*Druppels

Hij staart naar de pantoffels op de vloer. Zijn handen hangen langs zijn lichaam omlaag, ze lijken geen deel van hem meer te zijn. Naast de pantoffels ligt haar doorweekte bh, verwrongen, achtergelaten, alsof er zich nooit borsten in genesteld hebben. Hij weet wel beter. Ja. Hij weet het wel, maar hij voelt het niet.

De stoom kwam onder de deur door gekropen, wekte hem uit zijn onrustige slaap. Het constante geluid van water op het porselein, met de afwisseling van een rijtje druppels langs het douchegordijn, holle klanken tussen het sussende geluid. Hij lag, zijn ogen wijd opengesperd, naar het plafond te kijken. Hoe was de avond voorafgaand aan deze ochtend verlopen?

In gedachten liep hij de nachtelijke uren na, zoekend naar degene die deze ochtend de stoom onder zijn deur door duwde. Haar haren hingen nu vast glad langs haar schouders, haar lijf zo warm als vannacht. De vochtige lucht trok een baan naar zijn raam, plakte druppels op het uitzicht. De zon op haar beurt vermaakte dat tot een kleurenspel, zachtjes trillend over zijn dekbed.

Hij luisterde naar haar ochtendritueel, probeerde te bepalen wat ze deed, waar ze stond. Het water had nu een constante baan gevonden, kletterde gedeeltelijk langs de wand, gedeeltelijk op het douchegordijn en gedeeltelijk op haar. Af en toe hoorde hij hoe het afvoerputje zich leek te verslikken. Hij sloeg de deken terug, bekeek zijn buik. Door zijn spieren aan te spannen hief hij zijn bovenlijf op, zijn hoofd zwaarder rechtop dan liggend.

De stoom vulde zijn kamer nu, maakte hem loom. Hij probeerde te beslissen of hij koffie zou gaan zetten of de douche zou betreden. Zijn linkervoet stak onder de deken uit, hij moest zijn nagels weer eens knippen. Met een slome zwaai drapeerde hij zijn voet op de vloer, zijn evenwicht bewarend door een hand achter zich op de matras te plaatsen.

Zijn tenen richting raam, de vloer klam onder zijn hiel. Hij trok zijn andere been bij, zat nu op de rand van het bed. Hij steunde zijn kin op zijn hand, zijn elleboog op zijn knie, en keek recht de zon in. Deze dwong hem zijn ogen te sluiten. Zijn wang tintelde, hij wilde niet op de klok aan de muur kijken. Het monotone geluid van de straal achter hem wiegde zijn gedachten in de damp.

Hoeveel tijd was er verstreken sinds zijn ontwaken? De kamer was nu echt tot aan de nok gevuld met stoom, zijn huid klam. Hij rechtte zijn rug en reikte naar het raam, klikte het routineus open en klapte het naar voren. Even leek er niets te gebeuren, toen voelde hij de luchtstroom langs zijn arm. Hij besloot haar te vergezellen op de badkamer.

Voorzichtig stond hij op, plaatste zijn gewicht behoedzaam op zijn enkels, ondertussen zijn ogen uitwrijvend. Langs het voeteneinde van het bed liep hij richting douchedeur, zijn hoofd drukte op zijn nek. Hij naderde het geluid van de kletterende straal toen hij voelde dat zijn voeten warm werden.

Zijn blik zakte omlaag, hij stond in een plas water. Zijn ogen volgden de stroom, rechtstreeks naar de deur. Via de linkerhoek kwam het water op hem af, rustig kabbelend omsloot het zijn, nu kletsnatte, voeten. Hij duwde zijn wijsvingers tegen zijn slapen. Een lek? Of had ze gewoon het douchegordijn niet gesloten?

Langzaam werd hij echt wakker. Het aanhoudende geluid vanuit de douche kwam hem opeens absurd voor: hoe lang klonk dit al zo? Hij versnelde zijn pas, gleed bijna uit op de natte vloer maar wist zijn evenwicht te behouden door de deurpost te grijpen. Hij herstelde zich en legde zijn hand op de deurklink.

Terwijl hij de deur opende klapte een muur van stoom in zijn gezicht. Hij probeerde door met zijn armen te slaan de overkant van de douche te zien. Het gordijn hing bovenaan een stuk open, daarachter de douchekop met zijn muzikale straal. Hij volgde het kletterende water omlaag, nog lager, en zag een been op de douchemat liggen.

Hij gooit de deur wijd open nu, struikelt naar haar toe. Langs haar been loopt het hete water de badkamer in, stroomt over de vloer naar de deur, richting zijn bed. Haar hoofd ligt tegen de muur, water kleurt roze rondom haar haren. Haar lichaam ligt in vreemde kronkels door de douchebak. Hij voelt zijn rug bevriezen, staart naar de pantoffels op de vloer.

23 Reacties

nice :)

goed geschreven
leest lekker weg

Geplaatst op 15 juli 2006 om 10:54

Mooie details, vooral het zich verslikkende afvoerputje. (waarbij ik me afvraag of van ‘nestelen’ (1e alinea) in deze context ook niet beter een wederkerend werkwoord kan worden gemaakt..)
Graag gelezen!

Geplaatst op 15 juli 2006 om 13:34
search

……….okee dan, op een bepaald moment voel ik het aankomen, maar ik houd niet van “niet happy endings” ik wil Hollywood!

Geplaatst op 15 juli 2006 om 14:11

Colinda: nestelende borsten in een bh? Benestelde bh? Ik kan er niet mee uit de voeten geloof ik. :)
Gobboe: Thanks!
Search: Dan ben je bij mij aan het verkeerde adres geloof ik. ;)

Geplaatst op 15 juli 2006 om 18:04

Ik lees dit, terwijl ik naar “cold water” luister. Was dat ook de inspiratie?

