*Hypostase

Misschien, zegt ze, misschien stelt het niets voor. Misschien, denkt ze, misschien is het wel de angst. Die laat haar per slot van rekening van alles doen. Niet doen, vooral. Of misschien, denkt ze dan, misschien is het wel verlangen. Want wat je ook hebt in dit leven, het willen rust nooit. Iets dat net dat beetje anders is, meer is, nieuw is. Misschien, denkt ze, is het boosheid. Of misschien onvrede. En misschien zijn die twee wel broers. De onvrede die de boosheid altijd aan de kraag meetrekt. Misschien, bedenkt ze dan, is dat wel wat er aan de hand is. Wraak, denkt ze dan. Zou zij tot die diepten dalen? De puntige kraters van het bestaan?

Tersluiks kijkt ze om zich heen. Of iemand het in haar ogen kan zien. Dat ze het ook maar overwegen wil. Misschien, denkt ze dan, misschien is het interesse. Het graven naar de menselijkheid. In zichzelf? Misschien wil ze iets bewijzen. Dat de domheid minder diep snijdt. Of dat groen iedere kleur kan zijn. Misschien, oppert ze voorzichtig, misschien is het niet meer dan de uitdaging. De test, vol spelregels die ze zelf verzonnen heeft. Misschien houdt ze zichzelf voor de gek, denkt ze dan. Misschien is het oeverloos. Misschien zelfs wel fatalisme. Misschien, denkt ze dan, misschien is het de drang gezien te willen worden. Misschien is het de zwarte pek die spreekt. Misschien, denkt ze nog, is het hopeloos opportunisme. Misschien is het pijnlijk concreet. Of misschien is het dwaasheid, omdat het kan. Maar misschien, denkt ze geschrokken, misschien is het wel dát, wat men voor liefde houdt.

4 Reacties

Schoon, stemt tot nadenken.

Geplaatst op 28 maart 2011 om 11:13

Liefde als een gevaarlijk spel? Je stukje stemt inderdaad tot nadenken, en maakt me nieuwsgierig uiteraard, want ik vermoed dat ‘zij’ gewoon Wenz is:-)

Geplaatst op 28 maart 2011 om 11:24

Er is een hele dunne scheidingslijn tussen liefde en haat… ik ondervind er zelf ook altijd moeite mee!

Geplaatst op 3 april 2011 om 07:27

En dan om het rond te maken:
“En misschien stelt het wel iets voor.”

Mooi geschreven, zoals altijd.

Geplaatst op 3 april 2011 om 13:38