*Zijn meisje II

Hij voelt de wind langs zijn onderrug slijpen. Het is koud, zijn armen voelen zwaar en gewichtloos tegelijkertijd. Zijn hoofd rust op zijn linkerschouder. Hij opent zijn ogen, kijkt het donker in. Een steek in zijn slapen, zijn ogen knijpen reflexmatig weer dicht.

Waarom was het niet zo gelopen zoals hij bedacht had? Omdat het nooit zo loopt, bedenkt hij grinnikend. Met Marijke niet, met Hanne niet, met Ella niet; en dus ook met Jasha niet, vanavond. “Ben ik soms afstotelijk?” vraagt hij zich af. Maar direct daarna weet hij alweer dat dat het probleem niet kan zijn. Jasha glimlachte altijd naar hem. Wanneer ze elkaar zagen kletste ze altijd vrolijk met hem mee. Waar was het dan misgegaan?

Hij dacht echt dat zij de ware was voor hem. Haar lange haren, haar gezicht, de kuiltjes in haar wangen wanneer hij haar aan het lachen maakte. Haar lange benen. Vooral die benen hadden hem het hoofd op hol gebracht. De eerste weken waren haar benen betekenisloos, maar die dinsdag, drie weken geleden, zag hij haar opeens lopen. Een paar meter voor hem, in de supermarkt, liep ze op de kassa af. Hij viel nog meer voor haar dan daarvoor.

Ella verbleekte bij Jasha’s verschijning, en hij wist dat zij hem ook opgemerkt had. Hij probeerde haar zo vaak mogelijk te bezoeken, ze leek altijd blij hem te zien. En toch: nu zat hij hier. Zonder haar. In gedachten zocht hij naar het waarom.

Vanavond was de grote avond geweest. Hij had zijn zwarte trui aangetrokken, hij wist dat hij daarin onweerstaanbaar oogde. Oké, hij was misschien iets te scheutig geweest met zijn aftershave, maar was dat nu een reden om hem zo teleur te stellen?

Hij wist dat ze tot negen uur moest werken, hij zou haar ophalen van haar werk en haar verwennen. Om half negen zat hij voor de supermarkt al in zijn auto te wachten, te popelen eigenlijk, om haar in zijn armen te sluiten. Om tien over negen gingen alle lampen in het grote winkelpand uit. Nu ging het gebeuren. Zij moest altijd de kassa tellen wist hij, geduldig wachtte hij dan ook tot ze klaar zou zijn. Haar collega’s druppelden al naar buiten. Het was vijf voor half tien toen hij haar eindelijk de deur uit zag komen.

Ze toetste het alarm in terwijl hij uit zijn auto stapte. Rustig liep hij op haar af, zijn autosleutels stopte hij diep in zijn broekzak. Terwijl zij nog eenmaal aan de deurklink voelde, trok hij zijn bivakmuts over zijn hoofd en liep haar verder tegemoet.

In een paar passen was hij nu bij haar. Hij greep Jasha bij haar middel, haar armen in zijn greep langs haar lijf geklemd. Hij trok haar naar zich toe, duwde zijn neus diep in haar haren en fluisterde dat hij het was. Hij voelde hoe ze verstijfde, haar kracht weer hervond en zich al schreeuwende los probeerde te worstelen. “Ja Jasha, vecht maar, roep maar, wij weten toch dat jij dit wilt.” zei hij tegen haar terwijl hij zijn grip verstevigde.

“Ik wil dit níet griezel! Laat me los!” schreeuwde ze terwijl ze hem achteruit met haar hakken tegen zijn scheenbeen schopte. “Jij bent die mafkees die iedere dag aan mijn kassa een pakje kauwgom komt afrekenen hè?!” Ongeloof en woede weerklonken in haar stem. “Jaaa, zo ben je geil.” hijgde hij. “Alle vrouwen hebben deze fantasie, hè schatje?” Hij duwde haar tegen de muur.

Voordat hij haar kon zoenen voelde hij hoe iemand hem bij zijn keel greep en achterwaarts vloerde. “Alles oké dame?” hoorde hij nog, terwijl zijn lichaam de stompen van de zware schoenen die op hem in trapten incasseerde. “Pak die kabels daar even, dan kan hij geen kant meer op…” was het laatste dat hij meekreeg voor hij zijn bewustzijn verloor.

Nu zit hij hier, hij likt het gestolde bloed op zijn bovenlip weer vloeibaar terwijl in de verte twee sirenes weerklinken. Jasha blijkt de ware toch niet te zijn; zoals Ella, Hanne en Marijke toch ook niet op één lijn met hem bleken te zitten. Hij heeft zich dus alweer vergist. “Volgende keer toch minder aftershave gebruiken.” bedenkt hij zich, terwijl de twee sirenes voor hem stilhouden.

22 Reacties

Wat een engerd :P

Geplaatst op 5 augustus 2006 om 11:54

Hahahaha…..Ja mooi, schitterend. Ik wil ze niet de kost geven die deze fantasie hebben.

Geplaatst op 5 augustus 2006 om 12:43

D.w.z. ik keur het af wat deze gozer doet, maar als ik b.v. naar married with childeren kijk dan zie ik dat de buren ook dergelijke fantasieen met elkaar uitspelen. En in het geval dat beiden het vrijwillig doen, vind ik het vermakelijk.

