kunnen hebben, maar als ik hem na jouw reactie lees snap ik dat dat er zo in te lezen valt. :) Leuk, dat iedereen er zijn eigen draai aan geeft.

Geplaatst op 12 september 2006 om 09:24

toch mijn lessen Nederlands eens opfrissen ;=)
ben altijd al te associatief geweest, ik wijt het maar aan een rijke fantasie.

Geplaatst op 12 september 2006 om 10:18

mag ik de zeikstraal zijn?
ik stuikel steeds in het ritme, per vers eindig je met een ritme van 5, wat ik mooi vind, maar het laatste vers eindig je met een ritme van 6. Is “maar” echt nodig?

Geplaatst op 12 september 2006 om 13:01
kronkel

ja vond het ook mooi, maar ergens stokte het…ik geloof dat ik het met Sonja eens ben.
Mijn schrijfwijze zou van de laatste zin zelfs ‘toch vind ik je lief’ gemaakt hebben.

was wel de moeite waard om even wakker te worden ;-)

Geplaatst op 12 september 2006 om 18:10

@Kronkel: qua ritme geef ik je gelijk. Plus een aansprekende vorm is logischer. maar ja het blijft haar vers!

Geplaatst op 12 september 2006 om 19:01

@Kronkel: dat bedoelde ik dus ;-)
@Jackie*: ‘tuurlijk heb je gelijk, maar iemand moet de zeikstraal zijn (c’est moi)
@Wenz: kijk Wenz, mijn Frans is wel foutloos rara hoe kan dat?

Geplaatst op 12 september 2006 om 19:07

Hè, Wenz, hij loopt niet… teveel woorden hier en daar.
En dat je hem lief vind is toch niet vreemd, er wordt in bovenstaande immers nergens gesuggereerd dat ie niet lief zou zijn.
Enfin, beetje aan sleutelen nog deze keer.

Geplaatst op 12 september 2006 om 19:14

Oh, Sonja was me voor, maar die legt het veel beter uit, da’s precies wat ik ook bedoelde.

Geplaatst op 12 september 2006 om 19:15

Een aantal woorden in de strofes zouden verwijderd mogen worden. Nog strakker als je het abstract wil. Bijvoorbeeld alles en-nen weghalen. De rijm is soms te gemaakt, maar oké, ik weet wel wat je bedoelt.

Geplaatst op 12 september 2006 om 20:06

Ik geloof dat qua ritme ik hem heel anders lees dan jullie. In mijn hoofd klopt hij namelijk precies, iedere klank minder zou stokken. Haha, dat is wel grappig. Beetje lastig voorlezen via internet. ;)

Kronkel (en Sonja ook meteen), bij mijn ritme ligt de klemtoon op de derde klank, en de rest een beetje aan elkaar-achtig; dus zoiets: enhij WORDT maar nietwakker / enhij BLIJFT maarnaïef / dusik DENK armestakker / entoch VIND ik hemlief. -> Als ik de laatste zin voor jouw zin vervang, loopt hij in mijn optiek totaal niet meer. (Evenzo Erwin: ook zonder die en-nen zou het stokken. Maar ik lees het geloof ik echt heel anders dan de rest, dus daar gaat het mis. Duidelijk dus dat dit ritme niet op te pikken is voor lezers, of zelfs een ritme dat echt alleen ik logisch kan vinden, zucht. :P)

Annis, grinnik, klopt: het staat nergens. Alleen de mensen die mij goed kennen zullen snappen dat bovenstaande tekst weldegelijk impliceert dat ik diegene niet lief zou vinden. ;)

Jackie*: een aansprekende vorm? In de je-vorm bedoel je? Zou kunnen. Maar ik denk dat het indertijd geschreven was op een punt waarop ik het me realiseerde, dus meer naar mezelf geschreven dan naar de persoon, vandaar die hij-vorm denk ik. Nutteloos dus, maar toch niet zonder reden. :D

Geplaatst op 12 september 2006 om 21:24

Die laatste twee ‘en’nen moeten zeker blijven. Zo’n bijna dreunende opsomming geeft juist extra kracht aan de naderende tegenstelling: Dat je hem tóch lief vindt, nog steeds. De klemtoon op ‘toch’ ipv ‘vind’ lijkt me dan ook logischer, en het maakt het vers niet minder. *leest nogeens hardop* Of bedoel je ‘VIND’ omdat mogelijk ‘vond’ verwacht werd?