Bovenstaande tekst doen mij denken aan één van mij eerste melancholische schreden op het schrijverspad. En dit stuk geeft mij de rillingen. Het maakt mij stil en een beetje verliefd op jouw schrijven.

Geplaatst op 15 juli 2006 om 19:05

Lekker luguber, misschien moet je ‘ns contact opnemen met Herman Brusselmans. Denk dat hij hier wel brood in zal zien.

Geplaatst op 15 juli 2006 om 19:20

Erwin: Je eerste melancholische schreden? Waren die schreden dan al melancholisch toen je eraan begon? Bijzonder. :)
Je schrijft zelf ook, dus wellicht herken je het als ik zeg dat ik vaak begin te schrijven en het verhaal zich gaandeweg zelf verschrijft -> ik begin van met een vaag idee, een aanzet, een zin, en daar komt iets heel anders uit dan gedacht. Dus het was niet op Cold water gebaseerd, maar wellicht heeft het meegespeeld. :)
Rhino: Brusselmans heeft een heel andere stijl, hij schrijft zo bot mogelijk, en zo alledaags mogelijk. Het liefst gebeurt er pagina’s lang niets in zijn boeken, en toch schrijft hij boeken vol boeiende literatuur. :D

Geplaatst op 15 juli 2006 om 19:31

De borsten nestelen zich in de bh (en aldus raakt de bh benesteld, jawel:P) Die zich miste ik direct bij de eerste lezing en inmiddels nog steeds.. hoewel enkel ‘nestelen’ niet per se fout is, wel wat onlogisch (in mijn beleving dan;))

Geplaatst op 15 juli 2006 om 20:36
joost

Colinda heeft het bij het rechte eind. ‘Zich nestelen’ betekent: een (aangenaam,weldadig…) plekje voor zichzelf scheppen; ‘nestelen’ is iets dat vooral vogels plegen te doen: een nest bouwen om eieren in uit te broeden.

Geplaatst op 15 juli 2006 om 20:48

Getver, wat een drama. Lekker geschreven!

Geplaatst op 15 juli 2006 om 22:16

Colinda en Joost: Haha, ok, ik snap nu eindelijk waar het allemaal om ging. Ik gebruikte nestelen ook op de vogelmanier, zoals ik verslikken gebruikte voor het putje. Maar aangezien zich nestelen, wat een logischer woord zou zijn, (zoals het pruttelende putje logischer zou zijn dan verslikkende) te dicht bij nestelen ligt, komt het geheel erg verwarrend over. Nu dus maar gewoon zich ertussen geplakt, en het op de tweede manier gebruikt, de meer letterlijke dus. :)Dank voor aangeven dat dit dus niet lekker liep. :D

Ruwina: drama’s gebeuren nu eenmaal zo nu en dan. ;)

Geplaatst op 15 juli 2006 om 22:23
Pacific Lady

Suspence!!!!
Hoe loopt `t af?
Tofffff!

Wat schrijf jij gewéldig goed!

Geplaatst op 15 juli 2006 om 23:48
Cynthia

Mij benieuwen of Tw. en E. nog net zo graag, als een tijdje geleden het geval was, onder de douche willen vanavond…;)
Smullen hoor, dit verhaal.

Geplaatst op 15 juli 2006 om 23:54

Hahahahahahaha Cyn! Zolang niemand uitglijdt, valt de schade te overzien. ;)

Pacific lady: Thanks. :) Enne, de laatste zin is min of meer de eerste zin, dus het verhaal eindigt nooit echt. ;) Ze ligt dood in de douche waarschijnlijk, je moet een beetje aan je fantasie overlaten… ;)

Geplaatst op 16 juli 2006 om 00:08

Weer schitterend geschreven! Het verhaal start als een normale dag. Ik zat helemaal in de alledaagsheid ervan waardoor voor mij zelfs het einde gewoon werd… alsof er niets gebeurd is.

Geplaatst op 16 juli 2006 om 06:58
search

Af en toe een beetske hollywood? Ah? Ah? ;-)

Geplaatst op 16 juli 2006 om 12:30

Ze opende haar ogen, riep “Grapje!” stond op en knuffelde hem stevig. Ze leefden nog lang en gelukkig.

Zo goed? ;)

Geplaatst op 16 juli 2006 om 12:33

Brusselmans schrijft ondanks zijn alledaagsheid idd boeiende literatuur omdat er vaak zo’n duister, cynisch randje omheen zit. Met dit soort verhalen moet iets van een samenwerkingsverband er toch wel inzitten. :P

Geplaatst op 16 juli 2006 om 18:22

Hahahaha. Ik zal het hem voorstellen. ;)

Geplaatst op 16 juli 2006 om 18:37
search

Als ze dan ook nog Julia in haar Robert is, is het helemaal te Hollywood……..dank je!

Geplaatst op 17 juli 2006 om 17:47

Stomende spanning. Mooi hoor. Maar ik durf nog gewoon te douchen. ;)
Haha, boeiende discussie over het nestelgedrag van borsten. Zo als ‘t er nu staat lijkt me de beste versie. En Brusselmans, die is toch veel meer van het geouwehoer om niks dan dit verhaal. Ik zie die samenwerking niet goed gaan.

Geplaatst op 17 juli 2006 om 19:24
Cynthia

waar zal ik vanavond mijn borsten eens te nestelen leggen?

Geplaatst op 17 juli 2006 om 20:46

Goed verhaal!
We want more

Geplaatst op 18 juli 2006 om 12:33