Geplaatst op 5 augustus 2006 om 12:44

het verschil tussen realiteit en spel zit hem in de ‘afspraken’die je met elkaar maakt denk ik. Als ‘rollenspeler’ (het spel) is dat iets wat snel duidelijk is. Als ik al als een personage binnen kom zetten bij de vriend waar we spelen, begrijpt niemand me en bellen ze vermoedelijk de mannen met de witte jassen. Maar gezeten aan de tafel, is het logisch en kan het. Bij hem (jouw personage) lopen duidelijk fantasie en realiteit door elkaar.

Geplaatst op 5 augustus 2006 om 12:49

Diane: als het een spel is, moeten ze lekker doen waar ze zin in hebben. Maar als de een het als realiteit ziet en de ander als strafbaar feit is het niet echt een goede combinatie. ;)
Gob: klopt helemaal. Wanneer het niet duidelijk is of je een rol speelt of jezelf bent zaai je op z’n zachtst gezegd verwarring. :D

Geplaatst op 5 augustus 2006 om 13:46

Een schokkend gebrek aan inzicht, in zichzelf en in de ander; daar komen nog ongelukken van…

Geplaatst op 5 augustus 2006 om 23:28

Die zijn er al geweest… met Marijke, en Hanne, en Ella… :)

Geplaatst op 5 augustus 2006 om 23:31

Met Marijke? Daar heeft ze me niets van verteld. Ik zal hem krijgen, die smeerlap!;)
Knap hoe je zo onder de huid van je hoofdpersoon kruipt. Lijkt me dicht bij de waarheid. Gauw een deel III?

Geplaatst op 6 augustus 2006 om 11:16

Mocht ik nog een geesteszieke relationele invalshoek verzinnen, zal hij meteen hier verschijnen, afgesproken? ;)

Geplaatst op 6 augustus 2006 om 11:19

Is hij niet dezelfde van die in de bosjes?

Ik heb wel wat met hem, hij raakt mij wel.

Geplaatst op 6 augustus 2006 om 11:23

Hij is niet dezelfde, maar wel van hetzelfde pak een laken. ;)

Geplaatst op 6 augustus 2006 om 11:29

In één regeltje kan ik niet goed inkomen, namelijk: “In gedachten zocht hij alweer een andere dame om zich bij thuis te voelen.”. Ten eerste omdat ik vermoed dat zo iemand zich uitgebreid de tijd gunt om in alle toonaarden de misdeelde geliefde uit te hangen, en ten tweede omdat ik me kan voorstellen dat hij niet aan zijn slachtoffer(s) denkt in een van van respect getuigende term als ‘dame’. Juist omdat hij Jasha bij hun ontmoeting zondermeer gevoelens toeschrijft die ze in de verste verte niet bezit, denk ik dat zijn gedachten omtrent haar persoontje ook niet al te respectvol zijn.
Ik vind de conversatie sowieso ietwat te beschaafd-uitvoerig; dat wil zeggen, hoogstwaarschijnlijk zou het op zo’n moment niet in me opkomen om hardop te constateren dat hij die griezel is die iedere dag bij mijn kassa een pakje kauwgom komt afrekenen – ik zou me enkel concentreren op het uitdelen van een welgerichte schop en vervolgens maken dat ik weg kwam. ;-)

By the way, als je het nog niet hebt gedaan zou je echt eens ‘Iets wat niet bloeden kan’ van Connie Palmen moeten lezen; daarin wordt de gedachtegang van stalkers en andersoortige fanatici grondig onder de loep genomen. Vond & vind ik heel interessant om te lezen..

Geplaatst op 7 augustus 2006 om 14:03

nu ja geef nog maar een pakken lakens dan!

Geplaatst op 7 augustus 2006 om 19:11

Colinda: die ene regel is inderdaad een soort wormvormig aanhangsel in het geheel. :) Er stond eerst iets anders, en dat kwam doordat ik eerst een iets andere benadering had, en die zin is er om vage redenen niet uitgehaald maar aangepast.
Wat je conversatie betreft, je moet de lezer ook informeren, en dat kon het best op deze manier, en ik vind het nog wel plausibel: ik ben zo iemand die dat wél hardop zou zeggen wanneer het me zo verbaasde. :D

Search: vangen! ;)

Geplaatst op 7 augustus 2006 om 19:58
novelle

jakkie eng hoor nachtmerriestof

Geplaatst op 8 augustus 2006 om 11:49

Colinda….. wat moet jij een heerlijk leven hebben! Wenz, prachtig. Wederom.

Geplaatst op 8 augustus 2006 om 12:55

@Carool: Vanwaar die veronderstelling? (al heb je overigens wel enigszins gelijk…;))

Geplaatst op 8 augustus 2006 om 13:15

@Wenz: Vergat ik nog te zeggen dat ik het best wel extreem slim vind dat ze hem wist te identificeren ondanks het feit dat hij een bivakmuts droeg. :P

Geplaatst op 8 augustus 2006 om 17:22

Zo extreem slim is dat niet. Doordat die vent al dagelijks speciaal bij Jasha die kauwgum kwam afrekenen was hij in haar systeem al als een creep opgeslagen. Zijn fluisteren, praten en postuur waren voor haar genoeg herkenningspunten om de juiste conclusie te trekken.

Geplaatst op 8 augustus 2006 om 18:45

Had ik me toch net omgedraaid, zijn ze in het water gevallen, zul je net zien!

Maar wel lief van je!

Geplaatst op 8 augustus 2006 om 18:56

Precies Eep, en daarom is ze ook zo verbaasd en spreekt ze het uit, omdat ze hem herkent aan zijn stem enz.

Search: potverdikkie!

Geplaatst op 8 augustus 2006 om 20:30

* had natuurlijk stiekum gehoopt dat je ze uit het water ging vissen*

Geplaatst op 9 augustus 2006 om 21:37