Geplaatst op 12 september 2006 om 21:54

Nee, los van de betekenis is dat het ritme van het rijm…
Pff, ik geef het op voor vandaag, ik ga slapen. :)

Geplaatst op 12 september 2006 om 22:18

Sorry hoor, maar deze discussie over dit gedicht begrijp ik niet helemaal.
Als je het hardop leest en een beetje begrijpt waar het over gaat, dan is het een goed en mooi gedicht.
Je kunt een belevenis kapot praten, maar een gedicht ook.!!!

Geplaatst op 12 september 2006 om 22:25

Grappig, voor mij verandert het gedichtje ook compleet nu ik hem hard op voorlees met jouw intonaties op de woorden. Hij wordt iets ongeduldiger, in plaats van betuttelend en ja ik moet toe geven, hij wordt beter..bijzonder wat klemtoon en intonatie kan doen!

Geplaatst op 12 september 2006 om 22:44

En als je dat ‘maar’ aan het begin van de laatste regel nu eens weglaat..?

Geplaatst op 12 september 2006 om 23:37
Daedalus

O, die discussie is al gevoerd…

Geplaatst op 12 september 2006 om 23:39
kronkel

nu ik het bedoelde ritme te pakken heb, is er geen woord meer te veel. ik las het te soft geloof ik. misschien toch eens een podcast overwegen ;-)

Geplaatst op 13 september 2006 om 00:24

Haha grappig Sonja en Kronkel, dat jullie allebei de emotie vinden omslaan nu het ritme is omgeslagen. Hij moet inderdaad slepend, ongeduldig zijn. (Ik ben wel blij dat ik dus tóch het ritme kon “uitleggen” zonder daadwerkelijk mijn stem te gebruiken haha.)

Maar als ik het goed begrijp ‘klopt’ hij nu dus meer, door hem op een ander ritme hardop te lezen? Dat vind ik wel interessant. Ik heb natuurlijk de hele tijd dat ritme in mijn hoofd waardoor er geen klank teveel lijkt te zijn, dus ben nu juist benieuwd hoe je hem ‘verkeerd’ kunt oplezen. :D

Daedalus: hihi ja, die discussie was al gevoerd. :D

Mieke, hardop lezen was inderdaad de clou hier, blijkt. :)

Geplaatst op 13 september 2006 om 07:30
kronkel

ik zal het eens voor je opnemen zoals ik het eerst las ;-)

Geplaatst op 13 september 2006 om 08:24

Hahaha! :P Ik voel een msn-voiceclip aankomen… :D ;)

Geplaatst op 13 september 2006 om 13:18

Ik vind dat sowieso het lastige van poëzie. de klemtonen en intonaties kunnen er een totaal andere impressie van geven. Aan de andere kant, wat is daar erg aan..

Geplaatst op 13 september 2006 om 14:16
Niemand

Wenz, “toch vind ik hem lief” is eigenlijk zo’n goed/mooi/lief einde. Misschien juist omdat aan al het ‘lief vinden’ van de wereld, er een ‘toch’ aan verbonden is. Iedereen heeft (heel kleine?) kantjes waardoor je wel eens “toch vind ik hem lief” zegt in plaats van dat je ‘toch’ weg laat. Bijna iedereen waarschijnlijk wel.

Soms kun je ook gewoon zeggen: ik vind hem lief. Soms vind je dat ook. Zonder tochs of maars of behalves.

Geplaatst op 13 september 2006 om 15:59

ik vind dit, persoonijk, niet het aller beste wat je ooit geschreven hebt (en ik van je gelezen heb :) )
maar ik vind het wel leuk.

Misschien zou je inderdaad de en’en weg kunnen halen, dan wordt het wat dromiger?

De ongeduld lees ik er overigens niet direct in, maar dat kan aan mij liggen

Geplaatst op 13 september 2006 om 17:11

Niemand, ik snap je. :) En jij snapt mij. :)

Gobboe, als je even ergens tussen de reacties het aangegeven ritme leest, en dan hardop lezen, dan voel je het ongeduld (of het slepende van het rijm) beter. Misschien. :)

Geplaatst op 14 september 2006 om 07:36

ja, okee, dat werk werkt wel wat beter :)

en los van het commentaar, moet je het gedicht natuurlijk schrijven zoals jij denkt dat het hoort. Jij weet wat je wilt zeggen, alle alle dingen zijn interprataties van anderen…niet minder valide, maar wel interpretaties.

Geplaatst op 14 september 2006 om 12:43

godsamme!!!! wat een gezeik!!!

