*Zijn meisje

Ze is zijn liefje. Al ruim een half jaar lang staat hij met haar op en gaat hij met haar slapen. Haar haren zo glanzend, haar ogen zo diepblauw, haar smalle vingers die de aardappels schillen: alles vindt hij mooi aan haar.

Het mooist vindt hij het, om aan het eind van de dag te kijken naar wat haar heeft geleefd vandaag. Hoe is zij haar uren doorgekomen? Wat heeft zij aangeraakt, gedaan, gekozen? Soms ligt er op de keukentafel een map, gevuld met papieren vellen. Sommige bladen beschreven, sommige beschilderd, sommige leeg en maagdelijk wit.

Dan weer ziet hij dat ze op de bank in de woonkamer heeft gezeten, een tijdschrift en een boek op de leuning, een glas met een bodempje melk op de tafel ernaast. Haar telefoon ligt op de zitting, half verscholen tussen de kussens. Op die momenten wil hij haar zo graag vragen met wie ze gebeld heeft, wat ze verteld heeft, gevoeld heeft. Maar hij vraagt het nooit.

Soms loopt ze afwezig door het huis, de trap in de hal af, de keuken in. Haar blik naar binnen gekeerd neemt ze plaats op het aanrecht. Ze staart naar de muur tegenover haar, wiebelt met haar prachtige voeten. Dan fluistert hij hoeveel hij van haar houdt, dat hij niet zonder haar zou kunnen.
Soms verdwijnt ze even uit zijn zicht, dan schrikt hij op. Zijn blik zoekt haar schaduw, een elleboog, een knie. Hij is zo bang dat ze opeens zal verdwijnen.

Maar altijd krijgt hij haar weer in zijn blikveld, de ondergaande zon maakt haar zo mogelijk nog mooier. Wanneer zij gaapt en de gordijnen sluit is het tijd om te gaan slapen. Hij kust haar goedenacht, belooft haar zijn eeuwige liefde. Maar vanavond maakt ze nog geen aanstalten de slaapkamer op te zoeken, het is warm. Hij bekijkt haar terwijl ze de was ophangt, hoe de spieren in haar armen aanspannen terwijl ze de natte kleding uitklopt.

Ze heft haar hoofd, kijkt hem aan. Haar ogen boren zich in zijn ziel, wat is ze toch prachtig. Zonder geluid te maken vormen zijn lippen de woorden ‘Ik houd van jou’, hij strekt zijn arm naar haar uit. Ze doet een stap zijwaarts en pakt iets van de tafel. Hij zucht wanneer ze even wegloopt van hem. Hij weet dat ze zich zo weer bij hem voegt, de wasmand is nog half gevuld, het wasrek in de keuken nog half leeg. Daar verschijnt ze alweer, ze gooit haar telefoon op het aanrecht en gaat verder met haar klusje.

Hij overweegt haar te helpen, maar blijft zitten waar hij zit. Al ruim een half jaar kan hij niet genoeg krijgen van naar haar kijken, hij absorbeert haar bewegingen. Ze bukt zich om onderin de wasmand te kunnen komen. Hij strekt zijn nek om haar beter te kunnen zien. Ze heeft een blauw jurkje aan, haar benen als prachtige sokkels onder het kunstwerk dat ze is. Hij staat nu toch op.

Stil nadert hij haar. Vanavond wil hij haar naar de slaapkamer dragen, haar zacht op bed leggen, haar lichaam kussen. Hij is nu anderhalve meter van haar vandaan. Hij strekt zijn arm en legt zijn warme hand op het keukenraam, dat meteen rondom zijn vingers beslaat. Hij duwt zijn handpalm nu ook tegen de ruit. Ze strekt haar rug nu weer, in haar handen een witte trui die ze op het wasrek legt.

Ze draait haar hoofd een slag, kijkt hem aan. Hij glimlacht, wil haar van zijn plannen vertellen. Op dat moment wordt zijn hand van de ruit gehaald, hij voelt hoe hij aan zijn schouders naar achter wordt getrokken. Twee mannen, gehuld in dezelfde kleur blauw als haar ogen, grijpen zijn armen en draaien die op zijn rug. Met zachte dwang wordt hij uit de struiken gevoerd, de twee mannen praten tegen hem.

Maar hij hoort niets. Hij kijkt achterom, ziet haar voor het raam staan. Hij roept nog dat hij haar vanavond naar de slaapkamer zal dragen terwijl de twee mannen hem achterin de auto duwen. Ze staat daar roerloos, glimlacht niet naar hem wanneer hij ‘niet bij me weggaan’ blijft fluisteren terwijl ze de straat uit rijden. Zijn meisje. Hij mist haar nu al.

39 Reacties

Mooi mooi. Van intense liefde naar totale gekte. De pijn van de man is bijna voelbaar.