Geplaatst op 21 september 2006 om 12:40

Zo… hehe, dat is er eindelijk is uit. En het kan me niet schelen hoe jullie het lezen en hoe het loopt, ik vind het mooi om te lezen en ik geloof toch echt dat het op die manier de bedoeling is. Maar goed… ik begrijp dat ik de dingen misschien iets te simpel bekijk. So be it.

Geplaatst op 21 september 2006 om 12:44

@Niemand en Wenz: hoho, er nooit gesproken om het woord toch weg te laten..wel eventueel “maar” (voor de bewuste toch)

Ik heb er al vrede mee, met hoe het nu staat

Geplaatst op 21 september 2006 om 14:12
Niemand

Sorry, ik begrijp je niet helemaal. Wat bedoel je?

Geplaatst op 21 september 2006 om 19:52
Niemand

Oh en bovendien wilde ik voorzichtig even zeggen dat ik wel begrijp dat je dit misschien “gezeik” kunt vinden, Carool, maar ik denk dat het (meeste, in ieder geval) niet zo bedoeld is. Soms eens een iets kritischere houding aannemen is niet verkeerd, toch? Als het voor Wenz duidelijk wordt hoe anderen iets lezen, dan kan zij duidelijk maken wat ze bedoelt of nadenken over iets dat ze eventueel wil veranderen. Wíl. Niets moet, niets is verplicht, maar ik neem aan dat de meeste mensen het fijn vinden opbouwende kritiek te krijgen.
Daarnaast is niet altijd staan te juichen ook wel eerlijker, want dan weet je dat de gegeven reacties betrouwbaarder zijn. Dat wanneer iemand zegt dat hij of zij er stil van wordt of het werkelijk erg mooi vindt, het dan ook écht zo is. Niet altijd gelijkmatig positief verdeeld zijn, maakt die keren dat je wel (uitermate!) positief bent wellicht waardevoller.
En daarnaast kan een mening ook altijd nog veranderen. ;) Soms moet je iets vaker lezen om het helemaal te begrijpen. En daar is helemaal niets mis mee.

Hoe dan ook, nogmaals een pluim op je hoed, Wenz. :)

Geplaatst op 21 september 2006 om 19:58

:)

Geplaatst op 22 september 2006 om 20:45

In een opwelling besloot ik mijn reactie te plaatsen, bij vorige stukjes van Wenz was ik misschien nog wel feller maar haalde ik de reactie altijd weer weg :). Nu hield ik het niet meer. Opbouwende kritiek is zeker niet verkeerd, maar altijd kritiek is volgens mij ook niet altijd even leuk. Als Wenz het zo opschrijft zal ze het namelijk zo bedoelen… Juist zij, die let op spelling en opbouw van zinnen en daarop bij anderen ook nog wel eens een kanttekening plaatst, zal toch zeker wel weten hoe haar eigen schrijfsels “lopen”…hoe het ritme is? En ik vind dat Wenz zeer zeker haar eigen stijl heeft, en dat het goed is zoals het is, het is Wenz. Op haar manier.. Maar oooooowwww… ik blablablabla maar door. Ieder mag natuurlijk zn eigen mening hebben. Zo…klaar! :o)

Geplaatst op 23 september 2006 om 11:26

Carool, je bent een schat. :) Natuurlijk mag iedereen zijn mening geven, en wat Niemand zegt is absoluut waar, maar in dit geval was het vooral een kwestie van miscommunicatie. Nadat ik had uitgelegd hoe het ritme liep, bleek iedereen te snappen waarom er stond wat er stond.

Voor mij dus duidelijk dat dit gedicht alleen loopt wanneer ik het opgelezen zou hebben, uit zichzelf geeft het het ritme niet aan. Best grappig om te ontdekken eigenlijk, dat hier dus echt wat hulp nodig was om hem goed te lezen. :)

Geplaatst op 24 september 2006 om 07:38
Niemand

:) Glimlach glimlach glimlach. Omdat het zo’n lief gedichtje blijft.

En oh, ooit had ik het over ‘zonder tochs, maars en behalves’ en iemand vatte het op als ‘er is nooit sprake geweest van het weghalen daarvan’ – ik doelde echter wat dat betreft ook niet op het weghalen van die woorden uit de tekst.

Maar dat is iedereen natuurlijk al lang vergeten. Dus ik zeg iets overbodigs? Sorry.

Geplaatst op 11 februari 2007 om 15:02