Geplaatst op 20 juli 2006 om 10:36

Zooo, twisted einde. Mooi :)
*fluistert* “Hij kust haar goedenacht, beloofd haar zijn eeuwige liefde.” beloofT ^_^

Geplaatst op 20 juli 2006 om 11:24

hahaha…jajaja..ik zag het aankomen…ik begin verhalen al op zijn Wenz’ te lezen :)

stalkers…dat lijkt me overigens echt eng…

Geplaatst op 20 juli 2006 om 13:07

Hmm, ik was totaal verrast, had deze wending niet zien aankomen, al wist ik dat er wat moest komen… Mooi gedaan!

Geplaatst op 20 juli 2006 om 13:13

Ha.. dit verhaal ga ik van je gebruiken.. (en nu op zoek naar de beelden!) Ik zal je de studies en schetsen mailen.

Geplaatst op 20 juli 2006 om 14:11

Heel mooi… maar ook zo eng. br……

Geplaatst op 20 juli 2006 om 19:16
Olief

Nice :)

Geplaatst op 20 juli 2006 om 20:41

Wen: dank voor de taalcheck. :)
Sonja: deal, dan hoef ik weinig verder te doen. ;) Succes, en ik wil inderdaad wel het resultaat zien. :)

Geplaatst op 20 juli 2006 om 20:54

Deze man is een potentiële moordenaar. Die laat haar nooit meer levend gaan.

Geplaatst op 20 juli 2006 om 21:04

…word ik nu raar of stond de eerste regel er vanochtend echt nog niet? Hoe dan ook, ik vind ‘liefje’ nét een beetje afbreuk doen aan de intensiteit van de rest van ‘t verhaal. Volgens mij zou daar beter een wat bezitteriger woord kunnen staan; ‘liefje’ is m.i. een wat te oppervlakkige benaming voor het voorwerp van iemands obsessie. Verder weer prachtig!

Geplaatst op 20 juli 2006 om 21:09

Haha die eerste regel stond er vanochtend ook al. :) Niets aan veranderd…
En liefje is juist precies veel te lief en nietszeggend voor de obsessie die hij heeft, zo wil ik het graag. In zijn hoofd is hij gewoon heel lief voor haar, ookal is het een maniakale moordenaar in spé. ;)

Geplaatst op 20 juli 2006 om 21:12

Hé, dat was een bijzondere wending. Geeft gelijk een onaangenaam gevoel aan het eind. Goed gedaan.

Geplaatst op 20 juli 2006 om 22:13

Ok, dan word ik dus raar :P Het kan liggen aan mijn perceptie van ‘zijn liefje’ -ik moet er bijvoorbeeld niet aan denken om door iemand aan een ander te worden voorgesteld als zijn liefje- waardoor ik de overgang naar de sfeer van de rest van die alinea wat groot vind. Ook weer niet onoverkomelijk groot (hoewel ik zelf zou hebben gekozen voor ‘ze is zijn meisje’).

Geplaatst op 20 juli 2006 om 22:48

-Voorgesteld worden als- of -tegen iemand aanliggend zo genoemd worden- is een groot verschil Colinda. :)
En daarnaast: we zijn niet één persoon ofzo, we hebben eigen gedachten hierover zo te horen. We hoeven het niet altijd eens te zijn! ;) :P

Geplaatst op 20 juli 2006 om 22:51

Ik ‘val’ juist over de slotzin. ‘Hij mist haar nu al’: die cliché-achtige toevoeging is na het voorgaande niet meer dan logisch, ik zou het gewoon weglaten. Wordt het nog krachtiger door. Dan sluit je dus af met ‘Zijn meisje.’ (Dat moet Colinda ook aanspreken.) En dan is de cirkel na ‘zijn liefje’ uit de beginzin weer aardig rond. Maar we zijn niet één persoon ofzo, …;)

Geplaatst op 20 juli 2006 om 23:57

-Voorgesteld worden als- of -tegen iemand aanliggend zo genoemd worden- is een groot verschil; dáár ben ik het helemaal mee eens!

Slaap lekker;)

Geplaatst op 21 juli 2006 om 00:00

:D

Geplaatst op 21 juli 2006 om 07:33

(Zie je wel, ze laat hem staan (die slotzin);))

Geplaatst op 21 juli 2006 om 07:48

Klopt. :) Ik vind hem daar passen. Het is geschreven vanuit zijn gedachten, en dat is wat hij denkt op dat moment, hoe absurd dat ook op ons overkomt. Dat is nu juist de hele lading van het verhaaltje. :)

Geplaatst op 21 juli 2006 om 08:12
Marjon

Moordenaar in spé,gekte?
Ik ben ook zo naief,ik vond het alleen maar prachtig beschreven!
Bij mij voelt het zo,als ik van iemand hou.
Wat weten we toch weinig van het gevoelsleven van de ander..

Geplaatst op 21 juli 2006 om 11:17

Ik zag het echt niet aankomen. Begreep, dat er iets zou gebeuren, maar dit…prachtig. Bedankt voor een mooie pauze tijdens het werk. :)

Geplaatst op 21 juli 2006 om 11:48
Cynthia

..en als ie nou helemaal niet van plan was haar te vermoorden maar gewoon alleen maar lief voor haar wilde zijn..
Mijn mooiste relaties in mijn leven zijn voortgekomen/begonnen uit het binnenlaten van “stalkers/stille bewonderaars”…;:))

Geplaatst op 21 juli 2006 om 13:05
Cynthia

uit= uit/met

Geplaatst op 21 juli 2006 om 13:06

het is inderdaad wel een eng gegeven.

Even tussen twee haakjes Wenz, heb je dit soort zaken wel eens als je in de winkel staat? Mannen of jongetjes die zich opdringen?

Geplaatst op 21 juli 2006 om 15:31

een heel mooi geschreven verhaal
de sfeer beklemt je, je weet bijna waar hij naar kijkt, maar dan opeens

is het slot daar, bij de laatste twee alinea’s, waar niet alleen hij, maar ook de sfeer verdwijnt… je voelt niet meer wie hij is, je voelt zijn vingers niet meer in de jouwe zitten en ik voelde ook geen medelijden, maar een slap einde van een verhaal.

Geplaatst op 21 juli 2006 om 18:11

Marjon, ik hoop toch dat jij niet uit de struiken wordt gevist door een stel politieagenten! ;)
Youri: alles voor een prettige pauze! :D
Cyn: hij wil haar ook niet vermoorden, dat maken de reageerders ervan, alles wat ik beschrijf is iemand die obsessief een ander volgt zonder dat de ander daarvan gediend is… :)
Gob: Het valt mee. Misschien omdat ik in een boekhandel werk en daar toch een bepaald publiek komt, misschien omdat ik niet echt benaderbaar lijk op mijn werk ;). Je hebt wel af en toe ‘geïnteresseerden’, maar die druipen ook wel weer af na een tijdje. :)
Meiske: het einde moet ook een flinke afknapper zijn ja. :)

Geplaatst op 21 juli 2006 om 19:51

(Ga je in een dialect typen of is er iets met je ‘t’ aan de hand? En de ‘n’ ook, eenmaal. Haast?;))

Geplaatst op 21 juli 2006 om 21:37

nee er is echt iets met mijn toetsenbor hahaha. -> zie dit, zucht. Hoofdletter dus, en een d. Ik heb drinken over mijn toetsenbord gegooid waardoor een hoop letters vasthangen. Nu heb ik hem een douche gegeven en ligt hij te drogen terwijl ik een of ander kut-toetsenbord gebruik hahahaa. :D

Geplaatst op 21 juli 2006 om 21:57

Wat maar weer bewijst: Drink nooit terwijl je met de computer werkt. Daarom zit ik er nu ook zo weinig achter. Veel te dorstig weer. ;)

Geplaatst op 21 juli 2006 om 22:29

ik vermoedde dat einde al een beetje :o
ik begin een beetje op een verbitterd oud mannetje te lijken

Geplaatst op 21 juli 2006 om 22:53

mooi…..

Geplaatst op 21 juli 2006 om 23:07

aaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhh

ik d8 het is geschreven vanuit een schilderij ( dat was w.s. deels je opzet aangezien dat plaatske erbij zat) of vanuit een hond of kat of zo…..

Geplaatst op 22 juli 2006 om 13:16

Vanuit een schilderij… dat was ook een leuke insteek geweest search! :D Maar helaas, het zat iets anders in elkaar, grinnik. ;)

Geplaatst op 22 juli 2006 om 18:06

Dit stuk is net zo mooi als het meisje wat ik continu zie links op deze pagina als ik http://denkendoetgeenzeer.web-log.nl/ aanklik. Zij is zo mooi. Ken je haar?

Geplaatst op 23 juli 2006 om 11:58

Je maakt mijn dag, zo mogelijk, nog zonniger Erwin. ;)

Geplaatst op 23 juli 2006 om 12:08

Erwin! Dat gaat echt te ver hoor! Ja, hoe “fout” kun je zijn!

Geplaatst op 23 juli 2006 om 14:30

Eerste kennismaking, zeker geen verkeerde.

Geplaatst op 23 juli 2006 om 16:22
Cynthia

Erwin, wat ben jij een doorzichtige slijmb…. hahhahah…nog erger dan, waar ken ik jou toch van..of..heb jij een vuurtje voor me? hahahha

Geplaatst op 24 juli 2006 om 00:03

Hahahahahaha. ;)

Geplaatst op 24 juli 2006 om 07:14